×
Koevoet (polisie-eenheid)

Koevoet, afgekort Operasie K of SWAPOL-COIN/SWAPOL TIN) was die teen-insurgensietak van die Suidwes-Afrikaanse polisie (SWAPOL). Koevoet se formasies het wit Suid-Afrikaanse polisiebeamptes ingesluit, gewoonlik gesekondeer van die Suid-Afrikaanse Veiligheidstak of Spesiale Taakmag, en swart vrywilligers van Ovamboland. Koevoet was gebaseer op die Selous Scouts, 'n veelrassige Rhodesiese militêre eenheid wat gespesialiseer het in teen-insurgensie operasies. Die benaming is 'n metafoor vir "die koevoet" wat insurgente vanuit die burgerlike bevolking uitlig.

Koevoetmonument by die Voortrekkermonument, Pretoria

Koevoet was aktief tydens die Suid-Afrikaanse Grensoorlog tussen 1979 en 1989, waartydens dit honderde opsporings- en vernietigingsoperasies uitgevoer het teen die People's Liberation Army of Namibia (PLAN).

Die eenheid se metodes was omstrede en word daarvan beskuldig dat dit talle gruweldade teen burgerlikes gepleeg het. In die loop van die oorlog het dit 3 225 opstandelinge doodgemaak of gevang en aan 1 615 individuele skermutselings deelgeneem.

Koevoet is in 1989 ontbind as deel van die implementering van Resolusie 435 van die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad. Dit het die Suid-Afrikaanse Grensoorlog effektief beëindig en die onafhanklikheid van Suidwes-Afrika as Namibië ingelui.

Inhoud

Stigting van Koevoet

PLAN insurgente aan die mars

Van die vroeë tot laat 1970's is die meerderheid teen-insurgensie operasies gedryf deur die Suid-Afrikaanse Weermag (SAW). Die SAW se primêre bron van mannekrag was wit nasionale dienspligtiges wat hul voorwaardes vir verpligte militêre diens vervul het onder leiding van professionele staandemag offisiere. Die aanvanklike toewysing van Suid-Afrikaanse troepe tot die Suidwes-Afrikaanse teater in 1974 was ongeveer 15 000 man. Vanaf dieselfde jaar was daar ook toenemende werwing van plaaslike gewapende hulpmagte en semi-amptelike milisies.

Die magtigste gewapende groep buite die direkte bevelstruktuur van die SAW het ontstaan in Ovamboland, die tradisionele politieke vesting van SWAPO en die bron van sy steunbasis. Die burgerlike administrasie van Ovamboland het 'n plaaslike burgermag, bekend as die Ovambo-tuiswag, in diens geneem om plaaslike amptenare te beskerm wat dikwels die teiken was van sluipmoordpogings.

Die Ovambo-tuiswag is met verloop van tyd in groter genommerde eenhede saamgestel of was verbonde aan gewone SAW-bataljons. Teen die einde van 1978 was die Ovambo-tuiswag ongeveer 3 000 manskappe sterk. Die regering het kennis geneem van hul relatiewe doeltreffendheid vergeleke met nasionale dienspligtiges wat uit Suid-Afrika gestuur is, wat nie met die terrein en omgewing vertroud was nie en moeiliker by Ovamboland aangepas het.

Hierdie en ander verwikkelinge het gelei tot 'n doelbewuste beleid van 'Namibisering' van Suidwes-Afrika, 'n verwysing na die Viëtnamiseringsprogram wat die Verenigde State tydens die Viëtnam-oorlog gevolg het. Sodanige oorlogspoging sou minder geneig wees om duidelike konfrontasies tussen buitelandse Suid-Afrikaanse troepe en plaaslike PLAN-opstandelinge te laat blyk, maar dan sou dit 'n beduidende aantal Namibiërs wat onder Suid-Afrikaanse bevel veg tot gevolg hê.

Die hoofdoelstellings van Namibisering was om 'n selfvoorsienende militêre infrastruktuur in Suidwes-Afrika te vestig, die persepsie van 'n binnelandse burgerlike konflik te versterk eerder as 'n onafhanklikheidstryd, en die vermindering van ongevalle onder Suid-Afrika se nasionale dienspligtiges, waaroor die regering veral sensitief was. Verder was die SAW onder druk. As doeltreffende plaaslike troepe bymekaar gemaak kon word om die grootste deel van die verdedigings- en plaaslike veiligheidstake oor te neem, sou dit meer vry wees om konvensionele offensiewe operasies na te streef.

Sowel die SAW as die Suid-Afrikaanse polisie (SAP) het tussen 1976 en 1980 parallele inisiatiewe geloods om Ovambo-teen-insurgensie-eenhede te skep. Die SAW se program het gelei tot 101 Bataljon, terwyl die SAP Koevoet gevorm het. 'n Senior beampte by die SAP se Veiligheidstak, Hans Dreyer, is aangestel om laasgenoemde te lei. Dreyer het tydens die Rhodesiese Bosoorlog saam met die SAP in Rhodesië gedien en sterk op sy operasionele ervarings van daar gesteun terwyl hy Koevoet se mandaat en organisasiestruktuur gevorm het. Koevoet moes direk gebaseer wees op die Selous Scouts, 'n eenheid van die Rhodesiese spesiale magte wat 'n groot aantal voormalige opstandelinge ingesluit het. Die SAP het veral die kleineenheidstaktiek van die Selous Scouts waardeer wat getoon het hoe 'n paar operateurs, vermom as opstandelinge en opgelei is tot hoë vlakke van misleiding, 'n effek buite verhouding tot hul grootte kon hê.

Die eenheid is in Junie 1979 gestig met ses wit Suid-Afrikaanse polisiemanne en 60 van die vaardigste spoorsnyers van die Ovambo-tuiswag. Die spoorsnyers het drie maande bykomende verkenningsopleiding van die SAW se spesiale magte ontvang voordat hulle in Ovamboland ontplooi is. Hulle is ook deur die SAP opgelei in strafregtelike ondersoektegnieke en polisieprosedures. In Mei 1979 het hulle hul eerste opstandeling gevang.

Koevoet was formeel bekend as 'Operasie K' van die SAP-afdeling vir spesiale bedrywighede, maar die titel is byna nooit gebruik nie. Hul bestaan het 'n noukeurige geheim gebly tot Junie 1980, toe kerkkoerante in Ovamboland gerugte begin versprei het oor 'n nuwe groep van spesiale magte wat verband hou met die sluipmoord op SWAPO-simpatiseerders. Die gerugte het hul grondslag gevind in 'n 'doodslys' van prominente Ovambo politieke figure en sakelui wat geheime simpatiseerders van SWAPO was, wat na bewering gevind is by die liggaam van 'n plaaslike politikus wat in 'n motorongeluk dood is. 'n Aantal individue op die lys is daarna vermoor. Terwyl Suid-Afrika die beweringe ontken het, het amptenare Koevoet genoem en geprys vir hul doeltreffendheid.

Koevoet se aanvanklike rol was om deel te neem aan intelligensie-insameling vir die SAW, maar hy het gou sy eie teen-insurgensie-veldtog van infiltrasie en strooptogte toegepas. Omdat dit 'n polisie-eenheid was, het Koevoet ook ondersoek ingestel na politiek gemotiveerde moorde en beskadiging van eiendom. Die eenheid het vinnig uitgebrei tot ongeveer 3 000 personeellede, ongeveer so groot soos die Ovambo-tuiswag. Aanvanklik was die aantal rekrute beskeie, deels as gevolg van beperkte opleidingsgeriewe en die tyd wat dit sou neem om offisiere aan hulle te verskaf. Hierdie probleem is deels opgelos deur Koevoet-rekrute by die Polisie-teeninsurgensieskool in Maleoskop, Suid-Afrika, op te lei. Daar het die rekrute onderrig ontvang oor 'n unieke hibriede sillabus wat spesialis-polisievaardighede soos anti-oproer taktieke, padveiligheid en konvensionele teen-terrorisme kombineer met basiese infanterie-opleiding wat soortgelyk was aan die van die SAW se teen-insurgensie teorie. Die ontbinding van die Selous Scouts in 1980 het Koevoet 'n toeloop van Rhodesiese offisiere vir die eenheid voorsien wat deur die SAP gewerf is. Wit Namibiërs is ook in 'n beskeie getal as Koevoet-offisiere gewerf, hoewel die SAP in die verband met kompetisie van die SAW te kampe gehad het. Die meeste wit Suid-Afrikaanse polisiemanne is na Koevoet oorgeplaas as gevolg van persoonlike verwysings.

Die oorgrote meerderheid swart Koevoet-operateurs was aansoekers van die Ovambo-tuiswag, wat gereelde werk en beter loon wou hê. Die enigste voorvereiste was dat hulle Afrikaans of Engels moes praat om met hul blanke offisiere te kommunikeer. Die SAP het soms Ovambos uit Angola gewerf, insluitende werklose voormalige soldate van die Portugese koloniale weermag en opstandelinge van die National Union for the Total Independence of Angola (UNITA), wat aan hierdie kwalifikasies voldoen het. Die mededinging vir diens by Koevoet was fel vanweë die relatiewe hoë betaling en voordele, insluitend lewensversekering, wat die SAP aangebied het.

Operasionele diens

PLAN-eenhede wat in Ovamboland werksaam is, word voortdurend gesteun deur 'n konstante stroom opstandelinge en oorlogsmateriaal langs eksterne infiltrasieroetes deur Angola. Koevoet het 'n gebied aangrensend aan die Angolese grens gemonitor met siftingspatrollies wat gekoördineer is tussen drie permanente sterkpunte in Opuwo, Rundu en Oshakati. Dit is ook toegelaat om 'n eie interneringsfasiliteit vir gevange PLAN-gevangenes net noord van Windhoek op te rig. Patrollies is in Casspir-mynbeskermde voertuie uitgevoer en het soms weke aaneen geduur. Koevoet-operateurs het die grootste deel van hul tyd verdagte spore gevolg op soek na insurgente, soms meer as honderd kilometer. PLAN moes noodgedwonge sy taktiek dienooreenkomstig verander. Na aksies en aanvalle sou PLAN-kaders versprei. Baie het opgehou om militêre stewels met maklik identifiseerbare soompatrone te dra en het kaalvoet of in burgerskoene geloop. Hulle het hul spore gekamoefleer, op bestaande voetstappe gestap en skoene omgeruil om Koevoet-spoorsnyers af te gooi. Meer gereeld sou die insurgente onttrek totdat hulle die regte terrein bereik het, en dan die Koevoet-reaksiemag in 'n lokval lei.

SAP Casspir soortgelyk aan dié wat deur Koevoet gebruik was.

In April 1980 het die administrateur-generaal Gerrit Viljoen aangekondig dat die oordrag van 'n mate van beheer oor plaaslike militêre en polisiemagte aan Namibiërs sou plaasvind sodra die nodige strukture in werking gestel is. Dit was 'n nuwe stap in die Namibianisasie-veldtog deur Suid-Afrika, en in 1985 is Koevoet formeel geïntegreer met die Suidwes-Afrikaanse polisie (SWAPOL). Destyds bestaan 80% van Koevoet se mannekrag uit inwoners van Ovamboland, met die oorblywende 20% wit offisiere en Ovambos van elders, naamlik Angola. Koevoet-operateurs wat nie op diens was, was die belangrikste teikens vir PLAN-sluipmoordpogings; tussen 1979 en 1982 is daar byvoorbeeld minstens 198 deur insurgente tuis vermoor. Teen 1982 is ongeveer 40 Koevoet-operateurs per jaar vermoor in geteikende sluipmoorde. Hulle families is ook aan intimidasie onderwerp. Daarna het die Suid-Afrikaanse regering Koevoet-personeel toegelaat om hul wapens tuis te hou.

In 1983 het Koevoet heelwat kontroversie ontlok toe 'n Angolese burger wat in die eenheid dien, Jonas Paulus, skuldig bevind is aan moord, poging tot verkragting en gewapende roof deur die Suidwes-Afrikaanse Hooggeregshof in Windhoek. Paulus en 'n medepligtige het met 'n gebuite PLAN-geweer op 'n misdaadveldtog gegaan en hulle as insurgente geïdentifiseer. Die duo het 'n bejaarde boer vermoor en verskeie jong meisies ontvoer, waarna hulle deur ander lede van Koevoet gevange geneem is en aan die burgerlike polisie oorgegee is. Paulus is ter dood veroordeel en op 4 Junie 1985 in Windhoek opgehang. Omstreeks dieselfde tyd het 'n wit Koevoet-onderoffisier, Norman Abrahams, in die hof verskyn op aanklag dat hy 'n vermeende SWAPO-simpatiseerder onder sy toesig vermoor het. Die aanklagte is laat vaar nadat die aanklaer nie kon vasstel of Abrahams of een van verskeie ander Koevoet-persone die moord gepleeg het nie. Die Suid-Afrikaanse regering het daarna 'n skikking buite die hof met die gesin van die slagoffer bereik. Hierdie sake was opmerklik omdat hulle aansienlike publisiteit oor Koevoet in Suid-Afrika self gegenereer het, en die eenheid gedwing het om besonderhede bekend te maak oor sy bedrywighede wat voorheen geheim gehou is. Die gebruik van 'n PLAN-wapen deur Paulus is byvoorbeeld verklaar deur die feit dat Koevoet 'n inventaris van gebuite uniforms en wapens gehad het, wat lede dikwels gebruik het om insurgente na te boots. 'n Skakelkomitee vir gruweldade is ook in Ovamboland gestig om oortredings wat deur lede van die veiligheidsmagte gepleeg is, te ondersoek terwyl hulle aan diens was

Die verhore van Paulus en Abrahams het 'n openbare kontroversie veroorsaak, wat SWAPOL dwing om 'n verklaring uit te reik dat hy geen gruweldade wat deur Koevoet gepleeg is, sou goedpraat nie en nie sou huiwer om lede van die eenheid te vervolg nie. Vir die eerste keer het SWAPOL se burgerlike polisie en die departement van kriminele ondersoeke (CID) begin met interne ondersoeke na Koevoet-operasies.

In 1977 het die administrateur-generaal van Suidwes-Afrika AG Proklamasie 9 uitgereik, wat enige onderoffisier van die SAP (en daarna SWAPOL) bemagtig het om iemand in aangewese "veiligheidsdistrikte", insluitend Ovamboland, in hegtenis te neem en aan te hou sonder 'n lasbrief. Koevoet het hierdie proklamasie gebruik om verdagtes tot dertig dae sonder verhoor aan te hou, en het dit bloot weer afgekondig sodra die dertig dae verstryk het, en sodoende die mag van onbepaalde aanhouding gegee. Die oorgang van jurisdiksie na SWAPOL het die eenheid egter blootgestel vir meer ondersoek in die plaaslike regstelsel, en in 1986 het die Hooggeregshof in Windhoek beslis dat Koevoet verdagtes langer as dertig dae nie sonder regsverteenwoordiging kon aanhou nie. Dit was omdat gevangene insurgente nie as krygsgevangenes aangehou is nie, maar eerder deur 'n polisie-eenheid vir verhoor in openbare howe aangekeer is vir verhoor as gemeenregtelike misdadigers.

Die skietstilstand in 1988 en die laaste PLAN-offensief

As gevolg van die Brazzaville-protokol en die daaropvolgende drieledige ooreenkoms, het Suid-Afrika ingestem om Namibië onafhanklikheid te verleen in ruil vir 'n parallelle Kubaanse onttrekking uit Angola en 'n verbintenis deur die Angolese regering om alle hulp aan PLAN te staak. Ingevolge die bepalings van die ooreenkoms sal beide die Kubaanse onttrekking en die onafhanklikheidsproses in Namibië gemonitor word deur twee multinasionale vredesmagte, onderskeidelik bekend as die United Nations Angola Verification Mission (UNAVEM) en die United Nations Transition Assistance Group (UNTAG). UNTAG was van plan om sowel PLAN as die SAW tot hul onderskeie basisse te beperk, alle paramilitêre magte wat nie aan die SAW of die burgerlike polisie behoort nie, te demobiliseer en toesig te hou oor die terugkeer van vlugtelinge via aangewese toegangspunte om aan 'n verkiesings deel te neem.

PLAN en die Suid-Afrikaanse veiligheidsmagte het begin om 'n informele skietstilstand te eerbiedig wat op 10 Augustus 1988 in werking getree het. Dit sou op 1 April 1989 'n permanente skietstilstand word, waarop UNTAG veronderstel was om op volle sterkte te wees en die vegtende partye te monitor. Die ontplooiing van UNTAG het egter vertragings gehad, en PLAN kon sy magte in Angola op die geheime wyse na die grens begin skuif. Die sekretaris-generaal van die VN, Javier Pérez de Cuéllar, het verklaar dat Koevoet as 'n paramilitêre mag beskou word wat nie deel uitmaak van die SAW of die burgerlike polisie nie, en dat dit daarom ontbind moet word. Volgens hom het die voortbestaan van die eenheid die gees van die onafhanklikheidsproses oortree en die gebruik daarvan van swaar wapens oortree spesifieke bepalings rakende watter toerusting SWAPOL mag dra om basiese wet en orde te handhaaf. Suid-Afrika het onder druk geswig en Koevoet effektief in Desember 1988 gedeaktiveer, hoewel die eenheid steeds na behoefte gemobiliseer kon word.

PLAN het deurgaans volgehou dat 'n voorwaarde vir enige skikking was dat dit toegelaat word om basiskampe in Namibië te vestig. Die Suid-Afrikaanse regering het PLAN se eise deurgaans verwerp, waarskynlik omdat hy gevrees het dat die opstandelinge met die politieke proses sou inmeng. Die strategie om voordeel te trek uit 'n skietstilstand om 'n gewapende teenwoordigheid in die land te vestig, is voorheen deur ander militante groepe in die streek gebruik, naamlik deur die Zimbabwe African National Liberation Army (ZANLA).

PLAN vertolk 'n algemene opdrag van die VN vir alle Namibiese ballinge om huiswaarts te keer as de facto goedkeuring vir die aanvang daarvan. Die insurgente se bevelvoerders het hul troepe verseker dat simpatieke VN-personeel hulle 'n veilige deurreis na Namibië sou bied. Op die oggend van 1 April het die eerste PLAN-kaders na Ovamboland oorgesteek, ongehinderd deur UNTAG, wat weens die vertragings met sy aankoms nie hul aktiwiteite in Angola kon monitor nie. Suid-Afrika het PLAN daarvan beskuldig dat hy die skietstilstand geskend het. Terwyl die spanning toeneem, het de Cuéllar dadelik met SWAPO se afvaardiging in New York in verbinding getree en beveel hy dat hy PLAN ingeperk moet word.

Uiteindelik, sonder enige aanduiding dat die PLAN-opmars gestaak word nie, het die spesiale verteenwoordiger van die VN in Namibië, Martti Ahtisaari, alle beperkings opgehef wat die SAW tot sy basisse beperk het. Die verantwoordelikheid om die inval te stop, het op SWAPOL geval totdat ses bataljons van Suid-Afrikaanse weermageenhede gemobiliseer en in Ovamboland ontplooi kon word. In die lig van hierdie situasie het Ahtisaari die versoek van die Suid-Afrikaanse regering om Koevoet te hermobiliseer toegestaan. Die besluit is geneem na gesamentlike konsultasies met die Suid-Afrikaanse minister van buitelandse sake, Pik Botha, en UNTAG-bevelvoerder, Dewan Prem Chand. Die aantal Koevoet-operateurs wat vir mobilisasie gemagtig is, was ongeveer die grootte van twee bataljons.

Koevoet en ander SWAPOL-eenhede kon teen PLAN veg in 'n reeks chaotiese vertragingsaksies tot die SAW se aankoms. Gekombineerde SAW- en SWAPOL-magte het PLAN oor die grens gedryf in 'n teenoffensief bekend as Operasie Merlyn. Koevoet se sleutelrol om die aanvanklike PLAN-indringing te beperk, het daartoe gelei dat baie Suid-Afrikaanse amptenare oortuig is dat dit die enigste mag was wat die vrede in Ovamboland kon handhaaf tydens die politieke oorgang. Louis Pienaar, die administrateur-generaal van die gebied, het geweier om Koevoet aan Ovamboland te onttrek nadat Operasie Merlyn afgehandel is. Volgens Pienaar het UNTAG se versuim om die indringing te stop, bewys dat dit onmoontlik was om te verseker dat PLAN die skietstilstand handhaaf. Koevoet was nodig om in die toekoms verdere infiltrasiepogings deur opstandelinge te voorkom. Luitenant-generaal Dolf Gouws, kommissaris van SWAPOL, het ook verklarings bekend gemaak waarin hy verklaar dat 'as Koevoet verwyder sou word, die weg oop sou wees vir wettelose regering'. As 'n kompromis het die VN Koevoet toegelaat om in Ovamboland voort te gaan, alhoewel in 'n oënskynlike burgerlike rol; operateurs is verbied om enige wapens anders as handwapens te dra en is beperk tot die alledaagse pligte om die openbare orde te handhaaf. In die praktyk het Koevoet die VN-voorskrifte verontagsaam en voortgegaan met teen-insurgensie patrollies met outomatiese wapens. Die feit dat die individuele operateurs toegelaat is om hul persoonlike wapens tuis te hou, het grootliks pogings tot ontwapening bemoeilik.

Ontbinding

Koevoet se volgehoue teenwoordigheid in Ovamboland het 'n ernstige twis geword toe UNTAG toesig begin hou het oor die terugkeer van Namibiese vlugtelinge om deel te neem aan die komende verkiesing in die gebied, waarvan baie SWAPO-ondersteuners was. Koevoet-operateurs, wat voortgegaan het om SWAPO as hul vyand te beskou, het gereageer deur politieke byeenkomste wat deur die terugkerendes gehou is, op te breek. Binne enkele weke na die ontplooiing daarvan het UNTAG meer as vyftig formele klagtes van inwoners van Ovamboland ontvang, wat beweer dat die veiligheidsmagte en veral Koevoet se wangedrag. Koevoet word daarvan beskuldig dat hy SWAPO-ondersteuners aangerand het en met lewendige ammunisie in skares op byeenkomste geskiet het. Namibiese vlugtelinge wat vanuit Angola gerepatrieer word, is geïntimideer deur Koevoet se teenwoordigheid weens die omstrede reputasie onder ballinge in die algemeen en SWAPO-ondersteuners in die besonder.

Op 3 April het de Cuéllar die VN-Veiligheidsraad in kennis gestel dat Koevoet weer geaktiveer is. Die besluit om Koevoet te hermobiliseer, hoewel dit nie ooreenstem met die ooreenkomste wat die strydende partye en die VN gesluit het nie, word erken dat dit 'n moontlike krisis ontlont het. Nietemin eis die Veiligheidsraad dat Suid-Afrika Koevoet permanent moet ontbind. Pienaar het geweier om dit te doen, met verwysing na die April-inval. De Cuéllar het SWAPO-amptenare genader en daarop aangedring dat hulle nie verdere militêre operasies sou onderneem nie, wat Suid-Afrika as voorwendsel kon gebruik om die voortgesette ontplooiing van Koevoet te regverdig. Hy vlieg ook na Pretoria om met Pik Botha en die Suid-Afrikaanse minister van wet en orde, Adriaan Vlok, te vergader.ydens die vergadering het die Suid-Afrikaanse amptenare aangebied om stappe te neem om Koevoet te demobiliseer in ruil vir die UNTAG-uitruil van intelligensie oor PLAN-bewegings en -aktiwiteite, asook om stappe te neem om PLAN te demobiliseer. De Cuéllar het ingestem om saam te werk met die Angolese regering en SWAPO-president Sam Nujoma om te verseker dat PLAN behoorlik gedemobiliseer word.

Aan die einde van April het UNTAG weer alle beperkings opgehef wat die SAW tot sy basisse beperk het, wat die veiligheidsmagte in staat gestel het om wapenopslagplekke van Ovamboland te verwyder en die afwesigheid van oorblywende insurgente te verifieer. Teen die einde van Mei is byna al die PLAN-insurgente verreken en onder hul toesig van UNTAG en UNHCR beperk tot hul basisse in Angola bo die 16de parallel suid. Die SAW het ook na sy basis teruggekeer. UNTAG het die insurgente stelselmatig ontwapen en hulle as burgerlike vlugtelinge na Namibië teruggebring sonder om te onderskei tussen lede van PLAN en SWAPO se politieke vleuel. Altesaam 43 400 SWAPO-lede is na Namibië gerepatrieer, waarvan minstens 32 000 voormalige insurgente was.

SWAPOL het hierop gereageer deur die grootte van Koevoet tot ongeveer 1 600 persone te verminder; die oorblywende operateurs is weer na ander afdelings toegewys. Voor September 1989 het tussen 1 200 en 2 000 Koevoet-operateurs nuwe opdragte en plasings in SWAPOL ontvang. UNTAG het voortgegaan om klagtes te ontvang van geweld en politieke intimidasie wat deur oud-Koevoet-elemente in die burgerlike polisie gepleeg is. UNTAG het aanvanklik 'n klein burgerlike polisiekontingent van 500 ingesluit, maar dit is in Mei 1989 tot 1 000 vergroot en daarna in September tot 1 500. Die UNTAG-polisiekontingent, bekend as CIVPOL, het die taak gehad om SWAPOL se aktiwiteite te monitor en die verdere integrasie van Koevoet-operateurs met die burgerlike polisie te ontmoedig. As deel van sy mandaat het CIVPOL gesamentlike patrollies met Koevoet en ander SWAPOL-eenhede uitgevoer. Dit was bykans onmoontlik omdat Ovamboland nog oorstroom is met landmyne wat deur PLAN-insurgente geplant is en CIVPOL het nie mynbeskermde voertuie soos Koevoet se Casspirs gehad nie. Die CIVPOL-voertuie het ook minderwaardige veldvermoeëns vergeleke met die Casspirs en sou dikwels agterbly tydens die gesamentlike patrollies. UNTAG het aanvanklik CIVPOL se versoeke om sy eie Casspirs van die hand gewys vanweë die bewerings wat PLAN beweer dat hierdie voertuie verband hou met die onderdrukking van die Namibiese volk. Hierdie redenasie is later laat vaar weens die praktiese probleme van die gesamentlike patrollies, en CIVPOL is uiteindelik toegelaat om verskeie Casspirs uit Suid-Afrika aan te skaf. Dade van politieke intimidasie wat deur CIVPOL-monitors getuig word, kon aan hul plaaslike hoofkwartier gerapporteer word, wat op hul beurt klagtes by die plaaslike SWAPOL-distrik ingedien het.

Op 16 Augustus beveel Suid-Afrika se waarnemende staatspresident F.W. de Klerk dat Koevoet beperk is tot sy basisse, en die eenheid het effektief operasies gestaak. Byna twee weke later is Resolusie 640 van die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies aangeneem, waarin Koevoet veroordeel word vir sy oënskynlike "intimidasie en teistering van die burgerlike bevolking" en gevra word dat dit onmiddellik ontbind word, asook die aftakeling van sy bevelstruktuur. Aan die einde van September het die Suid-Afrikaanse regering 1 200 Koevoet-operateurs gedemobiliseer. Die oorblywende 400 operateurs het voortgegaan om by te bly tot 31 Oktober, toe die eenheid formeel ontbind is. SWAPOL het ook stappe gedoen om eks-Koevoet-operateurs wat in die burgerlike polisie geïntegreer is, te demobiliseer, maar dit was 'n geleideliker proses.

Naoorlogse status

Vanweë die kommer dat werklose en die gebrek aan siviele opleiding Koevoet-veterane hul paramilitêre vaardighede vir kriminele doeleindes sal gebruik, het die Suid-Afrikaanse regering aangekondig dat hy 'n ontslane lid van Koevoet sal toelaat om onbepaald betaling te ontvang tot die Namibiese onafhanklikheid. Koevoet-beamptes het voordeel getrek uit 'n pensioenfonds en pensioenbetalingsstelsel wat enkele jare voor onafhanklikheid daarvoor ingestel is. Hul pensioene is tot 1990 deur die Suid-Afrikaanse regering betaal, waarna die Namibiese regering verantwoordelikheid vir die pensioenstelsel aanvaar het. Geen pensioenaftrekkings is gemaak van die skemas van konstabels of onderoffisiere nie. Die Namibiese regering het ook die verantwoordelikheid aanvaar vir skeidingsloon ná onafhanklikheid; in 1990 het elke werklose Koevoet-veteraan enkelbedrae ontvang wat wissel van $ 500 tot $ 1 500 in Namibiese geldeenheid. Hierdie voordele is slegs toegeken aan lede van Koevoet wat tussen 1988 en 1990 by die eenheid gedien het; diegene met vroeëre diensrekords is uitgesluit. Die meeste herintegrasieprogramme wat aan Namibiese veterane gewy is, het eks-Koevoet-operateurs eksplisiet uitgesluit, wat die onderwerp van nasionale stigma geword het weens hul diens aan so 'n omstrede eenheid.

Na die Namibiese onafhanklikheid is alle paramilitêre elemente van die Namibiese polisie in 'n nuwe eenheid, die Spesiale Veldmag (Special Field Force) , gekonsolideer. Konvensionele teen-terrorisme het die verantwoordelikheid geword van die nie-verwante Spesiale Reserwemag (Special Reserve Force).

Kaart van Namibië, 1980's. Streke soos Kaokoland, Ovamboland en Kavangoland het volgens die Suid-Afrikaanse reg teoreties selfregerende status gekry. In die noordelike deel van die land was dit die gebiede waar PLAN (en by uitbreiding Koevoet) die meeste aktief was.

Koevoet se jurisdiksie strek oor drie streke in die noorde van Namibië: Kaokoland, Ovamboland en Kavangoland Die operasies is gekoördineer deur 'n enkele hoofkwartier in Oshakati, met twee kleiner plaaslike hoofkwartiere in Opuwo en Rundu. Basiese opleiding vir Koevoet-operateurs is by 'n opleidingskool in Ondangwa uitgevoer, hoewel meer gespesialiseerde opleiding later in Suid-Afrika aangebied kon word. Koevoet het ook 'n aanhoudingsfasiliteit net noord van Windhoek bedryf, waar hy gevange PLAN-opstandelinge geïnterneer het. Tydelike Koevoet-kampplekke en basisse is langs die grens opgerig, en in sommige gevalle het die eenheid 'n afgesonderde basis met die burgerlike polisie of die SAW gedeel.

Koevoet is georganiseer met 'n buitensporige klem op taktiek vir klein eenhede, en die meeste van die gevegte het op die peloton- of seksievlak voorgekom. Die eenheid is opgebou in 24 gevegsgroepe met 'n grootte van 'n peloton, wat elk die voorvoegsel Zulu ontvang het. Die Zulu-spanne is alfabeties van A tot Y aangewys en 'n individuele span is geïdentifiseer deur die letter se ooreenstemmende kode in die NAVO-fonetiese alfabet (dws Zulu Alpha). 'n Span was gewoonlik saamgestel uit 40 Ovambo-konstabels en nie meer as vier wit offisiere nie. Die span is gelei deur 'n sersant-majoor en verder verdeel in afdelings onder leiding van sersante, wat outonoom kon funksioneer. Terwyl hulle in die veld was, het die afdelings vergesel van 'n ondersteuningselement wat logistiek en intelligensie hanteer het. Elke span het vier gepantserde Casspir voertuie wat teen landmyne beskerm was, wat tien insittendes vervoer het. Die meeste Koevoet-operateurs in die voertuie gebly, maar ander loop te voet vooruit en hou die grond dop vir insurgente se spore. Operateurs ontvang 'n losprys (informeel bekend as kopgeld) vir elke insurgent wat gedood of gevang word. Kleiner toelaes is ook toegeken vir gebuite PLAN-wapens, op grond van hul toestand en dodelikheid. Die prys vir 'n gevange insurgent het van 2 000 tot 20 000 rand gewissel.

In 1985 het Koevoet ongeveer 1000 gewapende personeellede gehad. Tussen 700 en 800 van die Koevoet-operateurs wat in 1985 diens gedoen het, was swart Namibiërs afkomstig van die plaaslike bevolking in Ovamboland. Die res was swart rekrute uit ander streke en wit offisiere, hoofsaaklik Suid-Afrikaners. Relatief min plaaslike blankes is in Koevoet gewerf omdat die SAP en later SWAPOL militêre kompetisie gehad het vir geskikte wit Namibiese offisierkandidate. 'n Handjievol wit Rhodesiese ballinge is gedurende die vroeë 1980's as offisiere gewerf, asook 'n aantal Angolese van Ovambo-oorsprong wat by die eenheid aangesluit het. Koevoet het nie toegewyde operasionele medici gehad nie, en almal wat by die eenheid dien, was afkomstig van die Suid-Afrikaanse Mediese Diens, 'n tak van die SAW.

Aan die begin van 1989 het Koevoet sy grootte byna verdriedubbel tot ongeveer 3 000 manskappe. In die loop van daardie jaar is dit verklein tot ongeveer 1 600 personeellede, wat min of meer konsekwent gebly het tussen April en September 1989. Die meeste Koevoet-operateurs wat uit die eenheid verwyder is, het nuwe opdragte gekry of is gedemobiliseer. Ten tyde van die ontbinding in Oktober 1989 tel Koevoet slegs ongeveer 400 man.

'n Vektor R4 uitgestal by die Suid-Afrikaanse Nasionale Museum van Militêre Geskiedenis

Elke vegspan van Koevoet het gestileerde skouer wapen en T-hemde aangeneem wat 'n gelukbringer dier uitbeeld. Sommige van die wapens bevat ook 'n illustrasie van 'n gebreekte insurgent AK-47-geweer. Koevoet-personeel het tydens hul operasies lig en informeel aangetrek. Individuele operateurs het 'n wye verskeidenheid uniforms met min konsekwentheid aangehad, insluitend SAP-kamoefleerdrag, SWAPOL-kamoefleerdrag en bruin SAW-uniforms. Laat in die oorlog het Koevoet 'n olyfgroen uniform en groen seilstewels aangeneem om hom van ander polisie-eenhede en die SAW te onderskei.

Soos die insurgente het Koevoet-operateurs hul ammunisie in borsbande gedra; hierdie vragdraende taktiek is bevoordeel, aangesien dit minder geneig was om beweging te beperk wanneer dit deur dik plantegroei beweeg. Die standaard wapen in die eenheid was die Vektor R4 en Vektor R5 aanvalsgewere, hoewel sommige operateurs ook gebuite PLAN Kalashnikov-tipe wapens gedra het. Koevoet-seksies het ook ondersteuningswapens tydens operasies gekry, naamlik die FN MAG-algemene masjiengeweer en die M79-granaatwerper. 'n Paar afdelings het toegang gehad tot Milkor MGL's of gebuite PLAN RPG-7's.

Koevoet het aanvanklik geen voertuie gehad nie, behalwe drie Hippo gepantserde troepedraers, wat ontwerp was om ontploffingsbestand en mynbestand te wees. Aangesien Koevoet gewoond was om te voet te veg, was daar 'n duidelike gebrek aan entoesiasme om van voertuie af te veg. Die leiding van die eenheid het egter mettertyd besluit om die Hippos hoofsaaklik as infanterie-vegvoertuie te verander en in Koevoet-spanne te integreer om hul mobiliteit te verhoog. Koevoet se Hippos was oop, want die dakke van die romp het die voertuie te warm gemaak vir die uiterste temperature in Ovamboland en dus operasionele waarneming gedegradeer het. Binne watertenks is ook aangebring, sowel as addisionele wapensteunpunte en torings vir swaar wapens. Die Hippos was aanvanklik gemonteer met algemene masjiengewere, soos FN MAG's, gebuite PLAN PKM's en Browning M1919's. Mettertyd is sommige toegerus met ZPU-2 lugafweerkanonne en selfs 'n Franse variant van die 20 mm MG 151-kanon.

Na 1980 het die Casspir die Hippo in Koevoet-diens vervang, en wapensteunplekke het meer gestandaardiseer geraak. Die meeste Koevoet Casspirs was gewapen met 'n 0,50 kaliber Browning M2 swaar masjiengeweer op die rompdak, direk agter die bestuurdersruimte. In plaas van die swaar masjiengeweer was tien Casspirs met 20mm kanonne toegerus, en enkele bevelvoeders het die enkele Browning vervang deur 'n dubbele houer vir twee algemene masjiengewere. Dit was nie ongewoon dat Casspirs, soos die Hippos, met M1919's gewapen was of gebuite PKM's as hulpsteunwapens nie. Baie laat in die oorlog is die Casspir in Koevoet-diens aangevul deur die WMF Wolf Turbo, 'n soortgelyke voertuig wat geskik is vir Namibiese toestande. Sommige Casspirs en Wolf Turbos was toegerus met 'n houer vir 'n 60 mm mortier op die rompdak; dit is gebruik vir die onderdrukking van hinderlae.

Koevoet se taktiek is gevorm in reaksie op PLAN-pogings om onsekerheid in die noordelike distrikte van Suidwes-Afrika te skep. 'n Integrale deel van die strategie van PLAN was om insurgente selle in die streek te organiseer, wat die veiligheidsmagte effektief kan teister en die bevolking polities kan indoktrineer om die Suid-Afrikaanse regering te ondermyn, en later die Suid-Afrikaans-geborgde regering van nasionale eenheid. Die klem op politisering deur PLAN-insurgente was die gevolg van hul opleiding in die Sowjetunie en ander sosialistiese state, wat nie beperk was tot taktiese instruksies nie, maar uitgebrei het tot die prosedures vir die vestiging van 'n geheime politiek-militêre infrastruktuur in gebiede wat deur die vyand beheer word. Afgesien van politieke aktiwiteite, het PLAN landelike infrastruktuur gesaboteer, naamlik kraglyne. Die insurgente het ook landmyne langs bekende militêre patrollieroetes gelê om Suid-Afrikaanse konvooie te belemmer.

Koevoet se antwoord was tweeledig: eerstens het die eenheid patrollies uitgevoer om PLAN-insurgente naby die Namibiese grens te onderskep voordat hulle verder in die land self kon kom. Tweedens het dit uitgevoer wat in wese teen-intelligensie-operasies was wat daarop gemik was om intelligensie oor PLAN-aktiwiteite saam te stel terwyl die beweging se eie intelligensienetwerk opgebreek is.

Die helfte van Koevoet se mannekrag was op enige tydstip op patrollie.Die hoofkwartier van die eenheid in Oshakati het gebiede geïdentifiseer waar die waarskynlikheid van 'n PLAN-teenwoordigheid die grootste was, en het spanne gestuur om hierdie distrikte te patrolleer op soek na die insurgente. Koevoet-operateurs het hul intelligensie bekom deur verdagte spore waar te neem of die plaaslike bevolking te ondervra. Elke patrollie het tussen een en twee weke geduur. Die spanne het óf in SAW- en polisiekampe oornag óf in die bos geslaap. Dit was 'n standaardprosedure om dorpe in die omgewing te omring en die spore te bestudeer om te bepaal of daar onlangse tekens van ongewone aktiwiteite was. Nadat die patrollie verby was, het die span 'n week lank gerus, heropgelei en sy toerusting in die basis onderhou, terwyl 'n ander gestuur is om sy plek in te neem.

Aanduidings in die omgewing wat dui op verdagte aktiwiteite, insluitend spore en ander tekens, het bekend gestaan as spoor, 'n Afrikaanse jagterm. Koevoet-spoorsnyers is opgelei om hul omgewing tot in die fynste besonderhede te ondersoek, soos om waar te neem waar stof op blare op die grond versteur is. Die spoorsnyers het voor die res van die span, wat in die voertuie gevolg het, geloop of gehardloop, 'n taktiek wat Koevoet in 1980 aangeneem het. Soms sou Koevoet die roete van die insurgente kon voorstel nadat hy hul spore gevolg het; 'n gedeelte sou dan vooruit gestuur word in 'n poging om hulle af te sny of te intimideer deur sy wapens te skiet. Die doel van hierdie taktiek was om paniek onder die insurgente te saai, wat duideliker spore sou agterlaat en toerusting sou weggooi as hulle vir hul agtervolgers probeer weghardloop. As die spoor verlore gaan, sal die spoorsnyers saam met ander wat van die voertuie afklim en in 'n uitgespreide lyn loop terwyl hulle probeer om die spoor te herwin. Die spoorsnyers het gereeld leidrade en instruksies vir mekaar geskree terwyl hulle gevorder het. Toe hulle uitgeput raak, is hulle toegelaat om in die voertuie te ry, en 'n nuwe groep van spoorsnyers klim af om hul plek in te neem. Dit was nie ongewoon dat spoor dae aaneen gevolg word nie. Die langste afstand wat 'n Koevoet-span 'n enkele spoor sonder onderbreking gevolg het, was 185 kilometer.

In baie gevalle sou die insurgente probeer om die span in 'n hinderlaag te lok as hulle van die agtervolging bewus geword het. Koevoet-spoorsnyers kon gewoonlik agterkom dat 'n hinderlaag op hande was deur die toenemende konsentrasie van spore te bestudeer, en in hierdie geval sou die span die geïdentifiseerde hinderlaag in sy voertuie omring en onderdrukkende vuur lewer. By ander geleenthede het hulle probeer om die vermeende hinderlaag met mortiere te onderdruk.

Koevoet se teenintelligensie-aktiwiteite was ewe effektief, hoofsaaklik omdat die eenheid meer in kontak was met die burgerlike bevolking op plaaslike voetsoolvlak, en anders as die SAW se intelligensie-strukture, spesifiek georganiseer was met die oog op onkonvensionele (dws teen-insurgensie) oorlogvoering in gedagte. Koevoet was in staat om 'n suksesvolle onreëlmatige veldtog teen PLAN te voer met behulp van 'pseudo-guerrillas', operateurs geklee in PLAN-uniforms wat gebuite Sowjetwapens gedra het. Dit het gehelp om agterdog in die geledere van die regte opstandelinge te saai en hul informante onseker te maak of enige opstandeling 'n ware PLAN-vegter was; dit het die PLAN se vermoë om politiseringsprogramme binne plaaslike gemeenskappe te hou, ondermyn. Die "pseudo guerrilla"-program was 'n goed bewaakte geheim totdat Koevoet deur die Namibiese howe gedwing is om besonderhede bekend te maak tydens die verhoor van Jonas Paulus in 1983.

Terwyl Koevoet 'n buitengewone gevegsrekord in Namibië gehad het - gedurende die laaste dekade van die oorlog het die eenheid 'n bietjie meer as 2800 insurgente gedood het en nog 463 gevange geneem terwyl Koevoet 151 gesneuweldes gely het - het dit ook die reputasie gekweek dat hy ook besonder brutaal en genadeloos was as onverskillig teenoor die SAW se gevegsreëls was.

In die loop van die Suid-Afrikaanse Grensoorlog het PLAN Koevoet daarvan beskuldig dat hy talle menseregteskendings gepleeg het, veral buitengeregtelike moorde en sluipmoorde. Koevoet word daarvan beskuldig dat dit aangehoudenis en gevangenes mishandel het en hulle aan verskillende vorme van marteling onderwerp het, insluitend fisieke aanranding, elektriese skokke, en slaap-, kos- en waterdeprevasie. Die eenheid het wel sy eie aanhoudingsfasiliteit bedryf, waar sommige gevangenes onbepaald aangehou is. Die gevangenes het gevange insurgente ingesluit, asook enige burger wat vermoed word dat hy belangrike inligting oor PLAN-aktiwiteite besit. In 1986 het die Namibiese howe beslis dat aangesien al die Koevoet-gevangenes as gewone misdadigers deur 'n polisie-eenheid in hegtenis geneem is, hulle binne 'n tydperk van dertig dae op regsverteenwoordiging geregtig is. Koevoet het hierdie uitspraak later ondermyn deur die Terrorismewet te gebruik.

Twee veral omstrede kwessies wat met Koevoet na vore gekom het, was die algemene gebruik om lyke van insurgente op die Casspirs van die eenheid te vertoon, en die gebruik van 'pseudo-guerrilla'-magte. Gedurende die vroeë 1980's het SWAPOL en die SAW hewige ontkennings uitgereik dat die vyande wat dood is in die openbaar uitgestal word, en gewaarsku dat lede van die veiligheidsmagte wat hulle aan sulke gedrag toegedig het, vervolg sal word. In Desember 1986 is foto's uitgelek aan die internasionale pers wat twee dooie insurgente vertoon wat oor die romp van 'n Koevoet Casspir gedrapeer is. Koevoet beweer dat die insurgente nie uitgestal word nie, maar bloot teruggevoer word na die basis, vermoedelik met die doel om die kopgeld te eis, en verklaar dat dit onprakties was om die lyke in die Casspirs op te berg weens die beperkte interne bergingsruimte van die voertuie.

PLAN het daarop aangedring dat Koevoet se "pseudo-guerrilla"-magte gebruik word om gruweldade uit te voer wat later aan insurgente toegeskryf is. Die mees omstrede voorval waarby na bewering "pseudo-guerrilla's" betrokke was, was die moord op 'n gesin van 8 Ovambo-burgers in Oshipanda. Die burgers is met Kalashnikov-gewere geskiet en hulle huis is ingebreek. 'n Man wat aan die slagting ontsnap het, beweer dat hy 'n Koevoet-konstabel onder die aanvallers herken het. Koevoet en die burgerlike polisie blameer PLAN vir die moorde.

Die persepsie van Koevoet se menseregte-rekord onder die SAW se algemene personeel was byna universeel krities. Generaal Constand Viljoen, wat tussen 1980 en 1985 as hoof van die SAW gedien het, beweer dat Koevoet-operateurs "'n wreedheid oor hulle gehad het wat beslis nie die harte en gedagtes van die mense bevorder het nie ... hulle gebruik wrede, wrede metodes. " Sy opvolger, generaal Johannes Geldenhuys, was nie minder skerp nie: "[Koevoet] sou byvoorbeeld in 'n gebied gaan, dit opruim en die lyke dan versamel en agter hul voertuie deur die stat sleep. Dit is duidelik dat hierdie soort optrede die plaaslike bevolking baie ontstel en ons sou vind dat ons skielik nie meer samewerking van die plaaslike bevolking gekry het nie. Generaal Georg Meiring, wat tussen 1983 en 1987 as hoof van die Suidwes-Afrikaanse Gebiedsmag gedien het, het verklaar dat "Koevoet nie 'n wet vir homself was nie, Koevoet was net vir homself ... ek het dit gehaat om saam met hulle te werk."

In 1996 is die Waarheids- en Versoeningskommissie gestig om ondersoek in te stel na menseregteskendings wat in Suid-Afrika en Namibië ingevolge die apartheidstelsel gepleeg is. Die kommissie het voorgestel dat Koevoet die Oshipanda-moorde uitvoer op grond van die verslag van die oorlewende ooggetuie. Dit was gunstig geneig tot die bewerings van PLAN dat Koevoet-operateurs wreedhede uitgevoer het tydens "pseudo-guerrilla"-operasies om die insurgente saak te diskrediteer. Die kommissie beweer dat verkragting deur Koevoet-operateurs "algemeen was en dat vroue en meisies van alle ouderdomme slagoffers was", met verwysing na 'n verslag wat deur die Nederlandse geloofsorganisasie Kairos opgestel is. Dit het Koevoet verantwoordelik gehou vir die summiere teregstelling van gevange PLAN-opstandelinge, insluitend diegene wat gewond of andersins ongeskik was, en vir die mishandeling van aangehoudenes in sy interneringsfasiliteit.

  • Selous Scouts
  • Flechas
  • Senoi Praaq
  1. Hooper, Jim (2013) [1988]. Koevoet! Experiencing South Africa's Deadly Bush War. Solihull: Helion and Company. pp. 86–93, 113–119, 323. ISBN 978-1868121670.
  2. Simon Chesterman (2007). Civilians in War (2001 uitg.). International Peace Academy. pp. 27–29. ISBN 978-1-77007-328-9.
  3. Green, Sparks. Namibia: The Nation After Independence. pp. 1–134.
  4. De Wet Potgieter. (2007 uitg.). Zebra Press. p. . ISBN 978-1555879884.
  5. Dreyer, Ronald (1994). Namibia and Southern Africa: Regional Dynamics of Decolonization, 1945-90. London: Kegan Paul International. pp. 73–87, 100–116. ISBN 978-0710304711.
  6. Potgieter, Thean; Liebenberg, Ian (2012). Reflections on War: Preparedness and Consequences. Stellenbosch: Sun Media Press. pp. 70–81. ISBN 978-1920338855.
  7. Stapleton, Timothy (2015). Warfare and Tracking in Africa, 1952–1990. Abingdon-on-Thames: Routledge Books. pp. 111–129. ISBN 978-1848935587.
  8. Beckett, Ian; Pimlott, John (2011). Counter-insurgency: Lessons from History. Yorkshire: Pen & Sword Books. pp. 204–219. ISBN 978-1848843967.
  9. Nowrojee, Binaifer (1993). . New York: Human Rights Watch. pp. . ISBN 978-1564321176.
  10. Herbstein, Denis; Evenson, John (1989).. London: Zed Books Ltd. pp. , 61–92. ISBN 978-0862328962.
  11. Tsokodayi, Cleophas Johannes. Namibia's Independence Struggle: The Role of the United Nations. pp. 1–305.
  12. O'Brien, Kevin (2010). The South African Intelligence Services: From Apartheid to Democracy, 1948-2005. Abingdon: Routledge. pp. 104–110. ISBN 978-0415433976.
  13. Steyn, Douw; Söderlund, Arné (2015). Iron Fist From The Sea: South Africa's Seaborne Raiders 1978-1988. Solihull: Helion & Company, Publishers. pp. 203–205, 304–305. ISBN 978-1909982284.
  14. (PDF). Langley: Central Intelligence Agency. Oktober 1984. Geargiveer vanaf (PDF) op 20 Januarie 2017. Besoek op7 Januarie 2017.
  15. David Lush (1993). Last steps to Uhuru: an eye-witness account of Namibia's transition to independence (1993 uitg.). New Namibia Books. pp. 44–45. ISBN 978-9991631127.
  16. James III, W. Martin (2011) [1992]. A Political History of the Civil War in Angola: 1974-1990. New Brunswick: Transaction Publishers. pp. 207–214, 239–245. ISBN 978-1-4128-1506-2.
  17. Hampson, Fen Osler (1996). . Stanford: United States Institute of Peace Press. pp. . ISBN 978-1878379573.
  18. Sitkowski, Andrzej (2006). UN peacekeeping: myth and reality. Westport, Connecticut: Greenwood Publishing Group. pp. 80–86. ISBN 978-0-275-99214-9.
  19. Stiff, Peter (1989). Nine Days of War. Alberton: Lemur Books (Pty) Ltd. pp. 20, 89, 208, 260. ISBN 978-0620142601.
  20. Goulding, Marrack (2003). . Baltimore: Johns Hopkins University Press. pp. . ISBN 978-0801878589.
  21. Zolberg, Aristide; Suhrke, Astri; Aguayo, Sergio (1989).. Oxford: Oxford University Press. pp. –102. ISBN 978-0195363623.
  22. Clairborne, John (7 April 1989). . The Washington Post. Washington DC. Besoek op18 Februarie 2018.
  23. McMullin, Jaremey (2013). Ex-Combatants and the Post-Conflict State: Challenges of Reintegration. Basingstoke: Palgrave-Macmillan. pp. 81–89. ISBN 978-1-349-33179-6.
  24. Bailey, Sydney (1994). The UN Security Council and Human Rights. London: Palgrave-Macmillan. pp. 31–33. ISBN 978-0333629826.
  25. Krasno, Jean; Hayes, Bradd; Daniel, Donald (2003). . Westport, Connecticut: Praeger. pp. . ISBN 978-0275978839.
  26. Fetherston, A.B. (1994).. London: Palgrave Macmillan. p. . ISBN 978-0333614624.
  27. Hearn, Roger (1997). UN Peacekeeping in Action: The Namibian Experience. Philadelphia: University of Pennsylvania Press. pp. 79–83. ISBN 978-0812216202.
  28. Colletta, Nat; Kostner, Markus; Wiederhofer, Indo (1996). Case Studies of War-To-Peace Transition: The Demobilization and Reintegration of Ex-Combatants in Ethiopia, Namibia, and Uganda. Washington DC: Wêreldbank. pp. 127–142. ISBN 978-0821336748.
  29. . New York Times. New York City. 16 Augustus 1989. Besoek op29 Mei 2018.
  30. Wren, Christopher S. (31 Oktober 1989). . New York Times. Besoek op2007-10-24.
  31. World Police Encyclopedia, ed. by Dilip K. Das & Michael Palmiotto published by Taylor & Francis. 2004. bl. 583-588.
  32. Pitta, Robert; Fannell, Jeff (1993). South African Special Forces. London: Osprey Publishing. pp. 32–49. ISBN 978-1855322943.
  33. Harmse, Kyle; Dunstan, Simon (23 February 2017). South African Armour of the Border War 1975–89. Oxford: Osprey Publishing. pp. 22–26. ISBN 978-1472817433.
  34. Gleijeses, Piero (2013). Visions of Freedom: Havana, Washington, Pretoria, and the Struggle for Southern Africa, 1976-1991. United States: The University of North Carolina Press. pp. 498–499. ISBN 978-1469609683.
  35. Stiff, Peter (2004). The Covert War: Koevoet Operations in Namibia, 1979-1989. Alberton: Galago Publishing Pty Ltd. pp. 53, 121. ISBN 978-1919854038.
  36. Shultz, Richard (1988).. Stanford, California: Hoover Institution Press. pp. . ISBN 978-0817987114.
  37. . Geneva: International Campaign to Ban Landmines and the Cluster Munition Coalition (ICBL-CMC). 1999. Geargiveer vanaf op 16 Julie 2017. Besoek op15 Julie 2017.
  38. Reno, William (2011). Warfare in Independent Africa. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 102–103. ISBN 978-1107006126.
  39. Hamann, Hilton (2007) [2003]. Days of the Generals. Cape Town: Struik Publishers. pp. 64–65. ISBN 978-1868723409.
  40. Mitchell, Thomas (2008). Native vs Settler: Ethnic Conflict in Israel/Palestine, Northern Ireland and South Africa. Westport: Greenwood Publishing Group. pp. 144–145. ISBN 978-0313313578.
  41. Truth and Reconciliation Commission of South Africa. (PDF). Pretoria: Department of Justice and Constitutional Development. p. 76. Geargiveer vanaf (PDF) op 4 November 2009. Besoek op22 Mei 2021.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit dieEngelse Wikipedia vertaal.

Publikasie datum: September 27, 2021

koevoet, polisie, eenheid, koevoet, afgekort, operasie, swapol, coin, swapol, teen, insurgensietak, suidwes, afrikaanse, polisie, swapol, koevoet, formasies, suid, afrikaanse, polisiebeamptes, ingesluit, gewoonlik, gesekondeer, suid, afrikaanse, veiligheidstak. Koevoet afgekort Operasie K of SWAPOL COIN SWAPOL TIN was die teen insurgensietak van die Suidwes Afrikaanse polisie SWAPOL Koevoet se formasies het wit Suid Afrikaanse polisiebeamptes ingesluit gewoonlik gesekondeer van die Suid Afrikaanse Veiligheidstak of Spesiale Taakmag en swart vrywilligers van Ovamboland Koevoet was gebaseer op die Selous Scouts n veelrassige Rhodesiese militere eenheid wat gespesialiseer het in teen insurgensie operasies Die benaming is n metafoor vir die koevoet wat insurgente vanuit die burgerlike bevolking uitlig 1 Koevoetmonument by die Voortrekkermonument Pretoria Koevoet was aktief tydens die Suid Afrikaanse Grensoorlog tussen 1979 en 1989 waartydens dit honderde opsporings en vernietigingsoperasies uitgevoer het teen die People s Liberation Army of Namibia PLAN 2 Die eenheid se metodes was omstrede en word daarvan beskuldig dat dit talle gruweldade teen burgerlikes gepleeg het 3 In die loop van die oorlog het dit 3 225 opstandelinge doodgemaak of gevang en aan 1 615 individuele skermutselings deelgeneem 4 Koevoet is in 1989 ontbind as deel van die implementering van Resolusie 435 van die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad Dit het die Suid Afrikaanse Grensoorlog effektief beeindig en die onafhanklikheid van Suidwes Afrika as Namibie ingelui 3 Inhoud 1 Geskiedenis 1 1 Stigting van Koevoet 1 2 Operasionele diens 1 3 Die skietstilstand in 1988 en die laaste PLAN offensief 1 4 Ontbinding 1 5 Naoorlogse status 2 Struktuur en organisasie 3 Uniforms en toerusting 4 Taktiek 5 Bewerings van oorlogsmisdade 6 Sien ook 7 VerwysingsGeskiedenis WysigStigting van Koevoet Wysig PLAN insurgente aan die mars Van die vroee tot laat 1970 s is die meerderheid teen insurgensie operasies gedryf deur die Suid Afrikaanse Weermag SAW 5 Die SAW se primere bron van mannekrag was wit nasionale dienspligtiges wat hul voorwaardes vir verpligte militere diens vervul het onder leiding van professionele staandemag offisiere 6 Die aanvanklike toewysing van Suid Afrikaanse troepe tot die Suidwes Afrikaanse teater in 1974 was ongeveer 15 000 man 5 Vanaf dieselfde jaar was daar ook toenemende werwing van plaaslike gewapende hulpmagte en semi amptelike milisies 7 Die magtigste gewapende groep buite die direkte bevelstruktuur van die SAW het ontstaan in Ovamboland die tradisionele politieke vesting van SWAPO en die bron van sy steunbasis 7 Die burgerlike administrasie van Ovamboland het n plaaslike burgermag bekend as die Ovambo tuiswag in diens geneem om plaaslike amptenare te beskerm wat dikwels die teiken was van sluipmoordpogings Die Ovambo tuiswag is met verloop van tyd in groter genommerde eenhede saamgestel of was verbonde aan gewone SAW bataljons 7 Teen die einde van 1978 was die Ovambo tuiswag ongeveer 3 000 manskappe sterk 7 Die regering het kennis geneem van hul relatiewe doeltreffendheid vergeleke met nasionale dienspligtiges wat uit Suid Afrika gestuur is wat nie met die terrein en omgewing vertroud was nie en moeiliker by Ovamboland aangepas het 7 Hierdie en ander verwikkelinge het gelei tot n doelbewuste beleid van Namibisering van Suidwes Afrika n verwysing na die Vietnamiseringsprogram wat die Verenigde State tydens die Vietnam oorlog gevolg het 8 Sodanige oorlogspoging sou minder geneig wees om duidelike konfrontasies tussen buitelandse Suid Afrikaanse troepe en plaaslike PLAN opstandelinge te laat blyk maar dan sou dit n beduidende aantal Namibiers wat onder Suid Afrikaanse bevel veg tot gevolg he Die hoofdoelstellings van Namibisering was om n selfvoorsienende militere infrastruktuur in Suidwes Afrika te vestig die persepsie van n binnelandse burgerlike konflik te versterk eerder as n onafhanklikheidstryd en die vermindering van ongevalle onder Suid Afrika se nasionale dienspligtiges waaroor die regering veral sensitief was 9 Verder was die SAW onder druk As doeltreffende plaaslike troepe bymekaar gemaak kon word om die grootste deel van die verdedigings en plaaslike veiligheidstake oor te neem sou dit meer vry wees om konvensionele offensiewe operasies na te streef 10 Sowel die SAW as die Suid Afrikaanse polisie SAP het tussen 1976 en 1980 parallele inisiatiewe geloods om Ovambo teen insurgensie eenhede te skep 10 Die SAW se program het gelei tot 101 Bataljon terwyl die SAP Koevoet gevorm het 10 n Senior beampte by die SAP se Veiligheidstak Hans Dreyer is aangestel om laasgenoemde te lei 11 Dreyer het tydens die Rhodesiese Bosoorlog saam met die SAP in Rhodesie gedien en sterk op sy operasionele ervarings van daar gesteun terwyl hy Koevoet se mandaat en organisasiestruktuur gevorm het Koevoet moes direk gebaseer wees op die Selous Scouts n eenheid van die Rhodesiese spesiale magte wat n groot aantal voormalige opstandelinge ingesluit het 12 Die SAP het veral die kleineenheidstaktiek van die Selous Scouts waardeer wat getoon het hoe n paar operateurs vermom as opstandelinge en opgelei is tot hoe vlakke van misleiding n effek buite verhouding tot hul grootte kon he 12 Die eenheid is in Junie 1979 gestig met ses wit Suid Afrikaanse polisiemanne en 60 van die vaardigste spoorsnyers van die Ovambo tuiswag 7 Die spoorsnyers het drie maande bykomende verkenningsopleiding van die SAW se spesiale magte ontvang voordat hulle in Ovamboland ontplooi is 10 Hulle is ook deur die SAP opgelei in strafregtelike ondersoektegnieke en polisieprosedures 10 In Mei 1979 het hulle hul eerste opstandeling gevang 10 Koevoet was formeel bekend as Operasie K van die SAP afdeling vir spesiale bedrywighede maar die titel is byna nooit gebruik nie 10 Hul bestaan het n noukeurige geheim gebly tot Junie 1980 toe kerkkoerante in Ovamboland gerugte begin versprei het oor n nuwe groep van spesiale magte wat verband hou met die sluipmoord op SWAPO simpatiseerders 10 Die gerugte het hul grondslag gevind in n doodslys van prominente Ovambo politieke figure en sakelui wat geheime simpatiseerders van SWAPO was wat na bewering gevind is by die liggaam van n plaaslike politikus wat in n motorongeluk dood is 10 n Aantal individue op die lys is daarna vermoor 10 Terwyl Suid Afrika die beweringe ontken het het amptenare Koevoet genoem en geprys vir hul doeltreffendheid 10 Koevoet se aanvanklike rol was om deel te neem aan intelligensie insameling vir die SAW maar hy het gou sy eie teen insurgensie veldtog van infiltrasie en strooptogte toegepas 10 Omdat dit n polisie eenheid was het Koevoet ook ondersoek ingestel na politiek gemotiveerde moorde en beskadiging van eiendom 10 Die eenheid het vinnig uitgebrei tot ongeveer 3 000 personeellede ongeveer so groot soos die Ovambo tuiswag 9 Aanvanklik was die aantal rekrute beskeie deels as gevolg van beperkte opleidingsgeriewe en die tyd wat dit sou neem om offisiere aan hulle te verskaf 10 Hierdie probleem is deels opgelos deur Koevoet rekrute by die Polisie teeninsurgensieskool in Maleoskop Suid Afrika op te lei 10 Daar het die rekrute onderrig ontvang oor n unieke hibriede sillabus wat spesialis polisievaardighede soos anti oproer taktieke padveiligheid en konvensionele teen terrorisme kombineer met basiese infanterie opleiding wat soortgelyk was aan die van die SAW se teen insurgensie teorie 10 Die ontbinding van die Selous Scouts in 1980 het Koevoet n toeloop van Rhodesiese offisiere vir die eenheid voorsien wat deur die SAP gewerf is 10 Wit Namibiers is ook in n beskeie getal as Koevoet offisiere gewerf hoewel die SAP in die verband met kompetisie van die SAW te kampe gehad het 10 Die meeste wit Suid Afrikaanse polisiemanne is na Koevoet oorgeplaas as gevolg van persoonlike verwysings 10 Die oorgrote meerderheid swart Koevoet operateurs was aansoekers van die Ovambo tuiswag wat gereelde werk en beter loon wou he 10 Die enigste voorvereiste was dat hulle Afrikaans of Engels moes praat om met hul blanke offisiere te kommunikeer 10 Die SAP het soms Ovambos uit Angola gewerf insluitende werklose voormalige soldate van die Portugese koloniale weermag en opstandelinge van die National Union for the Total Independence of Angola UNITA wat aan hierdie kwalifikasies voldoen het 10 Die mededinging vir diens by Koevoet was fel vanwee die relatiewe hoe betaling en voordele insluitend lewensversekering wat die SAP aangebied het 10 Operasionele diens Wysig PLAN eenhede wat in Ovamboland werksaam is word voortdurend gesteun deur n konstante stroom opstandelinge en oorlogsmateriaal langs eksterne infiltrasieroetes deur Angola 13 14 Koevoet het n gebied aangrensend aan die Angolese grens gemonitor met siftingspatrollies wat gekoordineer is tussen drie permanente sterkpunte in Opuwo Rundu en Oshakati 10 Dit is ook toegelaat om n eie interneringsfasiliteit vir gevange PLAN gevangenes net noord van Windhoek op te rig 10 Patrollies is in Casspir mynbeskermde voertuie uitgevoer en het soms weke aaneen geduur 15 Koevoet operateurs het die grootste deel van hul tyd verdagte spore gevolg op soek na insurgente soms meer as honderd kilometer 10 PLAN moes noodgedwonge sy taktiek dienooreenkomstig verander 10 Na aksies en aanvalle sou PLAN kaders versprei 10 Baie het opgehou om militere stewels met maklik identifiseerbare soompatrone te dra en het kaalvoet of in burgerskoene geloop 10 Hulle het hul spore gekamoefleer op bestaande voetstappe gestap en skoene omgeruil om Koevoet spoorsnyers af te gooi 10 Meer gereeld sou die insurgente onttrek totdat hulle die regte terrein bereik het en dan die Koevoet reaksiemag in n lokval lei 10 SAP Casspir soortgelyk aan die wat deur Koevoet gebruik was In April 1980 het die administrateur generaal Gerrit Viljoen aangekondig dat die oordrag van n mate van beheer oor plaaslike militere en polisiemagte aan Namibiers sou plaasvind sodra die nodige strukture in werking gestel is 9 Dit was n nuwe stap in die Namibianisasie veldtog deur Suid Afrika en in 1985 is Koevoet formeel geintegreer met die Suidwes Afrikaanse polisie SWAPOL 9 Destyds bestaan 80 van Koevoet se mannekrag uit inwoners van Ovamboland met die oorblywende 20 wit offisiere en Ovambos van elders naamlik Angola 9 Koevoet operateurs wat nie op diens was was die belangrikste teikens vir PLAN sluipmoordpogings tussen 1979 en 1982 is daar byvoorbeeld minstens 198 deur insurgente tuis vermoor 12 Teen 1982 is ongeveer 40 Koevoet operateurs per jaar vermoor in geteikende sluipmoorde 10 Hulle families is ook aan intimidasie onderwerp 10 Daarna het die Suid Afrikaanse regering Koevoet personeel toegelaat om hul wapens tuis te hou 10 In 1983 het Koevoet heelwat kontroversie ontlok toe n Angolese burger wat in die eenheid dien Jonas Paulus skuldig bevind is aan moord poging tot verkragting en gewapende roof deur die Suidwes Afrikaanse Hooggeregshof in Windhoek 10 Paulus en n medepligtige het met n gebuite PLAN geweer op n misdaadveldtog gegaan en hulle as insurgente geidentifiseer 10 Die duo het n bejaarde boer vermoor en verskeie jong meisies ontvoer waarna hulle deur ander lede van Koevoet gevange geneem is en aan die burgerlike polisie oorgegee is 10 Paulus is ter dood veroordeel en op 4 Junie 1985 in Windhoek opgehang 10 Omstreeks dieselfde tyd het n wit Koevoet onderoffisier Norman Abrahams in die hof verskyn op aanklag dat hy n vermeende SWAPO simpatiseerder onder sy toesig vermoor het 10 Die aanklagte is laat vaar nadat die aanklaer nie kon vasstel of Abrahams of een van verskeie ander Koevoet persone die moord gepleeg het nie Die Suid Afrikaanse regering het daarna n skikking buite die hof met die gesin van die slagoffer bereik 10 Hierdie sake was opmerklik omdat hulle aansienlike publisiteit oor Koevoet in Suid Afrika self gegenereer het en die eenheid gedwing het om besonderhede bekend te maak oor sy bedrywighede wat voorheen geheim gehou is Die gebruik van n PLAN wapen deur Paulus is byvoorbeeld verklaar deur die feit dat Koevoet n inventaris van gebuite uniforms en wapens gehad het wat lede dikwels gebruik het om insurgente na te boots 11 n Skakelkomitee vir gruweldade is ook in Ovamboland gestig om oortredings wat deur lede van die veiligheidsmagte gepleeg is te ondersoek terwyl hulle aan diens was 10 Die verhore van Paulus en Abrahams het n openbare kontroversie veroorsaak wat SWAPOL dwing om n verklaring uit te reik dat hy geen gruweldade wat deur Koevoet gepleeg is sou goedpraat nie en nie sou huiwer om lede van die eenheid te vervolg nie 10 Vir die eerste keer het SWAPOL se burgerlike polisie en die departement van kriminele ondersoeke CID begin met interne ondersoeke na Koevoet operasies 10 In 1977 het die administrateur generaal van Suidwes Afrika AG Proklamasie 9 uitgereik wat enige onderoffisier van die SAP en daarna SWAPOL bemagtig het om iemand in aangewese veiligheidsdistrikte insluitend Ovamboland in hegtenis te neem en aan te hou sonder n lasbrief 10 Koevoet het hierdie proklamasie gebruik om verdagtes tot dertig dae sonder verhoor aan te hou en het dit bloot weer afgekondig sodra die dertig dae verstryk het en sodoende die mag van onbepaalde aanhouding gegee 10 Die oorgang van jurisdiksie na SWAPOL het die eenheid egter blootgestel vir meer ondersoek in die plaaslike regstelsel en in 1986 het die Hooggeregshof in Windhoek beslis dat Koevoet verdagtes langer as dertig dae nie sonder regsverteenwoordiging kon aanhou nie 10 Dit was omdat gevangene insurgente nie as krygsgevangenes aangehou is nie maar eerder deur n polisie eenheid vir verhoor in openbare howe aangekeer is vir verhoor as gemeenregtelike misdadigers 10 Die skietstilstand in 1988 en die laaste PLAN offensief Wysig As gevolg van die Brazzaville protokol en die daaropvolgende drieledige ooreenkoms het Suid Afrika ingestem om Namibie onafhanklikheid te verleen in ruil vir n parallelle Kubaanse onttrekking uit Angola en n verbintenis deur die Angolese regering om alle hulp aan PLAN te staak 16 Ingevolge die bepalings van die ooreenkoms sal beide die Kubaanse onttrekking en die onafhanklikheidsproses in Namibie gemonitor word deur twee multinasionale vredesmagte onderskeidelik bekend as die United Nations Angola Verification Mission UNAVEM en die United Nations Transition Assistance Group UNTAG 17 UNTAG was van plan om sowel PLAN as die SAW tot hul onderskeie basisse te beperk alle paramilitere magte wat nie aan die SAW of die burgerlike polisie behoort nie te demobiliseer en toesig te hou oor die terugkeer van vlugtelinge via aangewese toegangspunte om aan n verkiesings deel te neem 17 PLAN en die Suid Afrikaanse veiligheidsmagte het begin om n informele skietstilstand te eerbiedig wat op 10 Augustus 1988 in werking getree het 18 Dit sou op 1 April 1989 n permanente skietstilstand word waarop UNTAG veronderstel was om op volle sterkte te wees en die vegtende partye te monitor 17 Die ontplooiing van UNTAG het egter vertragings gehad en PLAN kon sy magte in Angola op die geheime wyse na die grens begin skuif 19 Die sekretaris generaal van die VN Javier Perez de Cuellar het verklaar dat Koevoet as n paramilitere mag beskou word wat nie deel uitmaak van die SAW of die burgerlike polisie nie en dat dit daarom ontbind moet word 17 Volgens hom het die voortbestaan van die eenheid die gees van die onafhanklikheidsproses oortree en die gebruik daarvan van swaar wapens oortree spesifieke bepalings rakende watter toerusting SWAPOL mag dra om basiese wet en orde te handhaaf Suid Afrika het onder druk geswig en Koevoet effektief in Desember 1988 gedeaktiveer hoewel die eenheid steeds na behoefte gemobiliseer kon word 20 PLAN het deurgaans volgehou dat n voorwaarde vir enige skikking was dat dit toegelaat word om basiskampe in Namibie te vestig 21 Die Suid Afrikaanse regering het PLAN se eise deurgaans verwerp waarskynlik omdat hy gevrees het dat die opstandelinge met die politieke proses sou inmeng 21 Die strategie om voordeel te trek uit n skietstilstand om n gewapende teenwoordigheid in die land te vestig is voorheen deur ander militante groepe in die streek gebruik naamlik deur die Zimbabwe African National Liberation Army ZANLA 20 PLAN vertolk n algemene opdrag van die VN vir alle Namibiese ballinge om huiswaarts te keer as de facto goedkeuring vir die aanvang daarvan 3 Die insurgente se bevelvoerders het hul troepe verseker dat simpatieke VN personeel hulle n veilige deurreis na Namibie sou bied 22 Op die oggend van 1 April het die eerste PLAN kaders na Ovamboland oorgesteek ongehinderd deur UNTAG wat weens die vertragings met sy aankoms nie hul aktiwiteite in Angola kon monitor nie 18 Suid Afrika het PLAN daarvan beskuldig dat hy die skietstilstand geskend het 18 Terwyl die spanning toeneem het de Cuellar dadelik met SWAPO se afvaardiging in New York in verbinding getree en beveel hy dat hy PLAN ingeperk moet word 18 Uiteindelik sonder enige aanduiding dat die PLAN opmars gestaak word nie het die spesiale verteenwoordiger van die VN in Namibie Martti Ahtisaari alle beperkings opgehef wat die SAW tot sy basisse beperk het 18 Die verantwoordelikheid om die inval te stop het op SWAPOL geval totdat ses bataljons van Suid Afrikaanse weermageenhede gemobiliseer en in Ovamboland ontplooi kon word 18 In die lig van hierdie situasie het Ahtisaari die versoek van die Suid Afrikaanse regering om Koevoet te hermobiliseer toegestaan 23 Die besluit is geneem na gesamentlike konsultasies met die Suid Afrikaanse minister van buitelandse sake Pik Botha en UNTAG bevelvoerder Dewan Prem Chand 24 Die aantal Koevoet operateurs wat vir mobilisasie gemagtig is was ongeveer die grootte van twee bataljons 24 Koevoet en ander SWAPOL eenhede kon teen PLAN veg in n reeks chaotiese vertragingsaksies tot die SAW se aankoms 18 Gekombineerde SAW en SWAPOL magte het PLAN oor die grens gedryf in n teenoffensief bekend as Operasie Merlyn 18 Koevoet se sleutelrol om die aanvanklike PLAN indringing te beperk het daartoe gelei dat baie Suid Afrikaanse amptenare oortuig is dat dit die enigste mag was wat die vrede in Ovamboland kon handhaaf tydens die politieke oorgang 20 Louis Pienaar die administrateur generaal van die gebied het geweier om Koevoet aan Ovamboland te onttrek nadat Operasie Merlyn afgehandel is 20 Volgens Pienaar het UNTAG se versuim om die indringing te stop bewys dat dit onmoontlik was om te verseker dat PLAN die skietstilstand handhaaf 20 Koevoet was nodig om in die toekoms verdere infiltrasiepogings deur opstandelinge te voorkom 20 Luitenant generaal Dolf Gouws kommissaris van SWAPOL het ook verklarings bekend gemaak waarin hy verklaar dat as Koevoet verwyder sou word die weg oop sou wees vir wettelose regering 19 As n kompromis het die VN Koevoet toegelaat om in Ovamboland voort te gaan alhoewel in n oenskynlike burgerlike rol operateurs is verbied om enige wapens anders as handwapens te dra en is beperk tot die alledaagse pligte om die openbare orde te handhaaf 25 In die praktyk het Koevoet die VN voorskrifte verontagsaam en voortgegaan met teen insurgensie patrollies met outomatiese wapens 25 Die feit dat die individuele operateurs toegelaat is om hul persoonlike wapens tuis te hou het grootliks pogings tot ontwapening bemoeilik 25 Ontbinding Wysig Koevoet se volgehoue teenwoordigheid in Ovamboland het n ernstige twis geword toe UNTAG toesig begin hou het oor die terugkeer van Namibiese vlugtelinge om deel te neem aan die komende verkiesing in die gebied waarvan baie SWAPO ondersteuners was 20 Koevoet operateurs wat voortgegaan het om SWAPO as hul vyand te beskou het gereageer deur politieke byeenkomste wat deur die terugkerendes gehou is op te breek 25 Binne enkele weke na die ontplooiing daarvan het UNTAG meer as vyftig formele klagtes van inwoners van Ovamboland ontvang wat beweer dat die veiligheidsmagte en veral Koevoet se wangedrag 25 Koevoet word daarvan beskuldig dat hy SWAPO ondersteuners aangerand het en met lewendige ammunisie in skares op byeenkomste geskiet het 25 26 Namibiese vlugtelinge wat vanuit Angola gerepatrieer word is geintimideer deur Koevoet se teenwoordigheid weens die omstrede reputasie onder ballinge in die algemeen en SWAPO ondersteuners in die besonder 27 Op 3 April het de Cuellar die VN Veiligheidsraad in kennis gestel dat Koevoet weer geaktiveer is 24 Die besluit om Koevoet te hermobiliseer hoewel dit nie ooreenstem met die ooreenkomste wat die strydende partye en die VN gesluit het nie word erken dat dit n moontlike krisis ontlont het 24 Nietemin eis die Veiligheidsraad dat Suid Afrika Koevoet permanent moet ontbind 23 Pienaar het geweier om dit te doen met verwysing na die April inval 20 De Cuellar het SWAPO amptenare genader en daarop aangedring dat hulle nie verdere militere operasies sou onderneem nie wat Suid Afrika as voorwendsel kon gebruik om die voortgesette ontplooiing van Koevoet te regverdig 20 Hy vlieg ook na Pretoria om met Pik Botha en die Suid Afrikaanse minister van wet en orde Adriaan Vlok te vergader 20 ydens die vergadering het die Suid Afrikaanse amptenare aangebied om stappe te neem om Koevoet te demobiliseer in ruil vir die UNTAG uitruil van intelligensie oor PLAN bewegings en aktiwiteite asook om stappe te neem om PLAN te demobiliseer 20 De Cuellar het ingestem om saam te werk met die Angolese regering en SWAPO president Sam Nujoma om te verseker dat PLAN behoorlik gedemobiliseer word 20 Aan die einde van April het UNTAG weer alle beperkings opgehef wat die SAW tot sy basisse beperk het wat die veiligheidsmagte in staat gestel het om wapenopslagplekke van Ovamboland te verwyder en die afwesigheid van oorblywende insurgente te verifieer 20 Teen die einde van Mei is byna al die PLAN insurgente verreken en onder hul toesig van UNTAG en UNHCR beperk tot hul basisse in Angola bo die 16de parallel suid 18 Die SAW het ook na sy basis teruggekeer 18 UNTAG het die insurgente stelselmatig ontwapen en hulle as burgerlike vlugtelinge na Namibie teruggebring sonder om te onderskei tussen lede van PLAN en SWAPO se politieke vleuel 28 Altesaam 43 400 SWAPO lede is na Namibie gerepatrieer waarvan minstens 32 000 voormalige insurgente was 28 SWAPOL het hierop gereageer deur die grootte van Koevoet tot ongeveer 1 600 persone te verminder die oorblywende operateurs is weer na ander afdelings toegewys 20 Voor September 1989 het tussen 1 200 en 2 000 Koevoet operateurs nuwe opdragte en plasings in SWAPOL ontvang 23 27 UNTAG het voortgegaan om klagtes te ontvang van geweld en politieke intimidasie wat deur oud Koevoet elemente in die burgerlike polisie gepleeg is 23 UNTAG het aanvanklik n klein burgerlike polisiekontingent van 500 ingesluit maar dit is in Mei 1989 tot 1 000 vergroot en daarna in September tot 1 500 25 Die UNTAG polisiekontingent bekend as CIVPOL het die taak gehad om SWAPOL se aktiwiteite te monitor en die verdere integrasie van Koevoet operateurs met die burgerlike polisie te ontmoedig 25 As deel van sy mandaat het CIVPOL gesamentlike patrollies met Koevoet en ander SWAPOL eenhede uitgevoer 25 Dit was bykans onmoontlik omdat Ovamboland nog oorstroom is met landmyne wat deur PLAN insurgente geplant is en CIVPOL het nie mynbeskermde voertuie soos Koevoet se Casspirs gehad nie 25 Die CIVPOL voertuie het ook minderwaardige veldvermoeens vergeleke met die Casspirs en sou dikwels agterbly tydens die gesamentlike patrollies 25 UNTAG het aanvanklik CIVPOL se versoeke om sy eie Casspirs van die hand gewys vanwee die bewerings wat PLAN beweer dat hierdie voertuie verband hou met die onderdrukking van die Namibiese volk 25 Hierdie redenasie is later laat vaar weens die praktiese probleme van die gesamentlike patrollies en CIVPOL is uiteindelik toegelaat om verskeie Casspirs uit Suid Afrika aan te skaf 25 Dade van politieke intimidasie wat deur CIVPOL monitors getuig word kon aan hul plaaslike hoofkwartier gerapporteer word wat op hul beurt klagtes by die plaaslike SWAPOL distrik ingedien het 25 Op 16 Augustus beveel Suid Afrika se waarnemende staatspresident F W de Klerk dat Koevoet beperk is tot sy basisse en die eenheid het effektief operasies gestaak 29 Byna twee weke later is Resolusie 640 van die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies aangeneem waarin Koevoet veroordeel word vir sy oenskynlike intimidasie en teistering van die burgerlike bevolking en gevra word dat dit onmiddellik ontbind word asook die aftakeling van sy bevelstruktuur 28 Aan die einde van September het die Suid Afrikaanse regering 1 200 Koevoet operateurs gedemobiliseer 20 Die oorblywende 400 operateurs het voortgegaan om by te bly tot 31 Oktober toe die eenheid formeel ontbind is 30 20 SWAPOL het ook stappe gedoen om eks Koevoet operateurs wat in die burgerlike polisie geintegreer is te demobiliseer maar dit was n geleideliker proses 23 Naoorlogse status Wysig Vanwee die kommer dat werklose en die gebrek aan siviele opleiding Koevoet veterane hul paramilitere vaardighede vir kriminele doeleindes sal gebruik het die Suid Afrikaanse regering aangekondig dat hy n ontslane lid van Koevoet sal toelaat om onbepaald betaling te ontvang tot die Namibiese onafhanklikheid 28 Koevoet beamptes het voordeel getrek uit n pensioenfonds en pensioenbetalingsstelsel wat enkele jare voor onafhanklikheid daarvoor ingestel is 28 Hul pensioene is tot 1990 deur die Suid Afrikaanse regering betaal waarna die Namibiese regering verantwoordelikheid vir die pensioenstelsel aanvaar het 28 Geen pensioenaftrekkings is gemaak van die skemas van konstabels of onderoffisiere nie 28 Die Namibiese regering het ook die verantwoordelikheid aanvaar vir skeidingsloon na onafhanklikheid in 1990 het elke werklose Koevoet veteraan enkelbedrae ontvang wat wissel van 500 tot 1 500 in Namibiese geldeenheid 28 23 Hierdie voordele is slegs toegeken aan lede van Koevoet wat tussen 1988 en 1990 by die eenheid gedien het diegene met vroeere diensrekords is uitgesluit 23 Die meeste herintegrasieprogramme wat aan Namibiese veterane gewy is het eks Koevoet operateurs eksplisiet uitgesluit wat die onderwerp van nasionale stigma geword het weens hul diens aan so n omstrede eenheid 23 Na die Namibiese onafhanklikheid is alle paramilitere elemente van die Namibiese polisie in n nuwe eenheid die Spesiale Veldmag Special Field Force gekonsolideer 31 Konvensionele teen terrorisme het die verantwoordelikheid geword van die nie verwante Spesiale Reserwemag Special Reserve Force 31 Struktuur en organisasie Wysig Kaart van Namibie 1980 s Streke soos Kaokoland Ovamboland en Kavangoland het volgens die Suid Afrikaanse reg teoreties selfregerende status gekry In die noordelike deel van die land was dit die gebiede waar PLAN en by uitbreiding Koevoet die meeste aktief was Koevoet se jurisdiksie strek oor drie streke in die noorde van Namibie Kaokoland Ovamboland en Kavangoland 32 Die operasies is gekoordineer deur n enkele hoofkwartier in Oshakati met twee kleiner plaaslike hoofkwartiere in Opuwo en Rundu 10 Basiese opleiding vir Koevoet operateurs is by n opleidingskool in Ondangwa uitgevoer hoewel meer gespesialiseerde opleiding later in Suid Afrika aangebied kon word 32 Koevoet het ook n aanhoudingsfasiliteit net noord van Windhoek bedryf waar hy gevange PLAN opstandelinge geinterneer het 10 Tydelike Koevoet kampplekke en basisse is langs die grens opgerig en in sommige gevalle het die eenheid n afgesonderde basis met die burgerlike polisie of die SAW gedeel 10 Koevoet is georganiseer met n buitensporige klem op taktiek vir klein eenhede en die meeste van die gevegte het op die peloton of seksievlak voorgekom 32 Die eenheid is opgebou in 24 gevegsgroepe met n grootte van n peloton wat elk die voorvoegsel Zulu ontvang het 33 Die Zulu spanne is alfabeties van A tot Y aangewys en n individuele span is geidentifiseer deur die letter se ooreenstemmende kode in die NAVO fonetiese alfabet dws Zulu Alpha 33 n Span was gewoonlik saamgestel uit 40 Ovambo konstabels en nie meer as vier wit offisiere nie 33 Die span is gelei deur n sersant majoor en verder verdeel in afdelings onder leiding van sersante wat outonoom kon funksioneer 33 Terwyl hulle in die veld was het die afdelings vergesel van n ondersteuningselement wat logistiek en intelligensie hanteer het 32 Elke span het vier gepantserde Casspir voertuie wat teen landmyne beskerm was wat tien insittendes vervoer het 10 Die meeste Koevoet operateurs in die voertuie gebly maar ander loop te voet vooruit en hou die grond dop vir insurgente se spore 32 Operateurs ontvang n losprys informeel bekend as kopgeld vir elke insurgent wat gedood of gevang word 10 Kleiner toelaes is ook toegeken vir gebuite PLAN wapens op grond van hul toestand en dodelikheid 10 Die prys vir n gevange insurgent het van 2 000 tot 20 000 rand gewissel 10 In 1985 het Koevoet ongeveer 1000 gewapende personeellede gehad 9 Tussen 700 en 800 van die Koevoet operateurs wat in 1985 diens gedoen het was swart Namibiers afkomstig van die plaaslike bevolking in Ovamboland 9 Die res was swart rekrute uit ander streke en wit offisiere hoofsaaklik Suid Afrikaners 9 Relatief min plaaslike blankes is in Koevoet gewerf omdat die SAP en later SWAPOL militere kompetisie gehad het vir geskikte wit Namibiese offisierkandidate 10 n Handjievol wit Rhodesiese ballinge is gedurende die vroee 1980 s as offisiere gewerf asook n aantal Angolese van Ovambo oorsprong wat by die eenheid aangesluit het 10 Koevoet het nie toegewyde operasionele medici gehad nie en almal wat by die eenheid dien was afkomstig van die Suid Afrikaanse Mediese Diens n tak van die SAW 1 Aan die begin van 1989 het Koevoet sy grootte byna verdriedubbel tot ongeveer 3 000 manskappe 9 34 In die loop van daardie jaar is dit verklein tot ongeveer 1 600 personeellede wat min of meer konsekwent gebly het tussen April en September 1989 29 Die meeste Koevoet operateurs wat uit die eenheid verwyder is het nuwe opdragte gekry of is gedemobiliseer Ten tyde van die ontbinding in Oktober 1989 tel Koevoet slegs ongeveer 400 man 20 Uniforms en toerusting Wysig n Vektor R4 uitgestal by die Suid Afrikaanse Nasionale Museum van Militere Geskiedenis Elke vegspan van Koevoet het gestileerde skouer wapen en T hemde aangeneem wat n gelukbringer dier uitbeeld 1 Sommige van die wapens bevat ook n illustrasie van n gebreekte insurgent AK 47 geweer 32 Koevoet personeel het tydens hul operasies lig en informeel aangetrek 32 Individuele operateurs het n wye verskeidenheid uniforms met min konsekwentheid aangehad insluitend SAP kamoefleerdrag SWAPOL kamoefleerdrag en bruin SAW uniforms 32 Laat in die oorlog het Koevoet n olyfgroen uniform en groen seilstewels aangeneem om hom van ander polisie eenhede en die SAW te onderskei 32 Soos die insurgente het Koevoet operateurs hul ammunisie in borsbande gedra hierdie vragdraende taktiek is bevoordeel aangesien dit minder geneig was om beweging te beperk wanneer dit deur dik plantegroei beweeg 32 Die standaard wapen in die eenheid was die Vektor R4 en Vektor R5 aanvalsgewere hoewel sommige operateurs ook gebuite PLAN Kalashnikov tipe wapens gedra het 32 Koevoet seksies het ook ondersteuningswapens tydens operasies gekry naamlik die FN MAG algemene masjiengeweer en die M79 granaatwerper 32 n Paar afdelings het toegang gehad tot Milkor MGL s of gebuite PLAN RPG 7 s 1 Koevoet het aanvanklik geen voertuie gehad nie behalwe drie Hippo gepantserde troepedraers wat ontwerp was om ontploffingsbestand en mynbestand te wees 32 Aangesien Koevoet gewoond was om te voet te veg was daar n duidelike gebrek aan entoesiasme om van voertuie af te veg 32 Die leiding van die eenheid het egter mettertyd besluit om die Hippos hoofsaaklik as infanterie vegvoertuie te verander en in Koevoet spanne te integreer om hul mobiliteit te verhoog Koevoet se Hippos was oop want die dakke van die romp het die voertuie te warm gemaak vir die uiterste temperature in Ovamboland en dus operasionele waarneming gedegradeer het 1 Binne watertenks is ook aangebring sowel as addisionele wapensteunpunte en torings vir swaar wapens 1 Die Hippos was aanvanklik gemonteer met algemene masjiengewere soos FN MAG s gebuite PLAN PKM s en Browning M1919 s 1 Mettertyd is sommige toegerus met ZPU 2 lugafweerkanonne en selfs n Franse variant van die 20 mm MG 151 kanon 1 Na 1980 het die Casspir die Hippo in Koevoet diens vervang en wapensteunplekke het meer gestandaardiseer geraak 33 Die meeste Koevoet Casspirs was gewapen met n 0 50 kaliber Browning M2 swaar masjiengeweer op die rompdak direk agter die bestuurdersruimte 1 In plaas van die swaar masjiengeweer was tien Casspirs met 20mm kanonne toegerus en enkele bevelvoeders het die enkele Browning vervang deur n dubbele houer vir twee algemene masjiengewere Dit was nie ongewoon dat Casspirs soos die Hippos met M1919 s gewapen was of gebuite PKM s as hulpsteunwapens nie 1 Baie laat in die oorlog is die Casspir in Koevoet diens aangevul deur die WMF Wolf Turbo n soortgelyke voertuig wat geskik is vir Namibiese toestande 1 Sommige Casspirs en Wolf Turbos was toegerus met n houer vir n 60 mm mortier op die rompdak dit is gebruik vir die onderdrukking van hinderlae 1 Taktiek WysigKoevoet se taktiek is gevorm in reaksie op PLAN pogings om onsekerheid in die noordelike distrikte van Suidwes Afrika te skep n Integrale deel van die strategie van PLAN was om insurgente selle in die streek te organiseer wat die veiligheidsmagte effektief kan teister en die bevolking polities kan indoktrineer om die Suid Afrikaanse regering te ondermyn en later die Suid Afrikaans geborgde regering van nasionale eenheid 35 Die klem op politisering deur PLAN insurgente was die gevolg van hul opleiding in die Sowjetunie en ander sosialistiese state wat nie beperk was tot taktiese instruksies nie maar uitgebrei het tot die prosedures vir die vestiging van n geheime politiek militere infrastruktuur in gebiede wat deur die vyand beheer word 36 Afgesien van politieke aktiwiteite het PLAN landelike infrastruktuur gesaboteer naamlik kraglyne 35 Die insurgente het ook landmyne langs bekende militere patrollieroetes gele om Suid Afrikaanse konvooie te belemmer 37 Koevoet se antwoord was tweeledig eerstens het die eenheid patrollies uitgevoer om PLAN insurgente naby die Namibiese grens te onderskep voordat hulle verder in die land self kon kom 10 Tweedens het dit uitgevoer wat in wese teen intelligensie operasies was wat daarop gemik was om intelligensie oor PLAN aktiwiteite saam te stel terwyl die beweging se eie intelligensienetwerk opgebreek is 10 Die helfte van Koevoet se mannekrag was op enige tydstip op patrollie 10 Die hoofkwartier van die eenheid in Oshakati het gebiede geidentifiseer waar die waarskynlikheid van n PLAN teenwoordigheid die grootste was en het spanne gestuur om hierdie distrikte te patrolleer op soek na die insurgente 10 Koevoet operateurs het hul intelligensie bekom deur verdagte spore waar te neem of die plaaslike bevolking te ondervra 10 Elke patrollie het tussen een en twee weke geduur 10 Die spanne het of in SAW en polisiekampe oornag of in die bos geslaap 10 Dit was n standaardprosedure om dorpe in die omgewing te omring en die spore te bestudeer om te bepaal of daar onlangse tekens van ongewone aktiwiteite was 7 Nadat die patrollie verby was het die span n week lank gerus heropgelei en sy toerusting in die basis onderhou terwyl n ander gestuur is om sy plek in te neem 32 Aanduidings in die omgewing wat dui op verdagte aktiwiteite insluitend spore en ander tekens het bekend gestaan as spoor n Afrikaanse jagterm Koevoet spoorsnyers is opgelei om hul omgewing tot in die fynste besonderhede te ondersoek soos om waar te neem waar stof op blare op die grond versteur is 32 Die spoorsnyers het voor die res van die span wat in die voertuie gevolg het geloop of gehardloop n taktiek wat Koevoet in 1980 aangeneem het 7 Soms sou Koevoet die roete van die insurgente kon voorstel nadat hy hul spore gevolg het n gedeelte sou dan vooruit gestuur word in n poging om hulle af te sny of te intimideer deur sy wapens te skiet 7 Die doel van hierdie taktiek was om paniek onder die insurgente te saai wat duideliker spore sou agterlaat en toerusting sou weggooi as hulle vir hul agtervolgers probeer weghardloop 7 As die spoor verlore gaan sal die spoorsnyers saam met ander wat van die voertuie afklim en in n uitgespreide lyn loop terwyl hulle probeer om die spoor te herwin 32 Die spoorsnyers het gereeld leidrade en instruksies vir mekaar geskree terwyl hulle gevorder het 10 Toe hulle uitgeput raak is hulle toegelaat om in die voertuie te ry en n nuwe groep van spoorsnyers klim af om hul plek in te neem 10 Dit was nie ongewoon dat spoor dae aaneen gevolg word nie Die langste afstand wat n Koevoet span n enkele spoor sonder onderbreking gevolg het was 185 kilometer 10 In baie gevalle sou die insurgente probeer om die span in n hinderlaag te lok as hulle van die agtervolging bewus geword het 32 Koevoet spoorsnyers kon gewoonlik agterkom dat n hinderlaag op hande was deur die toenemende konsentrasie van spore te bestudeer en in hierdie geval sou die span die geidentifiseerde hinderlaag in sy voertuie omring en onderdrukkende vuur lewer By ander geleenthede het hulle probeer om die vermeende hinderlaag met mortiere te onderdruk 32 Koevoet se teenintelligensie aktiwiteite was ewe effektief hoofsaaklik omdat die eenheid meer in kontak was met die burgerlike bevolking op plaaslike voetsoolvlak en anders as die SAW se intelligensie strukture spesifiek georganiseer was met die oog op onkonvensionele dws teen insurgensie oorlogvoering in gedagte 10 Koevoet was in staat om n suksesvolle onreelmatige veldtog teen PLAN te voer met behulp van pseudo guerrillas operateurs geklee in PLAN uniforms wat gebuite Sowjetwapens gedra het Dit het gehelp om agterdog in die geledere van die regte opstandelinge te saai en hul informante onseker te maak of enige opstandeling n ware PLAN vegter was dit het die PLAN se vermoe om politiseringsprogramme binne plaaslike gemeenskappe te hou ondermyn 38 Die pseudo guerrilla program was n goed bewaakte geheim totdat Koevoet deur die Namibiese howe gedwing is om besonderhede bekend te maak tydens die verhoor van Jonas Paulus in 1983 11 Bewerings van oorlogsmisdade WysigTerwyl Koevoet n buitengewone gevegsrekord in Namibie gehad het gedurende die laaste dekade van die oorlog het die eenheid n bietjie meer as 2800 insurgente gedood het en nog 463 gevange geneem terwyl Koevoet 151 gesneuweldes gely het 9 het dit ook die reputasie gekweek dat hy ook besonder brutaal en genadeloos was as onverskillig teenoor die SAW se gevegsreels was 39 In die loop van die Suid Afrikaanse Grensoorlog het PLAN Koevoet daarvan beskuldig dat hy talle menseregteskendings gepleeg het veral buitengeregtelike moorde en sluipmoorde 2 Koevoet word daarvan beskuldig dat dit aangehoudenis en gevangenes mishandel het en hulle aan verskillende vorme van marteling onderwerp het insluitend fisieke aanranding elektriese skokke en slaap kos en waterdeprevasie 2 Die eenheid het wel sy eie aanhoudingsfasiliteit bedryf waar sommige gevangenes onbepaald aangehou is 10 Die gevangenes het gevange insurgente ingesluit asook enige burger wat vermoed word dat hy belangrike inligting oor PLAN aktiwiteite besit In 1986 het die Namibiese howe beslis dat aangesien al die Koevoet gevangenes as gewone misdadigers deur n polisie eenheid in hegtenis geneem is hulle binne n tydperk van dertig dae op regsverteenwoordiging geregtig is Koevoet het hierdie uitspraak later ondermyn deur die Terrorismewet te gebruik 10 Twee veral omstrede kwessies wat met Koevoet na vore gekom het was die algemene gebruik om lyke van insurgente op die Casspirs van die eenheid te vertoon en die gebruik van pseudo guerrilla magte 2 Gedurende die vroee 1980 s het SWAPOL en die SAW hewige ontkennings uitgereik dat die vyande wat dood is in die openbaar uitgestal word en gewaarsku dat lede van die veiligheidsmagte wat hulle aan sulke gedrag toegedig het vervolg sal word 10 In Desember 1986 is foto s uitgelek aan die internasionale pers wat twee dooie insurgente vertoon wat oor die romp van n Koevoet Casspir gedrapeer is 10 Koevoet beweer dat die insurgente nie uitgestal word nie maar bloot teruggevoer word na die basis vermoedelik met die doel om die kopgeld te eis 10 en verklaar dat dit onprakties was om die lyke in die Casspirs op te berg weens die beperkte interne bergingsruimte van die voertuie 10 PLAN het daarop aangedring dat Koevoet se pseudo guerrilla magte gebruik word om gruweldade uit te voer wat later aan insurgente toegeskryf is 40 Die mees omstrede voorval waarby na bewering pseudo guerrilla s betrokke was was die moord op n gesin van 8 Ovambo burgers in Oshipanda 10 Die burgers is met Kalashnikov gewere geskiet en hulle huis is ingebreek 10 n Man wat aan die slagting ontsnap het beweer dat hy n Koevoet konstabel onder die aanvallers herken het 10 Koevoet en die burgerlike polisie blameer PLAN vir die moorde 10 Die persepsie van Koevoet se menseregte rekord onder die SAW se algemene personeel was byna universeel krities 39 Generaal Constand Viljoen wat tussen 1980 en 1985 as hoof van die SAW gedien het beweer dat Koevoet operateurs n wreedheid oor hulle gehad het wat beslis nie die harte en gedagtes van die mense bevorder het nie hulle gebruik wrede wrede metodes 39 Sy opvolger generaal Johannes Geldenhuys was nie minder skerp nie Koevoet sou byvoorbeeld in n gebied gaan dit opruim en die lyke dan versamel en agter hul voertuie deur die stat sleep Dit is duidelik dat hierdie soort optrede die plaaslike bevolking baie ontstel en ons sou vind dat ons skielik nie meer samewerking van die plaaslike bevolking gekry het nie 39 Generaal Georg Meiring wat tussen 1983 en 1987 as hoof van die Suidwes Afrikaanse Gebiedsmag gedien het het verklaar dat Koevoet nie n wet vir homself was nie Koevoet was net vir homself ek het dit gehaat om saam met hulle te werk 39 In 1996 is die Waarheids en Versoeningskommissie gestig om ondersoek in te stel na menseregteskendings wat in Suid Afrika en Namibie ingevolge die apartheidstelsel gepleeg is Die kommissie het voorgestel dat Koevoet die Oshipanda moorde uitvoer op grond van die verslag van die oorlewende ooggetuie 41 Dit was gunstig geneig tot die bewerings van PLAN dat Koevoet operateurs wreedhede uitgevoer het tydens pseudo guerrilla operasies om die insurgente saak te diskrediteer 41 Die kommissie beweer dat verkragting deur Koevoet operateurs algemeen was en dat vroue en meisies van alle ouderdomme slagoffers was met verwysing na n verslag wat deur die Nederlandse geloofsorganisasie Kairos opgestel is 41 Dit het Koevoet verantwoordelik gehou vir die summiere teregstelling van gevange PLAN opstandelinge insluitend diegene wat gewond of andersins ongeskik was en vir die mishandeling van aangehoudenes in sy interneringsfasiliteit 41 Sien ook WysigEugene de Kock noemenswaardige voormalige Koevoet operateurSelous Scouts32 Bataljon101 BataljonFlechasSenoi PraaqVerwysings Wysig 1 00 1 01 1 02 1 03 1 04 1 05 1 06 1 07 1 08 1 09 1 10 1 11 Hooper Jim 2013 1988 Koevoet Experiencing South Africa s Deadly Bush War Solihull Helion and Company pp 86 93 113 119 323 ISBN 978 1868121670 2 0 2 1 2 2 2 3 Simon Chesterman 2007 Civilians in War 2001 uitg International Peace Academy pp 27 29 ISBN 978 1 77007 328 9 3 0 3 1 3 2 Green Sparks Namibia The Nation After Independence pp 1 134 De Wet Potgieter Total Onslaught Apartheid s Dirty Tricks Exposed 2007 uitg Zebra Press p 5 ISBN 978 1555879884 5 0 5 1 Dreyer Ronald 1994 Namibia and Southern Africa Regional Dynamics of Decolonization 1945 90 London Kegan Paul International pp 73 87 100 116 ISBN 978 0710304711 Potgieter Thean Liebenberg Ian 2012 Reflections on War Preparedness and Consequences Stellenbosch Sun Media Press pp 70 81 ISBN 978 1920338855 7 0 7 1 7 2 7 3 7 4 7 5 7 6 7 7 7 8 7 9 Stapleton Timothy 2015 Warfare and Tracking in Africa 1952 1990 Abingdon on Thames Routledge Books pp 111 129 ISBN 978 1848935587 Beckett Ian Pimlott John 2011 Counter insurgency Lessons from History Yorkshire Pen amp Sword Books pp 204 219 ISBN 978 1848843967 9 0 9 1 9 2 9 3 9 4 9 5 9 6 9 7 9 8 9 9 Nowrojee Binaifer 1993 Divide and Rule State sponsored Ethnic Violence in Kenya New York Human Rights Watch pp 17 26 ISBN 978 1564321176 10 00 10 01 10 02 10 03 10 04 10 05 10 06 10 07 10 08 10 09 10 10 10 11 10 12 10 13 10 14 10 15 10 16 10 17 10 18 10 19 10 20 10 21 10 22 10 23 10 24 10 25 10 26 10 27 10 28 10 29 10 30 10 31 10 32 10 33 10 34 10 35 10 36 10 37 10 38 10 39 10 40 10 41 10 42 10 43 10 44 10 45 10 46 10 47 10 48 10 49 10 50 10 51 10 52 10 53 10 54 10 55 10 56 10 57 10 58 10 59 10 60 10 61 10 62 10 63 10 64 10 65 10 66 10 67 10 68 10 69 10 70 10 71 10 72 10 73 10 74 10 75 10 76 Herbstein Denis Evenson John 1989 The Devils Are Among Us The War for Namibia London Zed Books Ltd pp 28 61 92 ISBN 978 0862328962 11 0 11 1 11 2 Tsokodayi Cleophas Johannes Namibia s Independence Struggle The Role of the United Nations pp 1 305 12 0 12 1 12 2 O Brien Kevin 2010 The South African Intelligence Services From Apartheid to Democracy 1948 2005 Abingdon Routledge pp 104 110 ISBN 978 0415433976 Steyn Douw Soderlund Arne 2015 Iron Fist From The Sea South Africa s Seaborne Raiders 1978 1988 Solihull Helion amp Company Publishers pp 203 205 304 305 ISBN 978 1909982284 SWAPO s Army Organization Tactics and Prospects PDF Langley Central Intelligence Agency Oktober 1984 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 20 Januarie 2017 Besoek op 7 Januarie 2017 David Lush 1993 Last steps to Uhuru an eye witness account of Namibia s transition to independence 1993 uitg New Namibia Books pp 44 45 ISBN 978 9991631127 James III W Martin 2011 1992 A Political History of the Civil War in Angola 1974 1990 New Brunswick Transaction Publishers pp 207 214 239 245 ISBN 978 1 4128 1506 2 17 0 17 1 17 2 17 3 Hampson Fen Osler 1996 Nurturing Peace Why Peace Settlements Succeed Or Fail Stanford United States Institute of Peace Press pp 53 70 ISBN 978 1878379573 18 0 18 1 18 2 18 3 18 4 18 5 18 6 18 7 18 8 18 9 Sitkowski Andrzej 2006 UN peacekeeping myth and reality Westport Connecticut Greenwood Publishing Group pp 80 86 ISBN 978 0 275 99214 9 19 0 19 1 Stiff Peter 1989 Nine Days of War Alberton Lemur Books Pty Ltd pp 20 89 208 260 ISBN 978 0620142601 20 00 20 01 20 02 20 03 20 04 20 05 20 06 20 07 20 08 20 09 20 10 20 11 20 12 20 13 20 14 20 15 20 16 Goulding Marrack 2003 Peacemonger Baltimore Johns Hopkins University Press pp 158 171 ISBN 978 0801878589 21 0 21 1 Zolberg Aristide Suhrke Astri Aguayo Sergio 1989 Escape from Violence Conflict and the Refugee Crisis in the Developing World Oxford Oxford University Press pp 100 102 ISBN 978 0195363623 Clairborne John 7 April 1989 SWAPO Incursion into Namibia Seen as Major Blunder by Nujoma The Washington Post Washington DC Besoek op 18 Februarie 2018 23 0 23 1 23 2 23 3 23 4 23 5 23 6 23 7 McMullin Jaremey 2013 Ex Combatants and the Post Conflict State Challenges of Reintegration Basingstoke Palgrave Macmillan pp 81 89 ISBN 978 1 349 33179 6 24 0 24 1 24 2 24 3 Bailey Sydney 1994 The UN Security Council and Human Rights London Palgrave Macmillan pp 31 33 ISBN 978 0333629826 25 00 25 01 25 02 25 03 25 04 25 05 25 06 25 07 25 08 25 09 25 10 25 11 25 12 25 13 Krasno Jean Hayes Bradd Daniel Donald 2003 Leveraging for Success in United Nations Peace Operations Westport Connecticut Praeger pp 35 47 ISBN 978 0275978839 Fetherston A B 1994 Towards a Theory of United Nations Peacekeeping London Palgrave Macmillan p 67 ISBN 978 0333614624 27 0 27 1 Hearn Roger 1997 UN Peacekeeping in Action The Namibian Experience Philadelphia University of Pennsylvania Press pp 79 83 ISBN 978 0812216202 28 0 28 1 28 2 28 3 28 4 28 5 28 6 28 7 Colletta Nat Kostner Markus Wiederhofer Indo 1996 Case Studies of War To Peace Transition The Demobilization and Reintegration of Ex Combatants in Ethiopia Namibia and Uganda Washington DC Wereldbank pp 127 142 ISBN 978 0821336748 29 0 29 1 Some Namibia Special Policemen Confined to Bases New York Times New York City 16 Augustus 1989 Besoek op 29 Mei 2018 Wren Christopher S 31 Oktober 1989 South Africa Disbands Special Police in Namibia New York Times Besoek op 2007 10 24 31 0 31 1 World Police Encyclopedia ed by Dilip K Das amp Michael Palmiotto published by Taylor amp Francis 2004 bl 583 588 32 00 32 01 32 02 32 03 32 04 32 05 32 06 32 07 32 08 32 09 32 10 32 11 32 12 32 13 32 14 32 15 32 16 32 17 32 18 Pitta Robert Fannell Jeff 1993 South African Special Forces London Osprey Publishing pp 32 49 ISBN 978 1855322943 33 0 33 1 33 2 33 3 33 4 Harmse Kyle Dunstan Simon 23 February 2017 South African Armour of the Border War 1975 89 Oxford Osprey Publishing pp 22 26 ISBN 978 1472817433 Gleijeses Piero 2013 Visions of Freedom Havana Washington Pretoria and the Struggle for Southern Africa 1976 1991 United States The University of North Carolina Press pp 498 499 ISBN 978 1469609683 35 0 35 1 Stiff Peter 2004 The Covert War Koevoet Operations in Namibia 1979 1989 Alberton Galago Publishing Pty Ltd pp 53 121 ISBN 978 1919854038 Shultz Richard 1988 Soviet Union and Revolutionary Warfare Principles Practices and Regional Comparisons Stanford California Hoover Institution Press pp 121 123 140 145 ISBN 978 0817987114 Namibia Mine Ban Policy Geneva International Campaign to Ban Landmines and the Cluster Munition Coalition ICBL CMC 1999 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Julie 2017 Besoek op 15 Julie 2017 Reno William 2011 Warfare in Independent Africa Cambridge Cambridge University Press pp 102 103 ISBN 978 1107006126 39 0 39 1 39 2 39 3 39 4 Hamann Hilton 2007 2003 Days of the Generals Cape Town Struik Publishers pp 64 65 ISBN 978 1868723409 Mitchell Thomas 2008 Native vs Settler Ethnic Conflict in Israel Palestine Northern Ireland and South Africa Westport Greenwood Publishing Group pp 144 145 ISBN 978 0313313578 41 0 41 1 41 2 41 3 Truth and Reconciliation Commission of South Africa Truth and Reconciliation Commission of South Africa Report Volume Two PDF Pretoria Department of Justice and Constitutional Development p 76 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 4 November 2009 Besoek op 22 Mei 2021 Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal Ontsluit van https af wikipedia org w index php title Koevoet polisie eenheid amp ol,