×
Retrograde en prograde beweging

’n Retrograde beweging is ’n beweging in die teenoorgestelde rigting as die beweging van ’n ander voorwerp. Dit is die teenoorgestelde van ’n prograde beweging, wat in dieselfde rigting is. Hierdie beweging kan die wentelbaan van een liggaam om ’n ander wees of die rotasie van ’n enkele liggaam om sy as. Met verwysing na ruimtestelsels, kan ’n retrograde beweging beteken ’n beweging wat in die teenoorgestelde rigting as die rotasie van die res van die stelsel is.

’n Retrograde wentelbaan: Die satelliet (rooi) is in ’n wentelbaan met ’n teenoorgestelde rigting as die rotasie van sy primêre voorwerp (blou/swart)

In die Sonnestelsel beweeg al die planete en die meeste ander voorwerpe wat om die Son wentel, in ’n prograde rigting (dus in die rigting van die Son se rotasie), behalwe baie komete. Die rotasie van die meeste planete is ook prograad, met die uitsondering van Venus en Uranus, wat ’n retrograde rotasie het. Die meeste natuurlike satelliete van planete draai om hul planete in ’n prograde rigting. (In die geval van Uranus se satelliete beteken dit hulle beweeg in dieselfde rigting as Uranus se rotasie en dus retrograad met betrekking tot die Son).

Daar is ’n paar natuurlike satelliete wat in ’n retrograde rigting om hul planete wentel, maar hulle is gewoonlik klein en ver van die planeet af. Die uitsondering is Neptunus se satelliet Triton, wat groot en naby is. Vermoedelik is dié retrograde satelliete, insluitende Triton, in ’n wentelbaan vasgevang nadat hulle op ’n ander plek gevorm het.

Inhoud

Wanneer ’n planeet- of sterrestelsel vorm, neem die materiaal die vorm van ’n skyf aan. Die grootste deel van die materiaal wentel en roteer in een rigting. Hierdie eenvormigheid is te danke aan die instorting van ’n gaswolk en die behoud van hoekmomentum. In 2010 het die ontdekking van verskeie warm Jupiters met retrograde bewegings vrae laat ontstaan oor die teorieë oor die vorming van planeetstelsels. Dit kan so verduidelik word: Sterre en planete vorm nie in isolasie nie, maar in sterreswerms wat molekulêre wolke bevat. Wanneer ’n ster se protoplanetêre skyf met ’n wolk bots of materiaal daaruit aantrek, kan dit lei tot ’n retrograde beweging van die skyf en die planete wat daarin vorm.

Inklinasie

’n Hemelliggaam se baanhelling, of inklinasie, dui aan of die liggaam se wentelbaan pro- of retrograad is. Die inklinasie is die hoek tussen die voorwerp se wentelvlak en ’n ander verwysingsraamwerk soos die ekwatoriale vlak van die liggaam se primêre voorwerp. In die Sonnestelsel word die baanhelling van die planete gemeet vanaf die sonnebaan, wat die vlak van die Aarde se wentelbaan om die Son is. Die baanhelling van mane word gemeet vanaf die ewenaar van die planeet waarom hulle wentel. ’n Liggaam met ’n baanhelling van tussen 0 en 90 grade wentel in dieselfde rigting as waarin sy primêre voorwerp draai. ’n Liggaam met ’n baanhelling van presies 90 grade het ’n loodregte wentelbaan en is dus nie retro- of prograad nie. ’n Liggaam met ’n baanhelling van tussen 90 en 180 grade is in ’n retrograde wentelbaan.

Ashelling

’n Hemelliggaam se ashelling dui aan of die rotasie pro- of retrograad is. Die ashelling is die hoek tussen die liggaam se rotasie-as en ’n lyn loodreg op sy wentelvlak wat deur die liggaam se middel loop. ’n Liggaam met ’n ashelling van tot 90 grade roteer in dieselfde rigting as sy primêre voorwerp en het dus ’n prograde rotasie. ’n Helling van presies 90 grade beteken ’n loodregte rotasie en een van tussen 90 en 180 grade ’n retrograde rotasie.

Al agt planete in die Sonnestelsel wentel in ’n prograde rigting om die Son, dus die rigting waarin die Son roteer (antikloksgewys gesien vanaf die Son se noordpool). Ses van die planete roteer ook in dieselfde rigting. Die uitsonderings is Venus en Uranus; hul rotasie is retrograad. Venus se ashelling is 177 grade, wat beteken dit roteer in amper die teenoorgestelde rigting is waarin hy om die Son wentel. Uranus het ’n ashelling van 97,77 grade, en daarom is sy rotasie-as feitlik parallel met die vlak van die Sonnestelsel. Die rede is nie heeltemal seker nie, maar daar word vermoed ’n protoplaneet omtrent so groot soos die Aarde het in die vormingsjare van die Sonnestelsel met Uranus gebots en die ongewone helling veroorsaak.

Dit is onwaarskynlik dat Venus gevorm het met sy huidige stadige retrograde rotasie, wat 243 dae duur om te voltooi. Die planeet het waarskynlik aanvanklik ’n vinnige prograde rotasie gehad met ’n tydperk van ’n paar uur, nes die meeste van die ander planete in die Sonnestelsel. Venus is na genoeg aan die Son om ’n aansienlike gravitasionele sinchroniese rotasie te ondervind, en sy atmosfeer is dik genoeg om termies aangedrewe atmosfeergetye te skep wat ’n retrograde wringkrag veroorsaak. Venus se huidige stadige retrograde rotasie is in ’n ewewigtige balans tussen swaartekraggetye wat probeer om Venus ’n sinchroniese rotasie te gee en atmosfeergetye wat probeer om die planeet in ’n retrograde rigting te laat draai. Die getye is ook sterk genoeg om die evolusie te verklaar van Venus se rotasie van ’n aanvanklike vinnige prograde rigting na sy huidige stadige retrograde rotasie. Mercurius is nader aan die Son, maar het nie ’n sinchroniese rotasie nie omdat dit ’n rotasie-wentelbaan-resonansie ondergaan het vanweë die eksentrisiteit van sy wentelbaan. Die rotasie van Mars en die Aarde word ook beïnvloed deur getyekragte met die Son, maar hulle het nie ’n staat van ewewig bereik soos Venus en Mercurius nie omdat hulle verder van die Son af is waar getykragte swakker is. Die gasreuse van die Sonnestelsel is te groot en te ver van die Son af dat getyekragte hul rotasie kan vertraag.

Al die bekende dwergplanete en kandidaat-dwergplanete het prograde wentelbane om die Son, hoewel sommige ’n retrograde rotasie het, soos Pluto; sy ashelling is sowat 120 grade. Pluto en sy maan Charon het albei 'n sinchroniese rotasie. Die stelsel is vermoedelik deur ’n enorme botsing geskep.

Die oranje maan is in ’n retrograde wentelbaan.

As ’n maan in die swaartekragveld van ’n planeet vorm terwyl die planeet self aan die vorm is, sal die maan in dieselfde rigting om die planeet wentel as waarin die planeet om sy as roteer; dit is dan ’n reëlmatige maan. As ’n voorwerp op ’n ander plek gevorm het en daarna deur die planeet se swaartekrag in ’n wentelbaan getrek is, kan dit in ’n retro- of prograde baan beland na gelang van watter kant van die planeet dit eerste teenkom – die kant wat na dit of weg daarvan roteer. Dit is dan ’n onreëlmatige maan.

In die Sonnestelsel het baie van die asteroïdegrootte-mane retrograde wentelbane, terwyl al die groot mane buiten Neptunus se grootste maan, Triton, prograde wentelbane het. Die deeltjies in Saturnus se Foibe-ring het vermoedelik ’n retrograde wentelbaan omdat dit ontstaan het uit die onreëlmatige maan Foibe.

Alle retrograde satelliete ondervind in ’n mate ’n gety-vaartvermindering. Die enigste satelliet in die Sonnestelsel waar dié uitwerking nie onbeduidend is nie, is Triton. Alle ander retrograde satelliete is in ’n wentelbaan ver van hul planeet af, en getykragte tussen hulle en die planeet is dus onbeduidend.

In die Hill-sfeer is die streek van stabiele retrograde wentelbane ver van die planeet af groter as vir prograde wentelbane. Dit verduidelik moontlik hoekom die meeste mane om Jupiter retrograad is. Omdat Saturnus ’n meer eweredige mengsel van retrograde/prograde mane het, lyk dit egter of die onderliggende redes meer ingewikkeld is.

Met die uitsondering van Saturnus se maan Huperion het al die bekende reëlmatige mane in die Sonnestelsel ’n sinchroniese rotasie; hulle het dus nulrotasie met betrekking tot hul planeet. Hulle het egter ’n prograde rotasie met betrekking tot die Son omdat hulle prograde wentelbane om hul planeet het, buiten die mane van Uranus.

As ’n botsing plaasvind, kan materiaal in enige rigting geskiet word en dan in ’n retro- óf prograde wentelbaan beland. Dit kan die geval wees met die mane van die dwergplaneet Haumea, hoewel laasgenoemde se rotasierigting onbekend is.

  • Asteroïdes het gewoonlik ’n prograde wentelbaan om die Son. Net ’n paar dosyn met retrograde wentelbane is bekend. Sommige van hulle kan uitgebrande komete wees, terwyl ander se retrograde wentelbane veroorsaak is deur swaartekragwisselwerkings met Jupiter. Omdat hulle so klein en so ver van die Aarde af is, is dit moeilik om die rotasie van die meeste asteroïdes met ’n teleskoop te ontleed. Van asteroïdes met ’n deursnee van kleiner as 10 km in die asteroïdegordel en die naby-aarde-bevolking, het 15% mane. Hulle het vermoedelik ontstaan deurdat die asteroïdes so vinnig roteer het dat dit in stukke gebreek het. Al die bekende mane waarvan die rotasierigting bekend is, wentel in dieselfde rigting om die asteroïde as waarin die asteroïde roteer (soos in 2012).
  • Komete uit die Oort-wolk is meer geneig as asteroïdes om retrograad te wees. Halley se Komeet het ’n retrograde wentelbaan om die Son.
  • Die meeste Kuipergordel-voorwerpe het prograde wentelbane om die Son. Die eerste bekende voorwerp met ’n retrograde wentelbaan was2008 KV42.
  • Meteoroïdes in ’n retrograde wentelbaan om die Son tref die Aarde met ’n vinniger relatiewe snelheid as prograde meteoroïdes, brand gewoonlik in die atmosfeer uit en is meer geneig om die kant van die Aarde te tref wat weg van die Son af wys (dus snags). Die prograde meteoroïdes het stadiger snelhede, land meer dikwels as meteoriete en is geneig om die kant van die Aarde te tref wat na die Son wys (dus bedags). Die meeste meteoroïdes is prograad.

Die Son se beweging om die massamiddelpunt van die Sonnestelsel word gekompliseer deur steurings van die planete. Elke paar honderd jaar wissel dié beweging tussen prograad en retrograad.

Dit lyk of die sterre aan die naghemel ’n vaste patroon het, maar dit is omdat hulle so ver weg is dat hul bewegings nie met die blote oog sigbaar is nie. Eintlik draai hulle om die middelpunt van die Melkweg. Sterre met ’n retrograde wentelbaan kom meer dikwels in die galaktiese halo voor as in die skyf. Die buitenste deel van die Melkweg se halo bevat baie bolsterreswerms met ’n retrograde wentelbaan en met ’n retrograde of nulrotasie.

Die nabygeleë Kapteyn se Ster het vermoedelik in sy vinnige retrograde wentelbaan om die Melkweg beland deurdat dit weggeruk is uit ’n dwergsterrestelsel wat met die Melkweg saamgesmelt het.

  1. Grossman, Lisa (13 Augustus 2008). (in Engels). NewScientist. vanaf die oorspronklike op 9 Mei 2015. Besoek op10 Oktober 2009.
  2. . Geargiveer vanaf op 16 Julie 2011. Besoek op5 September 2020.
  3. Lisa Grossman (23 Augustus 2011). . New Scientist.
  4. Ingo Thies, Pavel Kroupa, Simon P. Goodwin, Dimitris Stamatellos, Anthony P. Whitworth, , 11 Julie 2011
  5. McBride, Neil; Bland, Philip A.; Gilmour, Iain (2004). An Introduction to the Solar System. Cambridge University Press. p. 248. ISBN 0-521-54620-6.
  6. Bergstralh, Jay T.; Miner, Ellis; Matthews, Mildred (1991). Uranus. pp. 485–486. ISBN 0-8165-1208-6.
  7. , Alexandre C. M. Correia, Jacques Laskar, Chapter in Exoplanets, red. S. Seager, University of Arizona Press, 2010
  8. (in Engels). vanaf die oorspronklike op 25 Julie 2019. Besoek op8 Julie 2016.
  9. Canup, R. M. (2005-01-08). . Science. 307 (5709): 546–550. Bibcode:. doi:. PMID . Besoek op2011-07-20.
  10. Stern, S.A.; Weaver, H.A.; Steff, A.J.; Mutchler, M.J.; Merline, W.J.; Buie, M.W.; Young, E.F.; Young, L.A.; et al. (2006-02-23). (PDF). Nature. 439 (7079): 946–948. Bibcode:. doi:. PMID . Geargiveer vanaf (PDF) op 2012-01-19. Besoek op2011-07-20.
  11. Encyclopedia of the solar system. (2007). Academic Press.
  12. Mason, John (22 Julie 1989). (in Engels). NewScientist. vanaf die oorspronklike op 27 April 2015. Besoek op10 Oktober 2009.
  13. 16 April 2007 op Wayback Machine, Sergey A. Astakhov, Andrew D. Burbanks, Stephen Wiggins & David Farrelly, Nature |Vol. 423 | 15 Mei 2003
  14. , Matija Ćuk, Darin Ragozzine, David Nesvorný, 12 aug 2013
  15. Hecht, Jeff (1 Mei 2009). (in Engels). NewScientist. vanaf die oorspronklike op 9 November 2014. Besoek op10 Oktober 2009.
  16. "Production of near-earth asteroids on retrograde orbits", S. Greenstreet, B. Gladman, H. Ngo, M. Granvik en S. Larson, The Astrophysical Journal Letters, 749:L39 (5pp), 20 April 2012
  17. , Paolo Paolicchia, Agnieszka Kryszczyńskab, Planetary and Space Science, Volume 73, Issue 1, December 2012, Pages 70–74
  18. 4 Maart 2016 op Wayback Machine, Kevin J. Walsh, Derek C. Richardson & Patrick Michel, Nature, Vol. 454 10 Julie 2008
  19. , N.M. Gaftonyuk, N.N. Gorkavyi, Solar System Research Mei 2013, vol. 47, uitg.3, ble. 196-202
  20. (in Engels). vanaf die oorspronklike op 3 Mei 2020.
  21. Hecht, Jeff (5 September 2008). (in Engels). NewScientist. vanaf die oorspronklike op 7 Mei 2015. Besoek op10 Oktober 2009.
  22. , Alex Bevan, John De Laeter, UNSW Press, 2002 ISBN 978-0-86840-490-5
  23. Javaraiah, J. (12 Julie 2005). "Sun's retrograde motion and violation of even-odd cycle rule in sunspot activity". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 362 (2005): 1311–1318. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  24. Kravtsov, V.V. (2001). (PDF). Astronomical and Astrophysical Transactions. 20 (1): 89–92. Bibcode:. doi:. Besoek op13 October 2009.
  25. Kravtsov, Valery V. (2002). "Second parameter globulars and dwarf spheroidals around the Local Group massive galaxies: What can they evidence?". Astronomy & Astrophysics. 396: 117–123. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  26. . New Scientist (in Engels). vanaf die oorspronklike op 25 Mei 2015.
  • Gayon, Julie; Eric Bois (21 April 2008). "Are retrograde resonances possible in multi-planet systems?". Astronomy and Astrophysics. 482 (2): 665–672. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  • Kalvouridis, T. J. (Mei 2003). "Retrograde Orbits in Ring Configurations of N Bodies". Astrophysics and Space Science. 284 (3): 1013–1033. Bibcode:. doi:.
  • 20 September 2012 op Wayback Machine, N.E. King, Duncan Carr Agnew, 1991.
  • , Pierre-Alain Duc, 10 Mei 2012
  • Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

Publikasie datum: September 26, 2021

retrograde, prograde, beweging, retrograde, beweging, beweging, teenoorgestelde, rigting, beweging, ander, voorwerp, teenoorgestelde, prograde, beweging, dieselfde, rigting, hierdie, beweging, wentelbaan, liggaam, ander, wees, rotasie, enkele, liggaam, verwysi. n Retrograde beweging is n beweging in die teenoorgestelde rigting as die beweging van n ander voorwerp Dit is die teenoorgestelde van n prograde beweging wat in dieselfde rigting is Hierdie beweging kan die wentelbaan van een liggaam om n ander wees of die rotasie van n enkele liggaam om sy as Met verwysing na ruimtestelsels kan n retrograde beweging beteken n beweging wat in die teenoorgestelde rigting as die rotasie van die res van die stelsel is n Retrograde wentelbaan Die satelliet rooi is in n wentelbaan met n teenoorgestelde rigting as die rotasie van sy primere voorwerp blou swart In die Sonnestelsel beweeg al die planete en die meeste ander voorwerpe wat om die Son wentel in n prograde rigting dus in die rigting van die Son se rotasie behalwe baie komete Die rotasie van die meeste planete is ook prograad met die uitsondering van Venus en Uranus wat n retrograde rotasie het Die meeste natuurlike satelliete van planete draai om hul planete in n prograde rigting In die geval van Uranus se satelliete beteken dit hulle beweeg in dieselfde rigting as Uranus se rotasie en dus retrograad met betrekking tot die Son Daar is n paar natuurlike satelliete wat in n retrograde rigting om hul planete wentel maar hulle is gewoonlik klein en ver van die planeet af Die uitsondering is Neptunus se satelliet Triton wat groot en naby is Vermoedelik is die retrograde satelliete insluitende Triton in n wentelbaan vasgevang nadat hulle op n ander plek gevorm het Inhoud 1 Vorming van ruimtestelsels 2 Wentelparameters 2 1 Inklinasie 2 2 Ashelling 3 Planete 4 Dwergplanete 5 Mane en ringe 6 Kleiner Sonnestelsel liggame 7 Die Son 8 Sterre 9 Verwysings 10 Eksterne skakelsVorming van ruimtestelsels WysigWanneer n planeet of sterrestelsel vorm neem die materiaal die vorm van n skyf aan Die grootste deel van die materiaal wentel en roteer in een rigting Hierdie eenvormigheid is te danke aan die instorting van n gaswolk 1 en die behoud van hoekmomentum In 2010 het die ontdekking van verskeie warm Jupiters met retrograde bewegings vrae laat ontstaan oor die teoriee oor die vorming van planeetstelsels 2 Dit kan so verduidelik word Sterre en planete vorm nie in isolasie nie maar in sterreswerms wat molekulere wolke bevat Wanneer n ster se protoplanetere skyf met n wolk bots of materiaal daaruit aantrek kan dit lei tot n retrograde beweging van die skyf en die planete wat daarin vorm 3 4 Wentelparameters WysigInklinasie Wysig n Hemelliggaam se baanhelling of inklinasie dui aan of die liggaam se wentelbaan pro of retrograad is Die inklinasie is die hoek tussen die voorwerp se wentelvlak en n ander verwysingsraamwerk soos die ekwatoriale vlak van die liggaam se primere voorwerp In die Sonnestelsel word die baanhelling van die planete gemeet vanaf die sonnebaan wat die vlak van die Aarde se wentelbaan om die Son is 5 Die baanhelling van mane word gemeet vanaf die ewenaar van die planeet waarom hulle wentel n Liggaam met n baanhelling van tussen 0 en 90 grade wentel in dieselfde rigting as waarin sy primere voorwerp draai n Liggaam met n baanhelling van presies 90 grade het n loodregte wentelbaan en is dus nie retro of prograad nie n Liggaam met n baanhelling van tussen 90 en 180 grade is in n retrograde wentelbaan Ashelling Wysig n Hemelliggaam se ashelling dui aan of die rotasie pro of retrograad is Die ashelling is die hoek tussen die liggaam se rotasie as en n lyn loodreg op sy wentelvlak wat deur die liggaam se middel loop n Liggaam met n ashelling van tot 90 grade roteer in dieselfde rigting as sy primere voorwerp en het dus n prograde rotasie n Helling van presies 90 grade beteken n loodregte rotasie en een van tussen 90 en 180 grade n retrograde rotasie Planete WysigAl agt planete in die Sonnestelsel wentel in n prograde rigting om die Son dus die rigting waarin die Son roteer antikloksgewys gesien vanaf die Son se noordpool Ses van die planete roteer ook in dieselfde rigting Die uitsonderings is Venus en Uranus hul rotasie is retrograad Venus se ashelling is 177 grade wat beteken dit roteer in amper die teenoorgestelde rigting is waarin hy om die Son wentel Uranus het n ashelling van 97 77 grade en daarom is sy rotasie as feitlik parallel met die vlak van die Sonnestelsel Die rede is nie heeltemal seker nie maar daar word vermoed n protoplaneet omtrent so groot soos die Aarde het in die vormingsjare van die Sonnestelsel met Uranus gebots en die ongewone helling veroorsaak 6 Dit is onwaarskynlik dat Venus gevorm het met sy huidige stadige retrograde rotasie wat 243 dae duur om te voltooi Die planeet het waarskynlik aanvanklik n vinnige prograde rotasie gehad met n tydperk van n paar uur nes die meeste van die ander planete in die Sonnestelsel Venus is na genoeg aan die Son om n aansienlike gravitasionele sinchroniese rotasie te ondervind en sy atmosfeer is dik genoeg om termies aangedrewe atmosfeergetye te skep wat n retrograde wringkrag veroorsaak Venus se huidige stadige retrograde rotasie is in n ewewigtige balans tussen swaartekraggetye wat probeer om Venus n sinchroniese rotasie te gee en atmosfeergetye wat probeer om die planeet in n retrograde rigting te laat draai Die getye is ook sterk genoeg om die evolusie te verklaar van Venus se rotasie van n aanvanklike vinnige prograde rigting na sy huidige stadige retrograde rotasie 7 Mercurius is nader aan die Son maar het nie n sinchroniese rotasie nie omdat dit n rotasie wentelbaan resonansie ondergaan het vanwee die eksentrisiteit van sy wentelbaan Die rotasie van Mars en die Aarde word ook beinvloed deur getyekragte met die Son maar hulle het nie n staat van ewewig bereik soos Venus en Mercurius nie omdat hulle verder van die Son af is waar getykragte swakker is Die gasreuse van die Sonnestelsel is te groot en te ver van die Son af dat getyekragte hul rotasie kan vertraag 7 Dwergplanete WysigAl die bekende dwergplanete en kandidaat dwergplanete het prograde wentelbane om die Son hoewel sommige n retrograde rotasie het soos Pluto sy ashelling is sowat 120 grade 8 Pluto en sy maan Charon het albei n sinchroniese rotasie Die stelsel is vermoedelik deur n enorme botsing geskep 9 10 Mane en ringe Wysig Die oranje maan is in n retrograde wentelbaan As n maan in die swaartekragveld van n planeet vorm terwyl die planeet self aan die vorm is sal die maan in dieselfde rigting om die planeet wentel as waarin die planeet om sy as roteer dit is dan n reelmatige maan As n voorwerp op n ander plek gevorm het en daarna deur die planeet se swaartekrag in n wentelbaan getrek is kan dit in n retro of prograde baan beland na gelang van watter kant van die planeet dit eerste teenkom die kant wat na dit of weg daarvan roteer Dit is dan n onreelmatige maan 11 In die Sonnestelsel het baie van die asteroidegrootte mane retrograde wentelbane terwyl al die groot mane buiten Neptunus se grootste maan Triton prograde wentelbane het 12 Die deeltjies in Saturnus se Foibe ring het vermoedelik n retrograde wentelbaan omdat dit ontstaan het uit die onreelmatige maan Foibe Alle retrograde satelliete ondervind in n mate n gety vaartvermindering Die enigste satelliet in die Sonnestelsel waar die uitwerking nie onbeduidend is nie is Triton Alle ander retrograde satelliete is in n wentelbaan ver van hul planeet af en getykragte tussen hulle en die planeet is dus onbeduidend In die Hill sfeer is die streek van stabiele retrograde wentelbane ver van die planeet af groter as vir prograde wentelbane Dit verduidelik moontlik hoekom die meeste mane om Jupiter retrograad is Omdat Saturnus n meer eweredige mengsel van retrograde prograde mane het lyk dit egter of die onderliggende redes meer ingewikkeld is 13 Met die uitsondering van Saturnus se maan Huperion het al die bekende reelmatige mane in die Sonnestelsel n sinchroniese rotasie hulle het dus nulrotasie met betrekking tot hul planeet Hulle het egter n prograde rotasie met betrekking tot die Son omdat hulle prograde wentelbane om hul planeet het buiten die mane van Uranus As n botsing plaasvind kan materiaal in enige rigting geskiet word en dan in n retro of prograde wentelbaan beland Dit kan die geval wees met die mane van die dwergplaneet Haumea hoewel laasgenoemde se rotasierigting onbekend is 14 Kleiner Sonnestelsel liggame WysigAsteroides het gewoonlik n prograde wentelbaan om die Son Net n paar dosyn met retrograde wentelbane is bekend Sommige van hulle kan uitgebrande komete wees 15 terwyl ander se retrograde wentelbane veroorsaak is deur swaartekragwisselwerkings met Jupiter 16 Omdat hulle so klein en so ver van die Aarde af is is dit moeilik om die rotasie van die meeste asteroides met n teleskoop te ontleed 17 Van asteroides met n deursnee van kleiner as 10 km in die asteroidegordel en die naby aarde bevolking het 15 mane Hulle het vermoedelik ontstaan deurdat die asteroides so vinnig roteer het dat dit in stukke gebreek het 18 Al die bekende mane waarvan die rotasierigting bekend is wentel in dieselfde rigting om die asteroide as waarin die asteroide roteer soos in 2012 19 Komete uit die Oort wolk is meer geneig as asteroides om retrograad te wees 15 Halley se Komeet het n retrograde wentelbaan om die Son 20 Die meeste Kuipergordel voorwerpe het prograde wentelbane om die Son Die eerste bekende voorwerp met n retrograde wentelbaan was 2008 KV42 21 Meteoroides in n retrograde wentelbaan om die Son tref die Aarde met n vinniger relatiewe snelheid as prograde meteoroides brand gewoonlik in die atmosfeer uit en is meer geneig om die kant van die Aarde te tref wat weg van die Son af wys dus snags Die prograde meteoroides het stadiger snelhede land meer dikwels as meteoriete en is geneig om die kant van die Aarde te tref wat na die Son wys dus bedags Die meeste meteoroides is prograad 22 Die Son WysigDie Son se beweging om die massamiddelpunt van die Sonnestelsel word gekompliseer deur steurings van die planete Elke paar honderd jaar wissel die beweging tussen prograad en retrograad 23 Sterre WysigDit lyk of die sterre aan die naghemel n vaste patroon het maar dit is omdat hulle so ver weg is dat hul bewegings nie met die blote oog sigbaar is nie Eintlik draai hulle om die middelpunt van die Melkweg Sterre met n retrograde wentelbaan kom meer dikwels in die galaktiese halo voor as in die skyf Die buitenste deel van die Melkweg se halo bevat baie bolsterreswerms met n retrograde wentelbaan 24 en met n retrograde of nulrotasie 25 Die nabygelee Kapteyn se Ster het vermoedelik in sy vinnige retrograde wentelbaan om die Melkweg beland deurdat dit weggeruk is uit n dwergsterrestelsel wat met die Melkweg saamgesmelt het 26 Verwysings Wysig Grossman Lisa 13 Augustus 2008 Planet found orbiting its star backwards for first time in Engels NewScientist Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Mei 2015 Besoek op 10 Oktober 2009 NAM2010 at the University of Glasgow Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Julie 2011 Besoek op 5 September 2020 Lisa Grossman 23 Augustus 2011 Stars that steal give birth to backwards planets New Scientist Ingo Thies Pavel Kroupa Simon P Goodwin Dimitris Stamatellos Anthony P Whitworth A natural formation scenario for misaligned and short period eccentric extrasolar planets 11 Julie 2011 McBride Neil Bland Philip A Gilmour Iain 2004 An Introduction to the Solar System Cambridge University Press p 248 ISBN 0 521 54620 6 Bergstralh Jay T Miner Ellis Matthews Mildred 1991 Uranus pp 485 486 ISBN 0 8165 1208 6 7 0 7 1 Tidal Evolution of Exoplanets Alexandre C M Correia Jacques Laskar Chapter in Exoplanets red S Seager University of Arizona Press 2010 Pluto minor planet 134340 in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Julie 2019 Besoek op 8 Julie 2016 Canup R M 2005 01 08 A Giant Impact Origin of Pluto Charon Science 307 5709 546 550 Bibcode 2005Sci 307 546C doi 10 1126 science 1106818 PMID 15681378 Besoek op 2011 07 20 Stern S A Weaver H A Steff A J Mutchler M J Merline W J Buie M W Young E F Young L A et al 2006 02 23 A giant impact origin for Pluto s small moons and satellite multiplicity in the Kuiper belt PDF Nature 439 7079 946 948 Bibcode 2006Natur 439 946S doi 10 1038 nature04548 PMID 16495992 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 2012 01 19 Besoek op 2011 07 20 Encyclopedia of the solar system 2007 Academic Press Mason John 22 Julie 1989 Science Neptune s new moon baffles the astronomers in Engels NewScientist Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 April 2015 Besoek op 10 Oktober 2009 Chaos assisted capture of irregular moons Geargiveer 16 April 2007 op Wayback Machine Sergey A Astakhov Andrew D Burbanks Stephen Wiggins amp David Farrelly Nature Vol 423 15 Mei 2003 On the Dynamics and Origin of Haumea s Moons Matija Cuk Darin Ragozzine David Nesvorny 12 aug 2013 15 0 15 1 Hecht Jeff 1 Mei 2009 Nearby asteroid found orbiting Sun backwards in Engels NewScientist Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 November 2014 Besoek op 10 Oktober 2009 Production of near earth asteroids on retrograde orbits S Greenstreet B Gladman H Ngo M Granvik en S Larson The Astrophysical Journal Letters 749 L39 5pp 20 April 2012 Spin vectors of asteroids Updated statistical properties and open problems Paolo Paolicchia Agnieszka Kryszczynskab Planetary and Space Science Volume 73 Issue 1 December 2012 Pages 70 74 Rotational breakup as the origin of small binary asteroids Geargiveer 4 Maart 2016 op Wayback Machine Kevin J Walsh Derek C Richardson amp Patrick Michel Nature Vol 454 10 Julie 2008 Asteroids with satellites Analysis of observational data N M Gaftonyuk N N Gorkavyi Solar System Research Mei 2013 vol 47 uitg 3 ble 196 202 Comet Halley in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Mei 2020 Hecht Jeff 5 September 2008 Distant object found orbiting Sun backwards in Engels NewScientist Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Mei 2015 Besoek op 10 Oktober 2009 Meteorites A Journey Through Space and Time Alex Bevan John De Laeter UNSW Press 2002 ISBN 978 0 86840 490 5 Javaraiah J 12 Julie 2005 Sun s retrograde motion and violation of even odd cycle rule in sunspot activity Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 362 2005 1311 1318 arXiv astro ph 0507269 Bibcode 2005MNRAS 362 1311J doi 10 1111 j 1365 2966 2005 09403 x Kravtsov V V 2001 Globular clusters and dwarf spheroidal galaxies of the outer galactic halo On the putative scenario of their formation PDF Astronomical and Astrophysical Transactions 20 1 89 92 Bibcode 2001A amp AT 20 89K doi 10 1080 10556790108208191 Besoek op 13 October 2009 Kravtsov Valery V 2002 Second parameter globulars and dwarf spheroidals around the Local Group massive galaxies What can they evidence Astronomy amp Astrophysics 396 117 123 arXiv astro ph 0209553 Bibcode 2002A amp A 396 117K doi 10 1051 0004 6361 20021404 Backward star ain t from round here New Scientist New Scientist in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Mei 2015 Eksterne skakels WysigGayon Julie Eric Bois 21 April 2008 Are retrograde resonances possible in multi planet systems Astronomy and Astrophysics 482 2 665 672 arXiv 0801 1089 Bibcode 2008A amp A 482 665G doi 10 1051 0004 6361 20078460 Kalvouridis T J Mei 2003 Retrograde Orbits in Ring Configurations of N Bodies Astrophysics and Space Science 284 3 1013 1033 Bibcode 2003Ap amp SS 284 1013K doi 10 1023 A 1023332226388 How large is the retrograde annual wobble Geargiveer 20 September 2012 op Wayback Machine N E King Duncan Carr Agnew 1991 What collisional debris can tell us about galaxies Pierre Alain Duc 10 Mei 2012 Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse WikipediaOntsluit van https af wikipedia org w index php title Retrograde en prograde beweging amp ol,