×
Meteoorreën

’n Meteoorreën is ’n groot getal meteore wat oënskynlik uit dieselfde punt in die lug kom. Dit word veroorsaak deur strome kosmiese brokstukke, wat meteoroïdes genoem word, wat die Aarde se atmosfeer teen hoë snelhede in parallelle bane binnedring. Die meeste meteore is kleiner as ’n korrel sand en daarom disintegreer feitlik almal sonder om die Aarde te tref. Intense of ongewone reëns staan bekend as meteoorstorms – dit is wanneer meer as duisend meteore per uur waargeneem word. Die Meteoordatasentrum lys sowat 600 vermoedelike meteoorreëns, waarvan omtrent honderd goed gevestig is.

’n Diagram uit 1872.

Die eerste groot meteoorstorm in die moderne tyd was die Leonides van November 1833. Een raming was meer as 100 000 meteore per uur, maar volgens ’n ander een was daar meer as 200 000 meteore in die tydperk van nege uur wat die storm oor die hele Noord-Amerika oos van die Rotsgebergte geduur het. Die Amerikaanse sterrekundige Denison Olmsted (1791−1859) het die gebeure die akkuraatste beskryf – nadat hy in die laaste weke van 1833 inligting versamel het, het hy sy bevindings in Januarie 1834 aan die American Journal of Science and Arts voorgelê; dit is in Januarie–April 1834 en Januarie 1836 gepubliseer. Hy het opgemerk die meteoorreën was van korte duur en is nie in Europa gesien nie, asook dat die meteore vanuit een punt in die sterrebeeld Leeu gekom het. Hy het voorspel die meteore se oorsprong is ’n wolk deeltjies in die lug. Navorsing het voortgeduur, maar die jaarlikse voorkoms van reëns het die navorsers dronkgeslaan.

In die 1890's het die Ierse sterrekundige George Johnstone Stoney (1826–1911) en sy Britse kollega Arthur Matthew Weld Downing (1850–1917) probeer om die posisie van die stof in die Aarde se wentelbaan vas te stel. Hulle het voor die verwagte Leonide-reën van 1898 en 1899 die stof bestudeer wat die komeet 55P/Tempel-Tuttle agtergelaat het. Meteoorstorms is verwag, maar die finale berekenings het gewys die meeste stof sou in dié tyd ver binne die Aarde se wentelbaan lê. Die Duitse sterrekundige Adolf Berberich het onafhanklik van hulle tot dieselfde slotsom gekom. Hoewel die afwesigheid van meteoorstorms dié jaar die berekenings bevestig het, sou die ontdekking van veel moderner instrumente nodig wees om betroubare voorspellings te maak.

In 1981 het Donald K. Yeomans van die Jet Propulsion Laboratory (JPL) die geskiedenis van die Leonides en van die dinamiese wentelbaan van Komeet Tempel-Tuttle hersien. ’n Grafiek daarvan is aangepas en in Sky and Telescope gepubliseer. Dit het die relatiewe posisies van die Aarde en Tempel-Tuttle gewys en aangetoon waar die Aarde digte stof teengekom het. Dit het gewys die meteoroïdes is meestal agter en buite die baan van die komeet, maar die bane van die Aarde deur die stofwolk wat tot kragtige storms lei, was baie naby aan bane van feitlik geen aktiwiteit.

In 1985 het E.D. Kondratjewa en E.A. Reznikof van die Staatsuniversiteit van Kazan vir die eerste keer die jare korrek geïdentifiseer waarin stof vrygestel is wat verantwoordelik was vir verskeie vorige Leonide-meteoorstorms. In 1995 het Peter Jenniskens die Alpha Monocerotide-storm van 1995 aan die hand van stofbane voorspel. Net voor 1999 se Leonide-storm was Robert H. McNaught, David Asher, en Finland se Esko Lyytinen die eerste sterrekundiges wat dié metode in die Weste toegepas het. Jenniskens het in 2006 voorspellings gepubliseer vir toekomstige ontmoetings met stof vir die volgende 50 jaar.

’n Meteoorreën op ’n kaart.

Omdat die deeltjies van ’n meteoorreën almal in parallelle bane en teen dieselfde spoed beweeg, sal dit vir ’n waarnemer op Aarde lyk asof hulle vanuit een punt in die lug kom. Dié uitstralingspunt, wat deur perspektief veroorsaak word, lyk nes parallelle spoorlyne wat oënskynlik almal in die verte by een punt verdwyn wanneer ’n mens van die middel van die spore af kyk.

Meteoorreëns word genoem na die naaste sterrebeeld of helder ster aan die uitstralingspunt wanneer die reën op sy hoogtepunt is. Hierdie punt beweeg tydens die nag langsamerhand oor die hemelruim vanweë die Aarde se rotasie om sy as, nes sterre wat lyk of hulle deur die nag skuif. Die punt wissel ook effens van nag tot nag teen die agtergrondsterre vanweë die Aarde se wenteling om die Son.

Wanneer die bewegende uitstralingspunt op sy hoogste is vir die nag, sal die Son net in die ooste opkom. Die beste tyd om na ’n meteoorreën te kyk, is dus net voor sonsopkoms – hoewel die helderwordende lig dit moeiliker sal maak om die meteore te sien, sal die meeste dan sigbaar wees.

Die verbrokkeling van 73P/Schwassmann-Wachmann in 1995. Dié animasie strek oor drie dae.

’n Meteoorreën is die gevolg van ’n wisselwerking tussen ’n planeet soos die Aarde en strome brokstukke van ’n komeet. Komete laat ’n spoor agter deurdat water verdamp en stukke van die komeet afbreek. Whipple het komete beskou as "vuil sneeuballe" wat bestaan uit rots wat in ys vasgevang is en om die Son wentel. Die "ys" kan bestaan uit water, metaan, ammoniak, ’n ander vloeistof of ’n kombinasie daarvan. Wanneer die ys warm word en verdamp, laat dit ’n spoor van stof, sand en klippies agter.

Elke keer dat ’n komeet om die Son beweeg, verdamp ’n deel van sy ys en ’n sekere hoeveelheid meteoroïdes sal agterbly. Die meteoroïdes sprei uit oor die hele wentelbaan van die komeet en vorm ’n stroom afval.

Onlangs het Peter Jenniskens gereken die meeste van ons kortperiode-meteoorreëns ontstaan nie vanweë die gewone waterverdamping van aktiewe komete nie, maar is die gevolg van onreëlmatige verbrokkelings, wanneer groot stukke afbreek van ’n hoofsaaklik dormante komeet. Voorbeelde is die Quadrantides en Geminides, wat ontstaan het weens die verbrokkeling van die asteroïde-agtige voorwerpe 2003 EH1 en 3200 Phaethon, onderskeidelik sowat 500 en 1 000 jaar gelede. Die fragmente breek verder op in stof, sand en klippies en sprei uit oor die wentelbaan van die komeet om ’n digte meteoroïdestroom te vorm.

Baie meteoorreëns kom jaarliks op dieselfde tyd voor omdat die Aarde elke jaar op dieselfde tyd deur ’n spesifieke stroom afval beweeg.

Perseïdes en Leonides

Die duidelikste meteoorreën in die meeste jare is die Perseïdes, wat hul hoogtepunt elke jaar op 12 Augustus bereik, met meer as een meteoor per minuut. Nasa het ’n om te bereken hoeveel meteore per uur vanaf ’n sekere ligging sigbaar is.

Die Leonides bereik hul hoogtepunt omstreeks 17 November van elke jaar. Sowat elke 33 jaar veroorsaak dié reën ’n meteoorstorm, met duisende meteore per uur op sy hoogtepunt. Die laaste Leonide-storms was in 1999, 2001 (twee) en 2002 (twee). Wanneer die Leonides nie ’n storm veroorsaak nie, is hulle minder aktief as die Perseïdes.

Ander meteoorreëns

Amptelike name word aangedui in die IAU se lys meteoorreëns.

Reën Tyd Moedervoorwerp
Quadrantides Vroeg Januarie Dieselfde as die moedervoorwerp van die kleinplaneet2003 EH1, Komeet C/1490 Y1. Komeet C/1385 U1 is ook al as ’n moontlike bron ondersoek
Lyrides Laat April Komeet Thatcher
Pi Puppides (periodies) Laat April Komeet 26P/Grigg-Skjellerup
Eta Aquariïdes Vroeg Mei Komeet 1P/Halley
Arietides Middel Junie Komeet 96P/Machholz, Marsden-komeetgroep en Kracht-komeetgroepkompleks
Junie-Boötides (periodies) Laat Junie Komeet 7P/Pons-Winnecke
Suidelike Delta-Aquariïdes Laat Julie Komeet 96P/Machholz, Marsden-komeetgroep en Kracht-komeetgroepkompleks
Alpha Capricornides Laat Julie Komeet 169P/NEAT
Perseïdes Middel Augustus Komeet 109P/Swift-Tuttle
Kappa Cygnides Middel Augustus Kleinplaneet 2008 ED69
Aurigides (periodies) Vroeg September Komeet C/1911 N1 (Kiess)
Draconides (periodies) Vroeg Oktober Komeet 21P/Giacobini-Zinner
Orionides Laat Oktober Komeet 1P/Halley
Suidelike Taurides Vroeg November Komeet 2P/Encke
Noordelike Taurides Middel November Kleinplaneet2004 TG10 en ander
Andromedides (periodies) Middel November Komeet 3D/Biela
Alpha Monocerotides (periodies) Middel November Onbekend
Leonides Middel November Komeet 55P/Tempel-Tuttle
Phoenicides (periodies) Vroeg Desember Komeet 289P/Blanpain
Geminides Middel Desember Kleinplaneet 3200 Phaethon
Ursides Laat Desember Komeet 8P/Tuttle
’n Marsmeteoor, afgeneem deur die verkenningstuig Spirit.

Enige ander voorwerp in die Sonnestelsel met ’n redelik deursigtige atmosfeer kan ook meteoorreëns hê. Omdat die Maan in dieselfde omgewing as die Aarde is, kan dit dieselfde reëns ervaar; die Maan het egter sy eie verskynsels, hoofsaaklik vanweë sy gebrek aan ’n behoorlike atmosfeer – soos dat meteore sy natriumspoor versterk.

Dit is bekend dat Mars en sy mane meteoorreëns het. Dit is nog nie op ander planete waargeneem nie, maar daar word aangeneem hulle bestaan wel. Mars se reëns verskil van die Aarde s’n omdat hy in ’n ander wentelbaan is, ook relatief tot die wentelbane van komete. Die uitwerking op die twee planete sal egter baie dieselfde wees omdat die twee se boonste atmosfeer, die deel wat deur meteore getref word, baie ooreenkom. Meteore se helderheid kan dalk effens laer wees omdat die komete se spoed by Mars stadiger is weens hul groter afstand van die Son af. Dit word effens gebalanseer deur die feit dat die stadiger spoed meer tyd toelaat vir die meteore om te disintegreer.

Op 7 Maart 2004 het die panorama-kamera van die Mars-verkenningstuig Spirit ’n ligstreep afgeneem wat nou vermoed word veroorsaak is deur ’n meteoor van ’n reën wat verband hou met die komeet 114P/Wiseman-Skiff. Ander reëns waaroor bespiegel word, is ’n "Lambda Geminide"-reën wat verbind word met die Aarde se Eta Aquariïdes (veroorsaak deur Komeet 1P/Halley), ’n "Beta Canis Major"-reën wat verbind word met Komeet 13P/Olbers en ’n "Draconides"-reën van 5335 Damocles.

  1. Jenniskens, P. (2006). Meteor Showers and their Parent Comets. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-85349-1.
  2. The 1833 Leonid Meteor Shower: A Frightening Flurry
  3. Brief history of the Leonid shower
  4. Olmsted, Denison (1833). . The American journal of science and arts. 25: 363–411. Besoek op21 Mei 2013.
  5. Olmsted, Denison (1836). . The American journal of science and arts. 29 (1): 168–170.
  6. 26 Februarie 2013 op Wayback Machine Gary W. Kronk
  7. , deur Richard Taibi, 19 Mei 2013, besoek op 21 Mei 2013
  8. Yeomans, Donald K. (September 1981). . Icarus. 47 (3): 492–499. Bibcode:. doi:{{inconsistent citations}}CS1 maint: postscript (link)[dooie skakel]
  9. . Geargiveer vanaf op 23 November 2006. Besoek op23 November 2006.External link in |title= (help)
  10. 30 Junie 2007 op Wayback Machine(1996, sien p. 6)
  11. Article published in 1997, notes prediction in 1995 - Jenniskens, P.; Betlem, H.; De Lignie, M.; Langbroek, M. (1997). "The Detection of a Dust Trail in the Orbit of an Earth-threatening Long-Period Comet". Astrophysical Journal. 479: 441. Bibcode:. doi:.
  12. Deur Rob McNaught,
  13. 1999 April 21st.
  14. 7 Mei 2016 op Wayback Machine Ref. PN 99/27, Uitgereik deur: dr. Jacqueline Mitton, RAS-persbeampte
  15. Deur BBC Science se dr. Chris Riley aan boord van Nasa se Leonide-sending
  16. Jenniskens P. (2006). Meteor Showers and their Parent Comets. Cambridge University Press, Cambridge, VK
  17. Whipple F.L. (1951). "A Comet Model". II. Physical Relations for Comets and Meteors. Astrophys. J. 113, 464
  18. (in Engels). IAU. 15 Augustus 2015. vanaf die oorspronklike op 15 November 2019. Besoek op12 April 2016.
  19. Jenniskens, P. (March 2004). "2003 EH1 is the Quadrantid shower parent comet". Astronomical Journal. 127 (5): 3018–3022. Bibcode:. doi:.
  20. Ball, Phillip. , Nature-webtuiste, , doi:, aanlyn gepubliseer op 31 Desember 2003.
  21. Haines, Lester, , The Register, 8 Januarie 2008.
  22. Marco Micheli; Fabrizio Bernardi; David J. Tholen (16 Mei 2008). "Updated analysis of the dynamical relation between asteroid2003 EH1 and comets C/1490 Y1 and C/1385 U1". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society: Letters. 390 (1): L6–L8. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  23. Sekanina, Zdeněk; Chodas, Paul W. (Desember 2005). "Origin of the Marsden and Kracht Groups of Sunskirting Comets. I. Association with Comet 96P/Machholz and Its Interplanetary Complex". Astrophysical Journal Supplement Series. 161 (2): 551. Bibcode:. doi:.
  24. Jenniskens, P.; Vaubaillon, J. (2010). "Minor Planet 2002 EX12 (=169P/NEAT) and the Alpha Capricornid Shower". Astronomical Journal. 139 (5): 1822–1830. Bibcode:. doi:.
  25. Jenniskens, P.; Vaubaillon, J. (2008). "Minor Planet 2008 ED69 and the Kappa Cygnid Meteor Shower". Astronomical Journal. 136 (2): 725–730. Bibcode:. doi:.
  26. Jenniskens, Peter; Vaubaillon, Jérémie (2007). "An Unusual Meteor Shower on 1 September 2007". Eos, Transactions, American Geophysical Union. 88 (32): 317–318. Bibcode:. doi:.
  27. Porubčan, V.; Kornoš, L.; Williams, I.P. (2006). "The Taurid complex meteor showers and asteroids". Contributions of the Astronomical Observatory Skalnaté Pleso. 36: 103–117. arXiv:. Bibcode:.
  28. Jenniskens, P.; Vaubaillon, J. (2007). "3D/Biela and the Andromedids: Fragmenting versus Sublimating Comets". The Astronomical Journal. 134 (3): 1037. Bibcode:. doi:.AS1-onderhoud: ref=harv (link)
  29. Jenniskens, P.; Betlem, H.; De Lignie, M.; Langbroek, M. (1997). "The Detection of a Dust Trail in the Orbit of an Earth-threatening Long-Period Comet". Astrophysical Journal. 479: 441. Bibcode:. doi:.
  30. Jenniskens, P.; Lyytinen, E. (2005). "Meteor Showers from the Debris of Broken Comets: D/1819 W1 (Blanpain), 2003 WY25, and the Phoenicids". Astronomical Journal. 130 (3): 1286–1290. Bibcode:. doi:.
  31. Brian G. Marsden (25 Oktober 1983). (in Engels). International Astronomical Union Circular. vanaf die oorspronklike op 22 Oktober 2019. Besoek op5 Julie 2011.
  32. Jenniskens, P.; Lyytinen, E.; De Lignie, M.C.; Johannink, C.; Jobse, K.; Schievink, R.; Langbroek, M.; Koop, M.; Gural, P.; Wilson, M.A.; Yrjölä, I.; Suzuki, K.; Ogawa, H.; De Groote, P. (2002). "Dust Trails of 8P/Tuttle and the Unusual Outbursts of the Ursid Shower". Icarus. 159: 197–209. Bibcode:. doi:.
  33. , deur D.M. Hunten, R.W.H. Kozlowski en A.L. Sprague; artikel eerste aanlyn gepubliseer op 7 Desember 2012, doi:

Publikasie datum: September 26, 2021

meteoorreën, groot, getal, meteore, oënskynlik, dieselfde, punt, word, veroorsaak, deur, strome, kosmiese, brokstukke, meteoroïdes, genoem, word, aarde, atmosfeer, teen, hoë, snelhede, parallelle, bane, binnedring, meeste, meteore, kleiner, korrel, sand, daaro. n Meteoorreen is n groot getal meteore wat oenskynlik uit dieselfde punt in die lug kom Dit word veroorsaak deur strome kosmiese brokstukke wat meteoroides genoem word wat die Aarde se atmosfeer teen hoe snelhede in parallelle bane binnedring Die meeste meteore is kleiner as n korrel sand en daarom disintegreer feitlik almal sonder om die Aarde te tref Intense of ongewone reens staan bekend as meteoorstorms dit is wanneer meer as duisend meteore per uur waargeneem word 1 Die Meteoordatasentrum lys sowat 600 vermoedelike meteoorreens waarvan omtrent honderd goed gevestig is 2 Die Aurigide meteoorreen soos waargeneem deur n groep sterrekundiges van Nasa Inhoud 1 Geskiedenis 2 Uitstralingspunt 3 Oorsprong van meteoorreens 4 Bekende meteoorreens 4 1 Perseides en Leonides 4 2 Ander meteoorreens 5 Buiteaardse meteoorreens 6 Verwysings 7 Eksterne skakelsGeskiedenis Wysig n Diagram uit 1872 Die eerste groot meteoorstorm in die moderne tyd was die Leonides van November 1833 Een raming was meer as 100 000 meteore per uur 3 maar volgens n ander een was daar meer as 200 000 meteore in die tydperk van nege uur wat die storm oor die hele Noord Amerika oos van die Rotsgebergte geduur het 4 Die Amerikaanse sterrekundige Denison Olmsted 1791 1859 het die gebeure die akkuraatste beskryf nadat hy in die laaste weke van 1833 inligting versamel het het hy sy bevindings in Januarie 1834 aan die American Journal of Science and Arts voorgele dit is in Januarie April 1834 5 en Januarie 1836 gepubliseer 6 Hy het opgemerk die meteoorreen was van korte duur en is nie in Europa gesien nie asook dat die meteore vanuit een punt in die sterrebeeld Leeu gekom het Hy het voorspel die meteore se oorsprong is n wolk deeltjies in die lug 7 Navorsing het voortgeduur maar die jaarlikse voorkoms van reens het die navorsers dronkgeslaan 8 In die 1890 s het die Ierse sterrekundige George Johnstone Stoney 1826 1911 en sy Britse kollega Arthur Matthew Weld Downing 1850 1917 probeer om die posisie van die stof in die Aarde se wentelbaan vas te stel Hulle het voor die verwagte Leonide reen van 1898 en 1899 die stof bestudeer wat die komeet 55P Tempel Tuttle agtergelaat het Meteoorstorms is verwag maar die finale berekenings het gewys die meeste stof sou in die tyd ver binne die Aarde se wentelbaan le Die Duitse sterrekundige Adolf Berberich het onafhanklik van hulle tot dieselfde slotsom gekom Hoewel die afwesigheid van meteoorstorms die jaar die berekenings bevestig het sou die ontdekking van veel moderner instrumente nodig wees om betroubare voorspellings te maak In 1981 het Donald K Yeomans van die Jet Propulsion Laboratory JPL die geskiedenis van die Leonides en van die dinamiese wentelbaan van Komeet Tempel Tuttle hersien 9 n Grafiek daarvan 10 is aangepas en in Sky and Telescope gepubliseer 11 Dit het die relatiewe posisies van die Aarde en Tempel Tuttle gewys en aangetoon waar die Aarde digte stof teengekom het Dit het gewys die meteoroides is meestal agter en buite die baan van die komeet maar die bane van die Aarde deur die stofwolk wat tot kragtige storms lei was baie naby aan bane van feitlik geen aktiwiteit In 1985 het E D Kondratjewa en E A Reznikof van die Staatsuniversiteit van Kazan vir die eerste keer die jare korrek geidentifiseer waarin stof vrygestel is wat verantwoordelik was vir verskeie vorige Leonide meteoorstorms In 1995 het Peter Jenniskens die Alpha Monocerotide storm van 1995 aan die hand van stofbane voorspel 12 Net voor 1999 se Leonide storm was Robert H McNaught 13 David Asher 14 en Finland se Esko Lyytinen die eerste sterrekundiges wat die metode in die Weste toegepas het 15 16 Jenniskens het in 2006 voorspellings gepubliseer vir toekomstige ontmoetings met stof vir die volgende 50 jaar 17 Uitstralingspunt Wysig n Meteoorreen op n kaart Omdat die deeltjies van n meteoorreen almal in parallelle bane en teen dieselfde spoed beweeg sal dit vir n waarnemer op Aarde lyk asof hulle vanuit een punt in die lug kom Die uitstralingspunt wat deur perspektief veroorsaak word lyk nes parallelle spoorlyne wat oenskynlik almal in die verte by een punt verdwyn wanneer n mens van die middel van die spore af kyk Meteoorreens word genoem na die naaste sterrebeeld of helder ster aan die uitstralingspunt wanneer die reen op sy hoogtepunt is Hierdie punt beweeg tydens die nag langsamerhand oor die hemelruim vanwee die Aarde se rotasie om sy as nes sterre wat lyk of hulle deur die nag skuif Die punt wissel ook effens van nag tot nag teen die agtergrondsterre vanwee die Aarde se wenteling om die Son Wanneer die bewegende uitstralingspunt op sy hoogste is vir die nag sal die Son net in die ooste opkom Die beste tyd om na n meteoorreen te kyk is dus net voor sonsopkoms hoewel die helderwordende lig dit moeiliker sal maak om die meteore te sien sal die meeste dan sigbaar wees Oorsprong van meteoorreens Wysig Die verbrokkeling van 73P Schwassmann Wachmann in 1995 Die animasie strek oor drie dae n Meteoorreen is die gevolg van n wisselwerking tussen n planeet soos die Aarde en strome brokstukke van n komeet Komete laat n spoor agter deurdat water verdamp en stukke van die komeet afbreek Whipple 18 het komete beskou as vuil sneeuballe wat bestaan uit rots wat in ys vasgevang is en om die Son wentel Die ys kan bestaan uit water metaan ammoniak n ander vloeistof of n kombinasie daarvan Wanneer die ys warm word en verdamp laat dit n spoor van stof sand en klippies agter Elke keer dat n komeet om die Son beweeg verdamp n deel van sy ys en n sekere hoeveelheid meteoroides sal agterbly Die meteoroides sprei uit oor die hele wentelbaan van die komeet en vorm n stroom afval Onlangs het Peter Jenniskens 17 gereken die meeste van ons kortperiode meteoorreens ontstaan nie vanwee die gewone waterverdamping van aktiewe komete nie maar is die gevolg van onreelmatige verbrokkelings wanneer groot stukke afbreek van n hoofsaaklik dormante komeet Voorbeelde is die Quadrantides en Geminides wat ontstaan het weens die verbrokkeling van die asteroide agtige voorwerpe 2003 EH1 en 3200 Phaethon onderskeidelik sowat 500 en 1 000 jaar gelede Die fragmente breek verder op in stof sand en klippies en sprei uit oor die wentelbaan van die komeet om n digte meteoroidestroom te vorm Bekende meteoorreens WysigBaie meteoorreens kom jaarliks op dieselfde tyd voor omdat die Aarde elke jaar op dieselfde tyd deur n spesifieke stroom afval beweeg Perseides en Leonides Wysig Die duidelikste meteoorreen in die meeste jare is die Perseides wat hul hoogtepunt elke jaar op 12 Augustus bereik met meer as een meteoor per minuut Nasa het n nuttige program om te bereken hoeveel meteore per uur vanaf n sekere ligging sigbaar is Die Leonides bereik hul hoogtepunt omstreeks 17 November van elke jaar Sowat elke 33 jaar veroorsaak die reen n meteoorstorm met duisende meteore per uur op sy hoogtepunt Die laaste Leonide storms was in 1999 2001 twee en 2002 twee Wanneer die Leonides nie n storm veroorsaak nie is hulle minder aktief as die Perseides Ander meteoorreens Wysig Amptelike name word aangedui in die IAU se lys meteoorreens 19 Reen Tyd MoedervoorwerpQuadrantides Vroeg Januarie Dieselfde as die moedervoorwerp van die kleinplaneet 2003 EH1 20 Komeet C 1490 Y1 21 22 Komeet C 1385 U1 is ook al as n moontlike bron ondersoek 23 Lyrides Laat April Komeet ThatcherPi Puppides periodies Laat April Komeet 26P Grigg SkjellerupEta Aquariides Vroeg Mei Komeet 1P HalleyArietides Middel Junie Komeet 96P Machholz Marsden komeetgroep en Kracht komeetgroepkompleks 1 24 Junie Bootides periodies Laat Junie Komeet 7P Pons WinneckeSuidelike Delta Aquariides Laat Julie Komeet 96P Machholz Marsden komeetgroep en Kracht komeetgroepkompleks 1 24 Alpha Capricornides Laat Julie Komeet 169P NEAT 25 Perseides Middel Augustus Komeet 109P Swift TuttleKappa Cygnides Middel Augustus Kleinplaneet 2008 ED69 26 Aurigides periodies Vroeg September Komeet C 1911 N1 Kiess 27 Draconides periodies Vroeg Oktober Komeet 21P Giacobini ZinnerOrionides Laat Oktober Komeet 1P HalleySuidelike Taurides Vroeg November Komeet 2P EnckeNoordelike Taurides Middel November Kleinplaneet 2004 TG10 en ander 1 28 Andromedides periodies Middel November Komeet 3D Biela 29 Alpha Monocerotides periodies Middel November Onbekend 30 Leonides Middel November Komeet 55P Tempel TuttlePhoenicides periodies Vroeg Desember Komeet 289P Blanpain 31 Geminides Middel Desember Kleinplaneet 3200 Phaethon 32 Ursides Laat Desember Komeet 8P Tuttle 33 Buiteaardse meteoorreens Wysig n Marsmeteoor afgeneem deur die verkenningstuig Spirit Enige ander voorwerp in die Sonnestelsel met n redelik deursigtige atmosfeer kan ook meteoorreens he Omdat die Maan in dieselfde omgewing as die Aarde is kan dit dieselfde reens ervaar die Maan het egter sy eie verskynsels hoofsaaklik vanwee sy gebrek aan n behoorlike atmosfeer soos dat meteore sy natriumspoor versterk 34 Dit is bekend dat Mars en sy mane meteoorreens het 35 Dit is nog nie op ander planete waargeneem nie maar daar word aangeneem hulle bestaan wel Mars se reens verskil van die Aarde s n omdat hy in n ander wentelbaan is ook relatief tot die wentelbane van komete Die uitwerking op die twee planete sal egter baie dieselfde wees omdat die twee se boonste atmosfeer die deel wat deur meteore getref word baie ooreenkom Meteore se helderheid kan dalk effens laer wees omdat die komete se spoed by Mars stadiger is weens hul groter afstand van die Son af Dit word effens gebalanseer deur die feit dat die stadiger spoed meer tyd toelaat vir die meteore om te disintegreer 36 Op 7 Maart 2004 het die panorama kamera van die Mars verkenningstuig Spirit n ligstreep afgeneem wat nou vermoed word veroorsaak is deur n meteoor van n reen wat verband hou met die komeet 114P Wiseman Skiff Ander reens waaroor bespiegel word is n Lambda Geminide reen wat verbind word met die Aarde se Eta Aquariides veroorsaak deur Komeet 1P Halley n Beta Canis Major reen wat verbind word met Komeet 13P Olbers en n Draconides reen van 5335 Damocles 37 Verwysings Wysig 1 0 1 1 1 2 1 3 Jenniskens P 2006 Meteor Showers and their Parent Comets Cambridge University Press ISBN 978 0 521 85349 1 Meteor Data Center list of Meteor Showers Space com The 1833 Leonid Meteor Shower A Frightening Flurry Leonid MAC Brief history of the Leonid shower Olmsted Denison 1833 Observations on the Meteors of November 13th 1833 The American journal of science and arts 25 363 411 Besoek op 21 Mei 2013 Olmsted Denison 1836 Facts respecting the Meteoric Phenomena of November 13th 1834 The American journal of science and arts 29 1 168 170 Observing the Leonids Geargiveer 26 Februarie 2013 op Wayback Machine Gary W Kronk F W Russell Meteor Watch Organizer deur Richard Taibi 19 Mei 2013 besoek op 21 Mei 2013 Yeomans Donald K September 1981 Comet Tempel Tuttle and the Leonid meteors Icarus 47 3 492 499 Bibcode 1981Icar 47 492Y doi 10 1016 0019 1035 81 90198 6 inconsistent citations CS1 maint postscript link dooie skakel http web archive org Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 November 2006 Besoek op 23 November 2006 External link in title help Comet 55P Tempel Tuttle and the Leonid Meteors Geargiveer 30 Junie 2007 op Wayback Machine 1996 sien p 6 Article published in 1997 notes prediction in 1995 Jenniskens P Betlem H De Lignie M Langbroek M 1997 The Detection of a Dust Trail in the Orbit of an Earth threatening Long Period Comet Astrophysical Journal 479 441 Bibcode 1997ApJ 479 441J doi 10 1086 303853 Re meteorobs Leonid Storm Deur Rob McNaught Blast from the Past Armagh Observatory press release 1999 April 21st Royal Astronomical Society Press Notice Geargiveer 7 Mei 2016 op Wayback Machine Ref PN 99 27 Uitgereik deur dr Jacqueline Mitton RAS persbeampte Voyage through a comet s trail The 1998 Leonids sparkled over Canada Deur BBC Science se dr Chris Riley aan boord van Nasa se Leonide sending 17 0 17 1 Jenniskens P 2006 Meteor Showers and their Parent Comets Cambridge University Press Cambridge VK Whipple F L 1951 A Comet Model II Physical Relations for Comets and Meteors Astrophys J 113 464 List of all meteor showers in Engels IAU 15 Augustus 2015 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 November 2019 Besoek op 12 April 2016 Jenniskens P March 2004 2003 EH1 is the Quadrantid shower parent comet Astronomical Journal 127 5 3018 3022 Bibcode 2004AJ 127 3018J doi 10 1086 383213 Ball Phillip Dead comet spawned New Year meteors Nature webtuiste 1744 7933 doi 10 1038 news031229 5 aanlyn gepubliseer op 31 Desember 2003 Haines Lester Meteor shower traced to 1490 comet break up Quadrantid mystery solved The Register 8 Januarie 2008 Marco Micheli Fabrizio Bernardi David J Tholen 16 Mei 2008 Updated analysis of the dynamical relation between asteroid 2003 EH1 and comets C 1490 Y1 and C 1385 U1 Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Letters 390 1 L6 L8 arXiv 0805 2452 Bibcode 2008MNRAS 390L 6M doi 10 1111 j 1745 3933 2008 00510 x 24 0 24 1 Sekanina Zdenek Chodas Paul W Desember 2005 Origin of the Marsden and Kracht Groups of Sunskirting Comets I Association with Comet 96P Machholz and Its Interplanetary Complex Astrophysical Journal Supplement Series 161 2 551 Bibcode 2005ApJS 161 551S doi 10 1086 497374 Jenniskens P Vaubaillon J 2010 Minor Planet 2002 EX12 169P NEAT and the Alpha Capricornid Shower Astronomical Journal 139 5 1822 1830 Bibcode 2010AJ 139 1822J doi 10 1088 0004 6256 139 5 1822 Jenniskens P Vaubaillon J 2008 Minor Planet 2008 ED69 and the Kappa Cygnid Meteor Shower Astronomical Journal 136 2 725 730 Bibcode 2008AJ 136 725J doi 10 1088 0004 6256 136 2 725 Jenniskens Peter Vaubaillon Jeremie 2007 An Unusual Meteor Shower on 1 September 2007 Eos Transactions American Geophysical Union 88 32 317 318 Bibcode 2007EOSTr 88 317J doi 10 1029 2007EO320001 Porubcan V Kornos L Williams I P 2006 The Taurid complex meteor showers and asteroids Contributions of the Astronomical Observatory Skalnate Pleso 36 103 117 arXiv 0905 1639 Bibcode 2006CoSka 36 103P Jenniskens P Vaubaillon J 2007 3D Biela and the Andromedids Fragmenting versus Sublimating Comets The Astronomical Journal 134 3 1037 Bibcode 2007AJ 134 1037J doi 10 1086 519074 AS1 onderhoud ref harv link Jenniskens P Betlem H De Lignie M Langbroek M 1997 The Detection of a Dust Trail in the Orbit of an Earth threatening Long Period Comet Astrophysical Journal 479 441 Bibcode 1997ApJ 479 441J doi 10 1086 303853 Jenniskens P Lyytinen E 2005 Meteor Showers from the Debris of Broken Comets D 1819 W1 Blanpain 2003 WY25 and the Phoenicids Astronomical Journal 130 3 1286 1290 Bibcode 2005AJ 130 1286J doi 10 1086 432469 Brian G Marsden 25 Oktober 1983 IAUC 3881 1983 TB AND THE GEMINID METEORS 1983 SA KR Aur in Engels International Astronomical Union Circular Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Oktober 2019 Besoek op 5 Julie 2011 Jenniskens P Lyytinen E De Lignie M C Johannink C Jobse K Schievink R Langbroek M Koop M Gural P Wilson M A Yrjola I Suzuki K Ogawa H De Groote P 2002 Dust Trails of 8P Tuttle and the Unusual Outbursts of the Ursid Shower Icarus 159 197 209 Bibcode 2002Icar 159 197J doi 10 1006 icar 2002 6855 A possible meteor shower on the Moon deur D M Hunten R W H Kozlowski en A L Sprague artikel eerste aanlyn gepubliseer op 7 Desember 2012 doi 10 1029 91GL02543 Meteor showers at Mars Can Meteors Exist at Mars Meteor Showers and their Parent BodiesEksterne skakels WysigMeteoorreens Geargiveer 16 Maart 2006 op Wayback Machine deur Sky and Telescope Meteoorstrome Die Amerikaanse Meteoorvereniging Die Internasionale Meteoorvereniging Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Meteoorreen Ontsluit van https af wikipedia org w index php title Meteoorreen amp ol,