×
Londen

Londen
London

Kaart Wapen (City of London)
Vlag (City of London)
Land Verenigde Koninkryk
Land (VK) Engeland
Seremoniële graafskappe City of London
Groter Londen
Koördinate 51° 30' N, 0° 7' W
Stigting 50 (as Londinium)
Oppervlakte:
- Totaal 1 572 vk km
Hoogte bo seevlak 35 m
Bevolking:
- Totaal (2015) 8 630 000
- Bevolkingsdigtheid 5 490/km²
- Metropolitaanse gebied (2015) 13 879 757
Tydsone UTC ±0 (GMT)
- Somertyd UTC +1 (BST)
Klimaat
- Tipe Oseaniese klimaat
- Gemiddelde jaarlikse temperatuur 10,7 °C
- Gem. temp. Januarie/Julie 4,3 / 17,7 °C
- Gemiddelde jaarlikse neerslae 593 mm
Burgemeester Sadiq Khan (Labour)
Amptelike Webwerf

Londen (Engels: London [ˈlʌndən](hulp·inligting)) is die hoofstad en grootste stad van Engeland en die Verenigde Koninkryk. Die stad, wat aan die Teemsrivier in die suidooste van Engeland geleë is, is in 50 n.C. deur die Romeine as Londinium gestig en het in die 19de eeu tot die grootste metropool ter wêreld gegroei. As hoofstad van die Britse Ryk het Londen tot enkele dekades gelede 'n beduidende rol as middelpunt van 'n wêreldryk gespeel waaroor "die son nooit ondergaan nie" en fungeer tans nog steeds as die hoofstad van die Britse Statebond (Engels: Commonwealth).

Die Londense binnestad met die Paleis van Westminster in die voorgrond soos vanaf die Methodist Central Hall gesien
Londenaars lewe in 'n vinnig veranderende metropool...
...maar oral loop die spoke van die verlede...
Die nuwe Londen: wolkekrabbers in Canary Wharf op 'n reënerige dag

Vandag het ander metropole ten opsigte van hul bevolkingsgetal lankal by Londen verbygesteek. Desondanks is die stad naas Moskou en Parys een van die drie grootste stedelike sentra in Europa en een van die vernaamste finansiële sentra ter wêreld naas New York en Tokio. Net soos dié twee metropole word Londen as 'n Globale Alfastad (Alpha Global City) geklassifiseer en kan dus aanspraak daarop maak dat dit een van die episentra van die wêreldekonomie is. Londen genereer sowat 'n vyfde van die Verenigde Koninkryk se bruto nasionale produk. Eeue lank reeds is Londen daarnaas 'n invloedryke sentrum in politiek, kunste en modeontwerp. In 2012 het Londen die eerste stad ter wêreld geword wat drie keer as gasheer van die Olimpiese Somerspele opgetree het.

Londen het vanuit die Teemsrivier gegroei. Die rivier het sy eerste deurgang gevorm, en tydens die verskeie immigrasiegolwe het Italianers, Jode, Hugenote en baie ander nuwe aankomelinge hulle in die East End van Londen, 'n vroeë voorstadgebied met sy tipiese werkersklasbuurte langs die rivieroewer, gevestig. As buitelanders is hulle aanvanklik nie tot die stad toegelaat nie.

Die oorspronklike historiese stadskern of "The City" is vroeër deur 'n stadsmuur beskerm en beslaan net 'n klein oppervlakte van sowat een vierkante myl tussen Tower Bridge en Blackfriars Bridge. "The City" is vandag die finansiële distrik van Londen wat nog steeds deur sy eie burgemeester, die "Lord Mayor" van Londen, geregeer word en om historiese redes ook sy eie polisie-eenheid, die City of London Police, het wat onafhanklik van Groter Londen se Metropolitaanse Polisie bestaan. Die administratiewe setels van Londen is buite die City of London in Southwark (hier het die moderne City Hall ontstaan) en in Londen se stadswyke (boroughs) geleë wat oor hul eie administratiewe liggame beskik, terwyl die Britse regering in Westminster (in die historiese "West End" met sy koninklike paleise) gesetel is.

Die huidige metropool het uit twee onafhanklike middeleeuse stede ontwikkel, die City of London en die City of Westminster (tans die geografiese sentrum van Londen), wat oor die eeue steeds verder uitgebrei het om nedersettings in die omgewing in te sluit en uiteindelik die huidige Groter Londen te vorm. Maar nog in die 19de eeu was daar geen sprake van 'n sentrale stadsregering nie en is die gebied van Groter Londen deur 150 parogieë met altesaam 300 administratiewe liggame bestuur. Die London County Council as eerste plaaslike owerheid vir die stadsgebied is eers in 1889 gevorm.

Die stad is ook nie stelselmatig as koninklike hoofstad beplan nie, en daar is geen statussimbole soos breë lane wat in ander magsentrums soos byvoorbeeld in Parys en Moskou aangelê is nie. Net soos Berlyn bestaan die huidige Groter Londen in werklikheid uit 'n verskeidenheid stadsbuurte wat hul oorsprong in histories selfstandige nedersettings het en tot vandag dikwels hul eie karakter bewaar het, soos Greenwich in die ooste en Richmond in die weste. Die meeste van hulle beskik oor hul eie High Street as historiese hoof- en winkelstraat.

Inhoud

Die Thames Barrier
Die heuwellandskap van Noord-Londen: Hampstead Heath
Uitsig oor die Teems en Sentraal-Londen vanuit Greenwich

Die stadsgebied van Londen is in die sogenaamde Londen-bekken geleë en strek oor 45 kilometer langs die bevaarbare benedeloop van die Teemsrivier, met 'n gemiddelde hoogte van 15 meter bo seevlak. Dit word omring deur saggies golwende heuwelland wat 'n maksimale hoogte van sowat 150 m bereik. "The City", aanvanklik 'n klein nedersetting aan die noordoewer en 75 km rivierop van die Teemsmonding geleë, was die historiese groeikern van Londen.

Die grootste gedeelte van Londen is dus noord van die rivier geleë. Tot in 1739 was die Londen-brug die enigste brugverbinding oor die Teems. Eers toe in die 18de eeu meer brûe gebou is en vanaf die 19de eeu ook spoorlyne ontstaan het, het Londen begin om in alle rigtings uit te brei en buurdorpe op te neem. Hierdie proses is deur die plaaslike landskapsvorm bevorder – die stadsgebied bestaan hoofsaaklik uit vlaktes of effens golwende terrein.

Die Teemsrivier was in die verlede duidelik wyer en minder diep. Vandag word sy loop grotendeels deur damme begrens, en die meeste takriviere vloei ondergronds. Die getye van die Noordsee kom hier nog duidelik in, en die seewater wat in die rivier opstoot, hou steeds 'n bedreiging vir Londen in. Om oorstromings en stormvloed te voorkom, is die sogenaamde Thames Barrier in die 1970's naby Woolwich (oos van Greenwich) gebou.

Die geografiese koördinate van die stadsentrum naby Trafalgar Square is die noordelike breedtegraad 51,30 en die westelike lengtegraad 0,08. Die bekende Nulmeridiaan loop deur die Koninklike Sterrewag in Greenwich en dien as die uitgangspunt van die lengtegrade en sodoende ook die tydsones.

Klimaat

Stormwolke oor die middestad
Teemsrivier naby Canary Wharf op 'n Septemberdag
Uitsig oor die Teems in Sentraal-Londen, September 2015

Londen het net soos die grootste deel van Suid-Engeland 'n gematigde seeklimaat. Ondanks sy reputasie as 'n reënerige stad ontvang Londen met 611 mm minder jaarlikse neerslae as byvoorbeeld Rome met 834 mm of Bordeaux met 923 mm. Oktober, November en Desember is die natste maande met 'n gemiddelde reënval van 57 mm.

Winters is koel, waarby die kwik dikwels benede vriespunt kan daal. So kom ryp in die voorstede gedurende die tydperk tussen November en Maart sowat twee keer per week voor. Sneeuvalle word tussen vier en vyf keer per jaar aangeteken, veral tussen Desember en Februarie, soms ook so laat as Maart of April. Wintertemperature wissel gewoonlik tussen -4 °C en 14 °C. Die laagste temperatuur ooit is in die winter van 2010 met -14 °C in Northolt aangeteken. Destyds het die swaarste sneeuvalle in byna twee dekades ook vervoer in Londen ontwrig.

Somers is algemeen warm, waarby temperature in die dig beboude middestad as gevolg van die warmte-eiland-effek soms 5 °C hoër kan wees as in die voorstede en die omgewing van Londen. Die gemiddelde maksimale somertemperatuur is 24 °C, waarby die kwik op 'n gemiddeld van sewe dae per jaar ook bo 30 °C en op twee dae bo 32 °C kan styg. Temperature van meer as 26 °C word tussen middel Junie en laat Augustus op 'n weeklike basis aangeteken. Gedurende die hittegolf van 2003 het die kwik op veertien opeenvolgende dae bo 30 °C gestyg en op twee opeenvolgende dae selfs uiterstes van 38 °C bereik.

Lente- en herfsmaande word deur wisselende weerstoestande gekenmerk, met uiterstes tussen -10 °C en 37,9 °C. Inversielae oor Londen kom gereeld voor. Hoë vlakke van lugbesoedeling tydens 'n inversielaag met swaar mis het op 5 Desember 1952 tot duisende sterfgevalle gelei. Hierdie ramp staan as die Great Smog of '52 of die Big Smoke bekend.

Weergegewens vir Londen
Maand Jan Feb Mar Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Des Jaar
Hoogste maksimum (°C) 15 19 21 29 32 35 35 38 35 28 21 15 38
Gemiddelde maksimum (°C) 8,1 8,6 11,6 14,6 18,1 21,0 23,4 23,1 20,0 15,5 11,3 8,4 15,3
Gemiddelde minimum (°C) 3,1 2,7 4,6 5,9 8,9 11,8 13,7 13,8 11,4 8,8 5,8 3,4 7,8
Laagste minimum (°C) −21,1 −9 −8 −2 −1 5 7 6 3 −4 −5 −21,1 −21,1
Neerslag (mm) 41,6 36,3 40,3 40,1 44,9 47,4 34,6 54,3 51,0 61,1 57,5 48,4 557,4
Bron: Wêreldmeteorologiese Organisasie vir die uiterstes en metoffice.gov.uk vir die gemiddeldes en die neerslag

Status

Die parlementsgebou teen sononder
Suid-Afrika-huis op Trafalgarplein huisves die Suid-Afrikaanse Hoë Kommissie in die Verenigde Koninkryk

Twee nedersettings in Groter Londen, die City of London en die City of Westminster, het stadstatus (city status). Die City of London en die res van Groter Londen vorm daarnaas seremoniële graafskappe. Die huidige Groter Londen – met 1 600 km² tans die tweede grootste metropool ter wêreld volgens oppervlakte na Moskou – sluit intussen ook gebiede in wat vroeër deel uitgemaak het van die historiese graafskappe Middlesex, Kent, Surrey, Essex en Hertfordshire en is tans een van die streke waarin Engeland vir administratiewe doeleindes verdeel is.

Die status van hoofstad van Engeland, en later van die Verenigde Koninkryk, is nooit amptelik aan die stad toegeken of deur 'n wet of enige ander geskrewe dokument bevestig nie. Die stad fungeer volgens 'n grondwetlike konvensie as regeringsetel sodat sy politieke status as de facto-hoofstad deel uitmaak van die Verenigde Koninkryk se ongeskrewe grondwet.

Oorspronklik het Winchester as hoofstad van Engeland gedien, maar toe die Westminster-paleis in die 12de en 13de eeu tot die permanente setel van die koninklike hof ontwikkel het, het Londen sy funksie as politieke hoofstad oorgeneem. Westminster en Whitehall vorm al byna 'n millennium lank 'n politieke, godsdienstige en koninklike magsentrum nadat die laaste Angel-Saksiese koning Eduard die Belyer (1042–1066) Westminster tot koninklike en biskopsetel verhef het.

Die vroeë Engelse parlement het oorspronklik in die 14de eeu in die Westminster-abdy vergader en kon later, toe die koninklike hof onder Hendrik VIII na Whitehall verhuis het, die hele koninklike Westminster-paleis as sy setel oorneem. In die 19de eeu, toe die mag van die Britse Ryk sy hoogtepunt bereik het, het die regeringsdepartemente van Whitehall oor 'n kwart van die wêreldbevolking geregeer.

Etimologie

Die naam London is moontlik van die Teemsrivier afgelei

Daar bestaan steeds 'n meningsverskil oor die etimologie van die stadsnaam, en deur die eeue is 'n verskeidenheid hipoteses en teorieë ontwikkel wat meestal om taalkundige of historiese redes verwerp is. Slegs 'n klein aantal daarvan kan aanspraak maak op akademiese plausibiliteit, alhoewel daar nog geen regstreekse bewyse vir enige stelling opgelewer is nie.

Londen is in die 1ste eeu n.C. deur die Romeine gestig, maar daar het al vroeëre nedersettings in die huidige stadsgebied bestaan. Wortels soos Londin- en Lundin- kom in die meeste naamvariante voor waarmee vanaf die Romeinse tydperk na Londen verwys is. Geoffrey of Monmouth se 12de eeuse werk Historia Regum Britanniae ("Geskiedenis van die Konings van Brittanje") beweer dat die stadsnaam van koning Lud afgelei is wat in die vroeë geskiedenis oor Londen geregeer en dit Kaerlud genoem het. Die oudste historiese verwysing na die Romeinse naam Londinium dateer van 121 n.C.

Vanaf 1898 is algemeen aangeneem dat die stadsnaam van Keltiese oorsprong sou wees. Sy betekenis is geïnterpreteer as die "plek wat aan 'n man met die naam Londinos behoort". Hierdie stelling word deur moderne wetenskaplikes verwerp. In 1998 het Richard Coates met 'n nuwe teorie na vore gekom waarvolgens die naam van die voor-Keltiese Oud-Europese wortel *(p)lowonida ("rivier wat te wyd is om dit te deurwaad"). Volgens Coates is daardie naam vir 'n deel van die Teemsrivier gebruik wat deur Londen vloei en sou later die basis vir die Keltiese benaming Lowonidonjon vorm.

Tot en met 1889 is slegs na die City of London amptelik as London verwys, maar sindsdien is die naam ook vir die graafskap Londen gebruik. Dit verwys tans na die hele stadsgebied van Groter Londen.

Vroeë geskiedenis en antieke tydperk

'n Model van die Romeinse Londinium in die tydperk tussen omstreeks 85–90 n.C. word in die Britse Museum te Londen vertoon. Die eerste Romeinse brug oor die Teems was naby die huidige London Bridge geleë
'n Model van Londinium se Romeinse badhuis
Museum of London
'n Gerekonstrueerde Romeinse eetkamer in Londinium, omstreeks 300 n.C.
Museum of London

Twee onlangse argeologiese ontdekkings dui daarop dat die geskiedenis van Londen verder terug strek as aanvanklik aangeneem. So is in 1999 oorblyfsels van 'n brug uit die Bronstydperk noord van Vauxhall-brug opgegrawe. Hierdie brug het óf die Teemsrivier oorspan óf tot 'n (verlore) riviereiland gelei. Dendrologiese ondersoeke het die brughout op 1500 v.C. gedateer.

In 2010 is die fondament van 'n groot houtstruktuur aan die Teemsoewer suid van die Vauxhall-brug deur argeoloë blootgelê. Die funksie van hierdie Steentydse gebou, wat omstreeks 4500 v.C. ontstaan het, is tans nog nie ontsleutel nie, maar dit beslaan 'n oppervlakte van 50 m x 10 m, en 'n groot aantal pale met 'n lengte van 30 sentimeter word tydens eb sigbaar. Albei strukture is by South Bank geleë, sowat vier kilometer rivier-op van die latere Romeinse Londinium en naby die monding van die Effra- in die Teemsrivier waar die rivier maklik oorgesteek kon word. Die kraginspanning, wat aan die oprigting van hierdie strukture vervbonde was, het handelsbetrekkinge, stabiliteit en 'n plaaslike gemeenskap van tenminste enkele honderd bewoners vereis.

Alhoewel kleiner nedersettings van Britoniese Kelte spore in die gebied gelaat het, is Londen as stedelike nedersetting eers in 43 n.C. deur die Romeine gestig. Hierdie vroeë Romeinse nedersetting het slegs sewentien jaar lank as belangrike hawe en middelpunt van die Romeinse padnetwerk in Brittanje bestaan voordat dit in 61 tydens 'n opstand deur die Keltiese Iceni-stam onder bevel van koningin Boudica ingeneem en tot die grond afgebrand is.

Die heropbou van Londinium is noukeurig beplan, en uiteindelik het dit in 100 Camulodunum (die huidige Colchester) as administratiewe hoofstad van die Romeinse provinsie Britannia vervang. Vanaf 197 n.C. was Londinium die hoofstad van die provinsie Britannia superior en vanaf omstreeks 300 n.C. die hoofstad van Maxima Caesariensis. Op sy hoogtepunt het Londinium in die 2de eeu sowat 60 000 inwoners getel. 'n Aantal belangrike openbare geboue het hier ontstaan, waaronder die grootste basiliek noord van die Alpe, tempels, baddens, 'n amfiteater en 'n groot fort vir die stedelike garnisoen. As 'n welvarende handelsentrum is die stad met 'n muur versterk. Ook ses van Londen se sewe tradisionele stadspoorte dateer uit die Romeinse periode: Ludgate, Newgate, Aldersgate, Cripplegate, Bishopsgate en Aldgate. Die enigste uitsondering is Moorgate wat eers in die middeleeue ontstaan het.

Politieke instabiliteit en die ekonomiese agteruitgang vanaf die 3de eeu het bygedra tot Londinium se geleidelike verval. In die onstuimige periode tussen 200 en 400 was Londinium as buitepos van die Romeinse wêreld aan Germaanse aanvalle blootgestel. Die plaaslike Romeinse magte was op Germaanse huursoldate aangewese om die stad teen invallers te beskerm. Nadat Brittanje in 410 deur die Romeine ontruim is, is Londinium se status afgeskaal tot dié van 'n landelike nedersetting wat deur Angel-Saksiese krygshere oorheers is.

Die Angel-Saksiese tydperk

Londen en die koninkryk Essex, wat 'n tyd lank ook Middlesex ingesluit het

In die tyd tot die 7de eeu het 'n nuwe Angel-Saksiese nedersetting, Lundenwic, sowat twee kilometer rivier-op vanaf die ou Romeinse stad ontstaan, met die huidige Covent Garden as sy middelpunt. Hierdie nedersetting met 'n geometriese straatrooster het 'n bevolking van tussen 10 000 en 12 000 gehuisves. Waarskynlik was daar 'n vissers- en handelshawe by die monding van die Fleet-rivier wat van Lundenwic 'n florerende handelsentrum gemaak het voordat die nedersetting deur Wikings ingeneem is en ooswaarts na die ou Romeinse stadsgebied met sy beskermende stadsmuur verskuif moes word. Die agtervoegsel -wic dui in elk geval daarop dat dit 'n handelsplek was.

Die vroeë Angel-Saksiese Londen was in die stamgebied van die Middel-Saksers geleë wat hul naam aan die graafskap Middlesex verleen het, alhoewel hierdie stam 'n groter gebied bewoon het wat waarskynlik tot in die huidige Hertfordshire en Surrey gestrek het. Teen die vroeë 7de eeu is Londen egter by die Oos-Saksiese koninkryk ingelyf. Koning Saebert van Essex het in 604 die Christelike geloof aangeneem, en Mellitus, die latere 3de aartsbiskop van Canterbury, het Londen se eerste biskop sedert die einde van die Romeinse heerskappy geword.

Essex het in hierdie tyd onder die gesag van koning Æthelberht van Kent gestaan. Hierdie monarg het ook as beskermheer vir die eerste katedraal gefungeer wat deur Mellitus opgerig en aan Sint Paulus gewy is. Volgens tradisionele oorlewerings het hierdie katedraal op die terrein van 'n vroeëre Romeinse Diana-tempel ontstaan, maar die latere boumeester Christopher Wren het geen bewyse gevind wat dié bewering sou kon gestaaf het nie. Dit was nog 'n taamlik eenvoudige kerkgebou en is moontlik vernietig nadat Mellitus deur Saeberht se heidense opvolgers uit die stad verdryf is.

Eers tydens die regentskap van koning Sigeberht II in die 650s is die Christelike geloof as permanente godsdiens in die Oos-Saksiese koninkryk gevestig. Gedurende die 8ste eeu het die koninkryk Mercia se invloed tot die suidooste van Engeland begin uitbrei, en uiteindelik is die hele gebied deur Mercia geannekseer. Londen het blykbaar vanaf die 730s onder die regstreekse gesag van Mercia gestaan.

Londen is vir die grootste deel van die 9de eeu deur Wiking-aanvalle geteister wat vanaf omstreeks 830 in intensiteit toegeneem het. Die stad is twee keer, in 842 en nog eens in 851, geplunder. Die Deense "Groot Heidense Leër", wat vanaf 865 deur Engeland getrek en dood en verwoesting gesaai het, het in 871 in Londen oorwinter. Die stad het nog tot in 886 in Deense hande gebly voordat dit deur koning Alfred die Grote se magte ingeneem en 'n vredesooreenkoms met die Deense leier Guthrum gesluit is. Engeland is in 'n Saksies-oorheerste koninkryk onder Alfred se gesag en in die Deens-oorheerste Danelaw opgedeel. Londen is vervolgens weer by Mercia ingesluit wat destyds deur Alfred se skoonseun Ealdorman Æthelred geregeer is.

Die koning en sy witan

Die Witenagemot (letterlik: "vergadering van wyse mans") het tussen die 7de en 11de eeu as politieke instelling in Angel-Saksiese Engeland bestaan. Dit was 'n vergadering van die heersende klas en het uit die land se leidende wêreldlike en geestelike edelmanne bestaan. Sy lede (Oud-Engels: witan) het as raadgewers vir die koning opgetree.

Die fokus van die nedersetting, wat voortaan as Lundenburgh bekend gestaan het, is destyds om veiligheidsredes na die ou Romeinse stad met sy beskermende stadsmuur verskuif. Die muur en ander versterkings is herstel, terwyl ook die Teemsbrug waarskynlik in hierdie periode, wat as die historiese beginpunt van die City of London en sy besondere administrasie beskou word, herbou is. Die tradisionele stadsgrense van die City kom ook vandag nog grotendeels met die ou stadsmuur ooreen.

'n Tweede versterkte borough het aan die suidoewer in die huidige Southwark ontstaan, die Suthringa Geworc of "Verdedigingswal van die mans uit Surrey". Die oorspronklike Saksiese nedersetting Lundenwic het voortbestaan as Ealdwic ("ou stad"), 'n naam wat steeds voortleef in Aldwych (tans in die City of Westminster geleë).

Ná Æthelred se afsterwe het Londen weer onder die regstreekse gesag van die konings van Engeland gestaan. Die Koninkryk Engeland, wat deur Alfred gestig is, is deur sy seun Edward die Ouere na voormalige Deense gebiede uitgebrei. Londen was in die vroeë 10de eeu al 'n belangrike handelsentrum, en alhoewel die regeringsetel van die Engelse konings steeds in Winchester geleë was, het dit ook tot 'n politieke sentrum begin ontwikkel. Onder koning Æthelstan is Koninklike Raadsvergaderings in Londen gehou en ook baie wette hier afgekondig. Koning Æthelred II het van Londen sy gunstelinghoofstad gemaak en hier in 978 die sogenaamde Londense Wette (Laws of London) afgekondig.

Die Westminster-abdy

Gedurende die heerskappy van koning Æthelred het die Wikings hul aanvalle op Engeland hervat. 'n Leër onder bevel van koning Sven Gaffelbaard van Denemarke het in 994 'n vergeefse poging onderneem om Londen in te neem. Die Engelse weerstand teen die Deense aanvallers is in 1013 gebreek, maar Londenaars het steeds daarin geslaag om Deense aanvalle af te weer en was eers laat in daardie jaar genoodsaak om aan die Deense magte oor te gee. Die koning het na die buiteland gevlug.

Net vyf weke nadat hy as koning geproklameer is, is Sven oorlede en het Æthelred sy regentskap herstel. Sven se seun Knut het die Deense aanvalle in 1015 hervat. Ná Æthelred se afsterwe in 1016 is sy seun Edmund Ironside deur die witangemot as koning uitgeroep en het darna na Wessex vertrek om daar sy troepe te versamel. Londen is deur Knut se magte beleër, maar deur koning Edmund se magte ontset. Ná sy neerlaag in die slag van Ashdown het Edmund alle Engelse gebiede noord van die Teemsrivier aan Knut afgestaan, insluitende Londen. Met Edmund se dood enkele weke later het die hele land onder Knut se bewind gekom.

Die Engelse heerskappy oor die land is eers in 1042 na die uitwissing van Knut se dinastie onder Eduard die Belyer herstel. Eduard het bekendheid verwerf as die stigter van die Westminster-abdy waar hy baie tyd deurgebring het. Sodoende het Westminster geleidelik die City of London as regeringsetel vervang.

Edward is in 1066 sonder duidelike erfgenaam in die Westminster-abdy oorlede. Vervolgens is graaf Harold Godwinson en Willem die Baster, hertog van Normandië, in 'n opvolgingsgeskil gewikkel. Harold Godwinson is deur die witenagemot as Engelse koning verkies en in die Westminster-abdy gekroon, maar kort daarna deur Willem in die Slag van Hastings gedood. Die oorlewende lede van die witan het in Londen vergader om Edward se jong neef Edgar die Ætheling as opvolger te verkies.

Normandiese magte het intussen na die Teems se suidoewer net teenoor Londen beweeg waar hulle 'n Engelse aanval afgeweer en Southwark tot die grond afgebrand het. Hulle was egter nie in staat om die plaaslike brug in te neem nie. Hulle het rivierop getrek en die rivier by Wallingford oorgesteek voordat hulle vanuit die noord-weste na Londen beweeg het. Die Engelse leierskap kon net 'n kort tyd lank weerstand bied. Uiteindelik het Londen se leidende burgers hulle in Berkhamstead saam met kerkleiers en adellikes aan Willem onderwerp, alhoewel daar volgens sommige oorlewerings nog gevegte plaasgevind het toe die Normandiese magte Londen bereik het. Ná die besetting van die stad is Willem as koning van Engeland gekroon.

Die Normandiese en Middeleeuse tydperk

Die Wit Toring van die Londense Tower dateer van die laat 11de eeu

In 1067 het Willem 'n oktrooi uitgereik waardeur die Saksiese regte, voorregte en wette bevestig is. Die koning, wat voortaan as Willem die Veroweraar bekend gestaan het, het 'n aantal koninklike vestings langs die Londense Teemsoewer laat bou, waaronder die Tower of London (Londense Tower), Baynard en Montfichet se kastele, om die stad teen seeaanvalle deur Wikings te beskerm en opstande te voorkom. Londen se status as selfregerende nedersetting is tydens die heerskappy van koning John in 1199 en 1215 deur verkiesingsregte bevestig.

Westminster Hall, wat vanaf 1097 deur Willem Rufus, die seun van Willem die Veroweraar, opgerig is, sou later die basis vir die Westminster-paleis vorm wat gedurende die middeleeue as belangrikste koninklike setel gedien het. Die koninklike Bermondsey-landgoed is deur Willem in 1089/90 aan Alwinus Child, die stigter van 'n abdy, geskenk, wat hier net teenoor die White Tower 'n nuwe klooster laat bou het. 'n Ander sakrale gebou, die Augustynse Sint Bartolomeus-die-Grote-kerk, het vanaf 1123 in West Smithfield ontstaan. Alhoewel slegs die kansel van hierdie groot kerkgebou tot vandag toe bewaar gebly het en tans as parogiekerk fungeer, is dit nogtans een van die belangrikste oorblyfsels van Normandiese boukuns in Londen.

Boubedrywighede vir die Londen-brug, deesdae een van die bekendste bakens in die Britse hoofstad, het in 1176 begin. Hierdie steenbrug, wat ouer houtbrûe vervang het, is in 1209 voltooi. Tot in 1739 was dit die enigste brug wat die Teemsrivier oorspan het.

Tudor-tydperk

Civitas Londinium, Ralph Agas se kaart van Londen, het tussen 1570 en 1605 ontstaan

Gedurende die Protestantse Hervorming was Londen 'n vroeë sentrum van Protestantisme in Engeland. Die stad se nou handelsbande met die Protestantse hartland van Noord-Europa, groot gemeenskappe buitelandse handelaars, die buitegewoon groot persentasie geletterde inwoners en Londen se rol as sentrum van die Engelse drukkerybedryf het daartoe bygedra dat die idees van kerkhervorming hier vinnig neerslag gevind het. Voor die Reformasie was meer as die helfte van die Londense stadsgebied in besit van kloosters en ander godsdienstige instellings.

Die ontbinding van kloosters op bevel van koning Hendrik VIII het groot omwenteling in Londen gebring aangesien byna alle kerk- en kloosterbesit herverdeel is. Hierdie proses het teen die middel van die 1530's begin, en in 1538 was die meeste groot kloosters al ontbind. Holy Trinity Aldgate is deur Lord Audley oorgeneem, die Charterhouse deur Lord North, Blackfriars deur Lord Cobham, die St. Giles-melaatsehospitaal deur Lord Dudley, terwyl die koning die St. James-melaatsehospitaal vir homself as St. James-paleis laat herbou het.

Onder die regentskap van die Tudor-dinastie het Londen 'n al hoe belangrike rol as een van Europa se groot handelsmetropole begin speel. Handelsbetrekkinge, wat voorheen hoofsaaklik met Wes-Europa onderhou is, is uitgebrei tot Rusland, die Levant en die Amerikas. Merkantilisme en groot maatskappye met handelsmonopolies soos die Moskouse Kompanjie (1555) en die Britse Oos-Indiese Kompanjie (1600), wat in Londen per koninklike oktrooi gestig is, het hul bloeitydperk beleef. Die laasgenoemde, wat uiteindelik Indië sou beheer, was twee en 'n halfeeu lank een van die sleutelinstellings in die Engelse hoofstad en die hele Brittanje. Immigrante, wat hulle in Londen gevestig het, het nou nie net uit Engeland en Wallis gekom nie, maar ook vanuit die buiteland na die hoofstad gestroom, soos byvoorbeeld Hugenote uit Frankryk. Die stadsbevolking het gegroei van 'n geskatte 50 000 in 1530 tot sowat 225 000 in 1605. Hierdie aanwas is net soos die groeiende welvaart deur die grootskaalse uitbreiding van kusskeepvaart bevorder.

In die laat 16de en vroeë 17de eeu het ook Londen se toneelbedryf gefloreer, met William Shakespeare as die bekendste verteenwoordiger van dramakuns. Die laat regeringsjare van koningin Elizabeth I was 'n redelike rustige tydperk waartydens sommige van haar howelinge, net soos welgestelde Londenaars, herehuise vir hulself in landelike gebiede soos Middlesex, Essex en Surrey laat bou het. Dit was die beginjare van die sogenaamde villa-beweging toe wonings ontstaan het wat nòg as stadshuise gekwalifiseer het nòg op groot plase geleë was. Londen was, toe die Tudors in die 17de eeu uitgesterf het, nog 'n relatief kompakte nedersetting.

Stuart-tydperk

'n Panoramiese uitsig oor Londen deur Claes Jansz. Visscher, 1616. Die ou Gotiese St. Paul's-katedraal het sy toring al vroeër kwytgeraak. Die twee teaters in die voorgrond, aan die Southwark-kant van die Teems, is The Bear Garden en The Globe. Die groot kerkgebou in die voorgrond is St Mary Overie, tans die Southwark-katedraal.

Vanaf die 17de eeu het die beboude gebied buitekant die stadsmure uitgebrei. Teen die begin van die eeu was die woontoestande vir die oorgrote meerderheid van die bevolking steeds ongesond en het sterk gekontrasteer met die leefwêreld van adellikes wat vir hulself herehuise in die omgewing van Westminster laat bou het.

Onhigiëniese toestande het Londenaars indertyd aan 'n verskeidenheid siektes en infeksies blootgestel. So moes die voorbereidinge vir die kroning van koning James I weens die uitbreek van 'n verwoestende pesepidemie, waaraan na ramings moontlik dertigduisend inwoners dood is, tydelik gestaak word.

Die kerkskip van die ou St. Paul's-katedraal het in dié tyd bedags as die belangrikste algemene vergaderplek gedien waar handelaars hul goedere in die gange te koop aangebied het, terwyl die doopvont as toonbank gebruik is. Advokate het van hul klante by bepaalde suile ontvang, en werkloses het in die kerk werkgeleenthede kom soek. Die kerkhof van St. Pauls was die middelpunt van Londen se boekhandel, terwyl die omgewing van Fleet Street tot 'n gewilde vermaakdistrik ontwikkel het.

Die toneelkuns, wat tydens die regentskap van Elizabeth I hoogtyd gevier het, het reeds onder James I al hoe meer gewilder geraak. Die groot invloed, wat drama- en teaterkuns op die alledaagse lewe uitgeoefen het, blyk uit die feit dat die dra van gesofistikeerde maskers destyds 'n modeverskynsel aan die koninklike hof en in die regswêreld geword het.

Die Groot Plaag van Londen in 1665: die lyke van slagoffers word op karretjies gelaai

In 1625 het Charles I die Engelse troon bestyg. Tydens sy regentskap het adellikes hulle in groot getalle in die Londense West End begin vestig. Naas die adellikes, wat aan die koningshof verbonde was, het ook steeds meer adellike grondbesitters uit ander dele van die land saam met hul gesinne 'n deel van die jaar in die hoofstad deurgebring om aan Londen se sosiale lewe deel te neem. Dit was die begin van die tradisionele London season.

Tydens die Engelse Burgeroorlog het Londenaars die kant van die parlement gekies. Aanvanklik het die koninklike magte die opperhand in die oorlog gehad, en in November 1642 het die koning 'n oorwinning in die Slag van Brentford enkele kilometer wes van Londen behaal. Nadat die hoofstadbewoners haastig troepe saamgestel het om in die stad teen 'n aanval te kan verdedig, het koning Charles I die aanwending van verdere militêre aksie verwerp en sy troepe aan die hoofstadgebied onttrek. Vervolgens is nuwe uitgebreide versterkings rondom Londen, Westminster en Southwark gebou.

Die koninklike magte het vir Londen geen bedreiging meer ingehou nie, en die hoofstad het finansieel bygedra tot die parlement se militêre oorwinning in die volgende jaar. Charles I is van hoogverraad aangekla en tereggestel. Die monargie is tydelik afgeskaf en 'n kortstondige republikeins-puriteinse bedeling gevestig.

Oorloë was egter nie die enigste bedreiging vir die stadsbewoners nie. Onhigiëniese toestande en oorbevolking was deur die eeue steeds weer die oorsaak van pesepidemieë. In 1665 en 1666 het die Swart Dood vir die laaste keer groot verwoesting gesaai – 'n gebeurtenis wat later as die "Groot Plaag" bekend sou staan. Sowat 60 000 Londenaars het aan die aansteeklike siekte beswyk. Die kroniekskrywer Samuel Pepys berig in sy dagboek oor die skrikbewind wat die pes in Londen gevoer het: "Ek het in die stad aangebly totdat meer as 7 400 in een week gesterf het, en hiervan het sowat 6 000 aan die plaag beswyk, en doodsklokke was die enigste geluid wat bedags en snags hoorbaar was."

Die Groot Brand van 1666

Die Monument ter Herdenking van die Groot Brand van Londen
Die Groot Brand van Londen
Skildery deur 'n onbekende Nederlandse kunstenaar
Die Groot Brand van Londen
Skildery deur Philippe-Jacques de Loutherbourg (1797)
Die goue urn van vlamme
'n Model van John Keeling of Blackfriars se 17de eeuse brandweerwa
Museum of London
The Golden Boy of Pye Corner

Sowat 350 jaar gelede was die brandgevaar in Londen nog besonder groot omdat die meeste geboue nie net heeltemal van hout gebou nie, maar ook besonder na aan mekaar gebou is. Londen se strate was só dig bebou dat die boonste verdiepings van woongeboue mekaar byna aangeraak het. Kerse was gewoonlik die enigste vorm van beligting, terwyl oop vure vir verhitting en kookdoeleindes algemeen gebruiklik was. Klein brande het gereeld uitgebreek, maar kon meestal gou in bedwang gebring word.

In die vroeë oggendure van Sondag 2 September 1666 het 'n klein brand in Thomas Farriner se bakkery in Pudding Lane uitgebreek nadat die vuur in die bakoond op Saterdagaand blykbaar nie behoorlik geblus is nie. Moontlik het vlieënde vonke uit die oond strooi en houtstapels, wat as reserwebrandstof naby die oond gestoor is, en meelvoorrade aan die brand gesteek. Binnekort was die hele bakkerygebou en aangrensende woonhuise in vlamme gehul.

Dat dié brand totaal buite beheer kon raak, was aan die destydse nalatigheid ten opsigte van die stoor en hantering van ontvlambare materiaal te wyte. Londen was in die 17de eeu die handelspilpunt vir heel Engeland, met die Teemsrivier as 'n besige waterweg waarop groot hoeveelhede goedere op bote vervoer is. Weerskante van die rivier was stoorhuise van vloer tot dak volgepak met hoogs ontvlambare handelsware soos papier, suiker, speserye, tekstiele, toue, olie, alkoholiese dranke, hooi, bouhout en swartkruit. Weersinvloede het ook 'n sekere rol gespeel – die somer van 1666 was net soos dié van die vorige jaar baie warm en droog sodat watervoorrade uitgeput geraak het.

Terwyl die brand verder uitgebrei en hele blokke woongeboue en stoorhuise hoog in vlamme gestaan het, het chaotiese tonele op die Teems begin afspeel. Paniek het huisbewoners en handelaars gepak wat hul besittings en ware van die dreigende vlamme probeer red het deur hulle in die rivier te gooi. Londen se nou straatjies was eweneens volgepak met duisende mense wat hul besittings op karre na veiligheid probeer bring het, maar sodoende ook die weg versper het vir die brandbestryders. Londenbrug was tot in die 18de eeu die enigste brug oor die Teems. In 1666 was dit egter nog dig bebou met woonhuise en sodoende té nou om as maklike vlugpad te kan dien. Die heersende windrigtings gedurende die Groot Brand en 'n brandskot op die brug het gekeer dat die vlamme nie langs Londenbrug na Southwark kon uitbrei nie.

17de eeuse beskrywings verwys na John Keeling in Blackfriars as die vernaamste vervaardiger van destydse brandweerwaens – houtkarretjies waarop 'n watertenk van hout en 'n pomp gemonteer is. 'n Ander gebruiklike brandbestrydingsmetode in 17de eeuse Londen was om hele blokke woonhuise vinnig af te breek sodat 'n grootskaalse brand nie verder kon uitbrei nie. Londen se brandweertoerusting is in 1666 nog grotendeels in die Sint Magnus-die-Maartelaarkerk gestoor. Ongelukkig was dié kerkgebou digby Thomas Farriner se bakkery geleë sodat dit die tweede kerk geword het wat nog op die eerste aand van die Groot Brand deur die vlamme vernietig is. In historiese oorlewerings word die destydse Lord Mayor, Sir Thomas Bloodworth, as een van die sondebokke vir die omvang van die brandramp-chaos genoem. In die vroeë oggendure van die eerste dag van die Groot Brand is hy wakker gemaak om sy toestemming tot die grootskaalse afbreek van huise te verleen.

Nadat die burgemeester die omvang van die brand met sy eie oë gesien het, het hy – ook uit vrees vir die skadevergoeding wat die eienaars van afgebreekte geboue moontlik kon eis – vasgestel dat die situasie geen besondere maatreëls sou regverdig nie. Volgens die amptenaar Samuel Pepys se dagboekinskrywing het Bloodworth opgemerk dat die omvang van die brand eintlik só klein was dat "'n ou vrou dit sou kon uitpis."

Later die aand het die besorgde koning die inisiatief geneem en die bevel gegee om so veel huise soos nodig af te breek. Op dié stadium het die brand reeds vinniger uitgebrei as brandbestryders huise kon afbreek. Uiteindelik moes geboue met buskruit opgeblaas word. Vanweë die sterk wind, wat tydens die brand gewaai het, het die vlamme langs die Teemsoewer na die middestad uitgebrei. Die brand het vyf dae en nagte gewoed en altesaam 13 200 woonhuise, 87 van Londen se 109 kerke, drie stadspoorte en 52 gildehuise vernietig. Vier vyfdes van die stadsgebied is in puin gelê en sowat 100 000 Londenaars dakloos gelaat. Terwyl die bevestigde dodetal op slegs vier staan, dui berigte van waarnemers op 'n hoër aantal slagoffers. So het moontlik 'n groter aantal gevangenes wat in Londen se tronke vasgeketting was, gestremdes en alleenstaande ouer mense hul lewens verloor. Dit het sowat vyftig jaar geneem om die stad te herbou, en saam met nuwe woonhuise, wat van steen gebou is en sodoende meer bestand teen brande was, het ook die eerste versekeringsondernemings ontstaan.

Tydens en kort ná die Groot Brand was die soeke na sondebokke 'n onversadigbare behoefte by getraumatiseerde Londenaars. Allerhande gerugte was in omloop, en selfs die koning is van brandstigting verdag – moontlik kon hy op dié manier wraak geneem het oor die teregstelling van sy vader. Ook buitelanders – Iere, Franse, Spanjaarde en veral Nederlanders is verdag aangesien Engeland steeds in die Tweede Nederlands-Engelse Oorlog gewikkel was. Daarnaas was Rooms-Katolieke hoofverdagtes.

Aanvanklik is Thomas Farriner aan strafvordering blootgestel, maar geen aanklagtes is ingedien nie nadat Robert Hubert, 'n Franse horlosiemaker, skuld op brandstigting beken het. Al was sy skuldbelydenis ongeloofwaardig – hy het eers op die tweede dag van die brandramp in Londen aangekom en was moontlik 'n persoon van lae intelligensie wat die betekenis van sy belydenis nouliks kon begryp nie – is hy later tereggestel.

Enkele jare later is daar besluit om 'n monument ter herdenking van die Groot Brand op te rig. Tussen 1671 en 1677 het volgens 'n ontwerp van Sir Christopher Wren en Dr Robert Hooke juis op dié plek, waar St Margaret's as die eerste kerk deur die vlamme verswelg is, 'n monument in die vorm van 'n Doriese pilaar ontstaan wat presies 202 voet (62 meter) hoog en 202 voet van Thomas Farriner se bakkery af geleë was. Die pilaar is met 'n brandende goue urn bekroon wat die Groot Brand versinnebeeld. Die monument staan oop vir die publiek, en besoekers, wat die altesaam 311 trappies opklim, geniet nie net 'n panoramiese uitsig oor die Britse hoofstad nie, maar ontvang ook 'n prestasie-sertifikaat.

'n Tweede monument, die Golden Boy of Pye Corner, markeer die plek waar die vuur opgehou het om te brand. Die vergulde houtstandbeeld by die hoek van Giltspur Street en Cock Lane in Smithfield is vernoem na die historiese kroeg Fortune of War Public House, wat in die volksmond ook as Magpie Tavern bekendgestaan het, en bedoel as 'n waarskuwing vir toekomstige generasies. Baie 17de eeuse Londenaars het immers geglo dat God hulle weens hul vreetsug met die Groot Brand gestraf het.

Londen as Europese wêreldstad

Toe Karel II, wat in April 1661 as koning van Engeland en Ierland gekroon is, op 29 Mei 1660 – sy 30ste verjaardag – in Londen aangekom het, was die Engelse hoofstad moontlik – presiese statistieke ontbreek – die grootste Europese metropool. Dit was nie soseer Londen se status as politieke sentrum en regeringsetel nie, maar sy uitgebreide handelsaktiwiteite wat bygedra het tot die feit dat in die tweede helfte van die 17de eeu reeds 'n disproporsionele persentasie van die Engelse bevolking, waarskynlik 'n tiende, in Londen self en sy satellietstede, wat langs die Teemsvallei begin uitbrei het, saamgetrek was.

Die Georgiaanse tydperk

Die Westminster-abdy in 1749 – skildery deur die Venesiaanse skilder Canaletto (1722−1780)

Die Georgiaanse tydperk was 'n periode van ongekende stedelike groei waartydens Londen – in vergelyking met die metropole van vastelandse Europa – tot 'n uitgestrekte stad met 'n relatief lae bevolkingsdigtheid ontwikkel het wat hoofsaaklik uit enkelgesinshuise bestaan het. Dié ontwikkeling was enersyds aan die afwesigheid van enige vorm van stadsmure of ander versterkings te danke wat die uitbreiding van die beboude gebied sou kon belemmer het. Maar nog belangriker was die byna onbeperkte aanbod van bougrond teen lae koste danksy die gebruiklike langtermyn-pagstelsel.

Nogtans het Londen se bevolking in die tydperk tussen 1700 en 1800 gegroei van 600 000 tot een miljoen. Die Britse hoofstad was in dié tyd nie net die grootste metropool op aarde nie, maar het met sy uitgebreide wêreldwye netwerk van handels- en militêre belange alle Europese mededingers by verre oortref. Die Protestantse geloof en die vroeg-kapitalistiese ekonomiese stelsel met sy vrye mark, waar alle goedere – in die destydse tydperk van slawerny selfs mense – sonder enige beperkings van staatskant af ver- en gekoop kon word, word algemeen as dryfkragte van Londen se buitengewone groei aangevoer.

Ekonomiese vryhede het gepaard gegaan met vrysinnigheid en nuwe vorme van intellektualisme. Vrygeeste en vrydenkers het aangetrokke gevoel tot Londen, net soos mense wat net op soek was na vermaak. So was Londen in heel Europa berug vir die groot aantal prostituees op sy strate.

Die stad het in 'n spanningsveld tussen ongekende ekonomiese welvaart en die chaotiese toestand van oorbevolking verkeer – sy Middeleeuse infrastruktuur en sy munisipale instellings was juis nie meer in staat om in al die behoeftes van só 'n groot bevolking te voorsien nie. Terwyl welgesteldes die mees gesofistikeerde verbruikersgoedere kon bekostig wat ooit in Europa aangebied is, het baie Londenaars in chroniese armoede geleef.

Bevolkingsgroei

Lande van geboorte Bevolking (2011)
Verenigde Koninkryk 5 175 677
Indië 262 247
Pole 158 300
Ierland 129 807
Nigerië 114 718
Pakistan 112 457
Bangladesj 109 948
Jamaika 87 467
Sri Lanka 84 542
Frankryk 66 654
Somalië 65 333
Kenia 64 212
Verenigde State 63 920
Ghana 62 896
Italië 62 050
Turkye 59 596
Suid-Afrika 57 765
Duitsland 55 476
Australië 53 959
Roemenië 44 848
Filippyne 44 199
Siprus 43 428
Portugal 41 041
Litaue 39 817
Volksrepubliek China 39 452
Afghanistan 37 680
Iran 37 339
Spanje 35 880
Uganda 32 136
Brasilië 31 357
Nasa-Satellietbeeld van Londen

Londen huisves 'n ryk verskeidenheid kulture, en meer as 300 tale word in die stadsgebied gebesig. Met 'n totale bevolking van bykans 8,2 miljoen, of 12,5 persent van die Britse bevolking, in Maart 2011 is Londen die mees bevolkte munisipaliteit in Europa. Saam met omliggende nedersettings vorm die Britse hoofstad ook die grootste metropolitaanse gebiede in Europa met tussen 12 en 14 miljoen inwoners. Groter Londen strek oor 1 579 km² en is die mees dig bevolkte van alle administratiewe streke van Engeland met 4 542 inwoners per vierkante kilometer.

Londen het as die politieke, kulturele en ekonomiese sentrum deur die eeue heen vinnige bevolkingsgroei ervaar wat in die 19de en vroeë 20ste eeu nog deur die industrialiseringsproses aangevuur is. Die antieke Romeinse Londinium het reeds in 140 n.C. omtrent 30 000 inwoners getel. Omstreeks 1300 het die plaaslike bevolking op 100 000 gestaan, en in 1801 het dit die eenmiljoenkerf verbygesteek. Londen se bevolking was byna 'n eeu lank, in die tydperk tussen 1831 en 1925, toe New York by die Britse metropool verbygesteek het, selfs die grootste van alle stedelike nedersettings op aarde. Die inwonertal het sy historiese hoogtepunt met meer as 8,6 miljoen kort voor die begin van die Tweede Wêreldoorlog in 1939 bereik. Daarenteen het die bevolking van die City of London vanaf die middel van die 19de eeu steeds verder afgeneem – van 130 000 in 1851 tot slegs 11 700 vandag.

Immigrasie

Brick Lane, 'n lang straat in Tower Hamlets in die East End, is in 'n buurt met talle immigrante uit Bangladesj geleë. Die straatborde dra opskrifte in Engels en Bengaals
Straatversierings in Londen se Chinatown
Die Kanadese Hoë Kommissie in die Verenigde Koninkryk is in Kanadahuis op Trafalgarplein gesetel. Meeste van die sowat 70 000 Kanadese burgers in die VK bly in Londen

Londen is, naas Istanboel en Moskou, steeds een van die drie grootste metropole in Europa. Immigrasie het naas die natuurlike bevolkingsaanwas 'n beslissende rol by Londen se demografiese ontwikkeling gespeel. So het die netto-resultaat van immigrasie en emigrasie in die dekade tussen 1991 en 2001 'n wins van 726 000 persone getoon.

Londen se East End, 'n gebied wat vroeër met armoede, misdaad, buitelandse immigrante en sosiale uitsluiting geassosieer is en intussen tot 'n gewilde woonbuurt herontwikkel word, was van oudsher Londen se smeltkroes van kulture. Hier het mense hulle gevestig aan wie toegang tot die City of London om een of ander rede geweier is. Sy ligging naby die hawe van Londen het van East End 'n tipiese werkersbuurt gemaak.

Ná die Normandiese verowering van Engeland in 1066 was Joodse immigrante die eerste buitelanders wat hulle in East End kom vestig het. In 1290 is alle Joodse bewoners van Engeland deur koning Eduard I uit die land verdryf. Eers in 1656 kon Joodse immigrante hulle weer op die eiland vestig. In 1685 het Hugenote as godsdiensvlugtelinge in East End 'n nuwe heenkome gevind, en die 17de eeu was ook die beginpunt van immigrasie uit Afrika. Han-Chinese het in die 18de en Indiërs in die 19de eeu gevolg.

Teen die middel van die 19de eeu het sowat 100 000 Iere werk in Londense fabrieke gevind, en in die laat 19de eeu het dieselfde aantal Joodse vlugtelinge uit Rusland en Pole na Londen gestroom. In die tyd voor die Eerste Wêreldoorlog was ook sowat 30 000 Duitse immigrante in East End saamgetrek.

In die vroeë 20ste eeu was dit veral Iere, Pole, Italianers en Joodse emigrante uit Oos-Europa wat hulle in Londen gevestig het. Sedert 1950 het veral mense uit voormalige Britse kolonies, waaronder Indië, Pakistan, Sri Lanka, Bangladesj, die Karibiese See en talle Afrikalande geïmmigreer.

Volgens die laaste sensus van 2001 was 6,1 persent van die Londense bevolking van die Indiese subkontinent, 5,3 persent uit Afrika suid van die Sahara, 4,8 persent uit die Karibiese Seegebied en 1,1 persent uit China afkomstig. 72,9 persent van die inwoners was in die Verenigde Koninkryk gebore, 5,3 persent in lidstate van die Europese Unie en 21,8 persent in ander lande. Die persentasie Londenaars, wat in die buiteland gebore is, is in 2012 op meer as 'n derde beraam (teenoor slegs agt persent in die res van die land). Twee vyfdes van alle migrante in die Verenigde Koninkryk is in Londen saamgetrek.

Minder streng regulasies vir ekonomiese bedrywighede het daartoe gelei dat ook baie burgers van EU-lidstate hul sake in Londen doen. So het die aantal Franse burgers tot tussen 300 000 en 400 000 gegroei sodat Londen die sesde grootste Franse stad geword het. In stadsdele soos Kensington en Chelsea het meer as vier persent van die bewoners 'n Franse paspoort.

Behuising

Barbican Estate, 'n hoëdigtheid-behuisingskompleks uit die 1960's in die City of London

'n Relatief groot persentasie van Londen se bestaande behuising dateer van die 19de en 20ste eeu en beskik net oor dun enkelverglasing sonder voldoende dak- en muurisolering. Binne die bestek van sy Green Deal-program stel die Britse regering tans lenings vir die energiebesparende opgradering van ouer woonstelle en woonhuise beskikbaar. Nuutgeboude wonings moet vanaf 2016 koolstof-neutraal wees.

Terwyl huispryse in die Verenigde Koninkryk in die eerste dekade van die 21ste eeu verdubbel het, word die Londense eiendomsmark as gevolg van binne- en buitelandse migrasie meer nog as dié in ander stede en streke deur buitensporige prysverhogings en 'n knellende behuisingstekort gekenmerk. Huurgelde vir woonstelle het tussen 2012 en 2013 met meer as tien persent gestyg en beloop tans 'n gemiddeld van meer as ₤1 000 per maand. Die gemiddelde huisprys in Londen het in Junie 2014 ₤500 000 beloop.

Om die behuisingstekort te verlig, word ou nywerheidsgeboue en selfs kerkgeboue in Londen in moderne woonstelkomplekse omgeskep. Belangrike vlagskipprojekte in dié verband is die ou termiese kragsentrale in die stadsdeel Battersea suid van die Teemsrivier waar teen 'n koste van sowat £8 miljard woon- en kantooreenhede sal ontstaan. Dieselfde bedrag word in Earls Court, 'n stadsdeel in die Royal Borough of Kensington & Chelsea, belê waar woon- en kantoorgeboue op 'n uitgestrekte terrein opgerig sal word. Aangesien die terrein vroeër vir uitstallings en konserte en in 2012 ook vir wedstryde van die Olimpiese Spele gebruik is, is baie Londenaars steeds gekant teen dié bouprojek.

'n Ander omstrede voorstel is om beperkings op voorstedelike ontwikkeling op te hef en dele van Londen se Groen Gordel te bebou. Dié gordel is in die 1940's geskep om die natuurlike omgewing teen die ongekontroleerde uitbreiding van woongebiede te beskerm. Dit is met 1 900 vierkante myl drie keer so groot as die beboude gebied wat deur die gordel omsluit word (600 vierkante myl).

Stadsdele, waar vroeër tradisioneel bewoners uit laer inkomstegroepe gehuisves is, is reeds in die jare ná die Tweede Wêreldoorlog deur gentrifikasie geraak. In stadsdele, wat aan die City of London grens soos Islington, het huiskopers uit die middelklas al vroeg begin om ou woongeboue te renoveer. Die nasionale en Londense beleid van stadsontwikkeling, waarvolgens kwartiere soos die East End deur nuwe bouprojekte geregenereer word, het sedert die 1980's steeds meer welgesteldes na die sentrale stadsdele gelok en sodoende ook hier armer bewoners uit hul woonbuurte verdring.

Ekonomiese spilpunt van die Verenigde Koninkryk

Residensiële geboue langs die Teems in St George Wharf, met die St George Wharf Tower aan die regterkant

Statistieke dui daarop dat die ekonomiese ewewig in die Verenigde Koninkryk steeds meer na Londen verskuif het. So is 44 persent van alle Britse beleggings in infrastruktuur in die hoofstad gekonsentreer, terwyl die belastinginkomste, wat deur die Londense ekonomie gegenereer word, in reële waarde tussen 2004/5 en 2014/5 met 25 persent of £28 miljard gegroei het. In vergelyking daarmee het belastinginkomste in Manchester slegs met een persent toegeneem, terwyl dié inkomste in ander groot stede soos Birmingham, Glasgow en Leeds selfs merkbaar gedaal het.

In 2014/5 is 30 persent van die Britse inkomste uit sogenaamde ekonomiese belasting – belasting op inkomste, grondbesit en eiendomme – in Londen gegenereer.

Internasionale handelsentrum

Die Royal Exchange in die City of London

Ten minste vanaf die Tudor-tydperk het Londen as internasionale handelsentrum sy stempel op die Britse en Europese ekonomie begin afdruk. Hierdie status is in 1570 bevestig toe Thomas Gresham die Londense Royal Exchange gestig het. In die volgende eeu sou Londen ten opsigte van sy handelsaktiwiteite by die res van die land verbysteek – met 'n bevolking van 'n halfmiljoen was die hoofstad die onbestrede metropool. Die destyds naasgrootste nedersetting in Engeland, Norwich, het slegs 30 000 inwoners getel.

Britse handelsaktiwiteite is in die agttiende eeu danksy die binnelandse vraag na suiker, tee, tabak en koffie uit Amerika en Asië asook hout uit Noord-Europa (verbruikersgoedere wat vervolgens ook na die vasteland van Europa uitgevoer is) en die beskermde oorsese markte vir Britse uitvoergoedere in die kolonies in Noord-Amerika en Afrika in 'n ongekende mate uitgebrei, en dit was veral Londen wat voordeel uit hierdie handel kon trek. As magtigste seemoondheid ter wêreld kon Groot-Brittanje sy koloniale handelsbetrekkinge ook ná die verlies van Amerika uitbrei, so onder meer na Kanada, Wes-Indië en Indië.

Londen het sy ekonomiese welvaart destyds onder meer aan sogenaamde koloniale goedere te danke gehad – naas voedsel en dranke het ook katoen, kleurstowwe en gekleurde en bedrukte tekstiele 'n belangrike rol gespeel. Die Royal Exchange was die ekonomiese middelpunt van Londen waar handelaars en gespesialiseerde makelaars byeengekom het.

Londen as Wêreldstad

Die Koningin Elizabeth Olimpiese Park in die Laer Lea-vallei, een van die vlagskipprojekte van stadsvernuwing in die ooste van Londen, het naby die historiese sentrum van die stadsdeel Stratford ontstaan
Kantoorgeboue in Canary Wharf
Die middestad in April 2014, soos gesien vanuit 'n warmlugballon
Uitsig oor die middestad van Londen vanaf Parliament Hill in Hampstead Heath

Londen kan al meer as twee en 'n half eeue lank aanspraak op die status van wêreldstad maak nadat Groot-Brittanje vanaf die laat 18de eeu tot 'n politieke en ekonomiese groot moondheid ontwikkel het. Groot dele van die wêreld is as deel van die Britse Ryk vanuit Londen oorheers en geadministreer. Maar selfs ná die val van die Britse Ryk in die dekades ná die Tweede Wêreldoorlog het die Britse metropool daarin geslaag om sy status as globale stad te handhaaf en is sy rol as episentrum van die wêreldekonomie deur die proses van globalisering nog verstewig.

Die opening van die sogenaamde Euromarkte in die 1960's was 'n eerste stap in die rigting van ekonomiese modernisering in die City of London. Veral sedert die middel van die 1980's het Londen as gevolg ekonomiese prosesse en besluite soos die deregulasie van finansiële markte ingrypend verander nadat talle buitelandse banke en ander finansiële ondernemings hulle in die Britse hoofstad gevestig het. Londen het sedert 1986 – die jaar waarin met die liberalisering van die Londense effektebeurs begin is – naas New York en Tokio tot een van die drie belangrikste finansiële sentrums ter wêreld ontwikkel. Meer as 500 banke het hulle hoofkwartier in die stad, waaronder ook The Hongkong and Shanghai Banking Corporation, die grootste Europese bank.

Alhoewel die Verenigde Koninkryk nie self lid is van die sogenaamde Europese Unie en die Eurosone nie, hanteer Londen se banke meer transaksies in Euro as enige stad op die Europese vasteland. Naas finansies het ook ander bedrywe in die tersiêre sektor in hierdie tydperk sterk groei getoon, terwyl nywerhede minder belangrik geword het. 'n Aantal verlate nywerheidsterreine, sogenaamde brownfields, getuig nog van hierdie proses van deïndustrialisering.

Vervaardigingsbedrywe speel 'n steeds minder belangrike rol in Londen se ekonomie en het tans nog sowat 'n tiende van alle werknemers in diens. Uitgewerye en drukkerye is die grootste werkgewers in die produserende sektor, met 'n kwart van hierdie sektor se werksgeleenthede in dié bedryf. 'n Derde van die totale industriële produksie word deur hulle opgelewer.

Die plaaslike hoëtegnologiebedryf het hom op elektroniese en farmaseutiese produkte toegespits. Die ligte nywerheidsektor word deur tekstielfabrieke en brouerye oorheers. Baie nywerhede, wat hoofsaaklik in die buitewyke geleë is, toon 'n neiging om hulle buite Londen te hervestig.

Die ekonomiese veranderings word in Londen se arbeidsmark en die sosiale struktuur van sy beroepsbevolking weerspieël. Dit was veral die hoër middelklas wat voordeel uit die groter aantal gekwalifiseerde werkgeleenthede kon trek. Minder goed opgeleide Londenaars moet 'n heenkome in dié dele van die dienstesektor vind wat met lae lone geassosieer word. Al kan daar vandag nie meer sprake wees van 'n welvarende West End en 'n arm East End nie en het voormalige werkersklasbuurte intussen tot gewilde woonkwartiere vir nuwe elites ontwikkel, kontrasteer in baie stadsdele welvarende kwartiere met dié van lae-inkomstegroepe.

Die oostelike stadsdele, wat twee eeue lank op nywerhede en die hawe gesteun het, het sedert die 1980's hul oorspronklike werkersklaskarakter toenemend kwytgeraak. Stadsvernuwing is deur 'n aantal vlagskipprojekte soos die ontwikkeling van die Lea Valley as die toneel van die Olimpiese Somerspele in 2012 teweeg gebring.

Trekpleister vir toeriste en beleggings

Na Old Street Roundabout word dikwels as Silicon Roundabout of East London Tech City verwys

Nadat visavereistes vir Chinese toeriste deur die Britse regering verslap is, het in 2013 'n rekordgetal van 16,8 miljoen besoekers na Londen gestroom – 'n styging van nege persent teenoor die vorige jaar. Londen het sodoende die gewildste toeristestad ter wêreld geword – nog voor Bangkok (15,9 miljoen besoekers), Parys (13,9 miljoen) en New York (11,9 miljoen). Volgens die nasionale statistiekburo ONS het toeriste ₤12,7 miljard (€13,7 miljard) vir hul hotelverblyf, restaurantbesoeke, inkopies en toere bestee – meer as die €13,4 miljard wat besoekers in 2013 in New York bestee het.

Londen se aantreklike eiendomsmark, wat goeie waarde vir 'n belegging bied, en relatief lae belastingtariewe wek die belangstelling van buitelandse beleggers. Veral welvarende sakelui uit die Russiese Federasie, die Nabye en die Midde-Ooste asook ander dele van Asië belê miljoene in eiendomme en stig nuwe ondernemings in die Britse hoofstad. Terwyl die sogenaamde Silicon Roundabout ('n bynaam vir Old Street Roundabout) in Shoreditch, waar baie Britse internet-ondernemings saamgetrek is, intussen ook aantreklik geword het vir buitelandse ondernemings uit die hoëtegnologiebedryf, belê ondernemings uit die Verenigde State en die Volksrepubliek China miljarde in nuwe bouprojekte.

Chinese beleggers was in Mei 2014 by projekte ter waarde van meer as ₤3 miljard betrokke, waaronder die historiese Royal Albert Docks wat deur die Chinese maatskappy ABP in 'n moderne besigheidspark omgeskep word, en 'n nuwe hotel in Nine Elms, wat deur die Chinese Wanda-groep teen 'n koste van ₤700 miljoen opgerig word.

Die Londense ekonomie en kultuurbedryf ná die Brexit-referendum

Londen se hoogs ontwikkelde finansiële netwerk is nie beperk tot indrukwekkende kantoortorings nie. Die foto wys The Gherkin (30 St Mary Axe) (op die voorgrond) en Canary Wharf (in die agtergrond)

Op 23 Junie 2016 het 'n algehele meerderheid van Britse kiesers (51,9 persent) hulle teen die Verenigde Koninkryk se voortgesette lidmaatskap in die Europese Unie uitgespreek. Al het kiesers in Londen merendeels (met sowat 60 persent) ten gunste van die status quo gestem (in kiesafdelings in die middestad is die hoogste persentasies stemme ten gunste van 'n voortgesette lidmaatskap aangeteken), sal Londen se ekonomie – en hier veral die banksektor – deur die sogenaamde Brexit geraak word. So het sommige banke gedreig om werkgeleenthede na die Europese vasteland uit te plaas, terwyl ook beleggers besorgd is oor die Britse finansiële bedryf se ekonomiese vooruitsigte aangesien dit dreig om die sogenaamde EU-paspoort vir finansiële instellings te verloor – die reg vir banke en ander instellings met setel in Londen om finansiële produkte, wat aan EU-regulasies onderworpe is, in die hele Europese Unie aan te bied.

Londen se finansiële sektor het egter in die vroeë 21ste eeu 'n merkwaardige transformasie ondergaan. Die Britse hoofstad is een van min finansiële spilpunte in Europa waar duisende nuwe ondernemings, sogenaamde FinTechs ('n afkorting van financial technology), 'n grootskaalse omwenteling in die bankbedryf begin het. Min van dié ondernemings bied finansiële produkte aan wat aan regulasie onderworpe is. Digitalisering en desentralisering staan sentraal in nuwe sakemodelle waarin tradisionele groot bankondernemings soos Goldman Sachs deur innovatiewe sagteware vervang word. So word na Londen intussen as die "Silicon Valley van die bankbedryf" verwys. 'n Newe-effek van dié datagedrewe omwentelingsproses is die potensiële uitskakeling van bedrieglike transaksies.

Behalwe sy rol as Europa se finansiële spilpunt, handhaaf Londen hegte ekonomiese en kulturele bande met die Europese vasteland. Meer as 'n vyfde van Europa se grootste ondernemings het hul hoofkwartier in die Britse hoofstad, terwyl ook byna 'n miljoen burgers van EU-lidstate hulle hier gevestig het. Londen se ontwikkeling tot 'n ekonomiese spilpunt vir Europa het gepaard gegaan met sy reputasie as kulturele sentrum. Volgens Paul Owens, direkteur van die World Cities Cultural Forum (wat gegewens oor meer as dertig metropole op ses vastelande verskaf), is die stad se breë kulturele aanbod ongeëwenaar – nie net vanweë sy omvang nie, maar ook danksy sy verskeidenheid en dinamisme – dit kombineer eersterangse museums, kunsgalerye en ander instellings met 'n media- en vermaakbedryf wat op die wêreldmark gerig is, en 'n groot breinpoel van kreatiewe entrepreneurs en kunstenaars asook 'n florerende naglewe.

Met 'n mannekragbasis van 'n halfmiljoen, 'n jaarlikse omset van £34 miljard en 'n groeikoers wat twee keer so groot is as dié van die ekonomie as geheel is die kreatiewe bedryf 'n belangrike rolspeler in die hoofstadekonomie. Nogtans is dit aangewese op diversiteit en buitelandse werknemers. Dieselfde geld vir Londen se onderwyssektor wat van die stad die onbestrede Europese spilpunt vir navorsing en akademiese opleiding maak. Londen se veertig universiteite en ander akademiese instellings met altesaam 400 000 studente (waarvan sowat 'n kwart uit die buiteland) dra met 'n jaarlikse omset van £7 miljard by tot die nasionale ekonomie.

London Underground – die moltreinnetwerk

Met die bou van moltreinlyne in die buitewyke deur Metropolitan Railway kon Londenaars hul droom van 'n huis in 'n groen voorstad verwesenlik.

Titelblad van die Metro-Land-gids wat in 1921 gepubliseer is
Die moltreinnetwerk se kenteken het ikoniese status bereik
Londen se moltreine het hul bynaam tube aan die kringvormige laeprofieltonnels uit die begintyd van die netwerk te danke
Baker Street-stasie
Roltrappe in Canary Wharf-stasie

Die geskiedenis van Londen se moltreinnetwerk dateer terug tot 1863 toe die eerste ondergrondse spoorlyn ter wêreld, die Metropolitan Railway, met ses stasies tussen Paddington en Farringdon geopen is. Die netwerk het intussen gegroei tot elf lyne met altesaam 270 stasies wat Sentraal-Londen, die voorstede en selfs gebiede buite Groter Londen bedien.

Die ontwikkeling van Londen tot die leidende wêreldstad in die 19de, 20ste en 21ste eeu sou ondenkbaar gewees het sonder die mobiliteit wat die uitgestrekte moltreinnetwerk aan Londenaars verskaf het. Die grootste deel van moltreinlyne in Sentraal-Londen is reeds in die eerste vyftig jaar danksy die inisiatief van privaat ondernemings voltooi. In dié tyd is die eerste roetes deur arbeiders gebou wat vlak tonnels langs bestaande bogrondse hoofpaaie gegrawe het. Passasierwaens is destyds nog deur stoomlokomotiewe getrek sodat die moltreinlyne met talle luggate voorsien is waar die rook en stoom kon ontsnap. Waens het aanvanklik ook nog nie oor vensters beskik nie – volgens die beplanners was daar immers niks te sien tussen die stasies nie.

Eers omstreeks 1900 het die ontwikkeling van elektriese trekkragtoerusting die bou van dieper en groter tonnels in die middestad moontlik gemaak en 'n nuwe uitbreidingsfase vir Londen se moltreinnetwerk ingelui.

In die volgende vyf dekades het die fokus na die uitbreiding van bestaande lyne tot in die voorstadgebiede verskuif. Baie voorstede het eers ontstaan nadat moltreinlyne voltooi is, en dit was juis spoorwegmaatskappye wat hulle ontwikkeling voortgedryf het. Sodoende het Londen se voorstede die bynaam Metroland gekry. Die verskillende privaat ondernemings, wat elkeen hul eie lyn bedryf het, is in 1933 genasionaliseer en in 'n enkele liggaam, die London Passenger Transport Board, saamgesmelt.

Die eerste nuwe lyne in Sentraal-Londen het eers sowat sestig jaar later ontstaan. In 1968 is die Victoria-lyn geopen, en elf jaar later het die Jubilee-lyn gevolg. Die laasgenoemde lyn is in 1999 verleng tot by Londen se Docklands – 'n projek wat 'n sentrale rol in die herontwikkeling en groei van die nuwe sakedistrik Canary Wharf in Oos-Londen gespeel het.

In 2003 het London Underground 'n dogtermaatskappy van Transport for London geword wat in die vroeë 21ste eeu sy ambisieuse en omvattende opknappingsprogram – die Tube Improvement Plan – van stapel gestuur het. Bestaande stasies is omgebou en gemoderniseer, spoorlyne opgegradeer om vinniger en meer betroubare dienste met korter intervalle aan te bied, 'n Ander doelwit, wat in 2014 nog net gedeeltelik verwesenlik is, was die verskaffing van traplose toegang tot stasies om in die behoeftes van rolstoel-passasiers te voorsien.

Vinnig groeiende passasiersgetalle het daarnaas die volledige herbouing van sekere moltreinstasies in Sentraal-Londen nodig gemaak. In 2013/14 het passasiers altesaam 1,265 miljard ritte onderneem – meer as twee en 'n half keer so veel as die 498 miljoen ritte wat in 1982 onderneem is (toe die getal moltreinpassasiers sy laagste vlak sedert die Tweede Wêreldoorlog bereik het).

Busnetwerk

Londen se ikoniese Routemaster-busse is lankal buite diens gestel, behalwe vir twee sogenaamde Erfenisroetes
Kenteken van TfL se London Bus Services by 'n bushalte in die City of London
'n Moderne dubbeldekbus van London United (LT) op die busroete 10 in Oxford Street

Toe Londen se openbare vervoerstelsel in 1933 onder die beheer van die London Passenger Transport Board (LPTB) gekom het, het die plaaslike busnetwerk Groter Londen en groot dele van aangrensende graafskappe gedek. Dié netwerk is deur 'n uitgebreide trem- en trolliebusstelsel aangevul. In 1952 is alle tremdienste gestaak, en 'n dekade later het ook Londen se trolliebusse verdwyn. Hulle is deur busroetes vervang.

Tussen 1970 en 1984 het London Transport (LT) regstreeks onder die beheer van die Groter Londenraad (Greater London Council) geval wat die uitgebreide busnetwerk aangepas en verklein het. 'n Klein aantal busdienste in verder afgeleë gebiede het egter voortbestaan.

Met die Wet oor Londen se Streeksvervoer van 1984 (London Regional Transport Act) het die vervoerstelsel onder die beheer van die Britse regering gekom. Om die doeltreffendheid en mededingendheid van die stelsel te verseker, is dogtermaatskappye gestig en privaat diensverskaffers toegelaat. Busdienste buite Londen is in 1985 gedereguleer sodat enige gelisensieerde diensverskaffer aansoek kon doen om 'n bepaalde busroete te bedien, selfs al was daar 'n reeds 'n ander verskaffer op dié roete.

In dieselfde jaar het London Transport die dogtermaatskappy London Buses Limited (LBL) gestig om sy busdienste te bestuur. Londen se busnetwerk is een van die grootstes en mees toeganklikes ter wêreld. Tans bedien 'n vloot van 8 600 busse sowat 700 roetes met 19 500 bushaltes. Londen se busse vervoer daagliks sowat 6,5 miljoen passasiers – meer as in die hele res van Engeland.

'n Dogtermaatskappy van Transport for London (TfL), London Bus Services Ltd, beplan busroetes, lê diensvlakke op roetes vas en hou wag oor die gehalte van dienslewering. Daarnaas val vyftig busstasies en Londen se bushaltes onder sy beheer. Die meeste busroetes word tans deur privaat ondernemings bedien. Die dienskontrakte, wat deur TfL per openbare tender aan hulle toegeken word, word deur London Bus Services bestuur. 'n Klein aantal roetes word op kommersiële basis bedryf deur ondernemings aan wie 'n dienspermit hiervoor toegeken is.

Na aanleiding van 'n aantal jubileums wat in 2014 gevier is – die ikoniese Routemaster-bus se 60ste, die RT-tipe-bus se 75ste en die wêreld se eerste massavervaardigde bus, die B-tipe of Battle Bus (wat sy naam aan die troepe te danke het wat dit gedurende die Eerste Wêreldoorlog na die frontlinies vervoer het) se 100ste bestaansjaar – het Transport for London en die London Transport Museum dié jaar tot die Jaar van die Bus verklaar. 'n Verskeidenheid uitstallings en ander aktiwiteite het die belangrike rol, wat Londen se busse vir die mobiliteit, sosiale vooruitgang en groeiende ekonomie van die Britse hoofstad gespeel het.

Lughawens

Heathrow is die enigste van Londen se vyf lughawens wat sedert 1977 per moltrein (Piccadilly Line) bereik kan word. Die ander lughawens word per trein of bus met die middestad verbind

Die Britse hoofstad is een van die grootste lugspilpunte ter wêreld en word deur altesaam vyf lughawens bedien ('n verdere lughawe, London Southend, is oos van die metropool geleë). Saam hanteer hulle meer passasiers en bedien hulle meer internasionale roetes as enige ander lugspilpunt.

Behalwe vir Heathrow en London City Airport is alle lughawens buite Groter Londen geleë. Heathrow is tans die wêreld se besigste lughawe waar die bestaande kapasiteit al jare lank oorbelas word, terwyl die meeste internasionale roetes vanaf Gatwick bedien word. Stansted is 48 km noordoos van Londen. Die Not For Tourists Guide to London 2015 is allesbehalwe gaande oor Luton-lughawe: "...calling Luton Airport an 'Airport' is pushing it: the reality is it's one huge shit pit that airplanes depart and arrive from occasionally."

Strawwe mededinging het 'n soort paradys vir Londense toeriste laat ontstaan – hulle betaal tans van die laagste vlugpryse ter wêreld. Dieselfde geld egter – met uitsondering van sekere Europese roetes – nie vir vlugte na Londen nie.

Londen se unieke argitektoniese erfenis is oor 'n tydperk van meer as 2 000 jaar gevorm. Anders as in die geval van Parys, waar baron Haussmann in opdrag van keiser Napoléon III in die tweede helfte van die 19de eeu groot dele van die middestad herbou het, het monarge en politici hier, wat stadsbeplanning betref, nouliks hul invloed laat geld. So het die inisiatief vir uitbreiding en hernuwing meestal uitgegaan van die privaat sektor.

'n Stadlandskap volgens die klassieke styl wat sy inspirasie in antieke Griekeland en Rome gevind het, as Barok- en Renaissance-boukuns, maar steeds aangepas is by die Engelse smaak, met elegante pleine en halfmaanvormige gebouekomplekse, het tussen 1600 en 1830 in die West End van Londen ontstaan. Middeleeuse, Tudor- en Victoriaanse boukuns het hul stempel met kenmerkende ontwerpe op hele stadsbuurte afgedruk, veral in die City of London en die East End.

Min strukture dateer uit die tyd voor die Groot Brandramp van September 1666, waaronder die oorblyfsels van die 2de eeuse Romeinse stadsmuur, die Londense Tower, die Westminster-abdy, die Groot Saal van Hampton Court (1536) en die argitek Inigo Jones se meesterwerk, Banqueting House in Whitehall.

Die laasgenoemde deel een kenmerk met talle ander bekende geboue in Londen en die Britse eilande – dit is van portlandsteen gebou, 'n wit-grys natuursteen wat in steengroewe op Portland-eiland in Dorset ontgin word. Dit is maklik herkenbaar as die boumateriaal vir onder meer die Westminster-paleis, die Londense Tower, die Buckingham-paleis, die Britse Museum en die Bank van Engeland-gebou.

Renaissance en Barok
Inigo Jones: Banqueting House, Whitehall-paleis

Inigo Jones, 'n boorling van Smithfield, was 'n baanbreker vir die gesofistikeerde Italiaanse Renaissance-boukuns en die elegante simmetrie wat kenmerkend vir boumeesters soos Andrea Palladio was. Jones het met sy ontwerpe 'n belangrike rol by die ontwikkeling van Covent Garden gespeel, veral met sy Piazza (1631–1639) en Londen se eerste twee geboue in die Palladiaanse styl, Banqueting House (1619–1622) en Queen's House in Greenwich.

Sir Christopher Wren (1632–1723), wat sy wetenskaplike opleiding aan die Universiteit van Oxford ontvang het, is ná die Groot Brandramp as direkteur-generaal vir die heropbou van Londen benoem. Hy staan vandag veral bekend vir sy sakrale boukuns. Die torings van sy kerke vorm die raamwerk vir 'n uitsig oor die middestad waarin die koepel van die St. Paul's-katedraal – 'n gestandaardiseerde weergawe van sy beroemde eweknie in Rome, die Sint Pieterskerk, wat aan St. Paulus as beskermheilige van Londen gewy is – sentraal staan. Wren het vir sy ontwerpe gebruik gemaak van klassieke Renaissance-elemente wat in Londen se middeleeuse stadskern ingepas moes word.

Wren het daarnaas ook 'n aantal wêreldlike geboue ontwerp soos die Royal Naval Hospital in Greenwich (1696–1702) en die Koninklike Hospitaal in Chelsea (1681–1691). Wren het naas sy assistent Nicholas Hawksmoor, wat 'n aantal kerkgeboue soos St. Mary Woolnoth (1716–1724) geskep het, ook invloed op ander argitekte soos James Gibbs, 'n leidende verteenwoordiger van die Engelse Barokstyl, uitgeoefen wat met St. Martin-in-the-Fields (1722–1726) 'n geslaagde kombinasie van Renaissance- en Barokelemente geskep het. Sy toring kontrasteer met die hoofgebou wat op 'n antieke tempel lyk.

Georgiaanse periode
Carlton House Terrace

In die Georgiaanse periode het boumeesters die reëls en konvensies van klassieke boukuns hervat, soos uit die ontwerp vir die Palladiaanse Chiswick-huis (1725–1729) blyk. Die tuin vir hierdie gebou, wat in die gelyknamige voormalige dorp aan die Teemsoewer ontstaan het, is deur William Kent geskep.

Kenmerkend vir hierdie stylperiode is die Georgiaanse terrashuise waarmee Robert Adam (1728–1792) bekendheid verwerf het. Sy ontwerpe deel elegante fasades as hul unieke stylelement. Die Regency-argitek John Nash (1752–1835) het dié elemente in die laat Georgiaanse tydperk ingespan om 'n elegante voorkoms aan die stadsbeeld van die middestad te gee. Sy mees ambisieuse plan het voorsiening gemaak vir 'n Royal Mile ("Koninklike Myl") wat vanuit die prins-regent se woning in Carlton-huis tot Regent's Park sou strek. Carlton House Terrace (1827–1832) en Park Crescent (1812–1822) in Regent Street gee steeds 'n indruk van sy visie wat later, in die 1820's en 1830's, deur Thomas Cubitt se terrashuise en halfmaanvormige strukture in Belgravia en Chelsea voortgesit is.

Victoriaanse periode
St. Pancras-stasie, soos gesien vanaf Euston-straat
Cabot Square, Canary Wharf

Die morele waardes van die Victoriaanse tydperk is in 'n aantal kerkagtige ontwerpe soos dié vir die Houses of Parliament (Parlementsgebou) weerspieël wat tussen 1840 en 1850 volgens planne van Sir Charles Barry en Augustus Pugin ontstaan het. Die Victoriaanse styl, wat later as Gothic Revival (Gotiese Herlewing) bekend sou staan, het nogtans ook fantasievolle elemente ingesluit soos uit sy Sir Gilbert Scott se ontwerp vir St. Pancras-stasie met sy toringspitse (1868–1874) blyk.

Die regentskap van koningin Victoria was daarnaas 'n tydperk van tegnologiese vooruitgang en asemberowende prestasies – en die begin van die spoorwegtydperk. Siviele ingenieurs het 'n beslissende rol by die ontwerp van strukture soos Paddington-stasie (1850–1854) gespeel. Gietyster en glas was gewilde boumateriale vir geboue soos Decimus Burton se konservatorium in Kew Gardens (1844–1848).

20ste en 21ste eeu

Baie voorbeelde van 20ste eeuse argitektuur het nie onmiddellik byval gevind by die publiek nie, maar is eers dekades later gewaardeer soos die industriële boukuns van die 1920's en 1930's wat strukture soos die Art Deco-Hoover-fabriek in Western Avenue, Perivale en die Battersea-kragsentrale (1939) opgelewer het. Berthold Lubetkin (1901–1990), 'n Russiese emigrant, het die ontwerpgroep Tecton in die lewe geroep wat onder meer deur Le Corbusier vir hul behuisingskompleks Highpoint Flats (1936) in Highgate, 'n voorbeeld van Internasionale Styl-boukuns, geprys is.

Na-oorlogse projekte in Londen was dikwels omstrede, soos Richard Seifert se veelverdieping-kantoorgebou Centre Point (1966) in Oxford-straat en Denys Lasdun se National Theatre (1967–1977) wat deel uitmaak van die South Bank-kompleks. In sommige dele van die stadsgebied is daar beperkings ten opsigte van die aantal verdiepings van nuwe projekte sodat die uitsig op bekende bakens soos St. Paul's-katedraal en ander historiese geboue nie belemmer word nie.

Nogtans het ook in die historiese middestad 'n aantal wolkekrabbers ontstaan soos die Lloyd's-gebou, Richard Rogers se gewaagde futuristiese hoofkwartier vir die assuransie-maatskappy Lloyd's of London; Norman Foster se 30 St Mary Axe, wat intussen 'n ikoniese simbool van Londen geword het; en Renzo Piano se The Shard (2012) wat met 72 verdiepings tans die rekord vir die hoogste gebou in Europa hou. Buite die City of London is wolkekrabbers veral in Londen se tweede belangrikste finansiële distrik Canary Wharf opgerig.

Ander bekende voorbeelde van moderne argitektuur in Londen sluit City Hall in Southwark, die Britse Biblioteek (British Library) in Somers Town/Kings Cross en die O2 Arena aan die Teemsoewer oos van Canary Wharf in. Die aantal veelverdiepinggeboue in aanbou en beplande projekte het volgens navorsing deur die forum New London Architecture en die eiendomskonsultante GL Hearn in 2018 'n nuwe rekordvlak bereik. 510 nuwe torings met meer as twintig verdiepings was in 2018 in die beplanningsfase. 155 was reeds in aanbou.

22 Bishopsgate, wat oorspronklik die bynaam the Pinnacle en later, nadat boubedrywighede tydelik gestaak is, the Stump genoem is die hoogste wolkekrabber in die City of London wees met 62 verdiepings en 'n hoogte van 278 meter. Dit sal na verwagting gedurende die 2020's verbygesteek word deur 1 Undershaft, ook bekend onder sy bynaam the Trellis, met 'n hoogte van 290 meter. Twee van Europa se hoogste residensiële toringgeboue sal na verwagting in 2020 voltooi wees – die Landmark Pinnacle op die eiland Isle of Dogs (met 233 meter) en die Spire London, eweneens in Canary Wharf, met 235 meter.

Rekenaargesteunde ontwerp gee nuwe moontlikhede aan argitekte wie se geboue nie meer beperk moet bly tot die ou tekenbord se strukture met regte hoeke nie. Laat 20ste en vroeë 21ste eeuse boukuns word gekenmerk deur oopheid en ligtheid, nuwe materiale en kleurvolle fasades.

Londen is die eerste stad wat reeds drie keer Olimpiese Somerspele aangebied het: 1908, 1948 en 2012. Daarbenewens het Londen ook twee keer as gasheer van Statebondspele opgetree: in 1911 (destyds Inter-Ryk Kampioenskappe genoem) en 1934.

In Londen vind sedert 1981 elke jaar die Londen-maraton plaas, volgens prysgelde, wentye en aantal deelnemers een van die belangrikste maratons ter wêreld.

The Boat Race tussen die roerspanne van die Universiteit van Oxford en die Universiteit van Cambridge is een van die mees tradisionele wedstryde ter wêreld en word sedert 1856 op die Londense Teems aangebied.

Krieket

Binnekant van Twickenham, die wêreld se grootste rugbystadion
Lord's word tuiste van krieket genoem
Binnekant van Wembley, die VK se grootste stadion
Centre Court by Wimbledon. Die Wimbledon-kampioenskap is die oudste tennistoernooi in die wêreld

Londen beskik oor twee krieketvelde: Lord’s (tuisveld van Middlesex C.C.C.) en The Oval (tuisveld van Surrey C.C.C.). Albei stadions is in die 19de eeu opgerig. Lord’s het al vyf eindstryde van die Krieketwêreldbekertoernooi aangebied (1975, 1979, 1983, 1999 en 2019), meer as enige ander krieketveld. Engeland het hier op 14 Julie 2019 sy eerste krieketwêreldbeker ooit ingepalm, nadat hulle in 'n gelykop Nieu-Seeland volgens aantal grenshoue geklop het.

Rugby

Van Londen se bekende rugbyspanne sluit in Harlequins en Saracens. Internasionale wedstryde word op Twickenham gespeel. Die eindstryd van die Rugbywêreldbeker 2015 tussen die All Blacks van Nieu-Seeland en die Wallabies van Australië is hier op 31 Oktober beslis wat deur die verdedigende kampioen Nieu-Seeland met 34–17 gewen is. Ander wedstryde soos die bronseindstryd tussen die Suid-Afrika en Argentinië wat deur die Springbokke met 24–13 gewen is, is daarbenewens in die Olimpiese Stadion en die Wembley-stadion gehou. Twickenham word tydens die Sesnasies-toernooi as Engeland se tuisstadion ingespan.

Sokker

Van die Engelse Premier League se suksesvolste sokkerspanne is in Londen gebaseer. Ses van die 20 spanne wat in die 2014–2015 seisoen in die Premier League gespeel het kom van Londen. Hierdie spanne is: Arsenal, Chelsea, Tottenham Hotspur, West Ham, Queens Park Rangers en Crystal Palace. Tweedeliga spanne Charlton Athletic en Fulham is ook van Londen afkomstig. Die bekendste sokkerstadion is Wembley, waar die eindstryd van die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1966 tussen Engeland en Wes-Duitsland gespeel is wat deur die gasheer gewen is.

Tennis

Tussen einde Junie en die begin van Julie word vir twee weke die oudste belangrike en mees prestigeryke kampioenskap in tennis aangebied: Die Wimbledon-kampioenskap. Dit vorm saam met die Australiese Ope, Franse Ope en VSA Ope die vier "Grand Slam"-toernooie van elke jaar.

Greater London

City of London

  1. (en) (aanlyn). The Weather Underground, Inc. Besoek op22 Augustus 2014.Cite journal requires |journal= (help)AS1-onderhoud: ref=harv (link)
  2. . London Datastore (in Engels). Greater London Authority. vanaf die oorspronklike op 28 April 2020. Besoek op6 September 2015.
  3. (de)
  4. (de) Klaus Zehner en Gerald Wood (reds.): Großbritannien. Geographien eines europäischen Nachbarn. Heidelberg: Spektrum Akademischer Verlag 2010, bl. 77
  5. (in Engels). Wêreldmeteorologiese Organisasie. vanaf die oorspronklike op 7 November 2017.
  6. (en)
  7. (en) Rob Humphreys en Judith Bamber: The Rough Guide to London. London: Rough Guides 2003, bl. 54
  8. (en) Richard Coates: A new explanation of the name of London. In: Transactions of the Philological Society, jaargang 96, nommer 2, 1998, bl. 203–229
  9. (en) Dominic Perring: Roman London. Londen: Routledge 1991, bl. 1
  10. (en) City of London in samewerking met die Museum of London en die Worshipful Company of Firefighters: The Great Fire of London. Brosjure sonder jaargetal
  11. (de) Ingrid Nowel: London. Biographie einer Weltstadt – Geschichte und Literatur, Architektur und Kunst. Vierde uitgawe. Köln: DuMont Buchverlag 1990, bl. 24
  12. (en)
  13. (en) Lucy Inglis: Georgian London. London: Penguin Books 2014, bl. 6
  14. (en) Francis Sheppard: London – A History. Oxford: Oxford University Press 1998, bl. 207
  15. (in Engels). Office for National Statistics. 26 Maart 2013. vanaf die oorspronklike op 23 Februarie 2016. Besoek op4 September 2015.
  16. (de) Rainer Eisenschmid: London. Ostfildern: Baedeker 2010, bl. 17
  17. (de) Peter Sahla: London. Ostfildern: DuMont 2011, bl. 8
  18. (en) Hello, world. In: The Economist, 30 Junie 2012. Aanlyn beskikbaar:
  19. (en) The Economist, 30 Junie 2012
  20. (de) [dooie skakel]
  21. (en)
  22. (en)
  23. (en)
  24. (en)
  25. (en)
  26. (en) David Kynaston: City of London. The History. Londen: Chatto & Windus 2011. eBoek/Kindle-uitgawe, pos. 300
  27. (en) Zehner/Wood (2010), bl. 79
  28. (de)
  29. (en)
  30. (de)
  31. (en) Campbell (2017)
  32. (en)
  33. (en)
  34. (en) 10 September 2015 op Wayback Machine
  35. (en) Not For Tourists Guide to London 2015. 7de uitgawe. New York, NY: Skyhorse Publishing 2015, bl. 402
  36. (en) Michael Jackson: London. Londen: Mitchell Beazley 1988, bl. 24
  37. (en)
  38. (in Engels). Cricinfo. vanaf die oorspronklike op 11 September 2010. Besoek op22 Augustus 2009.
  39. (en) , 22 Junie 2011, besoek op 5 September 2015.
  40. . India TV (in Engels). vanaf die oorspronklike op 7 Julie 2019. Besoek op15 Julie 2019.
Algemeen

Koördinate

Geskiedenis van Londen

Argitektuur

  • (en)
Media

  • (en)
Fotogalerye

  • (en)
  • (en)
Russiese kultuur in Londen

    Publikasie datum: September 03, 2021

    londen, londonkaart, wapen, city, london, vlag, city, london, land, verenigde, koninkryk, land, engeland, seremoniële, graafskappe, city, london, groter, koördinate, stigting, londinium, oppervlakte, totaal, hoogte, seevlak, bevolking, totaal, 2015, bevolkings. Londen LondonKaart Wapen City of London Vlag City of London Land Verenigde Koninkryk Land VK Engeland Seremoniele graafskappe City of London Groter Londen Koordinate 51 30 N 0 7 W Stigting 50 as Londinium Oppervlakte Totaal 1 572 vk km Hoogte bo seevlak 35 m 1 Bevolking Totaal 2015 8 630 000 2 Bevolkingsdigtheid 5 490 km Metropolitaanse gebied 2015 13 879 757 Tydsone UTC 0 GMT Somertyd UTC 1 BST Klimaat Tipe Oseaniese klimaat Gemiddelde jaarlikse temperatuur 10 7 C 3 Gem temp Januarie Julie 4 3 17 7 C Gemiddelde jaarlikse neerslae 593 mm Burgemeester Sadiq Khan Labour Amptelike Webwerf london gov uk Londen Engels London ˈlʌnden luister hulp inligting is die hoofstad en grootste stad van Engeland en die Verenigde Koninkryk Die stad wat aan die Teemsrivier in die suidooste van Engeland gelee is is in 50 n C deur die Romeine as Londinium gestig en het in die 19de eeu tot die grootste metropool ter wereld gegroei As hoofstad van die Britse Ryk het Londen tot enkele dekades gelede n beduidende rol as middelpunt van n wereldryk gespeel waaroor die son nooit ondergaan nie en fungeer tans nog steeds as die hoofstad van die Britse Statebond Engels Commonwealth Die Londense binnestad met die Paleis van Westminster in die voorgrond soos vanaf die Methodist Central Hall gesien Londenaars lewe in n vinnig veranderende metropool maar oral loop die spoke van die verlede Die nuwe Londen wolkekrabbers in Canary Wharf op n reenerige dag Vandag het ander metropole ten opsigte van hul bevolkingsgetal lankal by Londen verbygesteek Desondanks is die stad naas Moskou en Parys een van die drie grootste stedelike sentra in Europa en een van die vernaamste finansiele sentra ter wereld naas New York en Tokio Net soos die twee metropole word Londen as n Globale Alfastad Alpha Global City geklassifiseer en kan dus aanspraak daarop maak dat dit een van die episentra van die wereldekonomie is 4 Londen genereer sowat n vyfde van die Verenigde Koninkryk se bruto nasionale produk Eeue lank reeds is Londen daarnaas n invloedryke sentrum in politiek kunste en modeontwerp In 2012 het Londen die eerste stad ter wereld geword wat drie keer as gasheer van die Olimpiese Somerspele opgetree het Londen het vanuit die Teemsrivier gegroei Die rivier het sy eerste deurgang gevorm en tydens die verskeie immigrasiegolwe het Italianers Jode Hugenote en baie ander nuwe aankomelinge hulle in die East End van Londen n vroee voorstadgebied met sy tipiese werkersklasbuurte langs die rivieroewer gevestig As buitelanders is hulle aanvanklik nie tot die stad toegelaat nie Die oorspronklike historiese stadskern of The City is vroeer deur n stadsmuur beskerm en beslaan net n klein oppervlakte van sowat een vierkante myl tussen Tower Bridge en Blackfriars Bridge The City is vandag die finansiele distrik van Londen wat nog steeds deur sy eie burgemeester die Lord Mayor van Londen geregeer word en om historiese redes ook sy eie polisie eenheid die City of London Police het wat onafhanklik van Groter Londen se Metropolitaanse Polisie bestaan Die administratiewe setels van Londen is buite die City of London in Southwark hier het die moderne City Hall ontstaan en in Londen se stadswyke boroughs gelee wat oor hul eie administratiewe liggame beskik terwyl die Britse regering in Westminster in die historiese West End met sy koninklike paleise gesetel is Die huidige metropool het uit twee onafhanklike middeleeuse stede ontwikkel die City of London en die City of Westminster tans die geografiese sentrum van Londen wat oor die eeue steeds verder uitgebrei het om nedersettings in die omgewing in te sluit en uiteindelik die huidige Groter Londen te vorm Maar nog in die 19de eeu was daar geen sprake van n sentrale stadsregering nie en is die gebied van Groter Londen deur 150 parogiee met altesaam 300 administratiewe liggame bestuur Die London County Council as eerste plaaslike owerheid vir die stadsgebied is eers in 1889 gevorm Die stad is ook nie stelselmatig as koninklike hoofstad beplan nie en daar is geen statussimbole soos bree lane wat in ander magsentrums soos byvoorbeeld in Parys en Moskou aangele is nie Net soos Berlyn bestaan die huidige Groter Londen in werklikheid uit n verskeidenheid stadsbuurte wat hul oorsprong in histories selfstandige nedersettings het en tot vandag dikwels hul eie karakter bewaar het soos Greenwich in die ooste en Richmond in die weste Die meeste van hulle beskik oor hul eie High Street as historiese hoof en winkelstraat Inhoud 1 Geografie 1 1 Klimaat 1 2 Status 2 Geskiedenis 2 1 Etimologie 2 2 Vroee geskiedenis en antieke tydperk 2 3 Die Angel Saksiese tydperk 2 4 Die Normandiese en Middeleeuse tydperk 2 5 Tudor tydperk 2 6 Stuart tydperk 2 7 Die Groot Brand van 1666 2 8 Londen as Europese wereldstad 2 9 Die Georgiaanse tydperk 3 Demografie 3 1 Bevolkingsgroei 3 2 Immigrasie 3 3 Behuising 4 Ekonomiese basis 4 1 Ekonomiese spilpunt van die Verenigde Koninkryk 4 2 Internasionale handelsentrum 4 3 Londen as Wereldstad 4 4 Trekpleister vir toeriste en beleggings 4 5 Die Londense ekonomie en kultuurbedryf na die Brexit referendum 5 Vervoer 5 1 London Underground die moltreinnetwerk 5 2 Busnetwerk 5 3 Lughawens 6 Argitektuur 7 Sport 7 1 Krieket 7 2 Rugby 7 3 Sokker 7 4 Tennis 8 Susterstede 8 1 Greater London 8 2 City of London 9 Verwysings 10 Eksterne skakelsGeografie Wysig Die Thames Barrier Die heuwellandskap van Noord Londen Hampstead Heath Uitsig oor die Teems en Sentraal Londen vanuit Greenwich Die stadsgebied van Londen is in die sogenaamde Londen bekken gelee en strek oor 45 kilometer langs die bevaarbare benedeloop van die Teemsrivier met n gemiddelde hoogte van 15 meter bo seevlak Dit word omring deur saggies golwende heuwelland wat n maksimale hoogte van sowat 150 m bereik The City aanvanklik n klein nedersetting aan die noordoewer en 75 km rivierop van die Teemsmonding gelee was die historiese groeikern van Londen Die grootste gedeelte van Londen is dus noord van die rivier gelee Tot in 1739 was die Londen brug die enigste brugverbinding oor die Teems Eers toe in die 18de eeu meer brue gebou is en vanaf die 19de eeu ook spoorlyne ontstaan het het Londen begin om in alle rigtings uit te brei en buurdorpe op te neem Hierdie proses is deur die plaaslike landskapsvorm bevorder die stadsgebied bestaan hoofsaaklik uit vlaktes of effens golwende terrein Die Teemsrivier was in die verlede duidelik wyer en minder diep Vandag word sy loop grotendeels deur damme begrens en die meeste takriviere vloei ondergronds Die getye van die Noordsee kom hier nog duidelik in en die seewater wat in die rivier opstoot hou steeds n bedreiging vir Londen in Om oorstromings en stormvloed te voorkom is die sogenaamde Thames Barrier in die 1970 s naby Woolwich oos van Greenwich gebou Die geografiese koordinate van die stadsentrum naby Trafalgar Square is die noordelike breedtegraad 51 30 en die westelike lengtegraad 0 08 Die bekende Nulmeridiaan loop deur die Koninklike Sterrewag in Greenwich en dien as die uitgangspunt van die lengtegrade en sodoende ook die tydsones Klimaat Wysig Stormwolke oor die middestad Teemsrivier naby Canary Wharf op n Septemberdag Uitsig oor die Teems in Sentraal Londen September 2015 Londen het net soos die grootste deel van Suid Engeland n gematigde seeklimaat Ondanks sy reputasie as n reenerige stad ontvang Londen met 611 mm minder jaarlikse neerslae as byvoorbeeld Rome met 834 mm of Bordeaux met 923 mm Oktober November en Desember is die natste maande met n gemiddelde reenval van 57 mm Winters is koel waarby die kwik dikwels benede vriespunt kan daal So kom ryp in die voorstede gedurende die tydperk tussen November en Maart sowat twee keer per week voor Sneeuvalle word tussen vier en vyf keer per jaar aangeteken veral tussen Desember en Februarie soms ook so laat as Maart of April Wintertemperature wissel gewoonlik tussen 4 C en 14 C Die laagste temperatuur ooit is in die winter van 2010 met 14 C in Northolt aangeteken Destyds het die swaarste sneeuvalle in byna twee dekades ook vervoer in Londen ontwrig Somers is algemeen warm waarby temperature in die dig beboude middestad as gevolg van die warmte eiland effek soms 5 C hoer kan wees as in die voorstede en die omgewing van Londen Die gemiddelde maksimale somertemperatuur is 24 C waarby die kwik op n gemiddeld van sewe dae per jaar ook bo 30 C en op twee dae bo 32 C kan styg Temperature van meer as 26 C word tussen middel Junie en laat Augustus op n weeklike basis aangeteken Gedurende die hittegolf van 2003 het die kwik op veertien opeenvolgende dae bo 30 C gestyg en op twee opeenvolgende dae selfs uiterstes van 38 C bereik Lente en herfsmaande word deur wisselende weerstoestande gekenmerk met uiterstes tussen 10 C en 37 9 C Inversielae oor Londen kom gereeld voor Hoe vlakke van lugbesoedeling tydens n inversielaag met swaar mis het op 5 Desember 1952 tot duisende sterfgevalle gelei Hierdie ramp staan as die Great Smog of 52 of die Big Smoke bekend Weergegewens vir LondenMaand Jan Feb Mar Apr Mei Jun Jul Aug Sep Okt Nov Des JaarHoogste maksimum C 15 19 21 29 32 35 35 38 35 28 21 15 38Gemiddelde maksimum C 8 1 8 6 11 6 14 6 18 1 21 0 23 4 23 1 20 0 15 5 11 3 8 4 15 3Gemiddelde minimum C 3 1 2 7 4 6 5 9 8 9 11 8 13 7 13 8 11 4 8 8 5 8 3 4 7 8Laagste minimum C 21 1 9 8 2 1 5 7 6 3 4 5 21 1 21 1Neerslag mm 41 6 36 3 40 3 40 1 44 9 47 4 34 6 54 3 51 0 61 1 57 5 48 4 557 4Bron Wereldmeteorologiese Organisasie 5 vir die uiterstes en metoffice gov uk 6 vir die gemiddeldes en die neerslagStatus Wysig Die parlementsgebou teen sononder Suid Afrika huis op Trafalgarplein huisves die Suid Afrikaanse Hoe Kommissie in die Verenigde Koninkryk Die Buckingham paleis Twee nedersettings in Groter Londen die City of London en die City of Westminster het stadstatus city status Die City of London en die res van Groter Londen vorm daarnaas seremoniele graafskappe Die huidige Groter Londen met 1 600 km tans die tweede grootste metropool ter wereld volgens oppervlakte na Moskou sluit intussen ook gebiede in wat vroeer deel uitgemaak het van die historiese graafskappe Middlesex Kent Surrey Essex en Hertfordshire en is tans een van die streke waarin Engeland vir administratiewe doeleindes verdeel is Die status van hoofstad van Engeland en later van die Verenigde Koninkryk is nooit amptelik aan die stad toegeken of deur n wet of enige ander geskrewe dokument bevestig nie Die stad fungeer volgens n grondwetlike konvensie as regeringsetel sodat sy politieke status as de facto hoofstad deel uitmaak van die Verenigde Koninkryk se ongeskrewe grondwet Oorspronklik het Winchester as hoofstad van Engeland gedien maar toe die Westminster paleis in die 12de en 13de eeu tot die permanente setel van die koninklike hof ontwikkel het het Londen sy funksie as politieke hoofstad oorgeneem Westminster en Whitehall vorm al byna n millennium lank n politieke godsdienstige en koninklike magsentrum nadat die laaste Angel Saksiese koning Eduard die Belyer 1042 1066 Westminster tot koninklike en biskopsetel verhef het Die vroee Engelse parlement het oorspronklik in die 14de eeu in die Westminster abdy vergader en kon later toe die koninklike hof onder Hendrik VIII na Whitehall verhuis het die hele koninklike Westminster paleis as sy setel oorneem In die 19de eeu toe die mag van die Britse Ryk sy hoogtepunt bereik het het die regeringsdepartemente van Whitehall oor n kwart van die wereldbevolking geregeer 7 Geskiedenis WysigEtimologie Wysig Die naam London is moontlik van die Teemsrivier afgelei Daar bestaan steeds n meningsverskil oor die etimologie van die stadsnaam en deur die eeue is n verskeidenheid hipoteses en teoriee ontwikkel wat meestal om taalkundige of historiese redes verwerp is Slegs n klein aantal daarvan kan aanspraak maak op akademiese plausibiliteit alhoewel daar nog geen regstreekse bewyse vir enige stelling opgelewer is nie Londen is in die 1ste eeu n C deur die Romeine gestig maar daar het al vroeere nedersettings in die huidige stadsgebied bestaan Wortels soos Londin en Lundin kom in die meeste naamvariante voor waarmee vanaf die Romeinse tydperk na Londen verwys is Geoffrey of Monmouth se 12de eeuse werk Historia Regum Britanniae Geskiedenis van die Konings van Brittanje beweer dat die stadsnaam van koning Lud afgelei is wat in die vroee geskiedenis oor Londen geregeer en dit Kaerlud genoem het Die oudste historiese verwysing na die Romeinse naam Londinium dateer van 121 n C Vanaf 1898 is algemeen aangeneem dat die stadsnaam van Keltiese oorsprong sou wees Sy betekenis is geinterpreteer as die plek wat aan n man met die naam Londinos behoort Hierdie stelling word deur moderne wetenskaplikes verwerp In 1998 het Richard Coates met n nuwe teorie na vore gekom waarvolgens die naam van die voor Keltiese Oud Europese wortel p lowonida rivier wat te wyd is om dit te deurwaad Volgens Coates is daardie naam vir n deel van die Teemsrivier gebruik wat deur Londen vloei en sou later die basis vir die Keltiese benaming Lowonidonjon vorm 8 Tot en met 1889 is slegs na die City of London amptelik as London verwys maar sindsdien is die naam ook vir die graafskap Londen gebruik Dit verwys tans na die hele stadsgebied van Groter Londen Vroee geskiedenis en antieke tydperk Wysig n Model van die Romeinse Londinium in die tydperk tussen omstreeks 85 90 n C word in die Britse Museum te Londen vertoon Die eerste Romeinse brug oor die Teems was naby die huidige London Bridge gelee n Model van Londinium se Romeinse badhuis Museum of London n Gerekonstrueerde Romeinse eetkamer in Londinium omstreeks 300 n C Museum of London Twee onlangse argeologiese ontdekkings dui daarop dat die geskiedenis van Londen verder terug strek as aanvanklik aangeneem So is in 1999 oorblyfsels van n brug uit die Bronstydperk noord van Vauxhall brug opgegrawe Hierdie brug het of die Teemsrivier oorspan of tot n verlore riviereiland gelei Dendrologiese ondersoeke het die brughout op 1500 v C gedateer In 2010 is die fondament van n groot houtstruktuur aan die Teemsoewer suid van die Vauxhall brug deur argeoloe blootgele Die funksie van hierdie Steentydse gebou wat omstreeks 4500 v C ontstaan het is tans nog nie ontsleutel nie maar dit beslaan n oppervlakte van 50 m x 10 m en n groot aantal pale met n lengte van 30 sentimeter word tydens eb sigbaar Albei strukture is by South Bank gelee sowat vier kilometer rivier op van die latere Romeinse Londinium en naby die monding van die Effra in die Teemsrivier waar die rivier maklik oorgesteek kon word Die kraginspanning wat aan die oprigting van hierdie strukture vervbonde was het handelsbetrekkinge stabiliteit en n plaaslike gemeenskap van tenminste enkele honderd bewoners vereis Alhoewel kleiner nedersettings van Britoniese Kelte spore in die gebied gelaat het is Londen as stedelike nedersetting eers in 43 n C deur die Romeine gestig 9 Hierdie vroee Romeinse nedersetting het slegs sewentien jaar lank as belangrike hawe en middelpunt van die Romeinse padnetwerk in Brittanje bestaan voordat dit in 61 tydens n opstand deur die Keltiese Iceni stam onder bevel van koningin Boudica ingeneem en tot die grond afgebrand is Die heropbou van Londinium is noukeurig beplan en uiteindelik het dit in 100 Camulodunum die huidige Colchester as administratiewe hoofstad van die Romeinse provinsie Britannia vervang Vanaf 197 n C was Londinium die hoofstad van die provinsie Britannia superior en vanaf omstreeks 300 n C die hoofstad van Maxima Caesariensis Op sy hoogtepunt het Londinium in die 2de eeu sowat 60 000 inwoners getel n Aantal belangrike openbare geboue het hier ontstaan waaronder die grootste basiliek noord van die Alpe tempels baddens n amfiteater en n groot fort vir die stedelike garnisoen As n welvarende handelsentrum is die stad met n muur versterk Ook ses van Londen se sewe tradisionele stadspoorte dateer uit die Romeinse periode Ludgate Newgate Aldersgate Cripplegate Bishopsgate en Aldgate Die enigste uitsondering is Moorgate wat eers in die middeleeue ontstaan het Politieke instabiliteit en die ekonomiese agteruitgang vanaf die 3de eeu het bygedra tot Londinium se geleidelike verval In die onstuimige periode tussen 200 en 400 was Londinium as buitepos van die Romeinse wereld aan Germaanse aanvalle blootgestel Die plaaslike Romeinse magte was op Germaanse huursoldate aangewese om die stad teen invallers te beskerm Nadat Brittanje in 410 deur die Romeine ontruim is is Londinium se status afgeskaal tot die van n landelike nedersetting wat deur Angel Saksiese krygshere oorheers is Die Angel Saksiese tydperk Wysig Londen en die koninkryk Essex wat n tyd lank ook Middlesex ingesluit het In die tyd tot die 7de eeu het n nuwe Angel Saksiese nedersetting Lundenwic sowat twee kilometer rivier op vanaf die ou Romeinse stad ontstaan met die huidige Covent Garden as sy middelpunt Hierdie nedersetting met n geometriese straatrooster het n bevolking van tussen 10 000 en 12 000 gehuisves Waarskynlik was daar n vissers en handelshawe by die monding van die Fleet rivier wat van Lundenwic n florerende handelsentrum gemaak het voordat die nedersetting deur Wikings ingeneem is en ooswaarts na die ou Romeinse stadsgebied met sy beskermende stadsmuur verskuif moes word Die agtervoegsel wic dui in elk geval daarop dat dit n handelsplek was Die vroee Angel Saksiese Londen was in die stamgebied van die Middel Saksers gelee wat hul naam aan die graafskap Middlesex verleen het alhoewel hierdie stam n groter gebied bewoon het wat waarskynlik tot in die huidige Hertfordshire en Surrey gestrek het Teen die vroee 7de eeu is Londen egter by die Oos Saksiese koninkryk ingelyf Koning Saebert van Essex het in 604 die Christelike geloof aangeneem en Mellitus die latere 3de aartsbiskop van Canterbury het Londen se eerste biskop sedert die einde van die Romeinse heerskappy geword Essex het in hierdie tyd onder die gesag van koning AEthelberht van Kent gestaan Hierdie monarg het ook as beskermheer vir die eerste katedraal gefungeer wat deur Mellitus opgerig en aan Sint Paulus gewy is Volgens tradisionele oorlewerings het hierdie katedraal op die terrein van n vroeere Romeinse Diana tempel ontstaan maar die latere boumeester Christopher Wren het geen bewyse gevind wat die bewering sou kon gestaaf het nie Dit was nog n taamlik eenvoudige kerkgebou en is moontlik vernietig nadat Mellitus deur Saeberht se heidense opvolgers uit die stad verdryf is Eers tydens die regentskap van koning Sigeberht II in die 650s is die Christelike geloof as permanente godsdiens in die Oos Saksiese koninkryk gevestig Gedurende die 8ste eeu het die koninkryk Mercia se invloed tot die suidooste van Engeland begin uitbrei en uiteindelik is die hele gebied deur Mercia geannekseer Londen het blykbaar vanaf die 730s onder die regstreekse gesag van Mercia gestaan Londen is vir die grootste deel van die 9de eeu deur Wiking aanvalle geteister wat vanaf omstreeks 830 in intensiteit toegeneem het Die stad is twee keer in 842 en nog eens in 851 geplunder Die Deense Groot Heidense Leer wat vanaf 865 deur Engeland getrek en dood en verwoesting gesaai het het in 871 in Londen oorwinter Die stad het nog tot in 886 in Deense hande gebly voordat dit deur koning Alfred die Grote se magte ingeneem en n vredesooreenkoms met die Deense leier Guthrum gesluit is Engeland is in n Saksies oorheerste koninkryk onder Alfred se gesag en in die Deens oorheerste Danelaw opgedeel Londen is vervolgens weer by Mercia ingesluit wat destyds deur Alfred se skoonseun Ealdorman AEthelred geregeer is Die koning en sy witan Die Witenagemot letterlik vergadering van wyse mans het tussen die 7de en 11de eeu as politieke instelling in Angel Saksiese Engeland bestaan Dit was n vergadering van die heersende klas en het uit die land se leidende wereldlike en geestelike edelmanne bestaan Sy lede Oud Engels witan het as raadgewers vir die koning opgetree Die fokus van die nedersetting wat voortaan as Lundenburgh bekend gestaan het is destyds om veiligheidsredes na die ou Romeinse stad met sy beskermende stadsmuur verskuif Die muur en ander versterkings is herstel terwyl ook die Teemsbrug waarskynlik in hierdie periode wat as die historiese beginpunt van die City of London en sy besondere administrasie beskou word herbou is Die tradisionele stadsgrense van die City kom ook vandag nog grotendeels met die ou stadsmuur ooreen n Tweede versterkte borough het aan die suidoewer in die huidige Southwark ontstaan die Suthringa Geworc of Verdedigingswal van die mans uit Surrey Die oorspronklike Saksiese nedersetting Lundenwic het voortbestaan as Ealdwic ou stad n naam wat steeds voortleef in Aldwych tans in die City of Westminster gelee Na AEthelred se afsterwe het Londen weer onder die regstreekse gesag van die konings van Engeland gestaan Die Koninkryk Engeland wat deur Alfred gestig is is deur sy seun Edward die Ouere na voormalige Deense gebiede uitgebrei Londen was in die vroee 10de eeu al n belangrike handelsentrum en alhoewel die regeringsetel van die Engelse konings steeds in Winchester gelee was het dit ook tot n politieke sentrum begin ontwikkel Onder koning AEthelstan is Koninklike Raadsvergaderings in Londen gehou en ook baie wette hier afgekondig Koning AEthelred II het van Londen sy gunstelinghoofstad gemaak en hier in 978 die sogenaamde Londense Wette Laws of London afgekondig Die Westminster abdy Gedurende die heerskappy van koning AEthelred het die Wikings hul aanvalle op Engeland hervat n Leer onder bevel van koning Sven Gaffelbaard van Denemarke het in 994 n vergeefse poging onderneem om Londen in te neem Die Engelse weerstand teen die Deense aanvallers is in 1013 gebreek maar Londenaars het steeds daarin geslaag om Deense aanvalle af te weer en was eers laat in daardie jaar genoodsaak om aan die Deense magte oor te gee Die koning het na die buiteland gevlug Net vyf weke nadat hy as koning geproklameer is is Sven oorlede en het AEthelred sy regentskap herstel Sven se seun Knut het die Deense aanvalle in 1015 hervat Na AEthelred se afsterwe in 1016 is sy seun Edmund Ironside deur die witangemot as koning uitgeroep en het darna na Wessex vertrek om daar sy troepe te versamel Londen is deur Knut se magte beleer maar deur koning Edmund se magte ontset Na sy neerlaag in die slag van Ashdown het Edmund alle Engelse gebiede noord van die Teemsrivier aan Knut afgestaan insluitende Londen Met Edmund se dood enkele weke later het die hele land onder Knut se bewind gekom Die Engelse heerskappy oor die land is eers in 1042 na die uitwissing van Knut se dinastie onder Eduard die Belyer herstel Eduard het bekendheid verwerf as die stigter van die Westminster abdy waar hy baie tyd deurgebring het Sodoende het Westminster geleidelik die City of London as regeringsetel vervang Edward is in 1066 sonder duidelike erfgenaam in die Westminster abdy oorlede Vervolgens is graaf Harold Godwinson en Willem die Baster hertog van Normandie in n opvolgingsgeskil gewikkel Harold Godwinson is deur die witenagemot as Engelse koning verkies en in die Westminster abdy gekroon maar kort daarna deur Willem in die Slag van Hastings gedood Die oorlewende lede van die witan het in Londen vergader om Edward se jong neef Edgar die AEtheling as opvolger te verkies Normandiese magte het intussen na die Teems se suidoewer net teenoor Londen beweeg waar hulle n Engelse aanval afgeweer en Southwark tot die grond afgebrand het Hulle was egter nie in staat om die plaaslike brug in te neem nie Hulle het rivierop getrek en die rivier by Wallingford oorgesteek voordat hulle vanuit die noord weste na Londen beweeg het Die Engelse leierskap kon net n kort tyd lank weerstand bied Uiteindelik het Londen se leidende burgers hulle in Berkhamstead saam met kerkleiers en adellikes aan Willem onderwerp alhoewel daar volgens sommige oorlewerings nog gevegte plaasgevind het toe die Normandiese magte Londen bereik het Na die besetting van die stad is Willem as koning van Engeland gekroon Die Normandiese en Middeleeuse tydperk Wysig Die Wit Toring van die Londense Tower dateer van die laat 11de eeu In 1067 het Willem n oktrooi uitgereik waardeur die Saksiese regte voorregte en wette bevestig is Die koning wat voortaan as Willem die Veroweraar bekend gestaan het het n aantal koninklike vestings langs die Londense Teemsoewer laat bou waaronder die Tower of London Londense Tower Baynard en Montfichet se kastele om die stad teen seeaanvalle deur Wikings te beskerm en opstande te voorkom Londen se status as selfregerende nedersetting is tydens die heerskappy van koning John in 1199 en 1215 deur verkiesingsregte bevestig Westminster Hall wat vanaf 1097 deur Willem Rufus die seun van Willem die Veroweraar opgerig is sou later die basis vir die Westminster paleis vorm wat gedurende die middeleeue as belangrikste koninklike setel gedien het Die koninklike Bermondsey landgoed is deur Willem in 1089 90 aan Alwinus Child die stigter van n abdy geskenk wat hier net teenoor die White Tower n nuwe klooster laat bou het n Ander sakrale gebou die Augustynse Sint Bartolomeus die Grote kerk het vanaf 1123 in West Smithfield ontstaan Alhoewel slegs die kansel van hierdie groot kerkgebou tot vandag toe bewaar gebly het en tans as parogiekerk fungeer is dit nogtans een van die belangrikste oorblyfsels van Normandiese boukuns in Londen Boubedrywighede vir die Londen brug deesdae een van die bekendste bakens in die Britse hoofstad het in 1176 begin Hierdie steenbrug wat ouer houtbrue vervang het is in 1209 voltooi Tot in 1739 was dit die enigste brug wat die Teemsrivier oorspan het Tudor tydperk Wysig Civitas Londinium Ralph Agas se kaart van Londen het tussen 1570 en 1605 ontstaan St James paleis Gedurende die Protestantse Hervorming was Londen n vroee sentrum van Protestantisme in Engeland Die stad se nou handelsbande met die Protestantse hartland van Noord Europa groot gemeenskappe buitelandse handelaars die buitegewoon groot persentasie geletterde inwoners en Londen se rol as sentrum van die Engelse drukkerybedryf het daartoe bygedra dat die idees van kerkhervorming hier vinnig neerslag gevind het Voor die Reformasie was meer as die helfte van die Londense stadsgebied in besit van kloosters en ander godsdienstige instellings Die ontbinding van kloosters op bevel van koning Hendrik VIII het groot omwenteling in Londen gebring aangesien byna alle kerk en kloosterbesit herverdeel is Hierdie proses het teen die middel van die 1530 s begin en in 1538 was die meeste groot kloosters al ontbind Holy Trinity Aldgate is deur Lord Audley oorgeneem die Charterhouse deur Lord North Blackfriars deur Lord Cobham die St Giles melaatsehospitaal deur Lord Dudley terwyl die koning die St James melaatsehospitaal vir homself as St James paleis laat herbou het Onder die regentskap van die Tudor dinastie het Londen n al hoe belangrike rol as een van Europa se groot handelsmetropole begin speel Handelsbetrekkinge wat voorheen hoofsaaklik met Wes Europa onderhou is is uitgebrei tot Rusland die Levant en die Amerikas Merkantilisme en groot maatskappye met handelsmonopolies soos die Moskouse Kompanjie 1555 en die Britse Oos Indiese Kompanjie 1600 wat in Londen per koninklike oktrooi gestig is het hul bloeitydperk beleef Die laasgenoemde wat uiteindelik Indie sou beheer was twee en n halfeeu lank een van die sleutelinstellings in die Engelse hoofstad en die hele Brittanje Immigrante wat hulle in Londen gevestig het het nou nie net uit Engeland en Wallis gekom nie maar ook vanuit die buiteland na die hoofstad gestroom soos byvoorbeeld Hugenote uit Frankryk Die stadsbevolking het gegroei van n geskatte 50 000 in 1530 tot sowat 225 000 in 1605 Hierdie aanwas is net soos die groeiende welvaart deur die grootskaalse uitbreiding van kusskeepvaart bevorder In die laat 16de en vroee 17de eeu het ook Londen se toneelbedryf gefloreer met William Shakespeare as die bekendste verteenwoordiger van dramakuns Die laat regeringsjare van koningin Elizabeth I was n redelike rustige tydperk waartydens sommige van haar howelinge net soos welgestelde Londenaars herehuise vir hulself in landelike gebiede soos Middlesex Essex en Surrey laat bou het Dit was die beginjare van die sogenaamde villa beweging toe wonings ontstaan het wat nog as stadshuise gekwalifiseer het nog op groot plase gelee was Londen was toe die Tudors in die 17de eeu uitgesterf het nog n relatief kompakte nedersetting Stuart tydperk Wysig n Panoramiese uitsig oor Londen deur Claes Jansz Visscher 1616 Die ou Gotiese St Paul s katedraal het sy toring al vroeer kwytgeraak Die twee teaters in die voorgrond aan die Southwark kant van die Teems is The Bear Garden en The Globe Die groot kerkgebou in die voorgrond is St Mary Overie tans die Southwark katedraal Vanaf die 17de eeu het die beboude gebied buitekant die stadsmure uitgebrei Teen die begin van die eeu was die woontoestande vir die oorgrote meerderheid van die bevolking steeds ongesond en het sterk gekontrasteer met die leefwereld van adellikes wat vir hulself herehuise in die omgewing van Westminster laat bou het Onhigieniese toestande het Londenaars indertyd aan n verskeidenheid siektes en infeksies blootgestel So moes die voorbereidinge vir die kroning van koning James I weens die uitbreek van n verwoestende pesepidemie waaraan na ramings moontlik dertigduisend inwoners dood is tydelik gestaak word Die kerkskip van die ou St Paul s katedraal het in die tyd bedags as die belangrikste algemene vergaderplek gedien waar handelaars hul goedere in die gange te koop aangebied het terwyl die doopvont as toonbank gebruik is Advokate het van hul klante by bepaalde suile ontvang en werkloses het in die kerk werkgeleenthede kom soek Die kerkhof van St Pauls was die middelpunt van Londen se boekhandel terwyl die omgewing van Fleet Street tot n gewilde vermaakdistrik ontwikkel het Die toneelkuns wat tydens die regentskap van Elizabeth I hoogtyd gevier het het reeds onder James I al hoe meer gewilder geraak Die groot invloed wat drama en teaterkuns op die alledaagse lewe uitgeoefen het blyk uit die feit dat die dra van gesofistikeerde maskers destyds n modeverskynsel aan die koninklike hof en in die regswereld geword het Die Groot Plaag van Londen in 1665 die lyke van slagoffers word op karretjies gelaai In 1625 het Charles I die Engelse troon bestyg Tydens sy regentskap het adellikes hulle in groot getalle in die Londense West End begin vestig Naas die adellikes wat aan die koningshof verbonde was het ook steeds meer adellike grondbesitters uit ander dele van die land saam met hul gesinne n deel van die jaar in die hoofstad deurgebring om aan Londen se sosiale lewe deel te neem Dit was die begin van die tradisionele London season Tydens die Engelse Burgeroorlog het Londenaars die kant van die parlement gekies Aanvanklik het die koninklike magte die opperhand in die oorlog gehad en in November 1642 het die koning n oorwinning in die Slag van Brentford enkele kilometer wes van Londen behaal Nadat die hoofstadbewoners haastig troepe saamgestel het om in die stad teen n aanval te kan verdedig het koning Charles I die aanwending van verdere militere aksie verwerp en sy troepe aan die hoofstadgebied onttrek Vervolgens is nuwe uitgebreide versterkings rondom Londen Westminster en Southwark gebou Die koninklike magte het vir Londen geen bedreiging meer ingehou nie en die hoofstad het finansieel bygedra tot die parlement se militere oorwinning in die volgende jaar Charles I is van hoogverraad aangekla en tereggestel Die monargie is tydelik afgeskaf en n kortstondige republikeins puriteinse bedeling gevestig Oorloe was egter nie die enigste bedreiging vir die stadsbewoners nie Onhigieniese toestande en oorbevolking was deur die eeue steeds weer die oorsaak van pesepidemiee In 1665 en 1666 het die Swart Dood vir die laaste keer groot verwoesting gesaai n gebeurtenis wat later as die Groot Plaag bekend sou staan Sowat 60 000 Londenaars het aan die aansteeklike siekte beswyk Die kroniekskrywer Samuel Pepys berig in sy dagboek oor die skrikbewind wat die pes in Londen gevoer het Ek het in die stad aangebly totdat meer as 7 400 in een week gesterf het en hiervan het sowat 6 000 aan die plaag beswyk en doodsklokke was die enigste geluid wat bedags en snags hoorbaar was Die Groot Brand van 1666 Wysig Die Monument ter Herdenking van die Groot Brand van Londen Die Groot Brand van Londen Skildery deur n onbekende Nederlandse kunstenaar Die Groot Brand van Londen Skildery deur Philippe Jacques de Loutherbourg 1797 Die goue urn van vlamme n Model van John Keeling of Blackfriars se 17de eeuse brandweerwa Museum of London The Golden Boy of Pye Corner Sowat 350 jaar gelede was die brandgevaar in Londen nog besonder groot omdat die meeste geboue nie net heeltemal van hout gebou nie maar ook besonder na aan mekaar gebou is Londen se strate was so dig bebou dat die boonste verdiepings van woongeboue mekaar byna aangeraak het Kerse was gewoonlik die enigste vorm van beligting terwyl oop vure vir verhitting en kookdoeleindes algemeen gebruiklik was Klein brande het gereeld uitgebreek maar kon meestal gou in bedwang gebring word 10 In die vroee oggendure van Sondag 2 September 1666 het n klein brand in Thomas Farriner se bakkery in Pudding Lane uitgebreek nadat die vuur in die bakoond op Saterdagaand blykbaar nie behoorlik geblus is nie Moontlik het vlieende vonke uit die oond strooi en houtstapels wat as reserwebrandstof naby die oond gestoor is en meelvoorrade aan die brand gesteek Binnekort was die hele bakkerygebou en aangrensende woonhuise in vlamme gehul Dat die brand totaal buite beheer kon raak was aan die destydse nalatigheid ten opsigte van die stoor en hantering van ontvlambare materiaal te wyte Londen was in die 17de eeu die handelspilpunt vir heel Engeland met die Teemsrivier as n besige waterweg waarop groot hoeveelhede goedere op bote vervoer is Weerskante van die rivier was stoorhuise van vloer tot dak volgepak met hoogs ontvlambare handelsware soos papier suiker speserye tekstiele toue olie alkoholiese dranke hooi bouhout en swartkruit Weersinvloede het ook n sekere rol gespeel die somer van 1666 was net soos die van die vorige jaar baie warm en droog sodat watervoorrade uitgeput geraak het 11 Terwyl die brand verder uitgebrei en hele blokke woongeboue en stoorhuise hoog in vlamme gestaan het het chaotiese tonele op die Teems begin afspeel Paniek het huisbewoners en handelaars gepak wat hul besittings en ware van die dreigende vlamme probeer red het deur hulle in die rivier te gooi Londen se nou straatjies was eweneens volgepak met duisende mense wat hul besittings op karre na veiligheid probeer bring het maar sodoende ook die weg versper het vir die brandbestryders Londenbrug was tot in die 18de eeu die enigste brug oor die Teems In 1666 was dit egter nog dig bebou met woonhuise en sodoende te nou om as maklike vlugpad te kan dien Die heersende windrigtings gedurende die Groot Brand en n brandskot op die brug het gekeer dat die vlamme nie langs Londenbrug na Southwark kon uitbrei nie 17de eeuse beskrywings verwys na John Keeling in Blackfriars as die vernaamste vervaardiger van destydse brandweerwaens houtkarretjies waarop n watertenk van hout en n pomp gemonteer is n Ander gebruiklike brandbestrydingsmetode in 17de eeuse Londen was om hele blokke woonhuise vinnig af te breek sodat n grootskaalse brand nie verder kon uitbrei nie Londen se brandweertoerusting is in 1666 nog grotendeels in die Sint Magnus die Maartelaarkerk gestoor Ongelukkig was die kerkgebou digby Thomas Farriner se bakkery gelee sodat dit die tweede kerk geword het wat nog op die eerste aand van die Groot Brand deur die vlamme vernietig is In historiese oorlewerings word die destydse Lord Mayor Sir Thomas Bloodworth as een van die sondebokke vir die omvang van die brandramp chaos genoem In die vroee oggendure van die eerste dag van die Groot Brand is hy wakker gemaak om sy toestemming tot die grootskaalse afbreek van huise te verleen Nadat die burgemeester die omvang van die brand met sy eie oe gesien het het hy ook uit vrees vir die skadevergoeding wat die eienaars van afgebreekte geboue moontlik kon eis vasgestel dat die situasie geen besondere maatreels sou regverdig nie Volgens die amptenaar Samuel Pepys se dagboekinskrywing het Bloodworth opgemerk dat die omvang van die brand eintlik so klein was dat n ou vrou dit sou kon uitpis Later die aand het die besorgde koning die inisiatief geneem en die bevel gegee om so veel huise soos nodig af te breek Op die stadium het die brand reeds vinniger uitgebrei as brandbestryders huise kon afbreek Uiteindelik moes geboue met buskruit opgeblaas word Vanwee die sterk wind wat tydens die brand gewaai het het die vlamme langs die Teemsoewer na die middestad uitgebrei Die brand het vyf dae en nagte gewoed en altesaam 13 200 woonhuise 87 van Londen se 109 kerke drie stadspoorte en 52 gildehuise vernietig Vier vyfdes van die stadsgebied is in puin gele en sowat 100 000 Londenaars dakloos gelaat Terwyl die bevestigde dodetal op slegs vier staan dui berigte van waarnemers op n hoer aantal slagoffers 12 So het moontlik n groter aantal gevangenes wat in Londen se tronke vasgeketting was gestremdes en alleenstaande ouer mense hul lewens verloor 13 Dit het sowat vyftig jaar geneem om die stad te herbou en saam met nuwe woonhuise wat van steen gebou is en sodoende meer bestand teen brande was het ook die eerste versekeringsondernemings ontstaan Tydens en kort na die Groot Brand was die soeke na sondebokke n onversadigbare behoefte by getraumatiseerde Londenaars Allerhande gerugte was in omloop en selfs die koning is van brandstigting verdag moontlik kon hy op die manier wraak geneem het oor die teregstelling van sy vader Ook buitelanders Iere Franse Spanjaarde en veral Nederlanders is verdag aangesien Engeland steeds in die Tweede Nederlands Engelse Oorlog gewikkel was Daarnaas was Rooms Katolieke hoofverdagtes Aanvanklik is Thomas Farriner aan strafvordering blootgestel maar geen aanklagtes is ingedien nie nadat Robert Hubert n Franse horlosiemaker skuld op brandstigting beken het Al was sy skuldbelydenis ongeloofwaardig hy het eers op die tweede dag van die brandramp in Londen aangekom en was moontlik n persoon van lae intelligensie wat die betekenis van sy belydenis nouliks kon begryp nie is hy later tereggestel Enkele jare later is daar besluit om n monument ter herdenking van die Groot Brand op te rig Tussen 1671 en 1677 het volgens n ontwerp van Sir Christopher Wren en Dr Robert Hooke juis op die plek waar St Margaret s as die eerste kerk deur die vlamme verswelg is n monument in die vorm van n Doriese pilaar ontstaan wat presies 202 voet 62 meter hoog en 202 voet van Thomas Farriner se bakkery af gelee was Die pilaar is met n brandende goue urn bekroon wat die Groot Brand versinnebeeld Die monument staan oop vir die publiek en besoekers wat die altesaam 311 trappies opklim geniet nie net n panoramiese uitsig oor die Britse hoofstad nie maar ontvang ook n prestasie sertifikaat n Tweede monument die Golden Boy of Pye Corner markeer die plek waar die vuur opgehou het om te brand Die vergulde houtstandbeeld by die hoek van Giltspur Street en Cock Lane in Smithfield is vernoem na die historiese kroeg Fortune of War Public House wat in die volksmond ook as Magpie Tavern bekendgestaan het en bedoel as n waarskuwing vir toekomstige generasies Baie 17de eeuse Londenaars het immers geglo dat God hulle weens hul vreetsug met die Groot Brand gestraf het Londen as Europese wereldstad Wysig Toe Karel II wat in April 1661 as koning van Engeland en Ierland gekroon is op 29 Mei 1660 sy 30ste verjaardag in Londen aangekom het was die Engelse hoofstad moontlik presiese statistieke ontbreek die grootste Europese metropool Dit was nie soseer Londen se status as politieke sentrum en regeringsetel nie maar sy uitgebreide handelsaktiwiteite wat bygedra het tot die feit dat in die tweede helfte van die 17de eeu reeds n disproporsionele persentasie van die Engelse bevolking waarskynlik n tiende in Londen self en sy satellietstede wat langs die Teemsvallei begin uitbrei het saamgetrek was Die Georgiaanse tydperk Wysig Die Westminster abdy in 1749 skildery deur die Venesiaanse skilder Canaletto 1722 1780 Die Georgiaanse tydperk was n periode van ongekende stedelike groei waartydens Londen in vergelyking met die metropole van vastelandse Europa tot n uitgestrekte stad met n relatief lae bevolkingsdigtheid ontwikkel het wat hoofsaaklik uit enkelgesinshuise bestaan het Die ontwikkeling was enersyds aan die afwesigheid van enige vorm van stadsmure of ander versterkings te danke wat die uitbreiding van die beboude gebied sou kon belemmer het Maar nog belangriker was die byna onbeperkte aanbod van bougrond teen lae koste danksy die gebruiklike langtermyn pagstelsel 14 Nogtans het Londen se bevolking in die tydperk tussen 1700 en 1800 gegroei van 600 000 tot een miljoen Die Britse hoofstad was in die tyd nie net die grootste metropool op aarde nie maar het met sy uitgebreide wereldwye netwerk van handels en militere belange alle Europese mededingers by verre oortref Die Protestantse geloof en die vroeg kapitalistiese ekonomiese stelsel met sy vrye mark waar alle goedere in die destydse tydperk van slawerny selfs mense sonder enige beperkings van staatskant af ver en gekoop kon word word algemeen as dryfkragte van Londen se buitengewone groei aangevoer Ekonomiese vryhede het gepaard gegaan met vrysinnigheid en nuwe vorme van intellektualisme Vrygeeste en vrydenkers het aangetrokke gevoel tot Londen net soos mense wat net op soek was na vermaak So was Londen in heel Europa berug vir die groot aantal prostituees op sy strate Die stad het in n spanningsveld tussen ongekende ekonomiese welvaart en die chaotiese toestand van oorbevolking verkeer sy Middeleeuse infrastruktuur en sy munisipale instellings was juis nie meer in staat om in al die behoeftes van so n groot bevolking te voorsien nie Terwyl welgesteldes die mees gesofistikeerde verbruikersgoedere kon bekostig wat ooit in Europa aangebied is het baie Londenaars in chroniese armoede geleef Demografie WysigBevolkingsgroei Wysig Lande van geboorte Bevolking 2011 15 Verenigde Koninkryk 5 175 677 Indie 262 247 Pole 158 300 Ierland 129 807 Nigerie 114 718 Pakistan 112 457 Bangladesj 109 948 Jamaika 87 467 Sri Lanka 84 542 Frankryk 66 654 Somalie 65 333 Kenia 64 212 Verenigde State 63 920 Ghana 62 896 Italie 62 050 Turkye 59 596 Suid Afrika 57 765 Duitsland 55 476 Australie 53 959 Roemenie 44 848 Filippyne 44 199 Siprus 43 428 Portugal 41 041 Litaue 39 817 Volksrepubliek China 39 452 Afghanistan 37 680 Iran 37 339 Spanje 35 880 Uganda 32 136 Brasilie 31 357 Nasa Satellietbeeld van Londen Londen huisves n ryk verskeidenheid kulture en meer as 300 tale word in die stadsgebied gebesig Met n totale bevolking van bykans 8 2 miljoen of 12 5 persent van die Britse bevolking in Maart 2011 is Londen die mees bevolkte munisipaliteit in Europa Saam met omliggende nedersettings vorm die Britse hoofstad ook die grootste metropolitaanse gebiede in Europa met tussen 12 en 14 miljoen inwoners Groter Londen strek oor 1 579 km en is die mees dig bevolkte van alle administratiewe streke van Engeland met 4 542 inwoners per vierkante kilometer Londen het as die politieke kulturele en ekonomiese sentrum deur die eeue heen vinnige bevolkingsgroei ervaar wat in die 19de en vroee 20ste eeu nog deur die industrialiseringsproses aangevuur is Die antieke Romeinse Londinium het reeds in 140 n C omtrent 30 000 inwoners getel Omstreeks 1300 het die plaaslike bevolking op 100 000 gestaan en in 1801 het dit die eenmiljoenkerf verbygesteek Londen se bevolking was byna n eeu lank in die tydperk tussen 1831 en 1925 toe New York by die Britse metropool verbygesteek het selfs die grootste van alle stedelike nedersettings op aarde Die inwonertal het sy historiese hoogtepunt met meer as 8 6 miljoen kort voor die begin van die Tweede Wereldoorlog in 1939 bereik Daarenteen het die bevolking van die City of London vanaf die middel van die 19de eeu steeds verder afgeneem van 130 000 in 1851 tot slegs 11 700 vandag 16 Immigrasie Wysig Brick Lane n lang straat in Tower Hamlets in die East End is in n buurt met talle immigrante uit Bangladesj gelee Die straatborde dra opskrifte in Engels en Bengaals Straatversierings in Londen se Chinatown Die Kanadese Hoe Kommissie in die Verenigde Koninkryk is in Kanadahuis op Trafalgarplein gesetel Meeste van die sowat 70 000 Kanadese burgers in die VK bly in Londen Londen is naas Istanboel en Moskou steeds een van die drie grootste metropole in Europa Immigrasie het naas die natuurlike bevolkingsaanwas n beslissende rol by Londen se demografiese ontwikkeling gespeel So het die netto resultaat van immigrasie en emigrasie in die dekade tussen 1991 en 2001 n wins van 726 000 persone getoon Londen se East End n gebied wat vroeer met armoede misdaad buitelandse immigrante en sosiale uitsluiting geassosieer is en intussen tot n gewilde woonbuurt herontwikkel word was van oudsher Londen se smeltkroes van kulture Hier het mense hulle gevestig aan wie toegang tot die City of London om een of ander rede geweier is Sy ligging naby die hawe van Londen het van East End n tipiese werkersbuurt gemaak 17 Na die Normandiese verowering van Engeland in 1066 was Joodse immigrante die eerste buitelanders wat hulle in East End kom vestig het In 1290 is alle Joodse bewoners van Engeland deur koning Eduard I uit die land verdryf Eers in 1656 kon Joodse immigrante hulle weer op die eiland vestig In 1685 het Hugenote as godsdiensvlugtelinge in East End n nuwe heenkome gevind en die 17de eeu was ook die beginpunt van immigrasie uit Afrika Han Chinese het in die 18de en Indiers in die 19de eeu gevolg Teen die middel van die 19de eeu het sowat 100 000 Iere werk in Londense fabrieke gevind en in die laat 19de eeu het dieselfde aantal Joodse vlugtelinge uit Rusland en Pole na Londen gestroom In die tyd voor die Eerste Wereldoorlog was ook sowat 30 000 Duitse immigrante in East End saamgetrek In die vroee 20ste eeu was dit veral Iere Pole Italianers en Joodse emigrante uit Oos Europa wat hulle in Londen gevestig het Sedert 1950 het veral mense uit voormalige Britse kolonies waaronder Indie Pakistan Sri Lanka Bangladesj die Karibiese See en talle Afrikalande geimmigreer Volgens die laaste sensus van 2001 was 6 1 persent van die Londense bevolking van die Indiese subkontinent 5 3 persent uit Afrika suid van die Sahara 4 8 persent uit die Karibiese Seegebied en 1 1 persent uit China afkomstig 72 9 persent van die inwoners was in die Verenigde Koninkryk gebore 5 3 persent in lidstate van die Europese Unie en 21 8 persent in ander lande Die persentasie Londenaars wat in die buiteland gebore is is in 2012 op meer as n derde beraam teenoor slegs agt persent in die res van die land 18 Twee vyfdes van alle migrante in die Verenigde Koninkryk is in Londen saamgetrek Minder streng regulasies vir ekonomiese bedrywighede het daartoe gelei dat ook baie burgers van EU lidstate hul sake in Londen doen So het die aantal Franse burgers tot tussen 300 000 en 400 000 gegroei sodat Londen die sesde grootste Franse stad geword het In stadsdele soos Kensington en Chelsea het meer as vier persent van die bewoners n Franse paspoort 19 Behuising Wysig Barbican Estate n hoedigtheid behuisingskompleks uit die 1960 s in die City of London n Relatief groot persentasie van Londen se bestaande behuising dateer van die 19de en 20ste eeu en beskik net oor dun enkelverglasing sonder voldoende dak en muurisolering 20 Binne die bestek van sy Green Deal program stel die Britse regering tans lenings vir die energiebesparende opgradering van ouer woonstelle en woonhuise beskikbaar 21 Nuutgeboude wonings moet vanaf 2016 koolstof neutraal wees Terwyl huispryse in die Verenigde Koninkryk in die eerste dekade van die 21ste eeu verdubbel het word die Londense eiendomsmark as gevolg van binne en buitelandse migrasie meer nog as die in ander stede en streke deur buitensporige prysverhogings en n knellende behuisingstekort gekenmerk Huurgelde vir woonstelle het tussen 2012 en 2013 met meer as tien persent gestyg en beloop tans n gemiddeld van meer as 1 000 per maand Die gemiddelde huisprys in Londen het in Junie 2014 500 000 beloop 22 Om die behuisingstekort te verlig word ou nywerheidsgeboue en selfs kerkgeboue in Londen in moderne woonstelkomplekse omgeskep Belangrike vlagskipprojekte in die verband is die ou termiese kragsentrale in die stadsdeel Battersea suid van die Teemsrivier waar teen n koste van sowat 8 miljard woon en kantooreenhede sal ontstaan Dieselfde bedrag word in Earls Court n stadsdeel in die Royal Borough of Kensington amp Chelsea bele waar woon en kantoorgeboue op n uitgestrekte terrein opgerig sal word Aangesien die terrein vroeer vir uitstallings en konserte en in 2012 ook vir wedstryde van die Olimpiese Spele gebruik is is baie Londenaars steeds gekant teen die bouprojek n Ander omstrede voorstel is om beperkings op voorstedelike ontwikkeling op te hef en dele van Londen se Groen Gordel te bebou Die gordel is in die 1940 s geskep om die natuurlike omgewing teen die ongekontroleerde uitbreiding van woongebiede te beskerm Dit is met 1 900 vierkante myl drie keer so groot as die beboude gebied wat deur die gordel omsluit word 600 vierkante myl 23 Stadsdele waar vroeer tradisioneel bewoners uit laer inkomstegroepe gehuisves is is reeds in die jare na die Tweede Wereldoorlog deur gentrifikasie geraak In stadsdele wat aan die City of London grens soos Islington het huiskopers uit die middelklas al vroeg begin om ou woongeboue te renoveer Die nasionale en Londense beleid van stadsontwikkeling waarvolgens kwartiere soos die East End deur nuwe bouprojekte geregenereer word het sedert die 1980 s steeds meer welgesteldes na die sentrale stadsdele gelok en sodoende ook hier armer bewoners uit hul woonbuurte verdring Ekonomiese basis WysigEkonomiese spilpunt van die Verenigde Koninkryk Wysig Residensiele geboue langs die Teems in St George Wharf met die St George Wharf Tower aan die regterkant Statistieke dui daarop dat die ekonomiese ewewig in die Verenigde Koninkryk steeds meer na Londen verskuif het So is 44 persent van alle Britse beleggings in infrastruktuur in die hoofstad gekonsentreer terwyl die belastinginkomste wat deur die Londense ekonomie gegenereer word in reele waarde tussen 2004 5 en 2014 5 met 25 persent of 28 miljard gegroei het In vergelyking daarmee het belastinginkomste in Manchester slegs met een persent toegeneem terwyl die inkomste in ander groot stede soos Birmingham Glasgow en Leeds selfs merkbaar gedaal het In 2014 5 is 30 persent van die Britse inkomste uit sogenaamde ekonomiese belasting belasting op inkomste grondbesit en eiendomme in Londen gegenereer 24 25 Internasionale handelsentrum Wysig Die Royal Exchange in die City of London Ten minste vanaf die Tudor tydperk het Londen as internasionale handelsentrum sy stempel op die Britse en Europese ekonomie begin afdruk Hierdie status is in 1570 bevestig toe Thomas Gresham die Londense Royal Exchange gestig het In die volgende eeu sou Londen ten opsigte van sy handelsaktiwiteite by die res van die land verbysteek met n bevolking van n halfmiljoen was die hoofstad die onbestrede metropool Die destyds naasgrootste nedersetting in Engeland Norwich het slegs 30 000 inwoners getel 26 Britse handelsaktiwiteite is in die agttiende eeu danksy die binnelandse vraag na suiker tee tabak en koffie uit Amerika en Asie asook hout uit Noord Europa verbruikersgoedere wat vervolgens ook na die vasteland van Europa uitgevoer is en die beskermde oorsese markte vir Britse uitvoergoedere in die kolonies in Noord Amerika en Afrika in n ongekende mate uitgebrei en dit was veral Londen wat voordeel uit hierdie handel kon trek As magtigste seemoondheid ter wereld kon Groot Brittanje sy koloniale handelsbetrekkinge ook na die verlies van Amerika uitbrei so onder meer na Kanada Wes Indie en Indie Londen het sy ekonomiese welvaart destyds onder meer aan sogenaamde koloniale goedere te danke gehad naas voedsel en dranke het ook katoen kleurstowwe en gekleurde en bedrukte tekstiele n belangrike rol gespeel Die Royal Exchange was die ekonomiese middelpunt van Londen waar handelaars en gespesialiseerde makelaars byeengekom het Londen as Wereldstad Wysig Die Koningin Elizabeth Olimpiese Park in die Laer Lea vallei een van die vlagskipprojekte van stadsvernuwing in die ooste van Londen het naby die historiese sentrum van die stadsdeel Stratford ontstaan Kantoorgeboue in Canary Wharf Die middestad in April 2014 soos gesien vanuit n warmlugballon Uitsig oor die middestad van Londen vanaf Parliament Hill in Hampstead Heath Londen kan al meer as twee en n half eeue lank aanspraak op die status van wereldstad maak nadat Groot Brittanje vanaf die laat 18de eeu tot n politieke en ekonomiese groot moondheid ontwikkel het Groot dele van die wereld is as deel van die Britse Ryk vanuit Londen oorheers en geadministreer Maar selfs na die val van die Britse Ryk in die dekades na die Tweede Wereldoorlog het die Britse metropool daarin geslaag om sy status as globale stad te handhaaf en is sy rol as episentrum van die wereldekonomie deur die proses van globalisering nog verstewig Die opening van die sogenaamde Euromarkte in die 1960 s was n eerste stap in die rigting van ekonomiese modernisering in die City of London Veral sedert die middel van die 1980 s het Londen as gevolg ekonomiese prosesse en besluite soos die deregulasie van finansiele markte ingrypend verander nadat talle buitelandse banke en ander finansiele ondernemings hulle in die Britse hoofstad gevestig het Londen het sedert 1986 die jaar waarin met die liberalisering van die Londense effektebeurs begin is naas New York en Tokio tot een van die drie belangrikste finansiele sentrums ter wereld ontwikkel Meer as 500 banke het hulle hoofkwartier in die stad waaronder ook The Hongkong and Shanghai Banking Corporation die grootste Europese bank Alhoewel die Verenigde Koninkryk nie self lid is van die sogenaamde Europese Unie en die Eurosone nie hanteer Londen se banke meer transaksies in Euro as enige stad op die Europese vasteland Naas finansies het ook ander bedrywe in die tersiere sektor in hierdie tydperk sterk groei getoon terwyl nywerhede minder belangrik geword het n Aantal verlate nywerheidsterreine sogenaamde brownfields getuig nog van hierdie proses van deindustrialisering Vervaardigingsbedrywe speel n steeds minder belangrike rol in Londen se ekonomie en het tans nog sowat n tiende van alle werknemers in diens Uitgewerye en drukkerye is die grootste werkgewers in die produserende sektor met n kwart van hierdie sektor se werksgeleenthede in die bedryf n Derde van die totale industriele produksie word deur hulle opgelewer Die plaaslike hoetegnologiebedryf het hom op elektroniese en farmaseutiese produkte toegespits Die ligte nywerheidsektor word deur tekstielfabrieke en brouerye oorheers Baie nywerhede wat hoofsaaklik in die buitewyke gelee is toon n neiging om hulle buite Londen te hervestig Die ekonomiese veranderings word in Londen se arbeidsmark en die sosiale struktuur van sy beroepsbevolking weerspieel Dit was veral die hoer middelklas wat voordeel uit die groter aantal gekwalifiseerde werkgeleenthede kon trek Minder goed opgeleide Londenaars moet n heenkome in die dele van die dienstesektor vind wat met lae lone geassosieer word Al kan daar vandag nie meer sprake wees van n welvarende West End en n arm East End nie en het voormalige werkersklasbuurte intussen tot gewilde woonkwartiere vir nuwe elites ontwikkel kontrasteer in baie stadsdele welvarende kwartiere met die van lae inkomstegroepe Die oostelike stadsdele wat twee eeue lank op nywerhede en die hawe gesteun het het sedert die 1980 s hul oorspronklike werkersklaskarakter toenemend kwytgeraak Stadsvernuwing is deur n aantal vlagskipprojekte soos die ontwikkeling van die Lea Valley as die toneel van die Olimpiese Somerspele in 2012 teweeg gebring 27 Trekpleister vir toeriste en beleggings Wysig Na Old Street Roundabout word dikwels as Silicon Roundabout of East London Tech City verwys Nadat visavereistes vir Chinese toeriste deur die Britse regering verslap is het in 2013 n rekordgetal van 16 8 miljoen besoekers na Londen gestroom n styging van nege persent teenoor die vorige jaar Londen het sodoende die gewildste toeristestad ter wereld geword nog voor Bangkok 15 9 miljoen besoekers Parys 13 9 miljoen en New York 11 9 miljoen Volgens die nasionale statistiekburo ONS het toeriste 12 7 miljard 13 7 miljard vir hul hotelverblyf restaurantbesoeke inkopies en toere bestee meer as die 13 4 miljard wat besoekers in 2013 in New York bestee het 28 Londen se aantreklike eiendomsmark wat goeie waarde vir n belegging bied en relatief lae belastingtariewe wek die belangstelling van buitelandse beleggers Veral welvarende sakelui uit die Russiese Federasie die Nabye en die Midde Ooste asook ander dele van Asie bele miljoene in eiendomme en stig nuwe ondernemings in die Britse hoofstad Terwyl die sogenaamde Silicon Roundabout n bynaam vir Old Street Roundabout in Shoreditch waar baie Britse internet ondernemings saamgetrek is intussen ook aantreklik geword het vir buitelandse ondernemings uit die hoetegnologiebedryf bele ondernemings uit die Verenigde State en die Volksrepubliek China miljarde in nuwe bouprojekte Chinese beleggers was in Mei 2014 by projekte ter waarde van meer as 3 miljard betrokke waaronder die historiese Royal Albert Docks wat deur die Chinese maatskappy ABP in n moderne besigheidspark omgeskep word en n nuwe hotel in Nine Elms wat deur die Chinese Wanda groep teen n koste van 700 miljoen opgerig word Die Londense ekonomie en kultuurbedryf na die Brexit referendum Wysig Londen se hoogs ontwikkelde finansiele netwerk is nie beperk tot indrukwekkende kantoortorings nie Die foto wys The Gherkin 30 St Mary Axe op die voorgrond en Canary Wharf in die agtergrond Op 23 Junie 2016 het n algehele meerderheid van Britse kiesers 51 9 persent hulle teen die Verenigde Koninkryk se voortgesette lidmaatskap in die Europese Unie uitgespreek Al het kiesers in Londen merendeels met sowat 60 persent ten gunste van die status quo gestem in kiesafdelings in die middestad is die hoogste persentasies stemme ten gunste van n voortgesette lidmaatskap aangeteken 29 sal Londen se ekonomie en hier veral die banksektor deur die sogenaamde Brexit geraak word So het sommige banke gedreig om werkgeleenthede na die Europese vasteland uit te plaas terwyl ook beleggers besorgd is oor die Britse finansiele bedryf se ekonomiese vooruitsigte aangesien dit dreig om die sogenaamde EU paspoort vir finansiele instellings te verloor die reg vir banke en ander instellings met setel in Londen om finansiele produkte wat aan EU regulasies onderworpe is in die hele Europese Unie aan te bied Londen se finansiele sektor het egter in die vroee 21ste eeu n merkwaardige transformasie ondergaan Die Britse hoofstad is een van min finansiele spilpunte in Europa waar duisende nuwe ondernemings sogenaamde FinTechs n afkorting van financial technology n grootskaalse omwenteling in die bankbedryf begin het Min van die ondernemings bied finansiele produkte aan wat aan regulasie onderworpe is Digitalisering en desentralisering staan sentraal in nuwe sakemodelle waarin tradisionele groot bankondernemings soos Goldman Sachs deur innovatiewe sagteware vervang word So word na Londen intussen as die Silicon Valley van die bankbedryf verwys n Newe effek van die datagedrewe omwentelingsproses is die potensiele uitskakeling van bedrieglike transaksies 30 Behalwe sy rol as Europa se finansiele spilpunt handhaaf Londen hegte ekonomiese en kulturele bande met die Europese vasteland Meer as n vyfde van Europa se grootste ondernemings het hul hoofkwartier in die Britse hoofstad terwyl ook byna n miljoen burgers van EU lidstate hulle hier gevestig het 31 Londen se ontwikkeling tot n ekonomiese spilpunt vir Europa het gepaard gegaan met sy reputasie as kulturele sentrum Volgens Paul Owens direkteur van die World Cities Cultural Forum wat gegewens oor meer as dertig metropole op ses vastelande verskaf is die stad se bree kulturele aanbod ongeewenaar nie net vanwee sy omvang nie maar ook danksy sy verskeidenheid en dinamisme dit kombineer eersterangse museums kunsgalerye en ander instellings met n media en vermaakbedryf wat op die wereldmark gerig is en n groot breinpoel van kreatiewe entrepreneurs en kunstenaars asook n florerende naglewe 31 Met n mannekragbasis van n halfmiljoen n jaarlikse omset van 34 miljard en n groeikoers wat twee keer so groot is as die van die ekonomie as geheel is die kreatiewe bedryf n belangrike rolspeler in die hoofstadekonomie Nogtans is dit aangewese op diversiteit en buitelandse werknemers Dieselfde geld vir Londen se onderwyssektor wat van die stad die onbestrede Europese spilpunt vir navorsing en akademiese opleiding maak Londen se veertig universiteite en ander akademiese instellings met altesaam 400 000 studente waarvan sowat n kwart uit die buiteland dra met n jaarlikse omset van 7 miljard by tot die nasionale ekonomie 31 Vervoer WysigLondon Underground die moltreinnetwerk Wysig Met die bou van moltreinlyne in die buitewyke deur Metropolitan Railway kon Londenaars hul droom van n huis in n groen voorstad verwesenlik Titelblad van die Metro Land gids wat in 1921 gepubliseer is Die moltreinnetwerk se kenteken het ikoniese status bereik Londen se moltreine het hul bynaam tube aan die kringvormige laeprofieltonnels uit die begintyd van die netwerk te danke Baker Street stasie Roltrappe in Canary Wharf stasie Die geskiedenis van Londen se moltreinnetwerk dateer terug tot 1863 toe die eerste ondergrondse spoorlyn ter wereld die Metropolitan Railway met ses stasies tussen Paddington en Farringdon geopen is 32 Die netwerk het intussen gegroei tot elf lyne met altesaam 270 stasies wat Sentraal Londen die voorstede en selfs gebiede buite Groter Londen bedien Die ontwikkeling van Londen tot die leidende wereldstad in die 19de 20ste en 21ste eeu sou ondenkbaar gewees het sonder die mobiliteit wat die uitgestrekte moltreinnetwerk aan Londenaars verskaf het Die grootste deel van moltreinlyne in Sentraal Londen is reeds in die eerste vyftig jaar danksy die inisiatief van privaat ondernemings voltooi In die tyd is die eerste roetes deur arbeiders gebou wat vlak tonnels langs bestaande bogrondse hoofpaaie gegrawe het Passasierwaens is destyds nog deur stoomlokomotiewe getrek sodat die moltreinlyne met talle luggate voorsien is waar die rook en stoom kon ontsnap Waens het aanvanklik ook nog nie oor vensters beskik nie volgens die beplanners was daar immers niks te sien tussen die stasies nie Eers omstreeks 1900 het die ontwikkeling van elektriese trekkragtoerusting die bou van dieper en groter tonnels in die middestad moontlik gemaak en n nuwe uitbreidingsfase vir Londen se moltreinnetwerk ingelui In die volgende vyf dekades het die fokus na die uitbreiding van bestaande lyne tot in die voorstadgebiede verskuif Baie voorstede het eers ontstaan nadat moltreinlyne voltooi is en dit was juis spoorwegmaatskappye wat hulle ontwikkeling voortgedryf het Sodoende het Londen se voorstede die bynaam Metroland gekry Die verskillende privaat ondernemings wat elkeen hul eie lyn bedryf het is in 1933 genasionaliseer en in n enkele liggaam die London Passenger Transport Board saamgesmelt Die eerste nuwe lyne in Sentraal Londen het eers sowat sestig jaar later ontstaan In 1968 is die Victoria lyn geopen en elf jaar later het die Jubilee lyn gevolg Die laasgenoemde lyn is in 1999 verleng tot by Londen se Docklands n projek wat n sentrale rol in die herontwikkeling en groei van die nuwe sakedistrik Canary Wharf in Oos Londen gespeel het In 2003 het London Underground n dogtermaatskappy van Transport for London geword wat in die vroee 21ste eeu sy ambisieuse en omvattende opknappingsprogram die Tube Improvement Plan van stapel gestuur het Bestaande stasies is omgebou en gemoderniseer spoorlyne opgegradeer om vinniger en meer betroubare dienste met korter intervalle aan te bied n Ander doelwit wat in 2014 nog net gedeeltelik verwesenlik is was die verskaffing van traplose toegang tot stasies om in die behoeftes van rolstoel passasiers te voorsien Vinnig groeiende passasiersgetalle het daarnaas die volledige herbouing van sekere moltreinstasies in Sentraal Londen nodig gemaak In 2013 14 het passasiers altesaam 1 265 miljard ritte onderneem meer as twee en n half keer so veel as die 498 miljoen ritte wat in 1982 onderneem is toe die getal moltreinpassasiers sy laagste vlak sedert die Tweede Wereldoorlog bereik het Busnetwerk Wysig Londen se ikoniese Routemaster busse is lankal buite diens gestel behalwe vir twee sogenaamde Erfenisroetes Kenteken van TfL se London Bus Services by n bushalte in die City of London n Moderne dubbeldekbus van London United LT op die busroete 10 in Oxford Street Toe Londen se openbare vervoerstelsel in 1933 onder die beheer van die London Passenger Transport Board LPTB gekom het het die plaaslike busnetwerk Groter Londen en groot dele van aangrensende graafskappe gedek Die netwerk is deur n uitgebreide trem en trolliebusstelsel aangevul In 1952 is alle tremdienste gestaak en n dekade later het ook Londen se trolliebusse verdwyn Hulle is deur busroetes vervang 33 Tussen 1970 en 1984 het London Transport LT regstreeks onder die beheer van die Groter Londenraad Greater London Council geval wat die uitgebreide busnetwerk aangepas en verklein het n Klein aantal busdienste in verder afgelee gebiede het egter voortbestaan Met die Wet oor Londen se Streeksvervoer van 1984 London Regional Transport Act het die vervoerstelsel onder die beheer van die Britse regering gekom Om die doeltreffendheid en mededingendheid van die stelsel te verseker is dogtermaatskappye gestig en privaat diensverskaffers toegelaat Busdienste buite Londen is in 1985 gedereguleer sodat enige gelisensieerde diensverskaffer aansoek kon doen om n bepaalde busroete te bedien selfs al was daar n reeds n ander verskaffer op die roete In dieselfde jaar het London Transport die dogtermaatskappy London Buses Limited LBL gestig om sy busdienste te bestuur Londen se busnetwerk is een van die grootstes en mees toeganklikes ter wereld Tans bedien n vloot van 8 600 busse sowat 700 roetes met 19 500 bushaltes Londen se busse vervoer daagliks sowat 6 5 miljoen passasiers meer as in die hele res van Engeland 34 n Dogtermaatskappy van Transport for London TfL London Bus Services Ltd beplan busroetes le diensvlakke op roetes vas en hou wag oor die gehalte van dienslewering Daarnaas val vyftig busstasies en Londen se bushaltes onder sy beheer Die meeste busroetes word tans deur privaat ondernemings bedien Die dienskontrakte wat deur TfL per openbare tender aan hulle toegeken word word deur London Bus Services bestuur n Klein aantal roetes word op kommersiele basis bedryf deur ondernemings aan wie n dienspermit hiervoor toegeken is Na aanleiding van n aantal jubileums wat in 2014 gevier is die ikoniese Routemaster bus se 60ste die RT tipe bus se 75ste en die wereld se eerste massavervaardigde bus die B tipe of Battle Bus wat sy naam aan die troepe te danke het wat dit gedurende die Eerste Wereldoorlog na die frontlinies vervoer het se 100ste bestaansjaar het Transport for London en die London Transport Museum die jaar tot die Jaar van die Bus verklaar n Verskeidenheid uitstallings en ander aktiwiteite het die belangrike rol wat Londen se busse vir die mobiliteit sosiale vooruitgang en groeiende ekonomie van die Britse hoofstad gespeel het Lughawens Wysig Heathrow is die enigste van Londen se vyf lughawens wat sedert 1977 per moltrein Piccadilly Line bereik kan word Die ander lughawens word per trein of bus met die middestad verbind Die Britse hoofstad is een van die grootste lugspilpunte ter wereld en word deur altesaam vyf lughawens bedien n verdere lughawe London Southend is oos van die metropool gelee Saam hanteer hulle meer passasiers en bedien hulle meer internasionale roetes as enige ander lugspilpunt Behalwe vir Heathrow en London City Airport is alle lughawens buite Groter Londen gelee Heathrow is tans die wereld se besigste lughawe waar die bestaande kapasiteit al jare lank oorbelas word terwyl die meeste internasionale roetes vanaf Gatwick bedien word Stansted is 48 km noordoos van Londen Die Not For Tourists Guide to London 2015 is allesbehalwe gaande oor Luton lughawe calling Luton Airport an Airport is pushing it the reality is it s one huge shit pit that airplanes depart and arrive from occasionally 35 Strawwe mededinging het n soort paradys vir Londense toeriste laat ontstaan hulle betaal tans van die laagste vlugpryse ter wereld Dieselfde geld egter met uitsondering van sekere Europese roetes nie vir vlugte na Londen nie Argitektuur WysigLonden se unieke argitektoniese erfenis is oor n tydperk van meer as 2 000 jaar gevorm Anders as in die geval van Parys waar baron Haussmann in opdrag van keiser Napoleon III in die tweede helfte van die 19de eeu groot dele van die middestad herbou het het monarge en politici hier wat stadsbeplanning betref nouliks hul invloed laat geld So het die inisiatief vir uitbreiding en hernuwing meestal uitgegaan van die privaat sektor n Stadlandskap volgens die klassieke styl wat sy inspirasie in antieke Griekeland en Rome gevind het as Barok en Renaissance boukuns maar steeds aangepas is by die Engelse smaak met elegante pleine en halfmaanvormige gebouekomplekse het tussen 1600 en 1830 in die West End van Londen ontstaan Middeleeuse Tudor en Victoriaanse boukuns het hul stempel met kenmerkende ontwerpe op hele stadsbuurte afgedruk veral in die City of London en die East End Min strukture dateer uit die tyd voor die Groot Brandramp van September 1666 waaronder die oorblyfsels van die 2de eeuse Romeinse stadsmuur die Londense Tower die Westminster abdy die Groot Saal van Hampton Court 1536 en die argitek Inigo Jones se meesterwerk Banqueting House in Whitehall 36 Die laasgenoemde deel een kenmerk met talle ander bekende geboue in Londen en die Britse eilande dit is van portlandsteen gebou n wit grys natuursteen wat in steengroewe op Portland eiland in Dorset ontgin word Dit is maklik herkenbaar as die boumateriaal vir onder meer die Westminster paleis die Londense Tower die Buckingham paleis die Britse Museum en die Bank van Engeland gebou Renaissance en Barok Inigo Jones Banqueting House Whitehall paleis Inigo Jones n boorling van Smithfield was n baanbreker vir die gesofistikeerde Italiaanse Renaissance boukuns en die elegante simmetrie wat kenmerkend vir boumeesters soos Andrea Palladio was Jones het met sy ontwerpe n belangrike rol by die ontwikkeling van Covent Garden gespeel veral met sy Piazza 1631 1639 en Londen se eerste twee geboue in die Palladiaanse styl Banqueting House 1619 1622 en Queen s House in Greenwich Sir Christopher Wren 1632 1723 wat sy wetenskaplike opleiding aan die Universiteit van Oxford ontvang het is na die Groot Brandramp as direkteur generaal vir die heropbou van Londen benoem Hy staan vandag veral bekend vir sy sakrale boukuns Die torings van sy kerke vorm die raamwerk vir n uitsig oor die middestad waarin die koepel van die St Paul s katedraal n gestandaardiseerde weergawe van sy beroemde eweknie in Rome die Sint Pieterskerk wat aan St Paulus as beskermheilige van Londen gewy is sentraal staan Wren het vir sy ontwerpe gebruik gemaak van klassieke Renaissance elemente wat in Londen se middeleeuse stadskern ingepas moes word Wren het daarnaas ook n aantal wereldlike geboue ontwerp soos die Royal Naval Hospital in Greenwich 1696 1702 en die Koninklike Hospitaal in Chelsea 1681 1691 Wren het naas sy assistent Nicholas Hawksmoor wat n aantal kerkgeboue soos St Mary Woolnoth 1716 1724 geskep het ook invloed op ander argitekte soos James Gibbs n leidende verteenwoordiger van die Engelse Barokstyl uitgeoefen wat met St Martin in the Fields 1722 1726 n geslaagde kombinasie van Renaissance en Barokelemente geskep het Sy toring kontrasteer met die hoofgebou wat op n antieke tempel lyk Georgiaanse periode Carlton House Terrace In die Georgiaanse periode het boumeesters die reels en konvensies van klassieke boukuns hervat soos uit die ontwerp vir die Palladiaanse Chiswick huis 1725 1729 blyk Die tuin vir hierdie gebou wat in die gelyknamige voormalige dorp aan die Teemsoewer ontstaan het is deur William Kent geskep Kenmerkend vir hierdie stylperiode is die Georgiaanse terrashuise waarmee Robert Adam 1728 1792 bekendheid verwerf het Sy ontwerpe deel elegante fasades as hul unieke stylelement Die Regency argitek John Nash 1752 1835 het die elemente in die laat Georgiaanse tydperk ingespan om n elegante voorkoms aan die stadsbeeld van die middestad te gee Sy mees ambisieuse plan het voorsiening gemaak vir n Royal Mile Koninklike Myl wat vanuit die prins regent se woning in Carlton huis tot Regent s Park sou strek Carlton House Terrace 1827 1832 en Park Crescent 1812 1822 in Regent Street gee steeds n indruk van sy visie wat later in die 1820 s en 1830 s deur Thomas Cubitt se terrashuise en halfmaanvormige strukture in Belgravia en Chelsea voortgesit is Victoriaanse periode St Pancras stasie soos gesien vanaf Euston straat Cabot Square Canary Wharf Die morele waardes van die Victoriaanse tydperk is in n aantal kerkagtige ontwerpe soos die vir die Houses of Parliament Parlementsgebou weerspieel wat tussen 1840 en 1850 volgens planne van Sir Charles Barry en Augustus Pugin ontstaan het Die Victoriaanse styl wat later as Gothic Revival Gotiese Herlewing bekend sou staan het nogtans ook fantasievolle elemente ingesluit soos uit sy Sir Gilbert Scott se ontwerp vir St Pancras stasie met sy toringspitse 1868 1874 blyk Die regentskap van koningin Victoria was daarnaas n tydperk van tegnologiese vooruitgang en asemberowende prestasies en die begin van die spoorwegtydperk Siviele ingenieurs het n beslissende rol by die ontwerp van strukture soos Paddington stasie 1850 1854 gespeel Gietyster en glas was gewilde boumateriale vir geboue soos Decimus Burton se konservatorium in Kew Gardens 1844 1848 20ste en 21ste eeu Baie voorbeelde van 20ste eeuse argitektuur het nie onmiddellik byval gevind by die publiek nie maar is eers dekades later gewaardeer soos die industriele boukuns van die 1920 s en 1930 s wat strukture soos die Art Deco Hoover fabriek in Western Avenue Perivale en die Battersea kragsentrale 1939 opgelewer het Berthold Lubetkin 1901 1990 n Russiese emigrant het die ontwerpgroep Tecton in die lewe geroep wat onder meer deur Le Corbusier vir hul behuisingskompleks Highpoint Flats 1936 in Highgate n voorbeeld van Internasionale Styl boukuns geprys is Na oorlogse projekte in Londen was dikwels omstrede soos Richard Seifert se veelverdieping kantoorgebou Centre Point 1966 in Oxford straat en Denys Lasdun se National Theatre 1967 1977 wat deel uitmaak van die South Bank kompleks In sommige dele van die stadsgebied is daar beperkings ten opsigte van die aantal verdiepings van nuwe projekte sodat die uitsig op bekende bakens soos St Paul s katedraal en ander historiese geboue nie belemmer word nie Nogtans het ook in die historiese middestad n aantal wolkekrabbers ontstaan soos die Lloyd s gebou Richard Rogers se gewaagde futuristiese hoofkwartier vir die assuransie maatskappy Lloyd s of London Norman Foster se 30 St Mary Axe wat intussen n ikoniese simbool van Londen geword het en Renzo Piano se The Shard 2012 wat met 72 verdiepings tans die rekord vir die hoogste gebou in Europa hou Buite die City of London is wolkekrabbers veral in Londen se tweede belangrikste finansiele distrik Canary Wharf opgerig Ander bekende voorbeelde van moderne argitektuur in Londen sluit City Hall in Southwark die Britse Biblioteek British Library in Somers Town Kings Cross en die O2 Arena aan die Teemsoewer oos van Canary Wharf in Die aantal veelverdiepinggeboue in aanbou en beplande projekte het volgens navorsing deur die forum New London Architecture en die eiendomskonsultante GL Hearn in 2018 n nuwe rekordvlak bereik 510 nuwe torings met meer as twintig verdiepings was in 2018 in die beplanningsfase 155 was reeds in aanbou 37 22 Bishopsgate wat oorspronklik die bynaam the Pinnacle en later nadat boubedrywighede tydelik gestaak is the Stump genoem is die hoogste wolkekrabber in die City of London wees met 62 verdiepings en n hoogte van 278 meter Dit sal na verwagting gedurende die 2020 s verbygesteek word deur 1 Undershaft ook bekend onder sy bynaam the Trellis met n hoogte van 290 meter Twee van Europa se hoogste residensiele toringgeboue sal na verwagting in 2020 voltooi wees die Landmark Pinnacle op die eiland Isle of Dogs met 233 meter en die Spire London eweneens in Canary Wharf met 235 meter Rekenaargesteunde ontwerp gee nuwe moontlikhede aan argitekte wie se geboue nie meer beperk moet bly tot die ou tekenbord se strukture met regte hoeke nie Laat 20ste en vroee 21ste eeuse boukuns word gekenmerk deur oopheid en ligtheid nuwe materiale en kleurvolle fasades Highpoint I 1935 Centre Point 1966 National Theatre 1976 Lloyd s gebou 1978 86 30 St Mary Axe 2004 O2 Arena 2007 7 More London Riverside 2010 The Shard 2012 22 Bishopsgate die hoogste wolkekrabber in die City of LondonSport WysigLonden is die eerste stad wat reeds drie keer Olimpiese Somerspele aangebied het 1908 1948 en 2012 Daarbenewens het Londen ook twee keer as gasheer van Statebondspele opgetree in 1911 destyds Inter Ryk Kampioenskappe genoem en 1934 In Londen vind sedert 1981 elke jaar die Londen maraton plaas volgens prysgelde wentye en aantal deelnemers een van die belangrikste maratons ter wereld The Boat Race tussen die roerspanne van die Universiteit van Oxford en die Universiteit van Cambridge is een van die mees tradisionele wedstryde ter wereld en word sedert 1856 op die Londense Teems aangebied Krieket Wysig Binnekant van Twickenham die wereld se grootste rugbystadion Lord s word tuiste van krieket genoem 38 Binnekant van Wembley die VK se grootste stadion Centre Court by Wimbledon Die Wimbledon kampioenskap is die oudste tennistoernooi in die wereld 39 Londen beskik oor twee krieketvelde Lord s tuisveld van Middlesex C C C en The Oval tuisveld van Surrey C C C Albei stadions is in die 19de eeu opgerig Lord s het al vyf eindstryde van die Krieketwereldbekertoernooi aangebied 1975 1979 1983 1999 en 2019 meer as enige ander krieketveld 40 Engeland het hier op 14 Julie 2019 sy eerste krieketwereldbeker ooit ingepalm nadat hulle in n gelykop Nieu Seeland volgens aantal grenshoue geklop het Rugby Wysig Van Londen se bekende rugbyspanne sluit in Harlequins en Saracens Internasionale wedstryde word op Twickenham gespeel Die eindstryd van die Rugbywereldbeker 2015 tussen die All Blacks van Nieu Seeland en die Wallabies van Australie is hier op 31 Oktober beslis wat deur die verdedigende kampioen Nieu Seeland met 34 17 gewen is Ander wedstryde soos die bronseindstryd tussen die Suid Afrika en Argentinie wat deur die Springbokke met 24 13 gewen is is daarbenewens in die Olimpiese Stadion en die Wembley stadion gehou Twickenham word tydens die Sesnasies toernooi as Engeland se tuisstadion ingespan Sokker Wysig Van die Engelse Premier League se suksesvolste sokkerspanne is in Londen gebaseer Ses van die 20 spanne wat in die 2014 2015 seisoen in die Premier League gespeel het kom van Londen Hierdie spanne is Arsenal Chelsea Tottenham Hotspur West Ham Queens Park Rangers en Crystal Palace Tweedeliga spanne Charlton Athletic en Fulham is ook van Londen afkomstig Die bekendste sokkerstadion is Wembley waar die eindstryd van die FIFA Sokker Wereldbekertoernooi in 1966 tussen Engeland en Wes Duitsland gespeel is wat deur die gasheer gewen is Tennis Wysig Tussen einde Junie en die begin van Julie word vir twee weke die oudste belangrike en mees prestigeryke kampioenskap in tennis aangebied Die Wimbledon kampioenskap Dit vorm saam met die Australiese Ope Franse Ope en VSA Ope die vier Grand Slam toernooie van elke jaar Susterstede WysigGreater London Wysig Beijing Volksrepubliek China Berlyn Duitsland Bogota Colombia Moskou Rusland New York Stad Verenigde State Kuala Lumpur Maleisie Parys Frankryk Rome Italie Santiago de Chile Chili Teheran Iran Tokio Japan City of London Wysig Algiers Algerie Hamburg Duitsland Moembaai Indie Verwysings Wysig en London United Kingdom Forecast Weather Underground weather and elevation at Bloomsbury aanlyn The Weather Underground Inc Besoek op 22 Augustus 2014 Cite journal requires journal help AS1 onderhoud ref harv link Population Growth in London 1939 2015 London Datastore in Engels Greater London Authority Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 April 2020 Besoek op 6 September 2015 de www zum de Klimadiagramm Kew bei London de Klaus Zehner en Gerald Wood reds Grossbritannien Geographien eines europaischen Nachbarn Heidelberg Spektrum Akademischer Verlag 2010 bl 77 Weerinligting vir Londen in Engels Wereldmeteorologiese Organisasie Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 November 2017 en Tabel met weergemiddeldes en Rob Humphreys en Judith Bamber The Rough Guide to London London Rough Guides 2003 bl 54 en Richard Coates A new explanation of the name of London In Transactions of the Philological Society jaargang 96 nommer 2 1998 bl 203 229 en Dominic Perring Roman London Londen Routledge 1991 bl 1 en City of London in samewerking met die Museum of London en die Worshipful Company of Firefighters The Great Fire of London Brosjure sonder jaargetal de Ingrid Nowel London Biographie einer Weltstadt Geschichte und Literatur Architektur und Kunst Vierde uitgawe Koln DuMont Buchverlag 1990 bl 24 en www bbc co uk London s Burning The Great Fire Besoek op 26 Julie 2015 en Lucy Inglis Georgian London London Penguin Books 2014 bl 6 en Francis Sheppard London A History Oxford Oxford University Press 1998 bl 207 Table QS213EW 2011 Census Country of birth expanded regions in England and Wales in Engels Office for National Statistics 26 Maart 2013 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Februarie 2016 Besoek op 4 September 2015 de Rainer Eisenschmid London Ostfildern Baedeker 2010 bl 17 de Peter Sahla London Ostfildern DuMont 2011 bl 8 en Hello world In The Economist 30 Junie 2012 Aanlyn beskikbaar economist com en The Economist 30 Junie 2012 de GTAI Germany Trade and Invest Britische Baubranche blickt optimistisch in die Zukunft 20 Augustus 2014 dooie skakel en www gov uk Green Deal Besoek op 25 Augustus 2014 en Is this the top of the London housing market In The Telegraph 19 Augustus 2014 Besoek op 26 Augustus 2014 en BBC Future 3 April 2015 Can a city become too big Besoek op 3 April 2015 en BBC News 7 Julie 2016 UK economy increasingly reliant on London tax report finds Besoek op 7 Julie 2016 en The Guardian 7 Julie London pays almost a third of UK tax report finds Besoek op 7 Julie 2016 en David Kynaston City of London The History Londen Chatto amp Windus 2011 eBoek Kindle uitgawe pos 300 en Zehner Wood 2010 bl 79 de Die Welt 9 Mei 2014 London sticht jede andere Stadt der Welt aus Besoek op 9 Mei 2014 en Tom Campbell Can post Brexit London survive as Europe s cultural and financial capital In The Guardian 23 Januarie 2017 Besoek op 5 Februarie 2017 de www spiegel de 3 Julie 2016 Brexit Folgen Frontalangriff auf Londons Banken Besoek op 5 Julie 2016 31 0 31 1 31 2 en Campbell 2017 en Transport for London London Underground en Transport for London TfL London buses Besoek op 15 September 2014 en www tfl gov uk Year of the Bus Besoek op 26 Julie 2015 Geargiveer 10 September 2015 op Wayback Machine en Not For Tourists Guide to London 2015 7de uitgawe New York NY Skyhorse Publishing 2015 bl 402 en Michael Jackson London Londen Mitchell Beazley 1988 bl 24 en The Guardian 18 April 2018 London s skyline soars with record 510 tall buildings in pipeline Besoek op 18 April 2018 Lord s in Engels Cricinfo Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 September 2010 Besoek op 22 Augustus 2009 en cnn com 125 years of Wimbledon From birth of lawn tennis to modern marvels 22 Junie 2011 besoek op 5 September 2015 Lord s to host record 5th final in 2019 World Cup India TV in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Julie 2019 Besoek op 15 Julie 2019 Eksterne skakels WysigWikimedia Commons bevat media in verband met Londen Sien Londen in Wiktionary die vrye woordeboek Algemeen en Amptelike webwerf en Londonist Things to see and do in London en Toerisme inligting oor Londen op Wikivoyage en London Encyclopaedia Britannica Besoek op 15 Julie 2019 Koordinate51 30 N 0 07 W 51 500 N 0 117 W 51 500 0 117Geskiedenis van Londen en City of London Explore Our History Geargiveer 24 Februarie 2016 op Wayback Machine en History of England London HistoryArgitektuur en New London Architecture NLA Media en youtube com Museum of London history of the British capitalFotogalerye en James Burns London from the Rooftops 2014 en Geographical co uk London the Unreal City a striking new look at our capitalRussiese kultuur in Londen20 Bedford Way Russian Culture in London Ontsluit van https af wikipedia org w index php title Londen amp ol,