×
Hindoeïsme

Hindoeïsme is die grootste godsdiens in Indië, Nepal en Mauritius, asook van ongeveer ’n halfmiljoen mense van Indiese oorsprong in Suid-Afrika. Dit word ook as ’n dharma, of lewenswyse, beskou. Dit is die derde grootste godsdiens in die wêreld, met meer as 1,25 miljard aanhangers, of 15-16% van die wêreldbevolking, wat as Hindoes bekend is. Die woord "Hindoe" is ’n term wat net buite die groep vir hulle gebruik word, en hoewel Hindoeïsme al die oudste godsdiens in die wêreld genoem is, beskou baie beoefenaars van die godsdiens dit as Sanatana Dharma (Sanskrit: सनातन धर्म, "die Ewige weg") – dit verwys na die idee dat sy oorsprong buite die menslike geskiedenis gevind kan word, soos in die Hindoegeskrifte onthul word. Nog ’n term is Vaidika dharma, "die dharma van die Vedas", hoewel dit minder gepas is.

Lande met Hindoes.
Historiese verspreiding van Hindoeïsme van Indië na Suidoos-Asië.

Hindoeïsme is ’n uiteenlopende stelsel van gedagtes wat gekenmerk word deur ’n reeks filosofieë en gedeelde begrippe, rituele, kosmologiese stelsels, pelgrimsterreine en gedeelde teksbronne wat onder meer teologie, metafisika, mitologie, Vediese yajna, joga, rituele en tempelbouwerk insluit. Prominente temas in Hindoeïsme sluit in die vier purusharthas, die vier doele van die die lewe: dharma (etiek/pligte), artha (sukses/werk), kama (begeertes/passies) en moksha (bevryding/vryheid van die siklus van dood en hergeboorte/verlossing), sowel as karma (aksie, bedoeling en gevolge) en samsara (die siklus van dood en hergeboorte). Hindoeïsme skryf ewige pligte voor, onder meer eerlikheid, weerhouding daarvan om ander lewende wesens seer te maak, geduld, selfbeheersing, deugsaamheid en deernis. Hindoepraktye sluit in rituele soos puja (aanbidding) en ritmiese voordrag, meditasie (dhyana), sanskara (deurgangsrites), jaarlikse feeste en per geleentheid pelgrimstogte. Sommige Hindoes laat hulle sosiale lewe en materiële besittings agter in ruil vir ’n lewe in ’n klooster om moksha te bereik.

Hindoegeskrifte word geklassifiseer as dié wat gehoor is en dié wat onthou word. Die belangrikstes is die Vedas, Upanishads, Puranas, Mahabharatas, Ramayanas en Agamas. Die vier grootste denominasies van Hindoeïsme is tans Vaishnavisme, Shaivisme, Shaktisme en Smartisme. Bronne van gesag en ewige waarhede in die Hindoegeskrifte speel ’n belangrike rol, maar daar is ook ’n sterk Hindoetradisie om gesag te bevraagteken ten einde ’n groter begrip van dié waarhede te ontdek en die tradisie verder te ontwikkel. Buiten dat dit die oorheersende godsdiens in Indië, Nepal en Mauritius is, is daar ook aansienlike Hindoegemeenskappe in Suidoos-Asië, insluitende in Bali in Indonesië, die Karibiese Seegebied, Noord-Amerika, Europa, Oseanië en Afrika. Dit is naas die Islam die vinnigs groeiende godsdiens in die wêreld.

Inhoud

’n Balinese Hindoegesin ná puja in die Bratantempel in Bali, Indonesië.

Die woord "Hindoe" is afgelei van die Indo-Ariese/Sanskrit-wortel sindhu. Die Proto-Irannese klankverandering van *s na h het tussen omstreeks 850 en 600 v.C. plaasgevind, volgens die professor in Indologie Asko Parpola.

Die gebruik van die term "Hindoeïsme" om ’n versameling praktyke en geloofsoortuigings te beskryf is ’n redelik onlangse ontwikkeling: Dit is in 1816-'17 die eerste keer deur die godsdienshervormer radja Ram Mohun Roy gebruik. Omstreeks 1830 is dit gebruik deur Indiërs wat Britse kolonialisme teengestaan het en hulleself wou onderskei van ander godsdiensgroepe.

Die woord "Hindoe" is veel ouer en was vermoedelik die naam wat gebruik is vir die Indusrivier in die noordwestelike deel van die Indiese subkontinent. (Die Indo-Ariese woord sindhu beteken "rivier" of "oseaan".) Dit word dikwels in die Rigveda gebruik. Volgens die Britse geleerde Gavin Flood is die term die eerste keer gebruik as ’n Persiese naam vir die mense wat oorkant die Indus (Sanskrit: Sindhu) gewoon het, meer spesifiek in die inskripsie uit die 6de eeu v.C. van Darius I (550-486 v.C.). Dit was dus ’n geografiese aanduiding en nie ’n godsdiensterm nie. Onder die vroegste verwysings na "Hindoe" met betrekking tot godsdiens is dalk in die 7de-eeuse Chinese geskrif Rekord van die Westelike streke deur Xuanzang en die 14de-eeuse Persiese geskrif Futuhu's-salatin deur 'Abd al-Malik Isami.

Die Arabiese term al-Hind verwys ook na die mense wat oorkant die Indus woon. Dié term kom van die pre-Islamitiese Persiese term Hindū, wat na alle Indiërs verwys. Teen die 13de eeu is Hindustan gebruik as ’n gewilde alternatiewe naam vir Indië, wat beteken die "land van Hindoes".

Die term "Hindoe" is later soms in Sanskritgeskrifte van tussen die 15de en 18de eeu gebruik om ’n onderskeid te tref tussen Hindoes en Moslems, wat Yavanas ("buitelanders) of Mlecchas ("barbare") genoem is. Europese handelaars en koloniste het die term eers teen die einde van die 18de eeu begin gebruik om te verwys na aanhangers van Indiese godsdienste.

Hindoeïsme sluit uiteenlopende idees oor spiritualiteit en tradisies in, maar het geen ekklesiastiese orde, onbetwiste godsdiensowerhede, beheerliggaam, profete of heilige boek nie – Hindoes kan kies of hulle politeïsties, panteïsties, panenteïsties, pandeïsties, henoteïsties, monoteïsties, monisties, agnosties, ateïsties of humanisties wil wees. Volgens Doniger is die "idees oor al die belangrike kwessies van geloof en leefstyl – vegetarisme, niegeweld, ’n geloof in hergeboorte, selfs kaste – ’n onderwerp van debat, nie dogma nie".

Vanweë die groot reeks tradisies en idees wat deur die term "Hindoeïsme" gedek word, is dit moeilik om ’n omvattende definisie saam te stel. Die godsdiens "daag ons begeerte uit om dit te definieer en kategoriseer". Dit is al beskryf as ’n godsdiens, ’n godsdienstradisie, ’n stel godsdienstige sienings en ’n "lewenswyse". Uit ’n Westerse leksikale standpunt word na Hindoeïsme as ’n godsdiens verwys, nes na ander gelowe. In Indië word die term "dharma" verkies, wat ’n breër betekenis het as die Westerse woord "godsdiens".

Die studie van Indië en sy kulture en godsdienste, asook die term "Hindoeïsme", is gevorm deur die belange van kolonialisme en deur die Westerse begrip van godsdiens. Sedert die 1990's is dié invloede die onderwerp van debat onder geleerdes en onder kritici van Westerse sienings oor Indië.

Sienings oor strominge

Die om, ’n gestileerde letter van die Devanagari-skrif, word in Hindoeïsme as ’n godsdienssimbool gebruik.

Hindoeïsme, soos wat dit algemeen bekend is, kan in ’n paar groot strominge verdeel word. Van die historiese verdeling in ses hooffilosofieë is twee skole, Vedanta en Yoga, tans die prominentste. As dit volgens hoofgode verdeel word, is die vier moderne strominge Vaishnavisme (Vishnu), Shaivisme (Shiva), Shaktisme (Devi) en Smartisme (vyf gode wat as gelykes behandel word). Hindoeïsme aanvaar talle goddelike wesens: Baie Hindoes beskou hulle as aspekte of manifestasies van ’n enkele, onpersoonlike absolute realiteit van God; ander Hindoes glo ’n spesifieke godheid verteenwoordig die oppergod en die ander is laer manifestasies van dié oppergod. Ander kenmerke is die erkenning van atman (die siel, self), reïnkarnasie van die atman en karma, en ’n geloof in dharma (pligte, regte, wette, waardes en die regte leefwyse).

McDaniel (2007) klassifiseer Hindoeïsme in ses groot soorte en verskeie klein soorte, ten einde die uitdrukking van emosies onder Hindoes te verstaan. Volgens McDaniel is die hoofsoorte Volkshindoeïsme, geskoei op plaaslike tradisies en kultusse van plaaslike godhede, en die oudste, niegeskrewe stelsel; Vediese Hindoeïsme, wat geskoei is op die vroegste Vedas wat na die 2de millennium v.C. teruggespoor kan word; Vedantiese Hindoeïsme, wat gebaseer is op die filosofie van die Upanishads, insluitende Advaita Vedanta, wat klem lê op kennis en wysheid; Yoga-Hindoeïsme, wat die teks van die Yoga Sutras volg en klem lê op selfondersoekende bewustheid; Dharmiese Hindoeïsme of "daaglike moraliteit", wat volgens McDaniel in sekere boeke gestereotipeer word as die "enigste vorm van die Hindoegodsdiens met ’n geloof in karma, koeie en kaste"; en bhakti of gewyde Hindoeïsme, waar intense emosies uitvoerig geïnkorporeer word in die navolging van die spirituele.

Michaels onderskei tussen drie Hindoegodsdienste en vier vorme van Hindoegodsdienstigheid. Die drie godsdienste is "Brahmanies-Sanskritiese Hindoeïsme", "volks- en stamgodsdienste" en "gestigte godsdienste". Die vier vorme van godsdienstigheid is die klassieke "karma-marga", jnana-marga, bhakti-marga en "heroïsme", met sy wortels in militaristiese tradisies. Dié tradisies sluit in Ramaïsme (die aanbidding van Rama, ’n held uit die epiese letterkunde; daar word geglo hy is ’n reïnkarnasie van Vishnu), sowel as dele van politieke Hindoeïsme. "Heroïsme" word ook virya-marga genoem. Volgens Michaels behoort die meeste Hindoes tot een van die "gestigte godsdienste", soos Vaishnavisme en Shaivisme wat op verlossing fokus en dikwels minder klem lê op Brahmaanse (priesterlike) gesag. Hy sê onder die "gestigte godsdienste" is Boeddhisme, Djainisme en Sikhisme wat nou aparte godsdienste is; sinkretiese bewegings; en verskeie "ghoeroeïsmes" en neogodsdienstige bewegings.

Hindoe-sienings

Hindoes se geloofsoortuigings is uitgebreid en uiteenlopend en daarom word dikwels na Hindoeïsme as ’n "familie godsdienste" verwys eerder as een godsdiens. In dié groep godsdienste is daar verskillende teologieë, praktyke en heilige geskrifte.

Die godsbegrip in Hindoeïsme is kompleks en teenstrydig. In een opsig word Brahma as 'n panteïstiese god beskou wat in alle dinge en mense teenwoordig is, en in 'n ander opsig as 'n transendente, persoonlike god.

Die Hindoeïste het 'n sterk leerstelling oor reïnkarnasie. Hulle glo dat die menslike siel dikwels in ander liggame op aarde gebore word. Die liggaam word oud en sterf, maar die siel word weer in 'n nuwe liggaam gebore om sodoende sy ontwikkeling na hoër vlakke van goddelikheid voort te sit. 'n Beter karma word deur goeie werke en geregtigheid (dharma) opgebou. Uiteindelik sal die siklus van nuwe geboortes verbreek word wanneer die siel met die universele god saamsmelt. Vroeër of later sal dit met elke mens gebeur – niemand gaan verlore nie. Vir die onkundiges en dwalendes sal dit net langer neem om dié toestand te bereik. 'n Persoon met 'n slegte karma, wat deur negatiewe en selfsugtige dade gekenmerk word, sal in sy volgende lewensiklus gestraf word deur 'n minderwaardiger en moeiliker lewe te lei. Iemand met 'n goeie karma sal voorspoed, aansien en seëninge ervaar.

Sanatana Dharma

Vir sy aanhangers is Hindoeïsme ’n tradisionele leefwyse. Baie beoefenaars verwys na die "ortodokse" vorm daarvan as Sanatana Dharma, die "ewige wet" of "ewige weg". Hindoes meen Hindoeïsme is duisende jare oud. Die tydlyn van gebeure in die antieke Indiese geskiedenis voorsien ’n chronologie van gebeure in verband met Hindoeïsme wat lank voor 3000 v.C. begin. Die Sanskrit-woord "dharma" het ’n veel breër betekenis as "godsdiens" en is nie gelyk daaraan nie. Alle aspekte van ’n Hindoe se lewe – die verkryging van rykdom (artha), die vervulling van wense (kama) en die verkryging van bevryding (moksha) is deel van dharma.

Volgens die Encyclopædia Britannica het Sanatana Dharma histories verwys na die "ewige" pligte wat godsdienstig in Hindoeïsme verorden word, soos eerlikheid, die weerhouding daarvan om ander lewende wesens seer te maak, reinheid, selfbeheersing, deugsaamheid, deernis, ensovoorts. Dié pligte geld ongeag ’n Hindoe se klas, kaste of sekte en hulle staan in teenstelling met svadharma, ’n mens se "eie plig" in ooreenstemming met jou klas of kaste (varna) en lewenstadium (purushartha). In onlangse jare is die term deur Hindoe-leiers, hervormers en nasionaliste gebruik om na Hindoeïsme te verwys. Sanatana dharma het ’n sinoniem geword vir die "ewige" waarheid en leringe van Hindoeïsme, wat bo geskiedenis verhewe en "onveranderlik, ondeelbaar en uiteindelik niesektaries is".

Volgens ander geleerdes soos Kim Knott en Brian Hatcher verwys Sanatana Dharma na ’n "tydlose, ewige stel waarhede", en is dit hoe Hindoes die oorsprong van hulle godsdiens beskou. Dit word gesien as dié ewige waarhede en tradisie met ’n oorsprong buite die menslike geskiedenis en wat goddelik onthul word in die Vedas – die antiekste geskrifte van die wêreld. Vir baie Hindoes is die Westerse term "godsdiens" in die mate waarin dit beteken "dogma en ’n instelling wat na ’n enkele stigter teruggespeur kan word", ongeskik vir hulle tradisie, sê Hatcher. Vir hulle is Hindoeïsme ’n tradisie wat na minstens die antieke Vediese era teruggespeur kan word.

Vaidika dharma

Sommige verwys na Hindoeïsme as die Vaidika dharma. Die woord 'Vaidika' beteken "wat afgelei is van die Vedas" of "in verband met die Vedas". Geleerdes het die terme Vaidika en Avaidika tradisioneel gebruik vir onderskeidelik dié wat die Vedas as ’n gesaghebbende bron van kennis beskou en dié wat dit nie doen nie, om te onderskei tussen verskeie Indiese skole van Djainisme, Boeddhisme en Charvaka. Volgens Klaus Klostermaier is die term Vaidika dharma die vroegste selfbeskrywing van Hindoeïsme. Arvind Sharma meen daar is bewyse dat Hindoes dié term al teen die 4de eeu gebruik het.

Die term Vaidika dharma dui op ’n kode of praktyk wat "op die Vedas gebaseer is", maar dit is onduidelik wat dit presies beteken, sê Julius Lipner. Dit beteken nie Hindoes heg ’n algemeen aanvaarde betekenis aan die term nie. Baie het nie afskrifte van die Vedas nie en het dit nie gelees, soos Christene met die Bybel doen en Moslems met die Koran, nie. Dit beteken egter nie hulle hele lewensoriëntasie kan nie na die Vedas teruggespoor word nie.

Om die Vedas se gesag te aanvaar beteken dikwels bloot dat iemand homself as ’n Hindoe beskou, en "die meeste Indiërs bewys vandag lippediens aan die Vedas en het geen erg aan die inhoud van die geskrifte nie".

Hindoe-modernisme

Swami Vivekananda was ’n sleutelfiguur in die bekendstelling van Vedanta en Yoga in Europa en die VSA; Hy het die gaping tussen gelowe oorbrug en Hindoeïsme ’n wêreldgodsdiens gemaak.

Sedert die 19de eeu het Indiese moderniste Hindoeïsme hervestig as ’n belangrike bate van die Indiese beskawing; hulle het dit "gereinig" van sy tantriese elemente en die fokus op Vediese elemente vergroot. Westerse stereotipes is omgekeer, klem is op die universele aspekte gelê en moderne benaderings tot sosiale probleme is ingestel. Dié veranderings het groot byval gevind – nie net in Indië nie, maar ook in die Weste. Belangrike verteenwoordigers van "Hindoe-modernisme" is radja Ram Mohun Roy, Vivekananda, Sarvepalli Radhakrishnan en Mahatma Gandhi. Roy is bekend as die vader van die Hindoe-renaissance. Hy het ’n groot invloed uitgeoefen op Swami Vivekananda (1863-1902), wat volgens Flood ’n "baie belangrike figuur was in die ontwikkeling van ’n moderne Hindoe-selfbegrip en in die formulering van ’n Westerse siening van Hindoeïsme".

Sentraal tot Vivekananda se filosofie is die idee dat die goddelike in alle wesens bestaan, dat alle mense eenheid met dié "ingebore goddelikheid" kan bereik en dat liefde en sosiale harmonie bevorder sal word as mense dié goddelikheid as die kern van ander sien. Hy het gemeen daar is ’n wesentlike eenheid in Hindoeïsme wat ten grondslag aan die uiteenlopendheid van sy baie vorme lê. Volgens Flood word Vivekananda se visie van Hindoeïsme vandag "algemeen aanvaar deur die meeste Engelssprekende middelklas-Hindoes". Radhakrishnan het Westerse rasionalisme met Hindoeïsme probeer versoen en "Hindoeïsme voorgestel as ’n wesentlik rasionalistiese en humanistiese godsdienservaring".

Dié "globale Hindoeïsme" vind wêreldwyd aanklank en reik bo nasionale grense uit", en volgens Flood "word dit ’n wêreldgodsdiens naas die Christendom, Islam en Boeddhisme", vir beide die Hindoe-diaspora en Westerlinge wat by nie-Westerse kulture en godsdienste aanklank vind. Dit lê klem op universele spirituele waardes soos sosiale geregtigheid, vrede en "die spirituele transformasies van humaniteit". Dit is aangehelp deurdat elemente van die Hindoe-kultuur na die Weste uitgevoer is, daar gewild geraak en as ’n gevolg in Indië weer gewilder geraak het.

Regtelike definisie

Die definisie van Hindoeïsme kragtens die Indiese reg is: "Die aanvaarding van die Vedas met eerbied; die erkenning van die feit dat die maniere van of middele tot verlossing uiteenlopend is; en die besef van die waarheid dat die aantal gode wat aanbid kan word groot is".

Vyf gode van die Smarta-tradisie: Ganesha (middel) met Shiva (links bo), Parvati (regs bo), Vishnu (links onder) en Surya (regs onder).

Hindoeïsme het geen sentrale gesag nie en baie praktiserende Hindoes behoort nie tot enige spesifieke denominasie of tradisie nie. Geleerdes gebruik egter vier belangrike denominasies in studies: Vaishnavisme, Shaivisme, Shaktisme en Smartisme. Die verskille tussen hulle behels hoofsaaklik die sentrale godheid wat aanbid word, die tradisies en die siening oor verlossing. Lipner meen Hindoes volg dikwels meer as een denominasie; hy stel die term "Hindoe-polisentrisme" voor.

In Vaishnavisme word Vishnu en sy avatars aanbid, veral Krishna en Rama. Die volgelinge van dié tradisie is gewoonlik nieasketies, monasties, en geneig tot gemeenskapsgeleenthede en aanbiddingspraktyke wat geïnspireer is deur die "intiem liefdevolle, vreugdevolle, spelerige" Krishna en ander Vishnu-avatars. Dit sluit in gemeenskapsdanse, die sing van kirtans en bhajans, met klank en musiek wat volgens sommige mense meditasie- en spirituele kragte het. Tempelaanbidding en feeste is gewoonlik opgesmuk. Die Bhagavad Gita en die Ramayana, asook Vishnu-geörienteerde Puranas verskaf die teïstiese fondament daarvan. Filosofies is die geloofsoortuigings gewortel in die dualistiese subskole van Vedantiese Hindoeïsme.

In Shaivisme word op Shiva gefokus. Shaivas word meer aangetrek deur asketiese individualisme, en dit het verskeie subskole. Hulle praktyke sluit in bhakti-styl gewydheid, en tog neig hulle geloofsoortuigings na niedualistiese, monistiese skole van Hindoeïsme soos Advaita en Raja Yoga. Sommmige Shaivas aanbid in tempels, terwyl ander klem lê op joga en daarna streef om binne-in een met Shiva te wees. Avatars is ongewoon en sommige Shaivas sien god as halfmanlik, halfvroulik; as ’n vermenging van die manlike en vroulike beginsels (Ardhanarishvara). Shaivisme is verwant aan Shaktisme, deurdat Shakti beskou word as die gade van Shiva. Gemeenskapsvierings sluit in feeste en deelname aan pelgrimstogte soos die Kumbh Mela. Shaivisme word veral beoefen in die Himalaja-streek noord van Kasjmir tot by Nepal en in Suid-Indië.

Shaktisme fokus op die aanbidding van die godin Shakti of Devi as kosmiese moeder en word veral beoefen in noordoostelike en oostelike deelstate van Indië soos Assam en Bengale. Devi word uitgebeeld as ’n sagter vorm soos Parvati, die gade van Shiva; of as ’n kragtige vegtergodin soos Kali en Durga. Shakti word erken as die krag wat aan die manlike beginsel tot grondslag lê. Shaktism word ook met Tantra-praktyke verbind. Gemeenskapsvierings sluit in feeste, waarvan sommige optogte en die dompeling van idole in water behels.

Aanbidding in Smartisme sentreer om vyf Hindoe-godhede: Shiva, Vishnu, Ganesha, Surya en Parvati. Die Smarta-tradisie het tydens die (vroeë) klassieke tydperk van Hindoeïsme, omstreeks die begin van die huidige era, ontstaan toe Hindoeïsme uit die wisselwerking tussen Brahmanisme en plaaslike tradisies te voorskyn gekom het. Dié tradisie word verbind met Advaita Vedanta en beskou Adi Shankara as die stigter en hervormer van Smartisme. Die term "Smartisme" is afgelei van die Smriti-geskrifte, wat beteken "dit wat onthou word". Dié vorm van Hindoeïsme beoefen ’n filosofiese Jnana yoga, die bestudering van geskrifte, nadenke en meditasie om die self se eenheid met God te verstaan.

Daar is geen sensusdata beskikbaar oor die demografiese geskiedenis of neigings van die tradisies in Hindoeïsme nie. Ramings verskil oor die aantal gelowiges van die verskillende tradisies. Volgens ’n raming in 2010 deur Johnson en Grim is die Vaishnavisme-tradisie die grootste, met sowat 641 miljoen of 67,6% van Hindoes; gevolg deur Shaivisme, met 252 miljoen of 26,6%; Shaktisme, met 30 miljoen of 3,2%; en ander tradisies, insluitende Neo-Hindoeïsme en Hervorming-Hindoeïsme, met 25 miljoen of 2,6%. Volgens Jones en Ryan is Shaivisme egter die grootste tradisie.

Paneelreliëf aan ’n muur van die Hoysaleswara-tempel in Karnataka in Indië van die Trimurti: Brahma, Shiva en Vishnu.

Prominente temas in Hindoeïstiese geloofsoortuigings sluit in (hoewel dit nie beperk is nie tot) dharma (etiek/pligte), samsara (die voortdurende siklus van geboorte, lewe, dood en hergeboorte), karma (optrede, bedoeling en gevolge), moksha (bevryding van samsara) en die verskillende yogas (weë of praktyke).

Purusharthas (doelwitte van die lewe)

In klassieke Hindoeïsme word vier doelwitte van die menslike lewe (Purusharthas) aanvaar: dharma, artha, kama en moksha.

Dharma (regverdigheid, etiek)

Dharma (Sanskrit: धर्म) word beskou as die belangrikste doel van ’n mens se lewe. Die begrip omvat gedrag wat beskou word as in ooreenstemming met die orde wat die lewe en die heelal moontlik maak, en sluit in pligte, regte, wette, gedrag, deugde en "die regte lewenswyse". Dharma is volgens Van Buitenen dit wat alle lewende mense moet aanvaar en respekteer om harmonie en orde in die wêreld te handhaaf.

Artha (lewensbestaan, rykdom)

Artha (Sanskrit: अर्थ) is die nastrewing van rykdom vir ’n lewensbestaan, verpligtings en ekonomiese vooruitgang. Dit sluit in die politieke lewe, diplomasie en materiële welsyn. Artha sluit dus alle lewensmiddele, bedrywighede en hulpbronne in wat ’n mens in staat stel om in die toestand te wees waarin hy wil wees wat betref rykdom, beroep en finansiële sekuriteit. Die behoorlike nastrewing van artha word beskou as ’n belangrike doel van die menslike lewe.

Kama (sensuele plesier)

Kama (Sanskrit, Pali: काम) beteken begeerte, wense, passie, verlange, ’n plesier van die sintuie, die estetiese genieting van die lewe en liefde, met of sonder seksuele konnotasies. In Hindoeïsme word kama beskou as ’n noodsaaklike en gesonde doel van die menslike lewe indien dit nagestreef word sonder om dharma, artha en moksha in te boet.

Moksha (bevryding, bevryding van samsara)

Moksha (Sanskrit: मोक्ष) of mukti (Sanskrit: मुक्ति) is die uiteindelike, belangrikste doel in Hindoeïsme. In ’n sin is moksha ’n begrip wat verbind word met bevryding van hartseer, lyding en samsara (die siklus van geboorte en hergeboorte). Vanweë ’n geloof in die onvernietigbaarheid van die siel word die dood as onbelangrik beskou met betrekking tot die kosmiese self.

Die betekenis van "moksha" verskil van een denkskool tot ’n ander. Advaita Vedanta bepaal byvoorbeeld dat nadat ’n mens moksha bereik het, hy sy "siel, self" ken en dit identifiseer as een met Brahman en almal in alle opsigte. Die volgelinge van Dvaita-skole (dualistiese skole) identifiseer individuele "siel, self" in ’n moksha-toestand as apart van Brahman, maar oneindig naby, en glo hulle sal die ewigheid in ’n loka (hemel) deurbring nadat hulle moksha bereik het. Vir teïstiese skole van Hindoeïsme is moksha die bevryding van samsara, terwyl moksha volgens ander skole soos die monistiese skool in die huidige lewe moontlik is en ’n sielkundige begrip is. Volgens Deutsch is moksha ’n perfekte bestaanstoestand – van selfbewuswording, van vryheid en van "bewuswording van die hele heelal as die Self". Klostermaier meen moksha in hierdie skole impliseer ’n bevryding van voorheen belemmerde vermoëns, ’n verwydering van hindernisse vir ’n onbeperkte lewe wat ’n mens in staat stel om waarlik ’n persoon in die volle sin te wees; die begrip impliseer ’n ongebruikte menslike potensiaal van kreatiwiteit, meegevoel en begrip wat voorheen geblokkeer is. Moksha is meer as ’n bevryding van die lydingsiklus van geboorte en hergeboorte; die Vedantiese skool verdeel dit in twee: Jivanmukti (bevryding in hierdie lewe) en Videhamukti (bevryding ná die dood).

Karma en samsara

"Karma" kan letterlik vertaal word as "aksie", "werk" of "daad", en verwys ook na die Vediese teorie van "morele wet van oorsaak en gevolg". Die teorie is ’n kombinasie van (1) veroorsaking (kousaliteit) wat eties kan wees of nie; (2) etisering, dat goeie of slegte dade gevolge het; en (3) hergeboorte. Karma verduidelik die huidige omstandighede van ’n individu aan die hand van sy of haar dade in die verlede. Dié dade en hulle gevolge kan in ’n persoon se huidige lewe wees of, volgens sommige skole, in vorige lewens. Dié siklus van geboorte, lewe, dood en hergeboorte waord samsara genoem. Bevryding van samsara deur moksha verseker langdurige geluk en vrede, word geglo.

Die antieke geskrifte van Hindoeïsme is in Sanskrit. Hulle word in twee dele geklassifiseer: Shruti en Smriti. Shruti is "nie deur ’n mens gemaak nie", maar aan die rishi's (sieners) geopenbaar en dit word beskou as van die hoogste gesag; die Smriti is mensgemaak en het sekondêre gesag. Hulle is die twee belangrikste bronne van dharma – die ander twee is Sista Achara/Sadachara ("gedrag van edel mense") en Atma tusti ("wat jouself behaag").

Die Rigveda is die eerste van vier Vedas en een van die oudste godsdiensgeskrifte. Dié Rigveda-manuskrip is in die Devanagari-skrif.

Hindoegeskrifte is saamgestel, gememoriseer en baie eeue lank en oor geslagte heen verbaal oorgedra voordat hulle neergeskryf is. Wysgeers het die leerstellings oor eeue heen verfyn en uitgebrei, en geskrifte ontwikkel met epistemologiese en metafisiese teorieë van ses klassieke skole van Hindoeïsme.

Shruti (letterlik "dit wat gehoor word") verwys veral na die Vedas, wat die vroegste rekord van die Hindoegeskrifte uitmaak, en word beskou as ewige waarhede wat aan die antieke wysgeers geopenbaar is. Daar is vier Vedas – Rigveda, Samaveda, Yajurveda en Atharvaveda. Elk word onderverdeel in vier belangrike soorte geskrifte – die Samhitas (mantras en seënbedes), die Aranyakas (geskrifte oor rituele, seremonies, offerandes en simboliese offerandes), die Brahmanas (kommentaar op rituele, seremonies en offerandes) en die Upanishads (geskrifte wat meditasie, filosofie en spirituele kennis bespreek).

Die Upanishads is die fondament van Hindoefilosofie en het ’n groot invloed op uiteenlopendes tradisies gehad. Hulle is die invloedrykste van al die Hindoegeskrifte en word beskou as tekste par excellence van Hindoeïsme – hulle sentrale idees beïnvloed steeds gedagtes en tradisies. Daar is 108 Upanishads, waarvan tussen 10 en 13 deur geleerdes beskou word as die heel belangrikstes.

Die merkwaardigste van die Smritis ("wat onthou word") is die epiese verhale en die Puranas. Die epiese verhale bestaan uit die Mahabharata en Ramayana. Die Bhagavad Gita ("Lied van die Heer") is ’n integrale deel van die Mahabharata en een van die gewildste heilige geskrifte in Hindoeïsme. Die Puranas, wat van omstreeks 300 n.C. saamgestel is, bevat uitgebreide mitologieë en is sentraal in die verspreiding van algemene temas van Hindoeïsme deur lewendige vertellings. Die Yoga Sutras is ’n klassieke geskrif vir die Hindoeïstiese Yoga-tradisie, wat in die 20ste eeu opnuut gewild geword het.

Sedert die 19de eeu het Indiese moderniste die "Ariese oorsprong" van Hindoeïsme weer beklemtoon; hulle het die geloof "gesuiwer" van sy tantriese elemente en die Vediese elemente weer uitgelig. Hindoemoderniste soos Vivekananda beskou die Vedas as die wette van die spirituele wêreld wat steeds sal bestaan al word hulle nie meer aan die wysgeers geopenbaar nie. In die tantriese tradisie verwys Agamas na gesaghebbende geskrifte oor die leringe van Shiva aan Shakti, terwyl Nigamas verwys na die Vedas en die leringe van Shakti aan Shiva. In Agamiese skole is die Vedas en Agamas ewe gesaghebbend.

Rituele

’n Bruilof is die omvattendste ritueel wat ’n Hindoe in sy lewe sal onderneem. ’n Tipiese Hindoetroue word met ’n vuurritueel (op foto) voltrek.

Die meeste Hindoes hou tuis godsdiensrituele. Dié rituele wissel aansienlik van streek tot streek, dorp tot dorp en individu tot individu. Hulle is nie verpligtend nie.

Die aard en plek van die rituele is die individu se keuse. Sommige diep godsdienstige Hindoes doen daagliks rituele soos aanbidding teen dagbreek (gewoonlik by ’n gesinsaltaar) nadat hulle gebad het. Dit sluit gewoonlik die aansteek van ’n lamp en ’n offerande van kos voor die beelde van gode in, asook die opsê van godsdienstekste, die sing van bhajans (gewyde liedere), joga, meditasie, die sing-praat van mantras, ensovoorts.

Vediese rituele voor ’n heilige vuur (yajna) en die sing van Vediese liedere word ook op spesiale geleenthede uitgevoer, soos op ’n bruilof. Rituele by ander groot gebeure in die lewenstadium, soos ná die dood, sluit die yajna en die praat-sing van Vediese mantras in.

Die woorde van die mantras is "self heilig" en "omvat nie linguistiese uitings nie". Soos Klostermaier opmerk, word hulle eerder in hulle toepassing in Vediese rituele magiese klanke, "’n middel tot ’n doel". In die Brahmaniese perspektief het die klanke hulle eie betekenis; mantras word beskou as "oerritmes van die skepping" wat dit waarna hulle verwys, voorafgegaan het. Deur hulle op te sê word die kosmos geregenereer. "Solank as wat die suiwerheid van die klanke behou word, sal die opsê van die mantras doeltreffend wees, of hulle deur mense verstaan word of nie."

Deurgangsrites

Groot mylpale in die lewe word in Hindoeïsme as sanskaras (deurgangsrites) gevier. Die deurgangsrites is nie verpligtend nie en verskil grootliks van een gender, gemeenskap of streek tot die ander. Die Gautama Dharmasutra is in die middel van die eerste millennium v.C. saamgestel en lys 48 sanskaras, terwyl die Gryhasutra en ander geskrifte wat eeue later saamgestel is, tussen 12 en 16 sanskaras noem. Die lys sanskaras omvat beide uiterlike rituele, soos die viering van ’n baba se geboorte en ’n baba se naamgeeseremonie, en innerlike rites van resolusies en etiek, soos barmhartigheid en ’n positiewe houding.

Die belangrikste deurgangsrites sluit in swangerskap, die rite voor die fetus begin beweeg en skop, die ooievaarstee, viering van die geboorte, naamgeeseremonie, baba se eerste uitstappie, eerste vaste kos, eerste haarsny, begin van sy skoolloopbaan, ensovoorts. Ander is die eerste skeer vir seuns en maandstonde vir meisies, ’n gradeplegtigheid, bruilof, vas, en verassing vir ’n volwassene en begrafnis vir ’n kind.

Bhakti

’n Tuisaltaar met offerandes (links) en ’n priester in ’n tempel.

Bhakti verwys na aanbidding, deelneming in en liefde vir ’n god. Bhakti-marga word beskou as een van baie moontlike paaie van spiritualiteit en ’n alternatiewe weg na moksha. Die ander paaie, wat die keuse van die aanbidder is, is Jnana-marga (pad van kennis), Karma-marga (pad van werke) en Raja-marga (pad van oordenking en meditasie).

Bhakti word op verskeie maniere beoefen, van die opsê van mantras en japas (towerspreuke) tot individuele, privaat gebede by die tuisaltaar of in ’n tempel voor ’n beeld van ’n god. Hindoetempels en tuisaltaars is belangrike elemente van aanbidding in hedendaagse teïstiese Hindoeïsme. Terwyl baie mense op spesiale geleenthede ’n tempel besoek, vind die meeste daaglikse gebede plaas by ’n tuisaltaar, gewoonlik ’n deel van die huis wat heilige beelde van gode of ghoeroes bevat.

’n Vorm van daaglikse aanbidding is aarti (smeekbede), ’n ritueel waartydens ’n vlam geoffer en ’n pryslied gesing word. Voorbeelde is Om Jai Jagdish Hare, ’n gebed tot Vishnu, en Sukhakarta Dukhaharta, ’n gebed tot Ganesha. Ander gemeenskaps- en persoonlike praktyke sluit in puja, kirtan of bhajan, waar ’n groep aanbidders gewyde liedere en verse lees of gedigte sing. Terwyl die keuse van die god van die aanbidder afhang, is die gewildste tradisies Vaishnavisme, Shaivisme en Shaktisme. ’n Hindoe kan verskeie gode aanbid, almal as henoteïstiese manifestasies van dieselfde hoër god, kosmiese gees en absolute spirituele begrip wat Brahman genoem word.

Hoewel bhakti-praktyke gewild en maklik uitvoerbaar is, beoefen nie alle Hindoes dit nie.

Feeste

Die fees van ligte, Divali, word wêreldwyd gevier. In Suid-Indië word dit "Dipavali" genoem.
Hindoes in Ghana vier Ganesh Chaturti.

Hindoefeeste (Sanskrit: Utsava; letterlik "om hoër te lig") is seremonies wat die individuele en sosiale lewe met dharma verweef. Hindoes vier baie feeste deur die jaar. Die datums word bepaal volgens die Hindoekalender, ’n maansonkalender; baie vind plaas met óf volmaan (Holi) óf donkermaan (Divali), dikwels met seisoenswisselings. Sommige feeste word net in ’n sekere streek gevier en behels plaaslike tradisies, terwyl ’n paar soos Holi en Divali wêreldwyd plaasvind.

Op die feeste word gewoonlik gebeure in Hindoeïsme gevier, insluitende spirituele temas en die viering van aspekte van menslike verhoudings, soos die band tussen broers en susters tydens Raksha Bandhan. ’n Fees gedenk soms verskillende stories, na gelang van die Hindoedenominasie, en behels streektemas, tradisionele landbou, plaaslike kuns, familiebyeenkomste en puja-rituele.

’n Paar groot streek- en wêreldwye feeste is:

  • Makar Sankranti
  • Pongal
  • Thaipusam
  • Vasant Panchami
  • Maha Shivaratri
  • Shigmo
  • Holi
  • Gudi Padwa
  • Ugadi
  • Bihu
  • Vishu
  • Ram Navami
  • Kartik Purnima
  • Raksha Bandhan
  • Krishna Janmastami
  • Gowri Habba
  • Ganesh Chaturthi
  • Onam
  • Navaratri
  • Dussehra
  • Durga Puja
  • Divali of Tihar or Deepawali
  • Chhath
  • Bonalu
  • Rath Yatra
  • Dashain

Pelgrimstogte

Baie Hindoes onderneem pelgrimstogte, wat histories ’n belangrike deel van Hindoeïsme was en vandag steeds is. Pelgrimsterreine word tirtha, kshetra, gopitha of mahalaya genoem. Die reisproses na ’n tirtha is ’n Tirtha-yatra. Volgens die Hindoegeskrif Skanda Purana is daar drie soorte tirtha: Jangam Tirtha is na ’n beweegbare plek van ’n sadhu, rishi of ghoeroe; Sthawar Tirtha is na ’n onbeweegbare plek, soos Benaras, Haridwar, berg Kailash of heilige riviere; Manas Tirtha is na ’n geestesplek van waarheid, welsyn, geduld, meelewing, sagte spraak en die siel.

Die Kumbh Mela in 2016 in Ujjain.
Holi word in Utah, VSA, gevier.

Pelgrimstogterreine word genoem in die epiese Mahabharata en die Puranas. Kumbh Mela is ’n groot pelgrimstog op die vooraand van die sonfees Makar Sankranti. Dit word vier keer in 12 jaar op een van vier terreine gehou: Prayag Raj, by die samevloei van die riviere Ganges en Yamuna; Haridwar, naby die oorsprong van die Ganges; Ujjain, aan die rivier Shipra; en Nasik, aan die oewer van die rivier Godavari. Dit is een van die grootste massapelgrimstogte ter wêreld, met ’n geraamde 40 miljoen tot 100 miljoen mense wat deelneem. Op dié geleentheid word tot die son gebid en in die rivier gebad, ’n tradisie wat aan die Indiese filosoof en teoloog Adi Shankara toegeskryf word.

Sommige pelgrimstogte is deel van ’n vrata (gelofte), wat ’n Hindoe om verskeie redes kan aflê. Dit gedenk dalk ’n spesiale geleentheid, soos die geboorte van ’n kind, ’n deurgangsrite soos ’n kind se eerste haarsny, of die herstel van ’n siekte. Dit kan ook wees uit dankbaarheid vir gebede wat verhoor is. Ander redes vir ’n tirtha kan wees om geestelike waarde daaruit te kry om na beroemde tempels te reis of in riviere soos die Ganges te bad. Dit kan ook wees om boete te doen en berou te betoon, vir onbedoelde foute en bedoelde sondes, in die Hindoetradisie.

Die regte prosedure van ’n pelgrimstog word algemeen in Hindoegeskrifte beskryf. ’n Gewilde siening is dat die reis of ’n deel daarvan te voet afgelê moet word en dat net van ’n vervoermiddel gebruik gemaak word as die pelgrimstog andersins onmoontlik sou wees.

Varnas

Priesters besig met ’n Kalyanam (huweliksbevestiging) van die gode in ’n tempel in Telangana, Indië. Dit word elke dag van die jaar in dié tempel uitgevoer.

Die Hindoegemeenskap word in vier klasse, of varnas, gekategoriseer: die Brahmins, Vediese onderwysers en priesters; Kshatriyas, stryders en konings; Vaishyas, boere en handelaars; en Shudras, diensknegte en werkers.

Die Bhagavad Gita verbind die varna met ’n individu se plig (svadharma), ingebore natuur (svabhava) en natuurlike neigings (guna). Die Manusmriti kategoriseer die verskillende kastes. Sommige sosioloë meen beweegbaarheid en buigsaamheid binne die varnas weerspreek bewerings van sosiale diskriminasie in die kastestelsel, maar ander verskil. Geleerdes debatteer oor of die sogenaamde kastestelsel deel is van Hindoeïsme weens die geskrifte of weens sosiale gebruike. Sommige hedendaagse kenners voel die kastestelsel is deur die Britse koloniale regering geskep.

Geleerdes wat afstand van die wêreld gedoen het, word in Vedantiese werke beskou as "bo alle varnas verhewe". Monnike word aanbeveel om hulle nie te bekommer oor die kaste van die gesin by wie hulle kos bedel nie. Geleerdes soos Adi Sankara bevestig dat Brahman nie net bo alle varnas verhewe is nie; die man wat met hom geïdentifiseer word, styg ook uit bo die onderskeid en beperkings van kaste.

Joga

’n Standbeeld van Shiva in ’n jogaposisie.

Hoe ’n Hindoe ook al die doel van die lewe definieer, daar is verskeie metodes (jogas) wat deur wyse manne geleer word om dié doel te bereik. Joga is ’n Hindoedissipline wat die liggaam, gees en bewussyn oefen vir gesondheid, kalmte en spirituele insig. Geskrifte wat aan joga gewy word, sluit in die Yoga Sutras, Hatha Yoga Pradipika, Bhagavad Gita en, as hulle filosofiese en historiese basis, die Upanishads. Daar is vier vorme van joga, of marga (paaie): Bhakti Yoga (die pad van liefde en toegewydheid), Karma Yoga (die pad van regte optrede), Raja Yoga (die pad van meditasie) en Jnana Yoga (die pad van wysheid). ’n Individu kan een of meer jogas bo die ander verkies, volgens sy geneigdheid of begrip. Die gebruik van een joga sluit nie ander uit nie. Die moderne praktyk van joga as oefening (tradisioneel "Hatha Yoga"), word deesdae bloot "joga" genoem en die verband daarvan met Hindoeïsme word soms betwis.

Simboliek

Die standbeeld van Nataraja (die god Shiva as ’n danser) wat die silkus van skepping en vernietiging uitbeeld.

Hindoeïsme het ’n stelsel van simboliek en ikonografie ontwikkel om dit wat heilig is in kuns, argitektuur, letterkunde en aanbidding uit te beeld. Dié simbole se betekenis kom uit geskrifte of kulturele tradisies. Die lettergreep "Om" (wat die Brahman en atman verteenwoordig) het ontwikkel om Hindoeïsme self te verteenwoordig, terwyl ander tekens soos die swastika goeie vooruitsig verteenwoordig en tilaka (letterlik "saad") op die voorkop – wat beskou word as die ligging van die spirituele derde oog – die teken is van ’n seremoniële verwelkoming, seën of ’n mens se deelname aan ’n ritueel of deurgangsrite.

Blomme, voëls, diere, instrumente, simmetriese mandalatekeninge, idole en ander voorwerpe is alles deel van die Hindoeïstiese ikonografie.

Ahimsa, vegetarisme en ander kosgebruike

Hindoes is ten gunste van ahimsa (niegeweld) en respek teenoor alle lewende dinge omdat geglo word goddelikheid kom voor in alle wesens, insluitende plante en diere. Die term "ahimsa" kom voor in die Upanishads en die epiese Mahabharata, en is die eerste van die vyf yamas (geloftes van selfbeheersing) in Patanjali se Yoga Sutras.

’n Goshala, of koeiskuiling, in die stad Guntur in Indië.

In ooreenstemming met ahimsa volg baie Hindoes ’n vegetariese dieet uit respek vir ander lewensvorme. Ramings in Indië van streng laktovegetariërs, wat nooit enige vleis, vis of eiers eet nie, wissel tussen 20% en 42%, terwyl ander minder streng vegetaries of nievegetaries is.

Dié wat wel vleis eet, verkies ’n vinnige manier om diere dood te maak omdat dit die dier se lyding verminder. Sommige Hindoes vermy vleis op spesifieke feesdae en geleenthede. Koeie in die Hindoegemeenskap word tradisioneel beskou as versorgers en moederlike figure, en word vereer as ’n simbool van onselfsugtige gawe.

Hindoes glo kos beïnvloed die liggaam, brein en gees. Sommige Hindoegeskrifte beveel mitahara (om met matigheid te eet) aan as een van die yamas.

Sommige Hindoes, soos dié in die Shaktisme-tradisie en in streke soos Bali en Nepal, offer diere. Die geofferde dier word as rituele voedsel geëet. Daarteenoor staan Vaishnava-Hindoes dit ten sterkte teen. Die praktyk van niegeweld teenoor diere word so algemeen aanvaar in Hindoeïsme dat diere-offerandes oor die algemeen baie min voorkom.

Tempels

Indiese tempels

Hindoetempels is vol simboliek en bevat alle elemente van die Hindoekosmologie. Die spits van die toring of koepel verteenwoordig berg Meru en is ’n herinnering aan die woonplek van Brahma en die middel van die spirituele heelal; die kunswerke en ikonografie simboliseer dharma, kama, artha, moksha en karma. Die uitleg, motiewe, plan en bouproses weerspieël antieke rituele, geometriese simbole en die geloofsooruigings en waardes van verskeie Hindoeïstiese skole. Die tempels is spirituele bestemmings vir baie Hindoes (nie almal nie), sowel as landmerke vir kuns, jaarlikse feeste, deurgangsrites en gemeenskapsvierings.

Hindoetempels het baie verskillende style, is op uiteenlopende plekke gebou en is die produk van verskillende boumetodes. Hulle word aangepas by verskillende gode en streekgebonde geloofsoortuigings. Twee belangrike style is die Gopuram-styl, wat in Suid-Indië aangetref word, en die Nagara-styl van Noord-Indië. Ander sluit in grot-, woud en bergtempels. Ondanks dié verskille deel hulle feitlik almal sekere argitektoniese beginsels, kernidees, simboliek en temas. Baie tempels bevat een of meer idole. Die idool en heilige area in die middel van die tempel dien as fokuspunt. In groter tempels word die sentrale area gewoonlik omring deur ’n loopgang vir die aanbidders.

Ashrama

Die lewe van ’n Hindoe word tradisioneel in vier ashramas (lewensfases) ingedeel: brahmacharya (student), grihastha (hoof van die huis), vanaprastha (afgetredene) en sannyasa (wêreldversaking). Brahmacharya is ’n mens se lewe as jong mens, grihastha die getroude lewe met die pligte om ’n huis te onderhou, om ’n gesin groot te maak en op te voed en om ’n gesinslewe en godsdienstige sosiale lewe te lei. Dit begin by die bruilof en word beskou as die belangrikste fase in sosiologiese verband, want Hindoes probeer nie net ’n vroom lewe lei in hierdie fase nie, maar voorsien ook kos en geld aan mense in ander lewenstadiums en hulle nageslag. Vanaprastha is die aftredestadium waarin iemand die verantwoordelikhede van die huishouding aan die volgende geslag oordra, ’n raadgewende rol vervul en geleidelik aan die wêreld begin onttrek. Sannyasa is ’n finale onttrekking aan die wêreld en ’n toestand van onbelangstelling, ’n losmaak van die materiële lewe en eiendom, en ’n fokus op moksha, vrede en ’n eenvoudige spirituele lewe.

’n Sadhu in Madurai, Indië.

Hoewel dié fases gewoonlik op mekaar volg, kan enigiemand die sannyasa-fase binnegaan en enige tyd ná die brahmacharya-fase ’n askeet word. Sannyasa is nie verpligtend nie en ouer mense mag saam met hulle gesinne woon.

Monastisisme

Sommige Hindoes kies om ’n kloosterlewe (sannyasa) te lei, op soek na bevryding (moksha) of ’n ander vorm van spirituele perfeksie. Monnike verbind hulle aan ’n eenvoudige en selibaat lewe, sonder die najaging van materiële dinge, of met meditasie en spirituele oordenking. ’n Hindoemonnik word ’n sanyasi, sadhu of swami genoem. ’n Vrou is ’n sanyasini. Mense wat hulle aan die wêreld onttrek, word hooggeag vanweë hulle eenvoudige ahimsa-gedrewe leefstyl en toewyding daaraan om moksha te bereik – laasgenoemde word as die hoogste doel in Hindoeïsme beskou.

Sommige monnike woon in kloosters, terwyl ander van plek tot plek swerf, na gelang van waar hulle kos en liefdegawes kry.

Die Kustempel by Mahabalipuram in Suidoos-Indië is laat bou deur die Palava-heerser Narasimhavarman II (bewind: 700-729).

Hindoeïsme se uiteenlopende geskiedenis oorvleuel of val saam met die ontwikkeling van godsdiens op die Indiese subkontinent sedert die Ystertydperk, en sommige van die tradisies kan teruggespeur word na die prehistoriese godsdienste soos dié van die Indusvalleibeskawing in die Bronstydperk. Dit is dus al die "oudste godsdiens" ter wêreld genoem. Geleerdes beskou Hindoeïsme as ’n samestelling van verskeie Indiese kulture en tradisies, met uiteenlopende wortels en geen enkele stigter nie.

Die geskiedenis van Hindoeïsme word dikwels verdeel in ontwikkelingstydperke. Die eerste tydperk is die voor-Vediese tyd, wat die Indusvalleibeskawing en plaaslike prehistoriese godsdienste insluit; dit het omstreeks 1750 v.C. geëindig. Dit is in Noord-Indië gevolg deur die Vediese tydperk, met die bekendstelling van die historiese Vediese religie met die Indo-Ariese migrasies, wat tussen omstreeks 1900 en 1400 v.C. begin het. Die daaropvolgende tydperk, tussen 800 en 200 v.C., is "’n keerpunt tussen die Vediese religie en Hindoegodsdienste", en ’n vormingstydperk vir Hindoeïsme, Djainisme en Boeddhisme.

Die Epiese en Vroeë Puranatydperk, van omstreeks 200 v.C. tot 500 n.C., was die klassieke "goue eeu" van Hindoeïsme en het saamgeval met die Guptaryk. In dié tyd het die ses takke van Hindoefilosofie ontstaan, naamlik Samkhya, Yoga, Nyaya, Vaisheshika, Mimamsa en Vedanta. Monoteïstiese sektes soos Shaivisme en Vaishnavisme het in dieselfde tyd ontwikkel deur die Bhakti-beweging. Die tydperk rofweg tussen 650 en 1100 n.C. vorm die laat klassieke tydperk of vroeë Middeleeue, waarin klassieke Puraniese Hindoeïsme gevestig is, en Adi Shankara se invloedryke konsolidasie van Advaita Vedanta plaasgevind het.

Onder beide Hindoe- en Islamitiese heersers van omstreeks 1200 tot 1750 het die Bhakti-beweging belangriker geword en dit is vandag steeds invloedryk. In die koloniale tydperk het verskeie Hindoeïstiese hervormingsbewegings die lig gesien wat deels deur Westerse bewegings soos Unitarisme en Teosofie beïnvloed is. Die verdeling van Indië in 1947 was met godsdienstige grense langs, met die Republiek Indië wat uit die Hindoemeerderheid ontstaan het. Gedurende die 20ste eeu het Hindoeminderhede vanweë die Hindoeïstiese diaspora op alle kontinente gevorm, met die grootste gemeenskappe wat getalle betref in die VSA en Brittanje.

Hindoeïsme is ’n belangrike godsdiens in Indië. Volgens die land se 2011-sensus het 79,8% van die bevolking van 1,21 miljard Hindoeïsme aangehang (dit is 960 miljoen Indiërs). Ander aansienlike bevolkings kom voor in Nepal (23 miljoen), Bangladesj (15 miljoen) en die Indonesiese eiland Bali (3,9 miljoen). Die meeste van Viëtnam se Cham-volk is ook volgelinge, met die grootste konsentrasie in die provinsie Ninh Thuận.

Hindoeïsme – persentasie volgens land

Lande met die grootste persentasie Hindoes is:

  1. Nepal: 81,3%.
  2. Indië: 79,8%.
  3. Mauritius: 48,5%.
  4. Guyana: 28,4%.
  5. Fidji: 27,9%.
  6. Bhoetan: 22,6%.
  7. Suriname: 22,3%.
  8. Trinidad en Tobago: 18,2%.
  9. Katar: 13,8%.
  10. Sri Lanka: 12,6%.
  11. Bahrein: 9,8%.
  12. Bangladesj: 8,5%.
  13. Verenigde Arabiese Emirate: 6,6%.
  14. Maleisië: 6,3%.
  15. Koeweit: 6%.
  16. Oman: 5,5%.
  17. Singapoer: 5%.
  18. Indonesië: 3,86%.
  19. Nieu-Seeland: 2,62%.
  20. Seychelle: 2,4%.
  21. Pakistan: 2,14%.

Demografies is Hindoeïsme die grootste godsdiens in die wêreld naas die Christendom en Islam.

Demografie van groot Hindoetradisies
Tradisie Volgelinge % van die Hindoebevolking % van die wêreldbevolking Volgelingdinamika Wêrelddinamika
Vaishnavisme 640 806 845 67,6 9,3 Groei Neem af
Shaivisme 252 200 000 26,6 3,7 Groei Groei
Shaktisme 30 000 000 3,2 0,4 Stabiel Neem af
Nieu-Hindoeïsme 20 300 000 2,1 0,3 Groei Groei
Hervormde Hindoeïsme 5 200 000 0,5 0,1 Groei Groei
Totaal 948 575 000 100 13,8 Groei Groei
  1. Siemens & Roodt 2009, p. 546.
  2. Leaf 2014, p. 36.
  3. Knott 1998, pp. 3, 5.
  4. Hatcher 2015, pp. 4–5, 69–71, 150–152.
  5. Bowker 2000.
  6. Harvey 2001, p. xiii.
  7. Sharma & Sharma 2004, pp. 1–2.
  8. Klostermaier 2014, p. 2.
  9. Klostermaier 2007b, p. 7.
  10. Sharma, A (1985). . The Journal of the Oriental Society of Australia. 17 (1): 94–98 [95].
  11. Smith, Brian K. (1998). "Questioning Authority: Constructions and Deconstructions of Hinduism". International Journal of Hindu Studies. 2 (3): 313–339. doi:. JSTOR . S2CID .
  12. Michaels 2004.
  13. Bilimoria 2007; sien ook Koller 1968.
  14. Flood 1997, p. 11.
  15. Klostermaier 2007, pp. 46–52, 76–77.
  16. Brodd 2003.
  17. Dharma, Samanya; Kane, P. V. History of Dharmasastra. 2. pp. 4–5. Sien ook Widgery 1930
  18. Ellinger, Herbert (1996). . Bloomsbury Academic. pp. 69–70. ISBN 978-1-56338-161-4.
  19. Zaehner, R. C. (1992). . Penguin Random House. pp. 1–7. ISBN 978-0-679-41078-2.
  20. Lipner 2009, pp. 377, 398.
  21. Frazier, Jessica (2011).. London: Continuum. pp. –15. ISBN 978-0-8264-9966-0.
  22. . sp2010.bps.go.id.
  23. Vertovec, Steven (2013). . Routledge. pp. 1–4, 7–8, 63–64, 87–88, 141–143. ISBN 978-1-136-36705-2.
  24. . Pew Research Center's Religion & Public Life Project. 18 December 2012. vanaf die oorspronklike op 9 Februarie 2020. Besoek op14 Februarie 2015.
    . Pew Research Center's Religion & Public Life Project. 18 Desember 2012. Geargiveer vanaf op 1 Februarie 2013. Besoek op14 Februarie 2015.
  25. Burke, Daniel. CNN Religion. Besoek op2021-03-04.
  26. Wormald, Benjamin (2015-04-02). . Pew Research Center's Religion & Public Life Project (in Engels). Besoek op2021-03-04.
  27. Flood 2008, p. 3.
  28. Flood 1996, p. 6.
  29. Parpola 2015, "Chapter 1".
  30. Parpola (2015), ”Chapter 9”: "In Iranian languages, Proto-Iranian *s became h before a following vowel at a relatively late period, perhaps around 850–600 BCE."
  31. Singh 2008, p. 433.
  32. Doniger 2014, p. 5.
  33. Parpola 2015, p. 1.
  34. Sharma 2002.
  35. Thapar 1993, p. 77.
  36. Thompson Platts 1884.
  37. O'Conell, Joseph T. (1973). "The Word 'Hindu' in Gauḍīya Vaiṣṇava Texts". Journal of the American Oriental Society. 93 (3): 340–344. doi:. JSTOR .
  38. Lipner 2009, p. 8
  39. Kurtz, Lester, red. (2008). Encyclopedia of Violence, Peace and Conflict. Academic Press. ISBN 978-0-12-369503-1.
  40. MK Gandhi, 24 Julie 2015 op Wayback Machine
  41. Doniger 2014, p. 3.
  42. Knott 1998, p. 117.
  43. Sharma 2003, pp. 12–13.
  44. Sweetman 2004.
  45. King 1999.
  46. Nussbaum 2009.
  47. Clarke, Matthew (2011). . Edward Elgar Publishing. p. 28. ISBN 978-0-85793-073-6. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op11 Februarie 2015.
  48. Nath 2001, p. 31.
  49. Flood 1996, pp. 113, 154.
  50. Flood 1996, p. 14.
  51. June McDaniel "Hinduism", in Corrigan, John (2007). The Oxford Handbook of Religion and Emotion. Oxford University Press. pp. 52–53. ISBN 978-0-19-517021-4.
  52. Michaels 2004, p. 21.
  53. Michaels 2004, p. 22.
  54. . www.merriam-webster.com (in Engels). vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op2020-10-28.
  55. Michaels 2004, p. 23.
  56. Michaels 2004, p. 24.
  57. Michaels 2004, pp. 21–22.
  58. Michaels 2004, pp. 22–23.
  59. . History. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op2020-04-23.
  60. . Kauai's Hindu Monastery. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op2020-04-23.
  61. Insoll, Timothy (2001). . Routledge. ISBN 978-0-415-22155-9. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  62. Bowker 2000; Harvey 2001, p. xiii
  63. Vivekjivandas 2010, p. 1.
  64. Knott 1998, p. 111.
  65. Hacker, Paul (2006). "Dharma in Hinduism". Journal of Indian Philosophy. 34 (5): 479–496. doi:. S2CID .
  66. "". Encyclopædia Britannica.
  67. Knott 1998, p. 3.
  68. Lipner 2009, pp. 15-17.
  69. Monier-Williams, Monier (1988). . sanskritdictionary.com. vanaf die oorspronklike op 29 December 2020. Besoek op24 Julie 2018.
  70. Lipner 2009, p. 16.
  71. Michaels 2004, p. 18; sien ook Lipner 2009, p. 77; en Smith, Brian K. (2008). "Hinduism". In Neusner, Jacob (red.). Sacred Texts and Authority. Wipf and Stock Publishers. p. 101.
  72. Feuerstein 2002, p. 600.
  73. Clarke 2006, p. 209.
  74. Lorenzen 2002, p. 33.
  75. Flood 1996, p. 258.
  76. Flood 1996, pp. 256–261.
  77. Young, Serinity (2007).. Marshall Cavendish. p. . ISBN 978-0-7614-2116-0. Besoek op19 February 2015.
  78. Flood 1996, p. 257.
  79. Flood 1996, p. 259.
  80. Flood 1996, p. 249.
  81. Flood 1996, p. 265.
  82. Flood 1996, p. 267.
  83. Derrett, J.; Duncan, M. (1973). Dharmaśāstra and juridical literature. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 978-3-447-01519-6. OCLC .
  84. Doniger 2014, p. 20.
  85. Werner 2005, pp. 13, 45.
  86. ([[#CITEREF|]], pp. 562–563)
  87. Flood 1996, pp. 113, 134, 155–161, 167–168.
  88. SS Kumar (2010), Bhakti – the Yoga of Love, LIT Verlag Münster,ISBN 978-3-643-50130-1, ble. 35–36
  89. Lipner 2009, pp. 371–375.
  90. Guy Beck (2006), Alternative Krishnas: Regional and Vernacular Variations on a Hindu Deity, State University of New York Press,ISBN 978-0-7914-6416-8
  91. Bryant & Ekstrand 2013, pp. 15–17.
  92. Bryant & Ekstrand 2004, pp. 38–43.
  93. Nettl, Bruno; Stone, Ruth M.; Porter, James; Rice, Timothy (1998). . Routledge. pp. 246–247. ISBN 978-0-8240-4946-1. vanaf die oorspronklike op 11 Oktober 2017. Besoek op21 Februarie 2016.
  94. ([[#CITEREF|]], pp. 1441, 376)
  95. Bryant & Ekstrand 2013, pp. 40–43.
  96. Bryant 2007, pp. 357–358.
  97. Dalal, Roshen (2010). . Penguin Books. p. 209. ISBN 978-0-14-341517-6. vanaf die oorspronklike op 18 April 2017. Besoek op21 Februarie 2016.
  98. James Lochtefeld (2010), God's Gateway: Identity and Meaning in a Hindu Pilgrimage Place, Oxford University Press,ISBN 978-0-19-538614-1
  99. Natalia Isaeva (1995), From Early Vedanta to Kashmir Shaivism, State University of New York Press,ISBN 978-0-7914-2449-0, ble. 141–145
  100. Scaligero, Massimo (1955). "The Tantra and the Spirit of the West". East and West. 5 (4): 291–296. JSTOR .
  101. Geskiedenis: Hans Koester (1929), The Indian Religion of the Goddess Shakti, Journal of the Siam Society, Vol 23, Deel 1, ble. 1–18;
    Moderne praktyke: June McDaniel (2010), Goddesses in World Culture, Volume 1 (red.: Patricia Monaghan),ISBN 978-0-313-35465-6, Hoofstuk 2
  102. Flood 1996, p. 113.
  103. Hiltebeitel 2013.
  104. Flood 1996.
  105. Williamson, L (2010). Transcendent in America: Hindu-inspired Meditation Movements as New Religion. New York University Press. p. 89. ISBN 978-0814794500.
  106. Milner, Murray (1994). Status and Sacredness. Oxford University Press. pp. 194–197. ISBN 978-0-19-508489-4.
  107. 9 Februarie 2020 op Wayback Machine, Pew Research (2012)
  108. Johnson, Todd M; Grim, Brian J (2013). . John Wiley & Sons. p. 400. ISBN 978-1-118-32303-8. vanaf die oorspronklike op 9 Desember 2019. Besoek op29 Desember 2020.
  109. Jones & Ryan 2006, p. 474.
  110. Flood, Gavin (1996a). "The meaning and context of the Purusarthas". In Lipner, Julius (red.). The Fruits of Our Desiring. pp. 16–21. ISBN 978-1-896209-30-2.
  111. 26 September 2016 op Wayback Machine
  112. "Dharma". The Columbia Encyclopedia (6de uitg.). Columbia University Press. 2013. ISBN 978-0-7876-5015-5.
  113. Van Buitenen, J. A. B. (April–July 1957). "Dharma and Moksa". Philosophy East and West. 7 (1/2): 33–40. doi:. JSTOR .
  114. Koller 1968.
  115. Lochtefeld 2002a, pp. 55–56.
  116. Bruce Sullivan (1997), Historical Dictionary of Hinduism,ISBN 978-0-8108-3327-2, pp. 29–30
  117. Macy, Joanna (1975). "The Dialectics of Desire". Numen. 22 (2): 145–60. doi:. JSTOR .
  118. Monier Williams, 19 Oktober 2017 op Wayback Machine Monier-Williams Sanskrit English Dictionary, bl. 271
  119. Sien:
    • "The Hindu Kama Shastra Society" (1925), , University of Toronto Archives, pp. 8;
    • A. Sharma (1982), The Puruṣārthas: a study in Hindu axiology, Michigan State University,ISBN 978-99936-24-31-8, pp. 9–12;
    • A. Sharma (1999), 29 Desember 2020 op Wayback Machine, The Journal of Religious Ethics, Vol. 27, No. 2 (Summer, 1999), pp. 223–256;
    • Chris Bartley (2001), Encyclopedia of Asian Philosophy, Editor: Oliver Learman,ISBN 978-0-415-17281-3, Routledge, Artikel oor Purushartha, p. 443
  120. Europa Publications Staff (2003). . Routledge. p. 39. ISBN 978-1-85743-133-9. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  121. . Editrice Pontificia Università Gregoriana. 1999. p. 1. ISBN 978-88-7652-818-7. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2019. Besoek op29 Desember 2020.
  122. Karl Potter, "Dharma and Mokṣa from a Conversational Point of View", Philosophy East and West, Vol. 8, No. 1/2 (Apr.–Jul. 1958), pp. 49–63
  123. Klostermaier, Klaus (1985). (in Engels). University Press of Hawaii. pp. 61–71.
  124. Deutsch 2001.
  125. Apte, Vaman S (1997). (New uitg.). Delhi: Motilal Banarsidas. ISBN 978-81-208-0300-8.
  126. Smith, Huston (1991).. San Francisco: Harper. p. 64. ISBN 978-0-06-250799-0.
  127. Karl Potter (1964), "The Naturalistic Principle of Karma", Philosophy East and West, Vol. 14, No. 1 (Apr. 1964), pp. 39–49
  128. Wendy D. O'Flaherty (1980), Karma and Rebirth in Classical Indian Traditions, University of California Press,ISBN 978-0-520-03923-0, ble. xi–xxv (Inleiding) en ble. 3–37
  129. Karl Potter (1980), in Karma and Rebirth in Classical Indian Traditions (O'Flaherty, red.), University of California Press,ISBN 978-0-520-03923-0, pp. 241–267
  130. Radhakrishnan 1996, p. 254.
  131. Vivekananda, Swami (2005). Jnana Yoga. Kessinger Publishing. pp. 301–302. ISBN 978-1-4254-8288-6. (8ste herdruk, 1993)
  132. Muesse 2011, p. 202.
  133. Flood 2003, pp. 68–69.
  134. Sargeant & Chapple 1984, p. 3.
  135. Rinehart 2004, p. 68.
  136. Flood 2008, p. 4.
  137. Flood 1996, pp. 35–39.
  138. A Bhattacharya (2006), Hindu Dharma: Introduction to Scriptures and Theology,ISBN 978-0-595-38455-6, ble. 8–14; George M. Williams (2003), Handbook of Hindu Mythology, Oxford University Press,ISBN 978-0-19-533261-2, bl. 285
  139. Doniger 1990, pp. 2–3
  140. Dissanayake, Wiman (1993). Kasulis, Thomas P.; et al. (reds.). Self as Body in Asian Theory and Practice. State University of New York Press. p. 39. ISBN 978-0-7914-1080-6.
  141. McDowell, Michael; Brown, Nathan (2009). World Religions. Penguin. pp. 208–210. ISBN 978-1-59257-846-7.
  142. Olivelle, Patrick (2014). The Early Upanisads. Oxford University Press. p. 3. ISBN 978-0-19-535242-9.
  143. Olivelle, Patrick (1998). "Inleiding". Upaniṣads. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-282292-5.
  144. . Vertaal deur Hume, Robert.
  145. Sarvopaniṣado gāvo, ens. (Gītā Māhātmya 6). Gītā Dhyānam, aangehaal in . Bhagavad-gītā [As It Is]. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020 – via Bhaktivedanta VedaBase.
  146. Lorenzen 1999, p. 655.
  147. Michelis, Elizabeth De (2005). . Continuum. ISBN 978-0-8264-8772-8.
  148. Vivekananda 1987, pp. 6–7, Volume I.
  149. Harshananda 1989.
  150. Jones & Ryan 2006, p. 13.
  151. Dhavamony, Mariasusai (1999). Hindu Spirituality. Gregorian University and Biblical Press. pp. 31–34. ISBN 978-88-7652-818-7.
  152. Smith, David (1996). The Dance of Siva: Religion, Art and Poetry in South India. Cambridge University Press. p. 116. ISBN 978-0-521-48234-9.
  153. Lochtefeld 2002a, p. 427.
  154. Muesse 2011, p. .
  155. Heitzman & Worden 1996, pp. 145–146.
  156. Sharma, A (1985). "Marriage in the Hindu religious tradition". Journal of Ecumenical Studies. 22 (1): 69–80.
  157. . Geargiveer vanaf op 5 Junie 2007. Besoek op25 June 2007.
  158. Holdrege 1996, pp. 346–347.
  159. Holdrege 1996, p. 347.
  160. Klostermaier 2007, p. 55 haal aan uit Madhav M. Deshpande (1990), , p.4.}}
  161. Coward 2008, p. 114
  162. Pandey, R (1969). Hindu Saṁskāras: Socio-Religious Study of the Hindu Sacraments (2nd uitg.). Delhi: Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-0434-0.
  163. Knipe, David (2015). Vedic Voices: Intimate Narratives of a Living Andhra Tradition. Oxford University Press. p. 52. ISBN 978-0-19-939769-3.
  164. Kane, PV. . History of Dharmasastras. Part I. II. Bhandarkar Oriental Research Institute. pp. 190–417.
  165. Olivelle, Patrick (2009). Dharmasutras – The Law Codes of Ancient India. Oxford University Press. pp. 90–91. ISBN 978-0-19-955537-6.
  166. Olson, Carl (2007). The Many Colors of Hinduism: A Thematic-historical Introduction. Rutgers University Press. pp. 93–94. ISBN 978-0-8135-4068-9.
  167. Siqueira, Thomas N. (March 1935). "The Vedic Sacraments". Thought. 9 (4): 598–609. doi:.
  168. "". Encyclopædia Britannica. (2009).
  169. Pechelis, Karen (2011). "Bhakti Traditions". In Frazier, Jessica; Flood, Gavin (reds.). The Continuum Companion to Hindu Studies. Bloomsbury. pp. 107–121. ISBN 978-0-8264-9966-0.
  170. Lochtefeld 2002a, pp. 98–100
  171. Sahajananda, John Martin (2014). Fully Human Fully Divine. Partridge India. p. 60. ISBN 978-1-4828-1955-7.
  172. Tiwari, Kedar Nath (2009). Comparative Religion. Motilal Banarsidass. p. 31. ISBN 978-81-208-0293-3.
  173. Huyler, Stephen (2002). . Yale University Press. pp. 10–11, 71. ISBN 978-0-300-08905-9.
  174. Gonda, Jan (1963). "The Indian Mantra". Oriens. 16: 244–297. doi:.
  175. Fowler 1997, pp. 41–50.
  176. Foulston, Lynn (2012). Cush, Denise; et al. (reds.). . Routledge. pp. 21–22, 868. ISBN 978-1-135-18978-5.
  177. Lutgendorf, Philip (2007-01-11). (in Engels). Oxford University Press. p. 401. ISBN 978-0-19-804220-4. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  178. . Pal, Pratapaditya., Marg Publications. Bombay: Marg Publications. 1995. ISBN 81-85026-31-9. OCLC . vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.AS1-onderhoud: ander (link)
  179. "". Encyclopædia Britannica. (2015).
  180. DeNapoli, Antoinette (2014). Real Sadhus Sing to God. Oxford University Press. pp. 19–24. ISBN 978-0-19-994003-5.
  181. Reinhart, Robin (2004). Contemporary Hinduism: ritual, culture, and practice. pp. 35–47. ISBN 978-1-57607-905-8.
  182. Prentiss 2014.
  183. Sharma 2000, pp. 72–75.
  184. Smart, Ninian (2012). The Yogi and the Devotee. Routledge. pp. 52–80. ISBN 978-0-415-68499-6.
  185. Robinson, Sandra (2007). Cush, Denise; et al. (reds.). Encyclopedia of Hinduism. Routledge. pp. 908–912. ISBN 978-0-7007-1267-0.
  186. Yust, Karen-Marie (2005). "Sacred Celebrations". Nurturing Child and Adolescent Spirituality. Rowman & Littlefield. p. 234. ISBN 978-0-7425-4463-5. Sien ook hoofstuk 18.
  187. Robinson, Sandra (2007). Cush, Denise; et al. (reds.). Encyclopedia of Hinduism. Routledge. p. 907. ISBN 978-0-7007-1267-0.
  188. Foulston, Lynn; Abbott, Stuart (2009). Hindu Goddesses: Beliefs and Practices. Sussex Academic Press. p. 155. ISBN 978-1-902210-43-8.
  189. Holberg, Dale, red. (2000). "Festival calendar of India". Students' Britannica India. 2. Encyclopædia Britannica (India). p. 120. ISBN 978-0-85229-760-5.
  190. Fuller 2004, pp. 204–05.
  191. Lochtefeld 2002n, pp. 698–699.
  192. Jacobsen 2013, pp. 4, 22, 27, 140–148, 157–158.
  193. Bhardwaj 1983, p. 2.
  194. Sharma, Krishan; Sinha, Anil Kishore; Banerjee, Bijon Gopal (2009). . Northern Book Centre. pp. 3–5. ISBN 978-81-89091-09-5.
  195. Maw, Geoffrey Waring (1997). . Sessions Book Trust. p. 7. ISBN 978-1-85072-190-1. vanaf die oorspronklike op 16 Februarie 2017. Besoek op5 Julie 2017.
  196. Kane 1953, p. 561.
  197. Eck 2012, pp. 7–9.
  198. Eck 2013, pp. 152–154.
  199. Taylor, Alan (14 Januarie 2013). . The Atlantic. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op14 November 2017.
  200. Dalal, Roshan (2011). "Kumbh Mela". The Religions of India: A Concise Guide to Nine Major Faiths. Penguin. ISBN 978-0-14-341517-6.
  201. Eck 2012, pp. 9–11.
  202. Bhardwaj 1983, p. 6.
  203. Eck 2012, p. 9.
  204. Bharati, Agehananda (1963). "Pilgrimage in the Indian Tradition". History of Religions. 3 (1): 135–167. doi:. S2CID .
  205. Bhardwaj 1983, pp. 3–5.
  206. Amazzone, Laura (2012). . Rowman & Littlefield. pp. 43–45. ISBN 978-0-7618-5314-5.
  207. Holm & Bowker 2001, pp. 69–77.
  208. Lingat 1973, pp. 98–99.
  209. Bhardwaj 1983, p. 4.
  210. Kane 1953, p. 573.
  211. Kane 1953, pp. 576–577.
  212. Sharma 2000, pp. 132–180.
  213. Halbfass 1995, p. 264.
  214. (PDF). 1.87–1.91. Geargiveer vanaf (PDF) op 2010-05-28.
  215. Silverberg 1969, pp. 442–443
  216. Smelser & Lipset 2005.
  217. Smith, Huston (1994). .. New York: Harper Collins. ISBN 978-0-06-067440-3.
  218. Michaels 2004, pp. 188–197.
  219. V, Jayaram. . Hinduwebsite. Besoek op28 November 2012.
  220. de Zwart, Frank (Julie 2000). "The Logic of Affirmative Action: Caste, Class and Quotas in India". Acta Sociologica. 43 (3): 235–249. doi:. JSTOR .
  221. Jhingran, Saral (1989). Aspects of Hindu Morality. Delhi: Motilal Banarsidass. p. 143. ISBN 978-81-208-0574-3. OCLC .
  222. Chandra, Suresh (1998). Encyclopaedia of Hindu Gods and Goddesses (1st uitg.). New Delhi: Sarup & Sons. p. 178. ISBN 978-81-7625-039-9. OCLC .
  223. Bhaskarananda 1994
  224. Jain 2015, pp. 130-157.
  225. Doniger 2000, p. 1041.
  226. Napier, A David (1987). Masks, Transformation, and Paradox. University of California Press. pp. 186–187. ISBN 978-0-520-04533-0.
  227. Sharma, SD (2010). Rice: Origin, Antiquity and History. CRC Press. pp. 68–70. ISBN 978-1-57808-680-1.
  228. Rao, TA Gopinath (1998). Elements of Hindu iconography. Motilal Banarsidass. pp. 1–8. ISBN 978-81-208-0878-2.
  229. Banerjea, JN (September 2004). The Development of Hindu Iconography. Kessinger. pp. 247–248, 472–508. ISBN 978-1-4179-5008-9.
  230. Monier-Williams 1974.
  231. Radhakrishnan, S. (1929). Indian Philosophy, Volume 1. Muirhead library of philosophy (2nd uitg.). London: George Allen and Unwin Ltd. p. 148.
  232. Delgado, Christopher L.; Narrod, Claire A.; Tiongco, Marites (24 Julie 2003). . Policy, Technical, and Environmental Determinants and Implications of the Scaling-Up of Livestock Production in Four Fast-Growing Developing Countries: A Synthesis. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  233. Goldammer, Ted. (PDF). USDA Foreign Agricultural Service. Geargiveer vanaf (PDF) op 2009-06-19.
  234. Gregory, Neville; Grandin, Temple (2007). Animal Welfare and Meat Production. CABI. pp. 206–208. ISBN 978-1-84593-215-2.
  235. Das, Veena (2003). The Oxford India companion to sociology and social anthropology. 1. Oxford University Press. pp. 151–152. ISBN 978-0-19-564582-8.
  236. Jagannathan, Maithily (2005). South Indian Hindu Festivals and Traditions. Abhinav. pp. 53, 69. ISBN 978-81-7017-415-8; Min, Pyong Gap (2010). Preserving Ethnicity through Religion in America. New York University Press. p. 1. ISBN 978-0-8147-9586-6.
  237. Walker 1968, p. 257.
  238. Richman 1988, p. 272.
  239. Narayanan, Vasudha (2007). "The Hindu Tradition". In Oxtoby, Willard G.; Segal, Alan F. (reds.). A Concise Introduction to World Religions. New York: Oxford University Press.
  240. Rosen, Steven (2006). Essential Hinduism (1st uitg.). Westport: Praeger Publishers. p. 188.
  241. Chapple, Christopher Key (2009). The Bhagavad Gita: Twenty-fifth–Anniversary Edition. State University of New York Press. pp. 641–643. ISBN 978-1-4384-2842-0.
  242. Smith, Harold F. (2007). "12". Outline of Hinduism. Read Books. ISBN 978-1-4067-8944-7.
  243. Fuller 2004, p. 83.
  244. Yayasan, Bumi Kita (30 September 2005). . In Gouyon, Anne (red.). The natural guide to Bali: enjoy nature, meet the people, make a difference. Equinox Publishing (Asia). p. 51. ISBN 978-979-3780-00-9. vanaf die oorspronklike op 26 Julie 2011. Besoek op12 Augustus 2010.
  245. Fuller 2004, p. 83, ”Chapter 4”.
  246. Gwynne, Paul (2011). . John Wiley & Sons. p. 5 footnote 16. ISBN 978-1-4443-6005-9.
  247. Olcott, H.S. (1906). . XXVII. Theosophical Publishing House. pp. 146 met voetnoot.
  248. Nicholson 2010, p. 169
  249. Kramrisch 1976a, pp. 1–16
  250. Kramrisch 1976a, pp. 161–169.
  251. Kramrisch 1976b, pp. 346–357 and 423–424.
  252. Klostermaier 2007a, pp. 268–277.
  253. Stein, Burton (February 1960). "The Economic Function of a Medieval South Indian Temple". The Journal of Asian Studies. 19 (2): 163–176. doi:. JSTOR .
  254. Michell 1988, pp. 58–65.
  255. Boner, Alice (1990). Principles of Composition in Hindu Sculpture: Cave Temple Period. Introduction and pp. 36–37. ISBN 978-81-208-0705-1.
  256. "". Encyclopædia Britannica.
  257. "". Encyclopædia Britannica.
  258. Meister, Michael W. (1981). "Forest and Cave: Temples at Candrabhāgā and Kansuān". Archives of Asian Art. 34: 56–73. JSTOR .
  259. Kramrisch 1976a, pp. 8–9.
  260. Olivelle, Patrick (1993). The Āśrama System: The History and Hermeneutics of a Religious Institution. Oxford University Press. pp. 1–29, 84–111. OCLC .
  261. Sharma, RK (1999). Indian Society, Institutions and Change. p. 28. ISBN 978-81-7156-665-5.
  262. Widgery 1930.
  263. Nugteren, Albertina (2005). Belief, Bounty, And Beauty: Rituals Around Sacred Trees in India. Brill Academic. pp. 13–21. ISBN 978-90-04-14601-3.
  264. Saraswathi; et al. (2010). "Reconceptualizing Lifespan Development through a Hindu Perspective". In Jensen, Lene Arnett (red.). Bridging Cultural and Developmental Approaches to Psychology. Oxford University Press. pp. 280–286. ISBN 978-0-19-538343-0.
  265. Radhakrishnan, S. (1922). . International Journal of Ethics. 33 (1): 1–22. doi:.
  266. Bhawuk, DP (2011). "The Paths of Bondage and Liberation". Spirituality and Indian Psychology. Springer. pp. 93–110. ISBN 978-1-4419-8109-7.
  267. Holdrege, Barbara (2004). "Dharma". In Mittal, Sushil; Thursby, Gene (reds.). The Hindu World. Routledge. p. 231. ISBN 978-0-415-21527-5.
  268. Olivelle, Patrick (1993). The Ashrama System: The History and Hermeneutics of a Religious Institution. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-534478-3.
  269. Bhaskarananda 1994, p. 112
  270. Michaels 2004, p. 316.
  271. Fowler 1997, p. 1.
  272. Lockard 2007, p. 50.
  273. Hiltebeitel 2007, p. 12.
  274. Narayanan 2009, p. 11.
  275. Osborne 2005, p. 9.
  276. Michaels 2004, p. 32-36.
  277. Michaels 2004, p. 38.
  278. J. J. Navone, S. J. (1956). "Sankara and the Vedic Tradition". Philosophy and Phenomenological Research. 17 (2): 248–255. doi:. ISSN . JSTOR .
  279. Blackwell's History of India; Stein 2010, bl. 107
  280. Some Aspects of Muslim Administration, Dr. R.P.Tripathi, 1956, p.24
  281. Sharma 2002, p. 27.
  282. Sharma, 2003 & Thapar 1993, p. 239-241.
  283. . www.lowyinstitute.org (in Engels). Besoek op2021-03-17.
  284. . Hindustan Times (in Engels). 2006-03-02. Besoek op2021-03-17.
  285. . Besoek op6 Augustus 2010.
  286. [Population by Region and Religion Adhered to] (in Indonesies). Statistics Indonesia. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op2020-07-15.
  287. . State.gov. 22 October 2002. Besoek op17 Junie 2014.
  288. Global Religious Composition, Pew Research Center (2012)
  289. (PDF). 2012. Geargiveer vanaf (PDF) op 25 Mei 2013.
  290. . livepopulation.com. vanaf die oorspronklike op 3 April 2019. Besoek op5 Augustus 2018.
  291. (PDF). Statistics Mauritius. p. 68. Geargiveer vanaf (PDF) op 16 October 2013. Besoek op1 November 2012.
  292. . Besoek op10 Mei 2011.
  293. . Besoek op10 Mei 2011.
  294. . U.S. Department of State. Geargiveer vanaf op 2009-11-30.
  295. . U.S. Department of State. Geargiveer vanaf op 2009-11-30.
  296. (PDF). p. 18. Geargiveer vanaf (PDF) op 19 Oktober 2017.
  297. Robin, Christian Julien; Gorea, Maria (2002). . Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres. 146 (2): 409–445. doi:.
  298. . Department of Census and Statistics. 2011. vanaf die oorspronklike op 24 December 2018. Besoek op29 July 2013.
  299. Marsh 2015, pp. 67–94.
  300. (PDF). Bangladesh Bureau of Statistics. p. 176 (Tabel P–14). Geargiveer vanaf (PDF) op 13 November 2012. Besoek op2 September 2012.
  301. . U.S. Department of State.
  302. . Besoek op10 Mei 2011.
  303. . www.globalreligiousfutures.org. Besoek op2021-03-18.
  304. . CIA The World Factbook.
  305. Singapore Department of Statistics (12 Januarie 2011). (PDF). Geargiveer vanaf (PDF) op 3 Maart 2011. Besoek op16 Januarie 2011.
  306. . US State Department. 2011. Besoek op4 Maart 2021.
  307. (xlsx). vanaf die oorspronklike op 13 April 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  308. . Besoek op10 Mei 2011.
  309. . Geargiveer vanaf op 2 April 2014. Besoek op3 Maart 2021.
  310. (PDF). Pew Research. 2015. Geargiveer vanaf (PDF) op 6 May 2015.
  311. Schwarz, John (2015). What's Christianity All About?. Wipf and Stock Publishers. p. 176. ISBN 978-1-4982-2537-3.
  312. (Wêreldgodsdiensdatabasis, 2012): (PDF). Januarie 2012. Geargiveer vanaf (PDF) op 2013-10-20.
  • Anthony, David W. (2007). The Horse The Wheel And Language. How Bronze-Age Riders From the Eurasian Steppes Shaped The Modern World. Princeton University Press.
  • Anthony, David; Ringe, Don (2015), "The Indo-European Homeland from Linguistic and Perspectives", Annual Review of Linguistics 1: 199–219, doi:
  • Avari, Burjor (2013). Islamic Civilization in South Asia: A history of Muslim power and presence in the Indian subcontinent. Routledge. ISBN 978-0-415-58061-8.
  • Ayalon, David (1986). Studies in Islamic History and Civilisation. BRILL. ISBN 978-965-264-014-7.
  • Bakker, F.L. (1997). "Balinese Hinduism and the Indonesian State: Recent Developments". Journal of the Humanities and Social Sciences of Southeast Asia. 153 (1): 15–41. doi:. JSTOR .
  • Basham, Arthur Llewellyn (1989). . Oxford University Press. ISBN 978-0-19-507349-2.
  • Basham, A. L. (1999). A Cultural History of India. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-563921-6.
  • Bhardwaj, Surinder Mohan (1983). . University of California Press. ISBN 978-0-520-04951-2.
  • Bhaskarananda, Swami (1994). . Viveka Press. ISBN 978-1-884852-02-2.
  • Bilimoria, ed. (2007), Indian Ethics: Classical Traditions and Contemporary Challenges
  • Bowker, John (2000).. Oxford University Press.
  • Brodd, Jeffrey (2003). World Religions. Winona, MN: Saint Mary's Press. ISBN 978-0-88489-725-5.
  • Bronkhorst, Johannes (2007), Greater Magadha: Studies in the Culture of Early India, BRILL
  • Bronkhorst, Johannes (2011), , BRILL, , besoek op 29 Desember 2020
  • Bronkhorst, Johannes (2015), "The historiography of Brahmanism", in Otto, History and Religion: Narrating a Religious Past, Walter deGruyter
  • Bronkhorst, Johannes (2016), , BRILL, , besoek op 29 Desember 2020
  • Bronkhorst, Johannes (2017), "Brahmanism: Its place in ancient Indian society", Contributions to Indian Sociology 51, 3 (2017): 361-369
  • Bryant, Edwin (2001). The Quest for the Origins of Vedic Culture. Oxford University Press. ISBN 0-19-513777-9.
  • Bryant, Edwin (2007). Krishna: A Sourcebook. Oxford University Press.
  • Bryant, Edwin; Ekstrand, Maria (2004). The Hare Krishna Movement. Columbia University Press. ISBN 978-0-231-12256-6.
  • Bryant, Edwin Francis; Ekstrand, Maria (2013). . Columbia University Press. ISBN 978-0-231-50843-8.
  • Burley, Mikel (2007). Classical Samkhya and Yoga: An Indian Metaphysics of Experience. Taylor & Francis.
  • Christian, David (2011).. University of California Press. ISBN 978-0-520-95067-2.
  • Clarke, Peter Bernard (2006).. Routledge. p. . ISBN 978-0-7007-1185-7.
  • Comans, Michael (2000). The Method of Early Advaita Vedānta: A Study of Gauḍapāda, Śaṅkara, Sureśvara, and Padmapāda. Delhi: Motilal Banarsidass.
  • Cousins, L. S. (2010). . The Penguin Handbook of the World's Living Religions. Penguin. ISBN 9780141955049. vanaf die oorspronklike op 2 April 2020. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Coward, Harold (2008). . ISBN 978-0-7914-7336-8. vanaf die oorspronklike op 1 Januarie 2016. Besoek op2 Julie 2015.
  • Crangle, Edward Fitzpatrick (1994). The Origin and Development of Early Indian Contemplative Practices. Otto Harrassowitz Verlag.
  • Deutsch, Eliot (2001). "The self in Advaita Vedanta". In Roy Perrett (red.). Indian philosophy: Volume 3, metaphysics. Taylor and Francis. pp. 343–360. ISBN 978-0-8153-3608-2.
  • Deutsch, Eliot; Dalvi, Rohit (2004), The essential Vedanta. A New Source Book of Advaita Vedanta, World Wisdom, ISBN 978-0941532525
  • Dixon, R. M. W. (1996). "Origin legends and linguistic relationships". Oceania. 67 (2): 127–140. doi:. JSTOR .
  • Doniger, Wendy (1990). Textual Sources for the Study of Hinduism (1st uitg.). University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-61847-0.
  • Doniger, Wendy (2000).. Merriam-Webster. ISBN 978-0-87779-044-0.
  • Doniger, Wendy (2010). . Oxford University Press. ISBN 978-0-19-959334-7.
  • Doniger, Wendy (2014), , Oxford University Press USA, ISBN 978-0-19-936007-9, , besoek op 29 Desember 2020
  • Eaton, Richard M. (1993). . University of California Press. Geargiveer vanaf op 27 Mei 2016. Besoek op8 Augustus 2015.
  • Eaton, Richard M. (2000a). (PDF). Frontline. (PDF) vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op8 Augustus 2015.
  • Eaton, Richard M. (2006). "Introduction". In Chatterjee, Indrani; Eaton, Richard M. (reds.). Slavery and South Asian History. Indiana University Press 0–2533. ISBN 978-0-253-34810-4.
  • Eck, Diana L. (2012). . Harmony. ISBN 978-0-385-53190-0.
  • Eck, Diana L. (2013). . Random House. ISBN 978-0-385-53192-4.
  • Eliade, Mircea (1970). Yoga: Immortality and Freedom. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01764-8.
  • Eliade, Mircea (2009). Yoga: Immortality and Freedom. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-14203-6.
  • Embree, Ainslie T. (1988). Sources of Indian Tradition. Second Edition. volume One. From the beginning to 1800. Columbia University Press.
  • Espín, Orlando O.; Nickoloff, James B., reds. (2007). An Introductory Dictionary of Theology and Religious Studies. Liturgical Press. ISBN 978-0-8146-5856-7.
  • Esposito, John (2003). "Suhrawardi Tariqah". The Oxford Dictionary of Islam. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-512559-7.
  • Feuerstein, Georg (2002). The Yoga Tradition. Motilal Banarsidass. ISBN 978-3-935001-06-9.
  • Flood, Gavin D. (1996).. Cambridge University Press.
  • Flood, Gavin (1997). "The Meaning and Context of the Puruṣārthas". In Lipner, Julius J. (red.). The Bhagavadgītā for Our Times. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-565039-6.
  • Flood, Gavin, red. (2003). . Blackwell Publishing. ISBN 978-1-4051-3251-0.ISBN 978-0-631-21535-6.
  • Flood, Gavin (2006). The Tantric Body. The Secret Tradition of Hindu Religion. I.B Taurus.
  • Flood, Gavin (2008). The Blackwell Companion to Hinduism. John Wiley & Sons.
  • Fowler, Jeaneane D. (1997). . Sussex Academic Press. ISBN 978-1-898723-60-8. vanaf die oorspronklike op 22 Januarie 2017. Besoek op10 Julie 2016.
  • Fuller, Christopher John (2004). . Princeton University Press. ISBN 978-0-691-12048-5. vanaf die oorspronklike op 7 Januarie 2019. Besoek op10 Julie 2016.
  • Gaborieau, Marc (Junie 1985). "From Al-Beruni to Jinnah: Idiom, Ritual and Ideology of the Hindu-Muslim Confrontation in South Asia". Anthropology Today. 1 (3): 7–14. doi:. JSTOR .
  • Ghurye, Govind Sadashiv (1980). . Transaction Publishers. ISBN 978-0-8785-5308-2. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Gombrich, Richard F. (1988).. London: Routledge. ISBN 978-0-415-07585-5.
  • Gombrich, Richard F. (1996). Theravada Buddhism. A Social History from Ancient Benares to Modern Colombo. Londen en New York: Routledge.
  • Gomez, Luis O. (2013). . In Joseph Kitagawa (red.). The Religious Traditions of Asia: Religion, History, and Culture. Routledge. ISBN 9781136875908.
  • Gosch, Stephen; Stearns, Peter (2007). Premodern Travel in World History. Routledge. pp. 88–99. ISBN 978-0-415-22941-8.
  • Grapperhaus, F. H. M. (2009). Taxes through the Ages. ISBN 978-90-8722-054-9.
  • Halbfass, Wilhelm (1991). . SUNY Press. ISBN 978-0-7914-0361-7. vanaf die oorspronklike op 2 April 2020. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Halbfass, Wilhelm (1995). Philology and Confrontation: Paul Hacker on Traditional and Modern Vedānta. SUNY Press.
  • Hark, Lisa; DeLisser, Horace (7 September 2011). Achieving Cultural Competency. John Wiley & Sons.
  • Harman, William (2004). "Hindu Devotion". In Rinehart, Robin (red.). Contemporary Hinduism: Ritual, Culture, and Practice. ABC-CLIO. pp. 99–122. ISBN 978-1-57607-905-8.
  • Harshananda, Swami (1989). "A Bird's Eye View of the Vedas". Holy Scriptures: A Symposium on the Great Scriptures of the World (2nd uitg.). Mylapore: Sri Ramakrishna Math. ISBN 978-81-7120-121-1.
  • Hardy, P. (1977). "Modern European and Muslim explanations of conversion to Islam in South Asia: A preliminary survey of the literature". Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain & Ireland. 109 (2): 177–206. doi:.
  • Harvey, Andrew (2001). Teachings of the Hindu Mystics. Shambhala. ISBN 978-1-57062-449-0.
  • Hatcher, Brian A. (2015), , Routledge, ISBN 978-1-135-04631-6,
  • Heesterman, Jan (2005). "Vedism and Brahmanism". In Jones, Lindsay (red.).. 14 (2nd uitg.). Macmillan Reference. pp. 9552–9553. ISBN 978-0-02-865733-2.
  • Heitzman, James; Worden, Robert L. (1996). . Federal Research Division, Library of Congress. LCCN . vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  • Hiltebeitel, Alf (2002). . In Kitagawa, Joseph (red.). The Religious Traditions of Asia: Religion, History, and Culture. Routledge. ISBN 9781136875977.
  • Hiltebeitel, Alf (2007). . In Kitagawa, Joseph (red.). The Religious Traditions of Asia: Religion, History, and Culture (Digital uitg.). Routledge. ISBN 9781136875908.
  • Hiltebeitel, Alf (2013). . In Kitagawa, Joseph (red.). The Religious Traditions of Asia: Religion, History, and Culture. Routledge. ISBN 9781136875977.
  • Holdrege, Barbara A. (1996), Veda and Torah: Transcending the Textuality of Scripture, SUNY Press, ISBN 978-0-7914-1639-6
  • Holm, Jean; Bowker, John (2001) [1994]. (pb.). Continuum. ISBN 978-0-8264-5303-7.ISBN 978-1-6235-6623-4
  • Hopfe, Lewis M.; Woodward, Mark R. (2008). . Pearson Education. ISBN 978-0-13-606177-9. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Inden, Ronald (1978). "Ritual, Authority, and Cycle Time in Hindu Kingship". In John F. Richards (red.). Kingship and Authority in South Asia. Delhi: South Asian Studies.
  • Inden, Ronald B. (2000). Imagining India. C. Hurst & Co. Publishers.
  • Isaeva, Natalia (1995). From Early Vedanta to Kashmir Shaivism. Albany, NY: SUNY Press. ISBN 978-0-7914-2449-0.
  • Jain, Andrea (2015). Selling Yoga : from Counterculture to Pop culture. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-939024-3. OCLC .
  • Jacobsen, Knut A. (2013). . Routledge. ISBN 978-0-415-59038-9.
  • Johnson, W. J. (2009). "A Dictionary of Hinduism".. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-861025-0.
  • Joseph, Tony (2018), Early Indians: The Story of Our Ancestors and Where We Came From, Juggernaut
  • Jouhki, Jukka (2006). (PDF). J@rgonia. 8. Geargiveer vanaf (PDF) op 25 Mei 2017. Besoek op20 November 2013.
  • Kane, P. V. (1953). . 4.
  • Khanna, Meenakshi (2007). Cultural History Of Medieval India. Berghahn Books.
  • Kim, Hanna H. (2005), , MacMillan Encyclopedia of Religion, , besoek op 29 Desember 2020
  • Kim, Sebastian (2005). In Search of Identity: Debates on Religious Conversion in India. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-567712-6.
  • King, Richard (1999). Orientalism and Religion: Post-Colonial Theory, India and "The Mystic East". Routledge.
  • King, Richard (1999b). . NUMEN. 46 (2): 146–185. doi:. S2CID . vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  • King, Richard (2001). Orientalism and Religion: Post-Colonial Theory, India and "The Mystic East". Taylor & Francis e-Library.
  • King, Richard (2002). Orientalism and Religion: Post-Colonial Theory, India and "The Mystic East". Routledge.
  • Klostermaier, Klaus K. (1994). A Survey of Hinduism (2nd uitg.). SUNY Press.
  • Klostermaier, Klaus K. (2007). (3rd uitg.). SUNY Press. ISBN 978-0-7914-7082-4. vanaf die oorspronklike op 22 Januarie 2017. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Klostermaier, Klaus K. (5 Julie 2007a). "The Divine Presence in Space and Time – Murti, Tirtha, Kala". A Survey of Hinduism. SUNY Press. ISBN 978-0-7914-7082-4.
  • Klostermaier, Klaus K. (2007b), , Oneworld Publications, ISBN 978-1-78074-026-3, , besoek op 29 Desember 2020
  • Klostermaier, Klaus K. (2010). (3rd uitg.). SUNY Press. ISBN 978-0-7914-8011-3.
  • Klostermaier, Klaus K. (2014), , Oneworld Publications, ISBN 978-1-7807-4672-2, , besoek op 29 Desember 2020
  • Knott, Kim (1998). . Oxford University Press. ISBN 978-0-19-160645-8. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Koller, John M. (1968). "Puruṣārtha as Human Aims". Philosophy East and West. 18 (4): 315–319. doi:. JSTOR .
  • Koller, John M. (1984). "The Sacred Thread: Hinduism in Its Continuity and Diversity, by J. L. Brockington (Book Review)". Philosophy East and West. 34 (2): 234–236. doi:. JSTOR .
  • Kramer, Kenneth (1986).. Paulist Press. ISBN 978-0-8091-2781-8.
  • Kramrisch, Stella (1976a). The Hindu Temple. 1. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-0223-0.
  • Kramrisch, Stella (1976b). The Hindu Temple. 2. Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-0224-7.
  • Kurien, Prema (2006). "Multiculturalism and American Religion: The Case of Hindu Indian Americans". Social Forces. 85 (2): 723–741. doi:. S2CID .
  • Larson, Gerald (1995). . SUNY Press. ISBN 978-0-7914-2411-7.
  • Larson, Gerald James (2009). . World Religions in America: An Introduction. Westminster John Knox Press. pp. 179–198. ISBN 9781611640472.
  • Leaf, Murray J. (2014), , Lexington Books, ISBN 9780739192412, , besoek op 29 Desember 2020
  • Lingat, Robert (1973). . University of California Press. ISBN 978-0-520-01898-3. vanaf die oorspronklike op 22 Desember 2019. Besoek op5 Julie 2017.
  • Lipner, Julius (2009). Hindus: their religious beliefs and practices (2nd uitg.). Abingdon: Routledge. ISBN 978-0-203-86464-7. OCLC .
  • Lochtefeld, James G. (2002a). . The Rosen Publishing Group. ISBN 978-0-8239-3179-8. vanaf die oorspronklike op 28 Desember 2016. Besoek op10 November 2017.ISBN 978-0-8239-2287-1.
  • Lochtefeld, James G. (2002n).. The Rosen Publishing Group. ISBN 978-0-8239-3180-4.
  • Lockard, Craig A. (2007). . Cengage Learning. ISBN 978-0-618-38612-3. vanaf die oorspronklike op 26 November 2016. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Long, Jeffrey D. (2013). Jainism: An Introduction. I. B. Tauris.
  • Lorenzen, David N. (1999). "Who Invented Hinduism?". Comparative Studies in Society and History. 41 (4): 630–659. doi:.
  • Lorenzen, David N. (2002). "Early Evidence for Tantric Religion". In Harper, Katherine Anne; Brown, Robert L. (reds.). The Roots of Tantra. State University of New York Press. ISBN 978-0-7914-5306-3.
  • Lorenzen, David N. (2006). . Yoda Press. ISBN 978-81-902272-6-1. vanaf die oorspronklike op 3 Januarie 2017. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Malik, Jamal (2008). Islam in South Asia: A Short History. Brill Academic. ISBN 978-90-04-16859-6.
  • McMahan, David L. (2008). The Making of Buddhist Modernism. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-518327-6.
  • Melton, J. Gordon; Baumann, Martin (2010). . [6 volumes] (Second uitg.). ABC-CLIO. ISBN 978-1-59884-204-3. vanaf die oorspronklike op 30 Mei 2016. Besoek op2 Julie 2015.
  • Michaels, Axel (2004). . Vertaal deur Harshav, Barbara. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-08953-9. vanaf die oorspronklike op 5 Februarie 2017. Besoek op5 Julie 2017.
  • Michell, George (1977). . University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-53230-1. vanaf die oorspronklike op 4 Februarie 2017. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Michell, George (1988). The Hindu Temple: An Introduction to Its Meaning and Forms. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-53230-1.
  • Misra, Amalendu (2004). Identity and Religion: Foundations of Anti-Islamism in India. SAGE.
  • Monier-Williams, Monier (1974). . Elibron Classics. Adamant Media Corporation. ISBN 978-1-4212-6531-5. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op8 Julie 2007.
  • Monier-Williams, Monier (2001) [first published 1872]. . Delhi: Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-206-1509-0. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op24 Julie 2007.
  • Muesse, Mark William (2003). .
  • Muesse, Mark W. (2011).. Fortress Press. ISBN 978-0-8006-9790-7.
  • Muller, Max (1859). . London: Williams and Norgate.
  • Nakamura, Hajime (2004). A History of Early Vedanta Philosophy. Part Two. Delhi: Motilal Banarsidass.
  • Narasimhan, Vagheesh M.; Patterson, Nick; Moorjani, Priya; Rohland, Nadin; et al. (2019). . Science. 365 (6457). eaat7487. doi:. PMC. PMID . vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  • Narayanan, Vasudha (2009). . The Rosen Publishing Group. ISBN 978-1-4358-5620-2.
  • Nath, Vijay (2001). "From 'Brahmanism' to 'Hinduism': Negotiating the Myth of the Great Tradition". Social Scientist. 29 (3/4): 19–50. doi:. JSTOR .
  • Neusner, Jacob, red. (2009). (4th uitg.). Westminster John Knox Press. ISBN 978-0-664-23320-4. vanaf die oorspronklike op 18 April 2017. Besoek op2 Julie 2015.
  • Nicholson, Andrew J. (2010). . South Asia across the disciplines. 3. Columbia University Press. ISBN 978-0-231-14986-0.
  • Noble, Allen (1998). "South Asian Sacred Places". Journal of Cultural Geography. 17 (2): 1–3. doi:.
  • Novetzke, Christian Lee (2013). Religion and Public Memory. Columbia University Press. ISBN 978-0-231-51256-5.
  • Nussbaum, Martha C. (2009). . Harvard University Press. ISBN 978-0-674-03059-6. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op25 Mei 2013.
  • Oberlies, T. (1998). Die Religion des Rgveda. Wene: Institut für Indologie der Universität Wien. ISBN 978-3-900271-32-9.
  • Osborne, E. (2005). Accessing R.E. Founders & Leaders, Buddhism, Hinduism and Sikhism Teacher's Book Mainstream. Folens.
  • Parpola, Asko (2015). . Oxford University Press. ISBN 9780190226930. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  • Patel, Iva (2018), "Swaminarayan", Hinduism and Tribal Religions. Encyclopedia of Indian Religions, Encyclopedia of Indian Religions, Springer, Dordrecht, pp. 1–6, doi:, ISBN 978-94-024-1036-5
  • Pennington, Brian K. (2005). Was Hinduism Invented?: Britons, Indians, and the Colonial Construction. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-516655-2.
  • Possehl, Gregory L. (11 November 2002). . The Indus Civilization: A Contemporary Perspective. Rowman Altamira. pp. 141–156. ISBN 978-0-7591-1642-9.
  • Prentiss, Karen Pechilis (2014). The Embodiment of Bhakti. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-535190-3.
  • Radhakrishnan, S.; Moore, C.A. (1967). . Princeton University Press. ISBN 978-0-691-01958-1.
  • Radhakrishnan, S. (1996). Indian Philosophy. 1. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-563820-2.
  • Raju, P. T. (1992). The Philosophical Traditions of India. Delhi: Motilal Banarsidass.
  • Renou, Louis (1964). The Nature of Hinduism. Walker.
  • Richman, Paula (1988). Women, branch stories, and religious rhetoric in a Tamil Buddhist text. Buffalo, NY: Maxwell School of Citizenship and Public Affairs, Syracuse University. ISBN 978-0-915984-90-9.
  • Rinehart, Robin (2004). Contemporary Hinduism: Ritual, Culture, and Practice. ABC-CLIO.
  • Rocher, Ludo (1986). . Otto Harrassowitz Verlag. ISBN 978-3-447-02522-5.
  • Samuel, Geoffrey (2008). The Origins of Yoga and Tantra: Indic Religions to the Thirteenth Century. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-69534-3.
  • Samuel, Geoffrey (2010). The Origins of Yoga and Tantra. Indic Religions to the Thirteenth Century. Cambridge University Press.
  • Sanderson, Alexis (2009). "The Śaiva Age: The Rise and Dominance of Śaivism during the Early Medieval Period". In Einoo, Shingo (red.). Genesis and Development of Tantrism. Institute of Oriental Culture Special Series. 23. Tokio: Institute of Oriental Culture, University of Tokyo.
  • Sargeant, Winthrop; Chapple, Christopher (1984). The Bhagavad Gita. New York: State University of New York Press. ISBN 978-0-87395-831-8.
  • Sen Gupta, Anima (1986). The Evolution of the Sāṃkhya School of Thought. South Asia Books. ISBN 978-81-215-0019-7.
  • Sharf, Robert H. (1993). . History of Religions. 33 (1): 1–43. doi:. S2CID . vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op8 Desember 2013.
  • Sharf, Robert H. (1995). (PDF). (PDF) vanaf die oorspronklike op 2 Februarie 2019. Besoek op8 Desember 2013.
  • Sharma, Arvind (2000). Classical Hindu Thought: An Introduction. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-564441-8.
  • Sharma, Arvind (2002). "On Hindu, Hindustān, Hinduism and Hindutva". Numen. 49 (1): 1–36. doi:. JSTOR .
  • Sharma, Arvind (2003). The Study of Hinduism. University of South Carolina Press.
  • Sharma, Arvind (2011). Hinduism as a Missionary Religion. State University of New York Press. ISBN 978-1-4384-3211-3.
  • Sharma, Suresh K.; Sharma, Usha (2004), , Mittal Publications, ISBN 978-81-7099-956-0, , besoek op 29 Desember 2020
  • Shults, Brett (2014). . Journal of the Oxford Centre for Buddhist Studies. 6: 121–9.
  • Siemens, Herman; Roodt, Vasti (2009), , Walter de Gruyter, ISBN 9783110217339,
  • Silverberg, James (1969). "Social Mobility in the Caste System in India: An Interdisciplinary Symposium". The American Journal of Sociology. 75 (3): 442–443. doi:.
  • Singh, Upinder (2008). . Pearson Education India. ISBN 978-81-317-1120-0. vanaf die oorspronklike op 20 Desember 2016. Besoek op2 Julie 2015.
  • Singh, Upinder (2009), A History of Ancient and Early Medieval India: From the Stone Age to the 12th Century, Longman, ISBN 978-81-317-1677-9
  • Sjoberg, Andree F. (1990). . Comparative Civilizations Review. 23 (23): 40–74. Article 4. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  • Smart, Ninian (1993), , DISKUS 1 (1): 1,
  • Smart, Ninian (2003). Godsdiensten van de wereld (The World's Religions). Kampen: Uitgeverij Kok.
  • Smelser, Neil J.; Lipset, Seymour Martin, reds. (2005). Social Structure and Mobility in Economic Development. Aldine Transaction. ISBN 978-0-202-30799-2.
  • Smith, Bonnie; Van De Mieroop, Marc; von Glahn, Richard; Lane, Kris (2012). . Macmillan. ISBN 978-0-312-41017-9. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op29 Desember 2020.
  • Sponsel, Leslie Elmer (2012), Spiritual Ecology: A Quiet Revolution, ABC-CLIO
  • Stein, Burton (2010). (PDF). Wiley-Blackwell. Geargiveer vanaf (PDF) op 14 Januarie 2014.
  • Sweetman, Will (2004). (PDF). New Zealand Journal of Asian Studies. 6 (2): 12–38. Geargiveer vanaf (PDF) op 7 Februarie 2013. Besoek op23 Desember 2013.
  • Thapar, R. (1993). Interpreting Early India. Delhi: Oxford University Press.
  • Thompson Platts, John (1884). A dictionary of Urdu, classical Hindī, and English. W. H. Allen & Co., Oxford University.
  • Tiwari, Shiv Kumar (2002). Tribal Roots Of Hinduism. Sarup & Sons.
  • Toropov, Brandon; Buckles, Luke (2011). The Complete Idiot's Guide to World Religions. Penguin.
  • Turner, Bryan S. (1996a). . ISBN 978-0-8039-7634-4. vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020. Besoek op27 Oktober 2015.
  • Vivekananda, Swami (1987). Complete Works of Swami Vivekananda. Kalkutta: Advaita Ashrama. ISBN 978-81-85301-75-4.
  • Vivekjivandas (2010). Hinduism: An Introduction - Part 1. Ahmedabad: Swaminarayan Aksharpith. ISBN 978-81-7526-433-5.
  • Walker, Benjamin (1968). . Taylor & Francis. ISBN 9-780-429-62465-0.
  • Werner, Karel (1998) [1977]. Yoga And Indian Philosophy (Reprint uitg.). Motilal Banarsidass. ISBN 978-81-208-1609-1.
  • Werner, Karel (2005). . Routledge. ISBN 978-1-135-79753-9.
  • White, David Gordon (2000). "Introduction". In David Gordon White (red.). Tantra in Practice. Princeton University Press.
  • Widgery, Alban G. (Jan 1930). "The Principles of Hindu Ethics". International Journal of Ethics. 40 (2): 232–245. doi:. JSTOR . S2CID .<

Publikasie datum: Augustus 08, 2021

hindoeïsme, grootste, godsdiens, indië, nepal, mauritius, asook, ongeveer, halfmiljoen, mense, indiese, oorsprong, suid, afrika, word, dharma, lewenswyse, beskou, derde, grootste, godsdiens, wêreld, meer, miljard, aanhangers, wêreldbevolking, hindoes, bekend, . Hindoeisme is die grootste godsdiens in Indie Nepal en Mauritius asook van ongeveer n halfmiljoen mense van Indiese oorsprong in Suid Afrika Dit word ook as n dharma of lewenswyse beskou Dit is die derde grootste godsdiens in die wereld met meer as 1 25 miljard aanhangers of 15 16 van die wereldbevolking wat as Hindoes bekend is Die woord Hindoe is n term wat net buite die groep vir hulle gebruik word 1 2 en hoewel Hindoeisme al die oudste godsdiens in die wereld genoem is beskou baie beoefenaars van die godsdiens dit as Sanatana Dharma Sanskrit सन तन धर म die Ewige weg dit verwys na die idee dat sy oorsprong buite die menslike geskiedenis gevind kan word soos in die Hindoegeskrifte onthul word 3 4 5 6 Nog n term is Vaidika dharma 7 8 9 10 die dharma van die Vedas hoewel dit minder gepas is 11 Lande met Hindoes Historiese verspreiding van Hindoeisme van Indie na Suidoos Asie Hindoeisme is n uiteenlopende stelsel van gedagtes wat gekenmerk word deur n reeks filosofiee en gedeelde begrippe rituele kosmologiese stelsels pelgrimsterreine en gedeelde teksbronne wat onder meer teologie metafisika mitologie Vediese yajna joga rituele en tempelbouwerk insluit 12 Prominente temas in Hindoeisme sluit in die vier purusharthas die vier doele van die die lewe dharma etiek pligte artha sukses werk kama begeertes passies en moksha bevryding vryheid van die siklus van dood en hergeboorte verlossing 13 14 sowel as karma aksie bedoeling en gevolge en samsara die siklus van dood en hergeboorte 15 16 Hindoeisme skryf ewige pligte voor onder meer eerlikheid weerhouding daarvan om ander lewende wesens seer te maak geduld selfbeheersing deugsaamheid en deernis 17 Hindoepraktye sluit in rituele soos puja aanbidding en ritmiese voordrag meditasie dhyana sanskara deurgangsrites jaarlikse feeste en per geleentheid pelgrimstogte Sommige Hindoes laat hulle sosiale lewe en materiele besittings agter in ruil vir n lewe in n klooster om moksha te bereik 18 Hindoegeskrifte word geklassifiseer as die wat gehoor is en die wat onthou word Die belangrikstes is die Vedas Upanishads Puranas Mahabharatas Ramayanas en Agamas 15 19 Die vier grootste denominasies van Hindoeisme is tans Vaishnavisme Shaivisme Shaktisme en Smartisme 20 Bronne van gesag en ewige waarhede in die Hindoegeskrifte speel n belangrike rol maar daar is ook n sterk Hindoetradisie om gesag te bevraagteken ten einde n groter begrip van die waarhede te ontdek en die tradisie verder te ontwikkel 21 Buiten dat dit die oorheersende godsdiens in Indie Nepal en Mauritius is is daar ook aansienlike Hindoegemeenskappe in Suidoos Asie insluitende in Bali in Indonesie 22 die Karibiese Seegebied Noord Amerika Europa Oseanie en Afrika 23 24 Dit is naas die Islam die vinnigs groeiende godsdiens in die wereld 25 26 Inhoud 1 Etimologie 2 Definisies 2 1 Sienings oor strominge 2 2 Hindoe sienings 2 2 1 Sanatana Dharma 2 2 2 Vaidika dharma 2 2 3 Hindoe modernisme 2 2 4 Regtelike definisie 3 Belangrikste tradisies 4 Geloofsoortuigings 4 1 Purusharthas doelwitte van die lewe 4 1 1 Dharma regverdigheid etiek 4 1 2 Artha lewensbestaan rykdom 4 1 3 Kama sensuele plesier 4 1 4 Moksha bevryding bevryding van samsara 4 2 Karma en samsara 5 Geskrifte 6 Praktyke 6 1 Rituele 6 2 Deurgangsrites 6 3 Bhakti 6 4 Feeste 6 5 Pelgrimstogte 7 Persoon en gemeenskap 7 1 Varnas 7 2 Joga 7 3 Simboliek 7 4 Ahimsa vegetarisme en ander kosgebruike 8 Instellings 8 1 Tempels 8 2 Ashrama 8 3 Monastisisme 9 Geskiedenis 10 Demografie 11 Sien ook 12 Verwysings 13 Bronne 14 SkakelsEtimologie Wysig n Balinese Hindoegesin na puja in die Bratantempel in Bali Indonesie Die woord Hindoe is afgelei van die Indo Ariese 27 Sanskrit wortel 28 sindhu 28 29 Die Proto Irannese klankverandering van s na h het tussen omstreeks 850 en 600 v C plaasgevind volgens die professor in Indologie Asko Parpola 30 Die gebruik van die term Hindoeisme om n versameling praktyke en geloofsoortuigings te beskryf is n redelik onlangse ontwikkeling Dit is in 1816 17 die eerste keer deur die godsdienshervormer radja Ram Mohun Roy gebruik 31 Omstreeks 1830 is dit gebruik deur Indiers wat Britse kolonialisme teengestaan het en hulleself wou onderskei van ander godsdiensgroepe 31 32 33 Die woord Hindoe is veel ouer en was vermoedelik die naam wat gebruik is vir die Indusrivier in die noordwestelike deel van die Indiese subkontinent 31 28 Die Indo Ariese woord sindhu beteken rivier of oseaan 27 Dit word dikwels in die Rigveda gebruik Volgens die Britse geleerde Gavin Flood is die term die eerste keer gebruik as n Persiese naam vir die mense wat oorkant die Indus Sanskrit Sindhu gewoon het 28 meer spesifiek in die inskripsie uit die 6de eeu v C van Darius I 550 486 v C 34 Dit was dus n geografiese aanduiding en nie n godsdiensterm nie 28 Onder die vroegste verwysings na Hindoe met betrekking tot godsdiens is dalk in die 7de eeuse Chinese geskrif Rekord van die Westelike streke deur Xuanzang 34 en die 14de eeuse Persiese geskrif Futuhu s salatin deur Abd al Malik Isami Die Arabiese term al Hind verwys ook na die mense wat oorkant die Indus woon 35 Die term kom van die pre Islamitiese Persiese term Hindu wat na alle Indiers verwys Teen die 13de eeu is Hindustan gebruik as n gewilde alternatiewe naam vir Indie wat beteken die land van Hindoes 36 Die term Hindoe is later soms in Sanskritgeskrifte van tussen die 15de en 18de eeu gebruik om n onderskeid te tref tussen Hindoes en Moslems wat Yavanas buitelanders of Mlecchas barbare genoem is 37 Europese handelaars en koloniste het die term eers teen die einde van die 18de eeu begin gebruik om te verwys na aanhangers van Indiese godsdienste Definisies WysigHindoeisme sluit uiteenlopende idees oor spiritualiteit en tradisies in maar het geen ekklesiastiese orde onbetwiste godsdiensowerhede beheerliggaam profete of heilige boek nie Hindoes kan kies of hulle politeisties panteisties panenteisties pandeisties henoteisties monoteisties monisties agnosties ateisties of humanisties wil wees 38 39 40 Volgens Doniger is die idees oor al die belangrike kwessies van geloof en leefstyl vegetarisme niegeweld n geloof in hergeboorte selfs kaste n onderwerp van debat nie dogma nie 41 Vanwee die groot reeks tradisies en idees wat deur die term Hindoeisme gedek word is dit moeilik om n omvattende definisie saam te stel 28 Die godsdiens daag ons begeerte uit om dit te definieer en kategoriseer 42 Dit is al beskryf as n godsdiens n godsdienstradisie n stel godsdienstige sienings en n lewenswyse 43 Uit n Westerse leksikale standpunt word na Hindoeisme as n godsdiens verwys nes na ander gelowe In Indie word die term dharma verkies wat n breer betekenis het as die Westerse woord godsdiens Die studie van Indie en sy kulture en godsdienste asook die term Hindoeisme is gevorm deur die belange van kolonialisme en deur die Westerse begrip van godsdiens 44 45 Sedert die 1990 s is die invloede die onderwerp van debat onder geleerdes 44 en onder kritici van Westerse sienings oor Indie 46 Sienings oor strominge Wysig Die om n gestileerde letter van die Devanagari skrif word in Hindoeisme as n godsdienssimbool gebruik Hindoeisme soos wat dit algemeen bekend is kan in n paar groot strominge verdeel word Van die historiese verdeling in ses hooffilosofiee is twee skole Vedanta en Yoga tans die prominentste 47 As dit volgens hoofgode verdeel word is die vier moderne strominge Vaishnavisme Vishnu Shaivisme Shiva Shaktisme Devi en Smartisme vyf gode wat as gelykes behandel word 48 49 Hindoeisme aanvaar talle goddelike wesens Baie Hindoes beskou hulle as aspekte of manifestasies van n enkele onpersoonlike absolute realiteit van God ander Hindoes glo n spesifieke godheid verteenwoordig die oppergod en die ander is laer manifestasies van die oppergod 50 Ander kenmerke is die erkenning van atman die siel self reinkarnasie van die atman en karma en n geloof in dharma pligte regte wette waardes en die regte leefwyse McDaniel 2007 klassifiseer Hindoeisme in ses groot soorte en verskeie klein soorte ten einde die uitdrukking van emosies onder Hindoes te verstaan 51 Volgens McDaniel is die hoofsoorte Volkshindoeisme geskoei op plaaslike tradisies en kultusse van plaaslike godhede en die oudste niegeskrewe stelsel Vediese Hindoeisme wat geskoei is op die vroegste Vedas wat na die 2de millennium v C teruggespoor kan word Vedantiese Hindoeisme wat gebaseer is op die filosofie van die Upanishads insluitende Advaita Vedanta wat klem le op kennis en wysheid Yoga Hindoeisme wat die teks van die Yoga Sutras volg en klem le op selfondersoekende bewustheid Dharmiese Hindoeisme of daaglike moraliteit wat volgens McDaniel in sekere boeke gestereotipeer word as die enigste vorm van die Hindoegodsdiens met n geloof in karma koeie en kaste en bhakti of gewyde Hindoeisme waar intense emosies uitvoerig geinkorporeer word in die navolging van die spirituele 51 Michaels onderskei tussen drie Hindoegodsdienste en vier vorme van Hindoegodsdienstigheid 52 Die drie godsdienste is Brahmanies Sanskritiese Hindoeisme volks en stamgodsdienste en gestigte godsdienste 53 Die vier vorme van godsdienstigheid is die klassieke karma marga jnana marga bhakti marga en heroisme met sy wortels in militaristiese tradisies Die tradisies sluit in Ramaisme die aanbidding van Rama n held uit die epiese letterkunde daar word geglo hy is n reinkarnasie van Vishnu 54 sowel as dele van politieke Hindoeisme 55 Heroisme word ook virya marga genoem 56 Volgens Michaels behoort die meeste Hindoes tot een van die gestigte godsdienste soos Vaishnavisme en Shaivisme wat op verlossing fokus en dikwels minder klem le op Brahmaanse priesterlike gesag 57 Hy se onder die gestigte godsdienste is Boeddhisme Djainisme en Sikhisme wat nou aparte godsdienste is sinkretiese bewegings en verskeie ghoeroeismes en neogodsdienstige bewegings 58 Hindoe sienings Wysig Hindoes se geloofsoortuigings is uitgebreid en uiteenlopend en daarom word dikwels na Hindoeisme as n familie godsdienste verwys eerder as een godsdiens 59 In die groep godsdienste is daar verskillende teologiee praktyke en heilige geskrifte 60 Die godsbegrip in Hindoeisme is kompleks en teenstrydig In een opsig word Brahma as n panteistiese god beskou wat in alle dinge en mense teenwoordig is en in n ander opsig as n transendente persoonlike god Die Hindoeiste het n sterk leerstelling oor reinkarnasie Hulle glo dat die menslike siel dikwels in ander liggame op aarde gebore word Die liggaam word oud en sterf maar die siel word weer in n nuwe liggaam gebore om sodoende sy ontwikkeling na hoer vlakke van goddelikheid voort te sit n Beter karma word deur goeie werke en geregtigheid dharma opgebou Uiteindelik sal die siklus van nuwe geboortes verbreek word wanneer die siel met die universele god saamsmelt Vroeer of later sal dit met elke mens gebeur niemand gaan verlore nie Vir die onkundiges en dwalendes sal dit net langer neem om die toestand te bereik n Persoon met n slegte karma wat deur negatiewe en selfsugtige dade gekenmerk word sal in sy volgende lewensiklus gestraf word deur n minderwaardiger en moeiliker lewe te lei Iemand met n goeie karma sal voorspoed aansien en seeninge ervaar Sanatana Dharma Wysig Vir sy aanhangers is Hindoeisme n tradisionele leefwyse 61 Baie beoefenaars verwys na die ortodokse vorm daarvan as Sanatana Dharma die ewige wet of ewige weg 62 63 Hindoes meen Hindoeisme is duisende jare oud Die tydlyn van gebeure in die antieke Indiese geskiedenis voorsien n chronologie van gebeure in verband met Hindoeisme wat lank voor 3000 v C begin Die Sanskrit woord dharma het n veel breer betekenis as godsdiens en is nie gelyk daaraan nie Alle aspekte van n Hindoe se lewe die verkryging van rykdom artha die vervulling van wense kama en die verkryging van bevryding moksha is deel van dharma 64 65 Volgens die Encyclopaedia Britannica het Sanatana Dharma histories verwys na die ewige pligte wat godsdienstig in Hindoeisme verorden word soos eerlikheid die weerhouding daarvan om ander lewende wesens seer te maak reinheid selfbeheersing deugsaamheid deernis ensovoorts Die pligte geld ongeag n Hindoe se klas kaste of sekte en hulle staan in teenstelling met svadharma n mens se eie plig in ooreenstemming met jou klas of kaste varna en lewenstadium purushartha 66 In onlangse jare is die term deur Hindoe leiers hervormers en nasionaliste gebruik om na Hindoeisme te verwys Sanatana dharma het n sinoniem geword vir die ewige waarheid en leringe van Hindoeisme wat bo geskiedenis verhewe en onveranderlik ondeelbaar en uiteindelik niesektaries is 66 Volgens ander geleerdes soos Kim Knott en Brian Hatcher verwys Sanatana Dharma na n tydlose ewige stel waarhede en is dit hoe Hindoes die oorsprong van hulle godsdiens beskou Dit word gesien as die ewige waarhede en tradisie met n oorsprong buite die menslike geskiedenis en wat goddelik onthul word in die Vedas die antiekste geskrifte van die wereld 4 67 Vir baie Hindoes is die Westerse term godsdiens in die mate waarin dit beteken dogma en n instelling wat na n enkele stigter teruggespeur kan word ongeskik vir hulle tradisie se Hatcher Vir hulle is Hindoeisme n tradisie wat na minstens die antieke Vediese era teruggespeur kan word 4 68 Vaidika dharma Wysig Sommige verwys na Hindoeisme as die Vaidika dharma 7 Die woord Vaidika beteken wat afgelei is van die Vedas of in verband met die Vedas 69 Geleerdes het die terme Vaidika en Avaidika tradisioneel gebruik vir onderskeidelik die wat die Vedas as n gesaghebbende bron van kennis beskou en die wat dit nie doen nie om te onderskei tussen verskeie Indiese skole van Djainisme Boeddhisme en Charvaka Volgens Klaus Klostermaier is die term Vaidika dharma die vroegste selfbeskrywing van Hindoeisme 8 9 Arvind Sharma meen daar is bewyse dat Hindoes die term al teen die 4de eeu gebruik het 10 Die term Vaidika dharma dui op n kode of praktyk wat op die Vedas gebaseer is maar dit is onduidelik wat dit presies beteken se Julius Lipner 68 Dit beteken nie Hindoes heg n algemeen aanvaarde betekenis aan die term nie Baie het nie afskrifte van die Vedas nie en het dit nie gelees soos Christene met die Bybel doen en Moslems met die Koran nie Dit beteken egter nie hulle hele lewensorientasie kan nie na die Vedas teruggespoor word nie 68 Om die Vedas se gesag te aanvaar beteken dikwels bloot dat iemand homself as n Hindoe beskou 70 en die meeste Indiers bewys vandag lippediens aan die Vedas en het geen erg aan die inhoud van die geskrifte nie 71 Hindoe modernisme Wysig Swami Vivekananda was n sleutelfiguur in die bekendstelling van Vedanta en Yoga in Europa en die VSA 72 Hy het die gaping tussen gelowe oorbrug en Hindoeisme n wereldgodsdiens gemaak 73 Sedert die 19de eeu het Indiese moderniste Hindoeisme hervestig as n belangrike bate van die Indiese beskawing 45 hulle het dit gereinig van sy tantriese elemente 74 en die fokus op Vediese elemente vergroot Westerse stereotipes is omgekeer klem is op die universele aspekte gele en moderne benaderings tot sosiale probleme is ingestel 45 Die veranderings het groot byval gevind nie net in Indie nie maar ook in die Weste 45 Belangrike verteenwoordigers van Hindoe modernisme 75 is radja Ram Mohun Roy Vivekananda Sarvepalli Radhakrishnan en Mahatma Gandhi 76 Roy is bekend as die vader van die Hindoe renaissance 77 Hy het n groot invloed uitgeoefen op Swami Vivekananda 1863 1902 wat volgens Flood n baie belangrike figuur was in die ontwikkeling van n moderne Hindoe selfbegrip en in die formulering van n Westerse siening van Hindoeisme 78 Sentraal tot Vivekananda se filosofie is die idee dat die goddelike in alle wesens bestaan dat alle mense eenheid met die ingebore goddelikheid kan bereik 75 en dat liefde en sosiale harmonie bevorder sal word as mense die goddelikheid as die kern van ander sien 75 Hy het gemeen daar is n wesentlike eenheid in Hindoeisme wat ten grondslag aan die uiteenlopendheid van sy baie vorme le 75 Volgens Flood word Vivekananda se visie van Hindoeisme vandag algemeen aanvaar deur die meeste Engelssprekende middelklas Hindoes 79 Radhakrishnan het Westerse rasionalisme met Hindoeisme probeer versoen en Hindoeisme voorgestel as n wesentlik rasionalistiese en humanistiese godsdienservaring 80 Die globale Hindoeisme 81 vind wereldwyd aanklank en reik bo nasionale grense uit 81 en volgens Flood word dit n wereldgodsdiens naas die Christendom Islam en Boeddhisme 81 vir beide die Hindoe diaspora en Westerlinge wat by nie Westerse kulture en godsdienste aanklank vind 81 Dit le klem op universele spirituele waardes soos sosiale geregtigheid vrede en die spirituele transformasies van humaniteit 81 Dit is aangehelp deurdat elemente van die Hindoe kultuur na die Weste uitgevoer is daar gewild geraak en as n gevolg in Indie weer gewilder geraak het 82 Regtelike definisie Wysig Die definisie van Hindoeisme kragtens die Indiese reg is Die aanvaarding van die Vedas met eerbied die erkenning van die feit dat die maniere van of middele tot verlossing uiteenlopend is en die besef van die waarheid dat die aantal gode wat aanbid kan word groot is 83 84 Belangrikste tradisies Wysig Vyf gode van die Smarta tradisie Ganesha middel met Shiva links bo Parvati regs bo Vishnu links onder en Surya regs onder Hindoeisme het geen sentrale gesag nie en baie praktiserende Hindoes behoort nie tot enige spesifieke denominasie of tradisie nie 85 Geleerdes gebruik egter vier belangrike denominasies in studies Vaishnavisme Shaivisme Shaktisme en Smartisme 86 87 Die verskille tussen hulle behels hoofsaaklik die sentrale godheid wat aanbid word die tradisies en die siening oor verlossing 88 Lipner meen Hindoes volg dikwels meer as een denominasie hy stel die term Hindoe polisentrisme voor 89 In Vaishnavisme word Vishnu 90 en sy avatars aanbid veral Krishna en Rama 91 Die volgelinge van die tradisie is gewoonlik nieasketies monasties en geneig tot gemeenskapsgeleenthede en aanbiddingspraktyke wat geinspireer is deur die intiem liefdevolle vreugdevolle spelerige Krishna en ander Vishnu avatars 88 Dit sluit in gemeenskapsdanse die sing van kirtans en bhajans met klank en musiek wat volgens sommige mense meditasie en spirituele kragte het 92 Tempelaanbidding en feeste is gewoonlik opgesmuk 93 Die Bhagavad Gita en die Ramayana asook Vishnu georienteerde Puranas verskaf die teistiese fondament daarvan 94 Filosofies is die geloofsoortuigings gewortel in die dualistiese subskole van Vedantiese Hindoeisme 95 96 In Shaivisme word op Shiva gefokus Shaivas word meer aangetrek deur asketiese individualisme en dit het verskeie subskole 88 Hulle praktyke sluit in bhakti styl gewydheid en tog neig hulle geloofsoortuigings na niedualistiese monistiese skole van Hindoeisme soos Advaita en Raja Yoga 86 92 Sommmige Shaivas aanbid in tempels terwyl ander klem le op joga en daarna streef om binne in een met Shiva te wees 97 Avatars is ongewoon en sommige Shaivas sien god as halfmanlik halfvroulik as n vermenging van die manlike en vroulike beginsels Ardhanarishvara Shaivisme is verwant aan Shaktisme deurdat Shakti beskou word as die gade van Shiva 86 Gemeenskapsvierings sluit in feeste en deelname aan pelgrimstogte soos die Kumbh Mela 98 Shaivisme word veral beoefen in die Himalaja streek noord van Kasjmir tot by Nepal en in Suid Indie 99 Shaktisme fokus op die aanbidding van die godin Shakti of Devi as kosmiese moeder 88 en word veral beoefen in noordoostelike en oostelike deelstate van Indie soos Assam en Bengale Devi word uitgebeeld as n sagter vorm soos Parvati die gade van Shiva of as n kragtige vegtergodin soos Kali en Durga Shakti word erken as die krag wat aan die manlike beginsel tot grondslag le Shaktism word ook met Tantra praktyke verbind 100 Gemeenskapsvierings sluit in feeste waarvan sommige optogte en die dompeling van idole in water behels 101 Aanbidding in Smartisme sentreer om vyf Hindoe godhede Shiva Vishnu Ganesha Surya en Parvati 102 Die Smarta tradisie het tydens die vroee klassieke tydperk van Hindoeisme omstreeks die begin van die huidige era ontstaan toe Hindoeisme uit die wisselwerking tussen Brahmanisme en plaaslike tradisies te voorskyn gekom het 103 104 Die tradisie word verbind met Advaita Vedanta en beskou Adi Shankara as die stigter en hervormer van Smartisme Die term Smartisme is afgelei van die Smriti geskrifte wat beteken dit wat onthou word 86 105 Die vorm van Hindoeisme beoefen n filosofiese Jnana yoga die bestudering van geskrifte nadenke en meditasie om die self se eenheid met God te verstaan 86 106 Daar is geen sensusdata beskikbaar oor die demografiese geskiedenis of neigings van die tradisies in Hindoeisme nie 107 Ramings verskil oor die aantal gelowiges van die verskillende tradisies Volgens n raming in 2010 deur Johnson en Grim is die Vaishnavisme tradisie die grootste met sowat 641 miljoen of 67 6 van Hindoes gevolg deur Shaivisme met 252 miljoen of 26 6 Shaktisme met 30 miljoen of 3 2 en ander tradisies insluitende Neo Hindoeisme en Hervorming Hindoeisme met 25 miljoen of 2 6 108 Volgens Jones en Ryan is Shaivisme egter die grootste tradisie 109 Geloofsoortuigings Wysig Paneelrelief aan n muur van die Hoysaleswara tempel in Karnataka in Indie van die Trimurti Brahma Shiva en Vishnu Prominente temas in Hindoeistiese geloofsoortuigings sluit in hoewel dit nie beperk is nie tot dharma etiek pligte samsara die voortdurende siklus van geboorte lewe dood en hergeboorte karma optrede bedoeling en gevolge moksha bevryding van samsara en die verskillende yogas wee of praktyke 16 Purusharthas doelwitte van die lewe Wysig In klassieke Hindoeisme word vier doelwitte van die menslike lewe Purusharthas aanvaar dharma artha kama en moksha 13 14 Dharma regverdigheid etiek Wysig Dharma Sanskrit धर म word beskou as die belangrikste doel van n mens se lewe 110 Die begrip omvat gedrag wat beskou word as in ooreenstemming met die orde wat die lewe en die heelal moontlik maak 111 en sluit in pligte regte wette gedrag deugde en die regte lewenswyse 112 Dharma is volgens Van Buitenen 113 dit wat alle lewende mense moet aanvaar en respekteer om harmonie en orde in die wereld te handhaaf Artha lewensbestaan rykdom Wysig Artha Sanskrit अर थ is die nastrewing van rykdom vir n lewensbestaan verpligtings en ekonomiese vooruitgang Dit sluit in die politieke lewe diplomasie en materiele welsyn Artha sluit dus alle lewensmiddele bedrywighede en hulpbronne in wat n mens in staat stel om in die toestand te wees waarin hy wil wees wat betref rykdom beroep en finansiele sekuriteit 114 Die behoorlike nastrewing van artha word beskou as n belangrike doel van die menslike lewe 115 116 Kama sensuele plesier Wysig Kama Sanskrit Pali क म beteken begeerte wense passie verlange n plesier van die sintuie die estetiese genieting van die lewe en liefde met of sonder seksuele konnotasies 117 118 In Hindoeisme word kama beskou as n noodsaaklike en gesonde doel van die menslike lewe indien dit nagestreef word sonder om dharma artha en moksha in te boet 119 Moksha bevryding bevryding van samsara Wysig Moksha Sanskrit म क ष of mukti Sanskrit म क त is die uiteindelike belangrikste doel in Hindoeisme In n sin is moksha n begrip wat verbind word met bevryding van hartseer lyding en samsara die siklus van geboorte en hergeboorte Vanwee n geloof in die onvernietigbaarheid van die siel 120 word die dood as onbelangrik beskou met betrekking tot die kosmiese self 121 Die betekenis van moksha verskil van een denkskool tot n ander Advaita Vedanta bepaal byvoorbeeld dat nadat n mens moksha bereik het hy sy siel self ken en dit identifiseer as een met Brahman en almal in alle opsigte 122 123 Die volgelinge van Dvaita skole dualistiese skole identifiseer individuele siel self in n moksha toestand as apart van Brahman maar oneindig naby en glo hulle sal die ewigheid in n loka hemel deurbring nadat hulle moksha bereik het Vir teistiese skole van Hindoeisme is moksha die bevryding van samsara terwyl moksha volgens ander skole soos die monistiese skool in die huidige lewe moontlik is en n sielkundige begrip is 124 122 Volgens Deutsch is moksha n perfekte bestaanstoestand van selfbewuswording van vryheid en van bewuswording van die hele heelal as die Self 124 Klostermaier 123 meen moksha in hierdie skole impliseer n bevryding van voorheen belemmerde vermoens n verwydering van hindernisse vir n onbeperkte lewe wat n mens in staat stel om waarlik n persoon in die volle sin te wees die begrip impliseer n ongebruikte menslike potensiaal van kreatiwiteit meegevoel en begrip wat voorheen geblokkeer is Moksha is meer as n bevryding van die lydingsiklus van geboorte en hergeboorte die Vedantiese skool verdeel dit in twee Jivanmukti bevryding in hierdie lewe en Videhamukti bevryding na die dood 123 Karma en samsara Wysig Karma kan letterlik vertaal word as aksie werk of daad 125 en verwys ook na die Vediese teorie van morele wet van oorsaak en gevolg 126 127 Die teorie is n kombinasie van 1 veroorsaking kousaliteit wat eties kan wees of nie 2 etisering dat goeie of slegte dade gevolge het en 3 hergeboorte 128 Karma verduidelik die huidige omstandighede van n individu aan die hand van sy of haar dade in die verlede Die dade en hulle gevolge kan in n persoon se huidige lewe wees of volgens sommige skole in vorige lewens 128 129 Die siklus van geboorte lewe dood en hergeboorte waord samsara genoem Bevryding van samsara deur moksha verseker langdurige geluk en vrede word geglo 130 131 Geskrifte WysigDie antieke geskrifte van Hindoeisme is in Sanskrit Hulle word in twee dele geklassifiseer Shruti en Smriti Shruti is nie deur n mens gemaak nie maar aan die rishi s sieners geopenbaar en dit word beskou as van die hoogste gesag die Smriti is mensgemaak en het sekondere gesag 132 Hulle is die twee belangrikste bronne van dharma die ander twee is Sista Achara Sadachara gedrag van edel mense en Atma tusti wat jouself behaag Die Rigveda is die eerste van vier Vedas en een van die oudste godsdiensgeskrifte Die Rigveda manuskrip is in die Devanagari skrif Hindoegeskrifte is saamgestel gememoriseer en baie eeue lank en oor geslagte heen verbaal oorgedra voordat hulle neergeskryf is 133 134 Wysgeers het die leerstellings oor eeue heen verfyn en uitgebrei en geskrifte ontwikkel met epistemologiese en metafisiese teoriee van ses klassieke skole van Hindoeisme Shruti letterlik dit wat gehoor word 135 verwys veral na die Vedas wat die vroegste rekord van die Hindoegeskrifte uitmaak en word beskou as ewige waarhede wat aan die antieke wysgeers geopenbaar is 136 Daar is vier Vedas Rigveda Samaveda Yajurveda en Atharvaveda Elk word onderverdeel in vier belangrike soorte geskrifte die Samhitas mantras en seenbedes die Aranyakas geskrifte oor rituele seremonies offerandes en simboliese offerandes die Brahmanas kommentaar op rituele seremonies en offerandes en die Upanishads geskrifte wat meditasie filosofie en spirituele kennis bespreek 137 138 Die Upanishads is die fondament van Hindoefilosofie en het n groot invloed op uiteenlopendes tradisies gehad 139 140 141 Hulle is die invloedrykste van al die Hindoegeskrifte en word beskou as tekste par excellence van Hindoeisme hulle sentrale idees beinvloed steeds gedagtes en tradisies 139 142 Daar is 108 Upanishads waarvan tussen 10 en 13 deur geleerdes beskou word as die heel belangrikstes 143 144 Die merkwaardigste van die Smritis wat onthou word is die epiese verhale en die Puranas Die epiese verhale bestaan uit die Mahabharata en Ramayana Die Bhagavad Gita Lied van die Heer is n integrale deel van die Mahabharata en een van die gewildste heilige geskrifte in Hindoeisme 145 Die Puranas wat van omstreeks 300 n C saamgestel is 146 bevat uitgebreide mitologiee en is sentraal in die verspreiding van algemene temas van Hindoeisme deur lewendige vertellings Die Yoga Sutras is n klassieke geskrif vir die Hindoeistiese Yoga tradisie wat in die 20ste eeu opnuut gewild geword het 147 Sedert die 19de eeu het Indiese moderniste die Ariese oorsprong van Hindoeisme weer beklemtoon hulle het die geloof gesuiwer van sy tantriese elemente 74 en die Vediese elemente weer uitgelig Hindoemoderniste soos Vivekananda beskou die Vedas as die wette van die spirituele wereld wat steeds sal bestaan al word hulle nie meer aan die wysgeers geopenbaar nie 148 149 In die tantriese tradisie verwys Agamas na gesaghebbende geskrifte oor die leringe van Shiva aan Shakti 150 terwyl Nigamas verwys na die Vedas en die leringe van Shakti aan Shiva 150 In Agamiese skole is die Vedas en Agamas ewe gesaghebbend 151 152 Praktyke WysigRituele Wysig n Bruilof is die omvattendste ritueel wat n Hindoe in sy lewe sal onderneem n Tipiese Hindoetroue word met n vuurritueel op foto voltrek 153 Die meeste Hindoes hou tuis godsdiensrituele 154 Die rituele wissel aansienlik van streek tot streek dorp tot dorp en individu tot individu Hulle is nie verpligtend nie Die aard en plek van die rituele is die individu se keuse Sommige diep godsdienstige Hindoes doen daagliks rituele soos aanbidding teen dagbreek gewoonlik by n gesinsaltaar nadat hulle gebad het Dit sluit gewoonlik die aansteek van n lamp en n offerande van kos voor die beelde van gode in asook die opse van godsdienstekste die sing van bhajans gewyde liedere joga meditasie die sing praat van mantras ensovoorts 155 Vediese rituele voor n heilige vuur yajna en die sing van Vediese liedere word ook op spesiale geleenthede uitgevoer soos op n bruilof 156 Rituele by ander groot gebeure in die lewenstadium soos na die dood sluit die yajna en die praat sing van Vediese mantras in 157 Die woorde van die mantras is self heilig 158 en omvat nie linguistiese uitings nie 159 Soos Klostermaier opmerk word hulle eerder in hulle toepassing in Vediese rituele magiese klanke n middel tot n doel 160 In die Brahmaniese perspektief het die klanke hulle eie betekenis mantras word beskou as oerritmes van die skepping wat dit waarna hulle verwys voorafgegaan het 159 Deur hulle op te se word die kosmos geregenereer Solank as wat die suiwerheid van die klanke behou word sal die opse van die mantras doeltreffend wees of hulle deur mense verstaan word of nie 159 161 Deurgangsrites Wysig Groot mylpale in die lewe word in Hindoeisme as sanskaras deurgangsrites gevier 162 163 Die deurgangsrites is nie verpligtend nie en verskil grootliks van een gender gemeenskap of streek tot die ander 164 Die Gautama Dharmasutra is in die middel van die eerste millennium v C saamgestel en lys 48 sanskaras 165 terwyl die Gryhasutra en ander geskrifte wat eeue later saamgestel is tussen 12 en 16 sanskaras noem 162 166 Die lys sanskaras omvat beide uiterlike rituele soos die viering van n baba se geboorte en n baba se naamgeeseremonie en innerlike rites van resolusies en etiek soos barmhartigheid en n positiewe houding 165 Die belangrikste deurgangsrites sluit in 164 swangerskap die rite voor die fetus begin beweeg en skop die ooievaarstee viering van die geboorte naamgeeseremonie baba se eerste uitstappie eerste vaste kos eerste haarsny begin van sy skoolloopbaan ensovoorts Ander is die eerste skeer vir seuns en maandstonde vir meisies n gradeplegtigheid bruilof vas en verassing vir n volwassene en begrafnis vir n kind 167 Bhakti Wysig n Tuisaltaar met offerandes links en n priester in n tempel Bhakti verwys na aanbidding deelneming in en liefde vir n god 168 169 Bhakti marga word beskou as een van baie moontlike paaie van spiritualiteit en n alternatiewe weg na moksha 170 Die ander paaie wat die keuse van die aanbidder is is Jnana marga pad van kennis Karma marga pad van werke en Raja marga pad van oordenking en meditasie 171 172 Bhakti word op verskeie maniere beoefen van die opse van mantras en japas towerspreuke tot individuele privaat gebede by die tuisaltaar 173 of in n tempel voor n beeld van n god 174 175 Hindoetempels en tuisaltaars is belangrike elemente van aanbidding in hedendaagse teistiese Hindoeisme 176 Terwyl baie mense op spesiale geleenthede n tempel besoek vind die meeste daaglikse gebede plaas by n tuisaltaar gewoonlik n deel van die huis wat heilige beelde van gode of ghoeroes bevat 176 n Vorm van daaglikse aanbidding is aarti smeekbede n ritueel waartydens n vlam geoffer en n pryslied gesing word 177 Voorbeelde is Om Jai Jagdish Hare n gebed tot Vishnu en Sukhakarta Dukhaharta n gebed tot Ganesha 178 Ander gemeenskaps en persoonlike praktyke sluit in puja kirtan of bhajan waar n groep aanbidders gewyde liedere en verse lees of gedigte sing 179 180 Terwyl die keuse van die god van die aanbidder afhang is die gewildste tradisies Vaishnavisme Shaivisme en Shaktisme 181 n Hindoe kan verskeie gode aanbid almal as henoteistiese manifestasies van dieselfde hoer god kosmiese gees en absolute spirituele begrip wat Brahman genoem word 182 183 Hoewel bhakti praktyke gewild en maklik uitvoerbaar is beoefen nie alle Hindoes dit nie 184 Feeste Wysig Die fees van ligte Divali word wereldwyd gevier In Suid Indie word dit Dipavali genoem Hindoes in Ghana vier Ganesh Chaturti Hindoefeeste Sanskrit Utsava letterlik om hoer te lig is seremonies wat die individuele en sosiale lewe met dharma verweef 185 186 Hindoes vier baie feeste deur die jaar Die datums word bepaal volgens die Hindoekalender n maansonkalender baie vind plaas met of volmaan Holi of donkermaan Divali dikwels met seisoenswisselings 187 Sommige feeste word net in n sekere streek gevier en behels plaaslike tradisies terwyl n paar soos Holi en Divali wereldwyd plaasvind 187 188 Op die feeste word gewoonlik gebeure in Hindoeisme gevier insluitende spirituele temas en die viering van aspekte van menslike verhoudings soos die band tussen broers en susters tydens Raksha Bandhan 186 189 n Fees gedenk soms verskillende stories na gelang van die Hindoedenominasie en behels streektemas tradisionele landbou plaaslike kuns familiebyeenkomste en puja rituele 185 n Paar groot streek en wereldwye feeste is Makar Sankranti Pongal Thaipusam Vasant Panchami Maha Shivaratri Shigmo Holi Gudi Padwa Ugadi Bihu Vishu Ram Navami Kartik Purnima Raksha Bandhan Krishna Janmastami Gowri Habba Ganesh Chaturthi Onam Navaratri Dussehra Durga Puja Divali of Tihar or Deepawali Chhath Bonalu Rath Yatra Dashain Pelgrimstogte Wysig Baie Hindoes onderneem pelgrimstogte wat histories n belangrike deel van Hindoeisme was en vandag steeds is 190 Pelgrimsterreine word tirtha kshetra gopitha of mahalaya genoem 191 192 Die reisproses na n tirtha is n Tirtha yatra 193 Volgens die Hindoegeskrif Skanda Purana is daar drie soorte tirtha Jangam Tirtha is na n beweegbare plek van n sadhu rishi of ghoeroe Sthawar Tirtha is na n onbeweegbare plek soos Benaras Haridwar berg Kailash of heilige riviere Manas Tirtha is na n geestesplek van waarheid welsyn geduld meelewing sagte spraak en die siel 194 195 Die Kumbh Mela in 2016 in Ujjain Holi word in Utah VSA gevier Pelgrimstogterreine word genoem in die epiese Mahabharata en die Puranas 196 197 Kumbh Mela is n groot pelgrimstog op die vooraand van die sonfees Makar Sankranti Dit word vier keer in 12 jaar op een van vier terreine gehou Prayag Raj by die samevloei van die riviere Ganges en Yamuna Haridwar naby die oorsprong van die Ganges Ujjain aan die rivier Shipra en Nasik aan die oewer van die rivier Godavari 198 Dit is een van die grootste massapelgrimstogte ter wereld met n geraamde 40 miljoen tot 100 miljoen mense wat deelneem 199 Op die geleentheid word tot die son gebid en in die rivier gebad n tradisie wat aan die Indiese filosoof en teoloog Adi Shankara toegeskryf word 200 Sommige pelgrimstogte is deel van n vrata gelofte wat n Hindoe om verskeie redes kan afle 201 202 Dit gedenk dalk n spesiale geleentheid soos die geboorte van n kind n deurgangsrite soos n kind se eerste haarsny of die herstel van n siekte 203 204 Dit kan ook wees uit dankbaarheid vir gebede wat verhoor is 203 Ander redes vir n tirtha kan wees om geestelike waarde daaruit te kry om na beroemde tempels te reis of in riviere soos die Ganges te bad 205 206 207 Dit kan ook wees om boete te doen en berou te betoon vir onbedoelde foute en bedoelde sondes in die Hindoetradisie 208 209 Die regte prosedure van n pelgrimstog word algemeen in Hindoegeskrifte beskryf 210 n Gewilde siening is dat die reis of n deel daarvan te voet afgele moet word en dat net van n vervoermiddel gebruik gemaak word as die pelgrimstog andersins onmoontlik sou wees 211 Persoon en gemeenskap WysigVarnas Wysig Priesters besig met n Kalyanam huweliksbevestiging van die gode in n tempel in Telangana Indie Dit word elke dag van die jaar in die tempel uitgevoer Die Hindoegemeenskap word in vier klasse of varnas gekategoriseer die Brahmins Vediese onderwysers en priesters Kshatriyas stryders en konings Vaishyas boere en handelaars en Shudras diensknegte en werkers 212 Die Bhagavad Gita verbind die varna met n individu se plig svadharma ingebore natuur svabhava en natuurlike neigings guna 213 Die Manusmriti kategoriseer die verskillende kastes 214 Sommige sosioloe meen beweegbaarheid en buigsaamheid binne die varnas weerspreek bewerings van sosiale diskriminasie in die kastestelsel 215 216 maar ander verskil 217 Geleerdes debatteer oor of die sogenaamde kastestelsel deel is van Hindoeisme weens die geskrifte of weens sosiale gebruike 218 219 Sommige hedendaagse kenners voel die kastestelsel is deur die Britse koloniale regering geskep 220 Geleerdes wat afstand van die wereld gedoen het word in Vedantiese werke beskou as bo alle varnas verhewe Monnike word aanbeveel om hulle nie te bekommer oor die kaste van die gesin by wie hulle kos bedel nie Geleerdes soos Adi Sankara bevestig dat Brahman nie net bo alle varnas verhewe is nie die man wat met hom geidentifiseer word styg ook uit bo die onderskeid en beperkings van kaste 221 Joga Wysig n Standbeeld van Shiva in n jogaposisie Hoe n Hindoe ook al die doel van die lewe definieer daar is verskeie metodes jogas wat deur wyse manne geleer word om die doel te bereik Joga is n Hindoedissipline wat die liggaam gees en bewussyn oefen vir gesondheid kalmte en spirituele insig 222 Geskrifte wat aan joga gewy word sluit in die Yoga Sutras Hatha Yoga Pradipika Bhagavad Gita en as hulle filosofiese en historiese basis die Upanishads Daar is vier vorme van joga of marga paaie Bhakti Yoga die pad van liefde en toegewydheid Karma Yoga die pad van regte optrede Raja Yoga die pad van meditasie en Jnana Yoga die pad van wysheid 223 n Individu kan een of meer jogas bo die ander verkies volgens sy geneigdheid of begrip Die gebruik van een joga sluit nie ander uit nie Die moderne praktyk van joga as oefening tradisioneel Hatha Yoga word deesdae bloot joga genoem en die verband daarvan met Hindoeisme word soms betwis 224 Simboliek Wysig Die standbeeld van Nataraja die god Shiva as n danser wat die silkus van skepping en vernietiging uitbeeld Hindoeisme het n stelsel van simboliek en ikonografie ontwikkel om dit wat heilig is in kuns argitektuur letterkunde en aanbidding uit te beeld Die simbole se betekenis kom uit geskrifte of kulturele tradisies Die lettergreep Om wat die Brahman en atman verteenwoordig het ontwikkel om Hindoeisme self te verteenwoordig terwyl ander tekens soos die swastika goeie vooruitsig verteenwoordig 225 en tilaka letterlik saad op die voorkop wat beskou word as die ligging van die spirituele derde oog 226 die teken is van n seremoniele verwelkoming seen of n mens se deelname aan n ritueel of deurgangsrite 227 Blomme voels diere instrumente simmetriese mandalatekeninge idole en ander voorwerpe is alles deel van die Hindoeistiese ikonografie 228 229 Ahimsa vegetarisme en ander kosgebruike Wysig Hindoes is ten gunste van ahimsa niegeweld en respek teenoor alle lewende dinge omdat geglo word goddelikheid kom voor in alle wesens insluitende plante en diere 230 Die term ahimsa kom voor in die Upanishads 231 en die epiese Mahabharata en is die eerste van die vyf yamas geloftes van selfbeheersing in Patanjali se Yoga Sutras n Goshala of koeiskuiling in die stad Guntur in Indie In ooreenstemming met ahimsa volg baie Hindoes n vegetariese dieet uit respek vir ander lewensvorme Ramings in Indie van streng laktovegetariers wat nooit enige vleis vis of eiers eet nie wissel tussen 20 en 42 terwyl ander minder streng vegetaries of nievegetaries is 232 233 Die wat wel vleis eet verkies n vinnige manier om diere dood te maak omdat dit die dier se lyding verminder 234 235 Sommige Hindoes vermy vleis op spesifieke feesdae en geleenthede 236 Koeie in die Hindoegemeenskap word tradisioneel beskou as versorgers en moederlike figure 237 en word vereer as n simbool van onselfsugtige gawe 238 Hindoes glo kos beinvloed die liggaam brein en gees 239 240 Sommige Hindoegeskrifte beveel mitahara om met matigheid te eet aan as een van die yamas 241 Sommige Hindoes soos die in die Shaktisme tradisie 242 en in streke soos Bali en Nepal 243 244 offer diere 245 Die geofferde dier word as rituele voedsel geeet 246 Daarteenoor staan Vaishnava Hindoes dit ten sterkte teen 247 Die praktyk van niegeweld teenoor diere word so algemeen aanvaar in Hindoeisme dat diere offerandes oor die algemeen baie min voorkom 248 Instellings WysigTempels Wysig Indiese tempels Hindoetempels is vol simboliek 249 en bevat alle elemente van die Hindoekosmologie Die spits van die toring of koepel verteenwoordig berg Meru en is n herinnering aan die woonplek van Brahma en die middel van die spirituele heelal 250 die kunswerke en ikonografie simboliseer dharma kama artha moksha en karma 251 252 Die uitleg motiewe plan en bouproses weerspieel antieke rituele geometriese simbole en die geloofsooruigings en waardes van verskeie Hindoeistiese skole 249 Die tempels is spirituele bestemmings vir baie Hindoes nie almal nie sowel as landmerke vir kuns jaarlikse feeste deurgangsrites en gemeenskapsvierings 253 254 Hindoetempels het baie verskillende style is op uiteenlopende plekke gebou en is die produk van verskillende boumetodes Hulle word aangepas by verskillende gode en streekgebonde geloofsoortuigings 255 Twee belangrike style is die Gopuram styl wat in Suid Indie aangetref word en die Nagara styl van Noord Indie 256 257 Ander sluit in grot woud en bergtempels 258 Ondanks die verskille deel hulle feitlik almal sekere argitektoniese beginsels kernidees simboliek en temas 249 Baie tempels bevat een of meer idole Die idool en heilige area in die middel van die tempel dien as fokuspunt 259 In groter tempels word die sentrale area gewoonlik omring deur n loopgang vir die aanbidders 249 Ashrama Wysig Die lewe van n Hindoe word tradisioneel in vier ashramas lewensfases ingedeel 260 brahmacharya student grihastha hoof van die huis vanaprastha afgetredene en sannyasa wereldversaking 261 Brahmacharya is n mens se lewe as jong mens grihastha die getroude lewe met die pligte om n huis te onderhou om n gesin groot te maak en op te voed en om n gesinslewe en godsdienstige sosiale lewe te lei 261 Dit begin by die bruilof en word beskou as die belangrikste fase in sosiologiese verband want Hindoes probeer nie net n vroom lewe lei in hierdie fase nie maar voorsien ook kos en geld aan mense in ander lewenstadiums en hulle nageslag 262 Vanaprastha is die aftredestadium waarin iemand die verantwoordelikhede van die huishouding aan die volgende geslag oordra n raadgewende rol vervul en geleidelik aan die wereld begin onttrek 263 264 Sannyasa is n finale onttrekking aan die wereld en n toestand van onbelangstelling n losmaak van die materiele lewe en eiendom en n fokus op moksha vrede en n eenvoudige spirituele lewe 265 266 n Sadhu in Madurai Indie Hoewel die fases gewoonlik op mekaar volg kan enigiemand die sannyasa fase binnegaan en enige tyd na die brahmacharya fase n askeet word 267 Sannyasa is nie verpligtend nie en ouer mense mag saam met hulle gesinne woon 268 Monastisisme Wysig Sommige Hindoes kies om n kloosterlewe sannyasa te lei op soek na bevryding moksha of n ander vorm van spirituele perfeksie 18 Monnike verbind hulle aan n eenvoudige en selibaat lewe sonder die najaging van materiele dinge of met meditasie en spirituele oordenking 269 n Hindoemonnik word n sanyasi sadhu of swami genoem n Vrou is n sanyasini Mense wat hulle aan die wereld onttrek word hooggeag vanwee hulle eenvoudige ahimsa gedrewe leefstyl en toewyding daaraan om moksha te bereik laasgenoemde word as die hoogste doel in Hindoeisme beskou 266 Sommige monnike woon in kloosters terwyl ander van plek tot plek swerf na gelang van waar hulle kos en liefdegawes kry 270 Geskiedenis Wysig Die Kustempel by Mahabalipuram in Suidoos Indie is laat bou deur die Palava heerser Narasimhavarman II bewind 700 729 Hindoeisme se uiteenlopende geskiedenis 16 oorvleuel of val saam met die ontwikkeling van godsdiens op die Indiese subkontinent sedert die Ystertydperk en sommige van die tradisies kan teruggespeur word na die prehistoriese godsdienste soos die van die Indusvalleibeskawing in die Bronstydperk Dit is dus al die oudste godsdiens ter wereld genoem 271 Geleerdes beskou Hindoeisme as n samestelling 272 273 van verskeie Indiese kulture en tradisies met uiteenlopende wortels 274 en geen enkele stigter nie 275 Die geskiedenis van Hindoeisme word dikwels verdeel in ontwikkelingstydperke Die eerste tydperk is die voor Vediese tyd wat die Indusvalleibeskawing en plaaslike prehistoriese godsdienste insluit dit het omstreeks 1750 v C geeindig Dit is in Noord Indie gevolg deur die Vediese tydperk met die bekendstelling van die historiese Vediese religie met die Indo Ariese migrasies wat tussen omstreeks 1900 en 1400 v C begin het 276 Die daaropvolgende tydperk tussen 800 en 200 v C is n keerpunt tussen die Vediese religie en Hindoegodsdienste 277 en n vormingstydperk vir Hindoeisme Djainisme en Boeddhisme Die Epiese en Vroee Puranatydperk van omstreeks 200 v C tot 500 n C was die klassieke goue eeu van Hindoeisme en het saamgeval met die Guptaryk In die tyd het die ses takke van Hindoefilosofie ontstaan naamlik Samkhya Yoga Nyaya Vaisheshika Mimamsa en Vedanta Monoteistiese sektes soos Shaivisme en Vaishnavisme het in dieselfde tyd ontwikkel deur die Bhakti beweging Die tydperk rofweg tussen 650 en 1100 n C vorm die laat klassieke tydperk 12 of vroee Middeleeue waarin klassieke Puraniese Hindoeisme gevestig is en Adi Shankara se invloedryke konsolidasie van Advaita Vedanta plaasgevind het 278 Onder beide Hindoe en Islamitiese heersers van omstreeks 1200 tot 1750 279 280 het die Bhakti beweging belangriker geword en dit is vandag steeds invloedryk In die koloniale tydperk het verskeie Hindoeistiese hervormingsbewegings die lig gesien wat deels deur Westerse bewegings soos Unitarisme en Teosofie beinvloed is 281 Die verdeling van Indie in 1947 was met godsdienstige grense langs met die Republiek Indie wat uit die Hindoemeerderheid ontstaan het 282 Gedurende die 20ste eeu het Hindoeminderhede vanwee die Hindoeistiese diaspora op alle kontinente gevorm met die grootste gemeenskappe wat getalle betref in die VSA 283 en Brittanje 284 Demografie WysigHindoeisme is n belangrike godsdiens in Indie Volgens die land se 2011 sensus het 79 8 van die bevolking van 1 21 miljard Hindoeisme aangehang dit is 960 miljoen Indiers 285 Ander aansienlike bevolkings kom voor in Nepal 23 miljoen Bangladesj 15 miljoen en die Indonesiese eiland Bali 3 9 miljoen 286 Die meeste van Vietnam se Cham volk is ook volgelinge met die grootste konsentrasie in die provinsie Ninh Thuận 287 Hindoeisme persentasie volgens land 288 Lande met die grootste persentasie Hindoes is Nepal 81 3 289 Indie 79 8 290 Mauritius 48 5 291 Guyana 28 4 292 Fidji 27 9 293 Bhoetan 22 6 294 Suriname 22 3 295 Trinidad en Tobago 18 2 296 Katar 13 8 297 Sri Lanka 12 6 298 Bahrein 9 8 299 Bangladesj 8 5 300 Verenigde Arabiese Emirate 6 6 301 Maleisie 6 3 302 Koeweit 6 303 Oman 5 5 304 Singapoer 5 305 Indonesie 3 86 306 Nieu Seeland 2 62 307 Seychelle 2 4 308 Pakistan 2 14 309 Demografies is Hindoeisme die grootste godsdiens in die wereld naas die Christendom en Islam 310 311 Demografie van groot Hindoetradisies 312 Tradisie Volgelinge van die Hindoebevolking van die wereldbevolking Volgelingdinamika WerelddinamikaVaishnavisme 640 806 845 67 6 9 3 Groei Neem afShaivisme 252 200 000 26 6 3 7 Groei GroeiShaktisme 30 000 000 3 2 0 4 Stabiel Neem afNieu Hindoeisme 20 300 000 2 1 0 3 Groei GroeiHervormde Hindoeisme 5 200 000 0 5 0 1 Groei GroeiTotaal 948 575 000 100 13 8 Groei GroeiSien ook WysigAvatar Boeddhisme Djainisme Hindoekalender Hindoemitologie Shaivisme Shaktisme Sikhisme Smartisme Vaishnavisme ZoroastrismeVerwysings Wysig Siemens amp Roodt 2009 p 546 Leaf 2014 p 36 Knott 1998 pp 3 5 4 0 4 1 4 2 Hatcher 2015 pp 4 5 69 71 150 152 Bowker 2000 Harvey 2001 p xiii 7 0 7 1 Sharma amp Sharma 2004 pp 1 2 8 0 8 1 Klostermaier 2014 p 2 9 0 9 1 Klostermaier 2007b p 7 10 0 10 1 Sharma A 1985 Did the Hindus have a name for their own religion The Journal of the Oriental Society of Australia 17 1 94 98 95 Smith Brian K 1998 Questioning Authority Constructions and Deconstructions of Hinduism International Journal of Hindu Studies 2 3 313 339 doi 10 1007 s11407 998 0001 9 JSTOR 20106612 S2CID 144929213 12 0 12 1 Michaels 2004 13 0 13 1 Bilimoria 2007 sien ook Koller 1968 14 0 14 1 Flood 1997 p 11 15 0 15 1 Klostermaier 2007 pp 46 52 76 77 16 0 16 1 16 2 Brodd 2003 Dharma Samanya Kane P V History of Dharmasastra 2 pp 4 5 Sien ook Widgery 1930 18 0 18 1 Ellinger Herbert 1996 Hinduism Bloomsbury Academic pp 69 70 ISBN 978 1 56338 161 4 Zaehner R C 1992 Hindu Scriptures Penguin Random House pp 1 7 ISBN 978 0 679 41078 2 Lipner 2009 pp 377 398 Frazier Jessica 2011 The Continuum companion to Hindu studies London Continuum pp 1 15 ISBN 978 0 8264 9966 0 Peringatan sp2010 bps go id Vertovec Steven 2013 The Hindu Diaspora Comparative Patterns Routledge pp 1 4 7 8 63 64 87 88 141 143 ISBN 978 1 136 36705 2 Hindus Pew Research Center s Religion amp Public Life Project 18 December 2012 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Februarie 2020 Besoek op 14 Februarie 2015 Table Religious Composition by Country in Numbers 2010 Pew Research Center s Religion amp Public Life Project 18 Desember 2012 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Februarie 2013 Besoek op 14 Februarie 2015 Burke Daniel The fastest growing religion in the world is CNN Religion Besoek op 2021 03 04 Wormald Benjamin 2015 04 02 The Future of World Religions Population Growth Projections 2010 2050 Pew Research Center s Religion amp Public Life Project in Engels Besoek op 2021 03 04 27 0 27 1 Flood 2008 p 3 28 0 28 1 28 2 28 3 28 4 28 5 Flood 1996 p 6 Parpola 2015 Chapter 1 Parpola 2015 Chapter 9 In Iranian languages Proto Iranian s became h before a following vowel at a relatively late period perhaps around 850 600 BCE 31 0 31 1 31 2 Singh 2008 p 433 Doniger 2014 p 5 Parpola 2015 p 1 34 0 34 1 Sharma 2002 Thapar 1993 p 77 Thompson Platts 1884 O Conell Joseph T 1973 The Word Hindu in Gauḍiya Vaiṣṇava Texts Journal of the American Oriental Society 93 3 340 344 doi 10 2307 599467 JSTOR 599467 Lipner 2009 p 8 Kurtz Lester red 2008 Encyclopedia of Violence Peace and Conflict Academic Press ISBN 978 0 12 369503 1 MK Gandhi The Essence of Hinduism Geargiveer 24 Julie 2015 op Wayback Machine Doniger 2014 p 3 Knott 1998 p 117 Sharma 2003 pp 12 13 44 0 44 1 Sweetman 2004 45 0 45 1 45 2 45 3 King 1999 Nussbaum 2009 Clarke Matthew 2011 Development and Religion Theology and Practice Edward Elgar Publishing p 28 ISBN 978 0 85793 073 6 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 11 Februarie 2015 Nath 2001 p 31 Flood 1996 pp 113 154 Flood 1996 p 14 51 0 51 1 June McDaniel Hinduism in Corrigan John 2007 The Oxford Handbook of Religion and Emotion Oxford University Press pp 52 53 ISBN 978 0 19 517021 4 Michaels 2004 p 21 Michaels 2004 p 22 Definition of RAMAISM www merriam webster com in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 2020 10 28 Michaels 2004 p 23 Michaels 2004 p 24 Michaels 2004 pp 21 22 Michaels 2004 pp 22 23 Hinduism History Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 2020 04 23 Basics of Hinduism Kauai s Hindu Monastery Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 2020 04 23 Insoll Timothy 2001 Archaeology and world religion Routledge ISBN 978 0 415 22155 9 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 Bowker 2000 Harvey 2001 p xiii Vivekjivandas 2010 p 1 Knott 1998 p 111 Hacker Paul 2006 Dharma in Hinduism Journal of Indian Philosophy 34 5 479 496 doi 10 1007 s10781 006 9002 4 S2CID 170922678 66 0 66 1 Sanatana dharma Hinduism Encyclopaedia Britannica Knott 1998 p 3 68 0 68 1 68 2 Lipner 2009 pp 15 17 Monier Williams Monier 1988 Sanskrit English Dictionary sanskritdictionary com Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 December 2020 Besoek op 24 Julie 2018 Lipner 2009 p 16 Michaels 2004 p 18 sien ook Lipner 2009 p 77 en Smith Brian K 2008 Hinduism In Neusner Jacob red Sacred Texts and Authority Wipf and Stock Publishers p 101 Feuerstein 2002 p 600 Clarke 2006 p 209 74 0 74 1 Lorenzen 2002 p 33 75 0 75 1 75 2 75 3 Flood 1996 p 258 Flood 1996 pp 256 261 Young Serinity 2007 Hinduism Marshall Cavendish p 87 ISBN 978 0 7614 2116 0 Besoek op 19 February 2015 Flood 1996 p 257 Flood 1996 p 259 Flood 1996 p 249 81 0 81 1 81 2 81 3 81 4 Flood 1996 p 265 Flood 1996 p 267 Derrett J Duncan M 1973 Dharmasastra and juridical literature Wiesbaden Harrassowitz ISBN 978 3 447 01519 6 OCLC 1130636 Doniger 2014 p 20 Werner 2005 pp 13 45 86 0 86 1 86 2 86 3 86 4 CITEREF pp 562 563 Flood 1996 pp 113 134 155 161 167 168 88 0 88 1 88 2 88 3 SS Kumar 2010 Bhakti the Yoga of Love LIT Verlag Munster ISBN 978 3 643 50130 1 ble 35 36 Lipner 2009 pp 371 375 Guy Beck 2006 Alternative Krishnas Regional and Vernacular Variations on a Hindu Deity State University of New York Press ISBN 978 0 7914 6416 8 Bryant amp Ekstrand 2013 pp 15 17 92 0 92 1 Bryant amp Ekstrand 2004 pp 38 43 Nettl Bruno Stone Ruth M Porter James Rice Timothy 1998 The Garland Encyclopedia of World Music South Asia the Indian subcontinent Routledge pp 246 247 ISBN 978 0 8240 4946 1 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Oktober 2017 Besoek op 21 Februarie 2016 CITEREF pp 1441 376 Bryant amp Ekstrand 2013 pp 40 43 Bryant 2007 pp 357 358 Dalal Roshen 2010 The Religions of India A Concise Guide to Nine Major Faiths Penguin Books p 209 ISBN 978 0 14 341517 6 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 April 2017 Besoek op 21 Februarie 2016 James Lochtefeld 2010 God s Gateway Identity and Meaning in a Hindu Pilgrimage Place Oxford University Press ISBN 978 0 19 538614 1 Natalia Isaeva 1995 From Early Vedanta to Kashmir Shaivism State University of New York Press ISBN 978 0 7914 2449 0 ble 141 145 Scaligero Massimo 1955 The Tantra and the Spirit of the West East and West 5 4 291 296 JSTOR 29753633 Geskiedenis Hans Koester 1929 The Indian Religion of the Goddess Shakti Journal of the Siam Society Vol 23 Deel 1 ble 1 18 Moderne praktyke June McDaniel 2010 Goddesses in World Culture Volume 1 red Patricia Monaghan ISBN 978 0 313 35465 6 Hoofstuk 2 Flood 1996 p 113 Hiltebeitel 2013 Flood 1996 Williamson L 2010 Transcendent in America Hindu inspired Meditation Movements as New Religion New York University Press p 89 ISBN 978 0814794500 Milner Murray 1994 Status and Sacredness Oxford University Press pp 194 197 ISBN 978 0 19 508489 4 The global religious landscape Hindus Geargiveer 9 Februarie 2020 op Wayback Machine Pew Research 2012 Johnson Todd M Grim Brian J 2013 The World s Religions in Figures An Introduction to International Religious Demography John Wiley amp Sons p 400 ISBN 978 1 118 32303 8 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Desember 2019 Besoek op 29 Desember 2020 Jones amp Ryan 2006 p 474 Flood Gavin 1996a The meaning and context of the Purusarthas In Lipner Julius red The Fruits of Our Desiring pp 16 21 ISBN 978 1 896209 30 2 Dharma Geargiveer 26 September 2016 op Wayback Machine Dharma The Columbia Encyclopedia 6de uitg Columbia University Press 2013 ISBN 978 0 7876 5015 5 Van Buitenen J A B April July 1957 Dharma and Moksa Philosophy East and West 7 1 2 33 40 doi 10 2307 1396832 JSTOR 1396832 Koller 1968 Lochtefeld 2002a pp 55 56 Bruce Sullivan 1997 Historical Dictionary of Hinduism ISBN 978 0 8108 3327 2 pp 29 30 Macy Joanna 1975 The Dialectics of Desire Numen 22 2 145 60 doi 10 2307 3269765 JSTOR 3269765 Monier Williams क म kama Geargiveer 19 Oktober 2017 op Wayback Machine Monier Williams Sanskrit English Dictionary bl 271 Sien The Hindu Kama Shastra Society 1925 The Kama Sutra of Vatsyayana University of Toronto Archives pp 8 A Sharma 1982 The Puruṣarthas a study in Hindu axiology Michigan State University ISBN 978 99936 24 31 8 pp 9 12 A Sharma 1999 The Puruṣarthas An Axiological Exploration of Hinduism Geargiveer 29 Desember 2020 op Wayback Machine The Journal of Religious Ethics Vol 27 No 2 Summer 1999 pp 223 256 Chris Bartley 2001 Encyclopedia of Asian Philosophy Editor Oliver Learman ISBN 978 0 415 17281 3 Routledge Artikel oor Purushartha p 443 Europa Publications Staff 2003 The Far East and Australasia 2003 Regional surveys of the world Routledge p 39 ISBN 978 1 85743 133 9 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 Hindu spirituality Volume 25 of Documenta missionalia Editrice Pontificia Universita Gregoriana 1999 p 1 ISBN 978 88 7652 818 7 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2019 Besoek op 29 Desember 2020 122 0 122 1 Karl Potter Dharma and Mokṣa from a Conversational Point of View Philosophy East and West Vol 8 No 1 2 Apr Jul 1958 pp 49 63 123 0 123 1 123 2 Klostermaier Klaus 1985 Philosophy East amp West in Engels University Press of Hawaii pp 61 71 124 0 124 1 Deutsch 2001 Apte Vaman S 1997 The Student s English Sanskrit Dictionary New uitg Delhi Motilal Banarsidas ISBN 978 81 208 0300 8 Smith Huston 1991 The World s Religions Our Great Wisdom Traditions San Francisco Harper p 64 ISBN 978 0 06 250799 0 Karl Potter 1964 The Naturalistic Principle of Karma Philosophy East and West Vol 14 No 1 Apr 1964 pp 39 49 128 0 128 1 Wendy D O Flaherty 1980 Karma and Rebirth in Classical Indian Traditions University of California Press ISBN 978 0 520 03923 0 ble xi xxv Inleiding en ble 3 37 Karl Potter 1980 in Karma and Rebirth in Classical Indian Traditions O Flaherty red University of California Press ISBN 978 0 520 03923 0 pp 241 267 Radhakrishnan 1996 p 254 Vivekananda Swami 2005 Jnana Yoga Kessinger Publishing pp 301 302 ISBN 978 1 4254 8288 6 8ste herdruk 1993 Muesse 2011 p 202 Flood 2003 pp 68 69 Sargeant amp Chapple 1984 p 3 Rinehart 2004 p 68 Flood 2008 p 4 Flood 1996 pp 35 39 A Bhattacharya 2006 Hindu Dharma Introduction to Scriptures and Theology ISBN 978 0 595 38455 6 ble 8 14 George M Williams 2003 Handbook of Hindu Mythology Oxford University Press ISBN 978 0 19 533261 2 bl 285 139 0 139 1 Doniger 1990 pp 2 3 Dissanayake Wiman 1993 Kasulis Thomas P et al reds Self as Body in Asian Theory and Practice State University of New York Press p 39 ISBN 978 0 7914 1080 6 McDowell Michael Brown Nathan 2009 World Religions Penguin pp 208 210 ISBN 978 1 59257 846 7 Olivelle Patrick 2014 The Early Upanisads Oxford University Press p 3 ISBN 978 0 19 535242 9 Olivelle Patrick 1998 Inleiding Upaniṣads Oxford University Press ISBN 978 0 19 282292 5 Thirteen Principal Upanishads Vertaal deur Hume Robert Sarvopaniṣado gavo ens Gita Mahatmya 6 Gita Dhyanam aangehaal in Introduction Bhagavad gita As It Is Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 via Bhaktivedanta VedaBase Lorenzen 1999 p 655 Michelis Elizabeth De 2005 A History of Modern Yoga Patanjali and Western Esotericism Continuum ISBN 978 0 8264 8772 8 Vivekananda 1987 pp 6 7 Volume I Harshananda 1989 150 0 150 1 Jones amp Ryan 2006 p 13 Dhavamony Mariasusai 1999 Hindu Spirituality Gregorian University and Biblical Press pp 31 34 ISBN 978 88 7652 818 7 Smith David 1996 The Dance of Siva Religion Art and Poetry in South India Cambridge University Press p 116 ISBN 978 0 521 48234 9 Lochtefeld 2002a p 427 Muesse 2011 p 216 Heitzman amp Worden 1996 pp 145 146 Sharma A 1985 Marriage in the Hindu religious tradition Journal of Ecumenical Studies 22 1 69 80 Hindu Marriage Act 1955 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Junie 2007 Besoek op 25 June 2007 Holdrege 1996 pp 346 347 159 0 159 1 159 2 Holdrege 1996 p 347 Klostermaier 2007 p 55 haal aan uit Madhav M Deshpande 1990 Changing Conceptions of the Veda From Speech Acts to Magical Sounds p 4 Coward 2008 p 114 162 0 162 1 Pandey R 1969 Hindu Saṁskaras Socio Religious Study of the Hindu Sacraments 2nd uitg Delhi Motilal Banarsidass ISBN 978 81 208 0434 0 Knipe David 2015 Vedic Voices Intimate Narratives of a Living Andhra Tradition Oxford University Press p 52 ISBN 978 0 19 939769 3 164 0 164 1 Kane PV Saṁskara History of Dharmasastras Part I II Bhandarkar Oriental Research Institute pp 190 417 165 0 165 1 Olivelle Patrick 2009 Dharmasutras The Law Codes of Ancient India Oxford University Press pp 90 91 ISBN 978 0 19 955537 6 Olson Carl 2007 The Many Colors of Hinduism A Thematic historical Introduction Rutgers University Press pp 93 94 ISBN 978 0 8135 4068 9 Siqueira Thomas N March 1935 The Vedic Sacraments Thought 9 4 598 609 doi 10 5840 thought1935945 Bhakti Encyclopaedia Britannica 2009 Pechelis Karen 2011 Bhakti Traditions In Frazier Jessica Flood Gavin reds The Continuum Companion to Hindu Studies Bloomsbury pp 107 121 ISBN 978 0 8264 9966 0 Lochtefeld 2002a pp 98 100 Sahajananda John Martin 2014 Fully Human Fully Divine Partridge India p 60 ISBN 978 1 4828 1955 7 Tiwari Kedar Nath 2009 Comparative Religion Motilal Banarsidass p 31 ISBN 978 81 208 0293 3 Huyler Stephen 2002 Meeting God Elements of Hindu Devotion Yale University Press pp 10 11 71 ISBN 978 0 300 08905 9 Gonda Jan 1963 The Indian Mantra Oriens 16 244 297 doi 10 1163 18778372 01601016 Fowler 1997 pp 41 50 176 0 176 1 Foulston Lynn 2012 Cush Denise et al reds Encyclopedia of Hinduism Routledge pp 21 22 868 ISBN 978 1 135 18978 5 Lutgendorf Philip 2007 01 11 Hanuman s Tale The Messages of a Divine Monkey in Engels Oxford University Press p 401 ISBN 978 0 19 804220 4 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 Ganesh the benevolent Pal Pratapaditya Marg Publications Bombay Marg Publications 1995 ISBN 81 85026 31 9 OCLC 34752006 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 AS1 onderhoud ander link Puja Encyclopaedia Britannica 2015 DeNapoli Antoinette 2014 Real Sadhus Sing to God Oxford University Press pp 19 24 ISBN 978 0 19 994003 5 Reinhart Robin 2004 Contemporary Hinduism ritual culture and practice pp 35 47 ISBN 978 1 57607 905 8 Prentiss 2014 Sharma 2000 pp 72 75 Smart Ninian 2012 The Yogi and the Devotee Routledge pp 52 80 ISBN 978 0 415 68499 6 185 0 185 1 Robinson Sandra 2007 Cush Denise et al reds Encyclopedia of Hinduism Routledge pp 908 912 ISBN 978 0 7007 1267 0 186 0 186 1 Yust Karen Marie 2005 Sacred Celebrations Nurturing Child and Adolescent Spirituality Rowman amp Littlefield p 234 ISBN 978 0 7425 4463 5 Sien ook hoofstuk 18 187 0 187 1 Robinson Sandra 2007 Cush Denise et al reds Encyclopedia of Hinduism Routledge p 907 ISBN 978 0 7007 1267 0 Foulston Lynn Abbott Stuart 2009 Hindu Goddesses Beliefs and Practices Sussex Academic Press p 155 ISBN 978 1 902210 43 8 Holberg Dale red 2000 Festival calendar of India Students Britannica India 2 Encyclopaedia Britannica India p 120 ISBN 978 0 85229 760 5 Fuller 2004 pp 204 05 Lochtefeld 2002n pp 698 699 Jacobsen 2013 pp 4 22 27 140 148 157 158 Bhardwaj 1983 p 2 Sharma Krishan Sinha Anil Kishore Banerjee Bijon Gopal 2009 Anthropological Dimensions of Pilgrimage Northern Book Centre pp 3 5 ISBN 978 81 89091 09 5 Maw Geoffrey Waring 1997 Pilgrims in Hindu Holy Land Sacred Shrines of the Indian Himalayas Sessions Book Trust p 7 ISBN 978 1 85072 190 1 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Februarie 2017 Besoek op 5 Julie 2017 Kane 1953 p 561 Eck 2012 pp 7 9 Eck 2013 pp 152 154 Taylor Alan 14 Januarie 2013 Kumbh Mela The Largest Gathering on Earth The Atlantic Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 14 November 2017 Dalal Roshan 2011 Kumbh Mela The Religions of India A Concise Guide to Nine Major Faiths Penguin ISBN 978 0 14 341517 6 Eck 2012 pp 9 11 Bhardwaj 1983 p 6 203 0 203 1 Eck 2012 p 9 Bharati Agehananda 1963 Pilgrimage in the Indian Tradition History of Religions 3 1 135 167 doi 10 1086 462476 S2CID 162220544 Bhardwaj 1983 pp 3 5 Amazzone Laura 2012 Goddess Durga and Sacred Female Power Rowman amp Littlefield pp 43 45 ISBN 978 0 7618 5314 5 Holm amp Bowker 2001 pp 69 77 Lingat 1973 pp 98 99 Bhardwaj 1983 p 4 Kane 1953 p 573 Kane 1953 pp 576 577 Sharma 2000 pp 132 180 Halbfass 1995 p 264 Manu Smriti Laws of Manu PDF 1 87 1 91 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 2010 05 28 Silverberg 1969 pp 442 443 Smelser amp Lipset 2005 Smith Huston 1994 Hinduism The Stations of Life The Illustrated World s Religions New York Harper Collins ISBN 978 0 06 067440 3 Michaels 2004 pp 188 197 V Jayaram The Hindu Caste System Hinduwebsite Besoek op 28 November 2012 de Zwart Frank Julie 2000 The Logic of Affirmative Action Caste Class and Quotas in India Acta Sociologica 43 3 235 249 doi 10 1177 000169930004300304 JSTOR 4201209 Jhingran Saral 1989 Aspects of Hindu Morality Delhi Motilal Banarsidass p 143 ISBN 978 81 208 0574 3 OCLC 905765957 Chandra Suresh 1998 Encyclopaedia of Hindu Gods and Goddesses 1st uitg New Delhi Sarup amp Sons p 178 ISBN 978 81 7625 039 9 OCLC 40479929 Bhaskarananda 1994 Jain 2015 pp 130 157 Doniger 2000 p 1041 Napier A David 1987 Masks Transformation and Paradox University of California Press pp 186 187 ISBN 978 0 520 04533 0 Sharma SD 2010 Rice Origin Antiquity and History CRC Press pp 68 70 ISBN 978 1 57808 680 1 Rao TA Gopinath 1998 Elements of Hindu iconography Motilal Banarsidass pp 1 8 ISBN 978 81 208 0878 2 Banerjea JN September 2004 The Development of Hindu Iconography Kessinger pp 247 248 472 508 ISBN 978 1 4179 5008 9 Monier Williams 1974 Radhakrishnan S 1929 Indian Philosophy Volume 1 Muirhead library of philosophy 2nd uitg London George Allen and Unwin Ltd p 148 Delgado Christopher L Narrod Claire A Tiongco Marites 24 Julie 2003 Growth and Concentration in India Policy Technical and Environmental Determinants and Implications of the Scaling Up of Livestock Production in Four Fast Growing Developing Countries A Synthesis Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 Goldammer Ted Passage to India PDF USDA Foreign Agricultural Service Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 2009 06 19 Gregory Neville Grandin Temple 2007 Animal Welfare and Meat Production CABI pp 206 208 ISBN 978 1 84593 215 2 Das Veena 2003 The Oxford India companion to sociology and social anthropology 1 Oxford University Press pp 151 152 ISBN 978 0 19 564582 8 Jagannathan Maithily 2005 South Indian Hindu Festivals and Traditions Abhinav pp 53 69 ISBN 978 81 7017 415 8 Min Pyong Gap 2010 Preserving Ethnicity through Religion in America New York University Press p 1 ISBN 978 0 8147 9586 6 Walker 1968 p 257 Richman 1988 p 272 Narayanan Vasudha 2007 The Hindu Tradition In Oxtoby Willard G Segal Alan F reds A Concise Introduction to World Religions New York Oxford University Press Rosen Steven 2006 Essential Hinduism 1st uitg Westport Praeger Publishers p 188 Chapple Christopher Key 2009 The Bhagavad Gita Twenty fifth Anniversary Edition State University of New York Press pp 641 643 ISBN 978 1 4384 2842 0 Smith Harold F 2007 12 Outline of Hinduism Read Books ISBN 978 1 4067 8944 7 Fuller 2004 p 83 Yayasan Bumi Kita 30 September 2005 The Hidden Life of Bali In Gouyon Anne red The natural guide to Bali enjoy nature meet the people make a difference Equinox Publishing Asia p 51 ISBN 978 979 3780 00 9 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Julie 2011 Besoek op 12 Augustus 2010 Fuller 2004 p 83 Chapter 4 Gwynne Paul 2011 World Religions in Practice A Comparative Introduction John Wiley amp Sons p 5 footnote 16 ISBN 978 1 4443 6005 9 Olcott H S 1906 The Theosophist XXVII Theosophical Publishing House pp 146 met voetnoot Nicholson 2010 p 169 249 0 249 1 249 2 249 3 Kramrisch 1976a pp 1 16 Kramrisch 1976a pp 161 169 Kramrisch 1976b pp 346 357 and 423 424 Klostermaier 2007a pp 268 277 Stein Burton February 1960 The Economic Function of a Medieval South Indian Temple The Journal of Asian Studies 19 2 163 176 doi 10 2307 2943547 JSTOR 2943547 Michell 1988 pp 58 65 Boner Alice 1990 Principles of Composition in Hindu Sculpture Cave Temple Period Introduction and pp 36 37 ISBN 978 81 208 0705 1 Gopura Encyclopaedia Britannica Nagara Encyclopaedia Britannica Meister Michael W 1981 Forest and Cave Temples at Candrabhaga and Kansuan Archives of Asian Art 34 56 73 JSTOR 20111117 Kramrisch 1976a pp 8 9 Olivelle Patrick 1993 The Asrama System The History and Hermeneutics of a Religious Institution Oxford University Press pp 1 29 84 111 OCLC 466428084 261 0 261 1 Sharma RK 1999 Indian Society Institutions and Change p 28 ISBN 978 81 7156 665 5 Widgery 1930 Nugteren Albertina 2005 Belief Bounty And Beauty Rituals Around Sacred Trees in India Brill Academic pp 13 21 ISBN 978 90 04 14601 3 Saraswathi et al 2010 Reconceptualizing Lifespan Development through a Hindu Perspective In Jensen Lene Arnett red Bridging Cultural and Developmental Approaches to Psychology Oxford University Press pp 280 286 ISBN 978 0 19 538343 0 Radhakrishnan S 1922 The Hindu Dharma International Journal of Ethics 33 1 1 22 doi 10 1086 intejethi 33 1 2377174 266 0 266 1 Bhawuk DP 2011 The Paths of Bondage and Liberation Spirituality and Indian Psychology Springer pp 93 110 ISBN 978 1 4419 8109 7 Holdrege Barbara 2004 Dharma In Mittal Sushil Thursby Gene reds The Hindu World Routledge p 231 ISBN 978 0 415 21527 5 Olivelle Patrick 1993 The Ashrama System The History and Hermeneutics of a Religious Institution Oxford University Press ISBN 978 0 19 534478 3 Bhaskarananda 1994 p 112 Michaels 2004 p 316 Fowler 1997 p 1 Lockard 2007 p 50 Hiltebeitel 2007 p 12 Narayanan 2009 p 11 Osborne 2005 p 9 Michaels 2004 p 32 36 Michaels 2004 p 38 J J Navone S J 1956 Sankara and the Vedic Tradition Philosophy and Phenomenological Research 17 2 248 255 doi 10 2307 2104222 ISSN 0031 8205 JSTOR 2104222 Blackwell s History of India Stein 2010 bl 107 Some Aspects of Muslim Administration Dr R P Tripathi 1956 p 24 Sharma 2002 p 27 Sharma 2003 amp Thapar 1993 p 239 241 The remarkable political influence of the Indian diaspora in the US www lowyinstitute org in Engels Besoek op 2021 03 17 UK Hindu population to be studied Hindustan Times in Engels 2006 03 02 Besoek op 2021 03 17 The World Factbook Besoek op 6 Augustus 2010 Penduduk Menurut Wilayah dan Agama yang Dianut Population by Region and Religion Adhered to in Indonesies Statistics Indonesia Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 2020 07 15 Vietnam State gov 22 October 2002 Besoek op 17 Junie 2014 Table Religious Composition by Country Global Religious Composition Pew Research Center 2012 2011 Nepal Census Report PDF 2012 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 25 Mei 2013 Population of India Today livepopulation com Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 April 2019 Besoek op 5 Augustus 2018 Resident population by religion and sex PDF Statistics Mauritius p 68 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 16 October 2013 Besoek op 1 November 2012 The World Factbook Besoek op 10 Mei 2011 The World Factbook Besoek op 10 Mei 2011 Bhutan U S Department of State Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2009 11 30 Suriname U S Department of State Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2009 11 30 2011 Demographic Report PDF p 18 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 19 Oktober 2017 Robin Christian Julien Gorea Maria 2002 Les vestiges antiques de la grotte de Hoq Suqutra Yemen note d information Comptes rendus des seances de l Academie des Inscriptions et Belles Lettres 146 2 409 445 doi 10 3406 crai 2002 22441 The Census of Population and Housing of Sri Lanka 2011 Department of Census and Statistics 2011 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 December 2018 Besoek op 29 July 2013 Marsh 2015 pp 67 94 SVRS 2010 PDF Bangladesh Bureau of Statistics p 176 Tabel P 14 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 13 November 2012 Besoek op 2 September 2012 United Arab Emirates U S Department of State The World Factbook Besoek op 10 Mei 2011 Pew Templeton Global Religious Futures Project www globalreligiousfutures org Besoek op 2021 03 18 Middle East OMAN CIA The World Factbook Singapore Department of Statistics 12 Januarie 2011 Census of population 2010 Statistical Release 1 on Demographic Characteristics Education Language and Religion PDF Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 3 Maart 2011 Besoek op 16 Januarie 2011 Indonesia Religious Freedoms Report 2010 US State Department 2011 Besoek op 4 Maart 2021 Table 26 2018 Census Data Tables xlsx Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 April 2020 Besoek op 29 Desember 2020 The World Factbook Besoek op 10 Mei 2011 Population by religion in Pakistan Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 April 2014 Besoek op 3 Maart 2021 The Future of World Religions PDF Pew Research 2015 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 6 May 2015 Schwarz John 2015 What s Christianity All About Wipf and Stock Publishers p 176 ISBN 978 1 4982 2537 3 Wereldgodsdiensdatabasis 2012 Chapter 1 Global Religious Populations PDF Januarie 2012 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 2013 10 20 Bronne WysigAnthony David W 2007 The Horse The Wheel And Language How Bronze Age Riders From the Eurasian Steppes Shaped The Modern World Princeton University Press Anthony David Ringe Don 2015 The Indo European Homeland from Linguistic and Perspectives Annual Review of Linguistics 1 199 219 doi 10 1146 annurev linguist 030514 124812 Avari Burjor 2013 Islamic Civilization in South Asia A history of Muslim power and presence in the Indian subcontinent Routledge ISBN 978 0 415 58061 8 Ayalon David 1986 Studies in Islamic History and Civilisation BRILL ISBN 978 965 264 014 7 Bakker F L 1997 Balinese Hinduism and the Indonesian State Recent Developments Journal of the Humanities and Social Sciences of Southeast Asia 153 1 15 41 doi 10 1163 22134379 90003943 JSTOR 27864809 Basham Arthur Llewellyn 1989 The Origins and Development of Classical Hinduism Oxford University Press ISBN 978 0 19 507349 2 Basham A L 1999 A Cultural History of India Oxford University Press ISBN 978 0 19 563921 6 Bhardwaj Surinder Mohan 1983 Hindu Places of Pilgrimage in India A Study in Cultural Geography University of California Press ISBN 978 0 520 04951 2 Bhaskarananda Swami 1994 Essentials of Hinduism Viveka Press ISBN 978 1 884852 02 2 Bilimoria ed 2007 Indian Ethics Classical Traditions and Contemporary Challenges Bowker John 2000 The Concise Oxford Dictionary of World Religions Oxford University Press Brodd Jeffrey 2003 World Religions Winona MN Saint Mary s Press ISBN 978 0 88489 725 5 Bronkhorst Johannes 2007 Greater Magadha Studies in the Culture of Early India BRILL Bronkhorst Johannes 2011 Buddhism in the Shadow of Brahmanism BRILL https www researchgate net publication 294688170 besoek op 29 Desember 2020 Bronkhorst Johannes 2015 The historiography of Brahmanism in Otto History and Religion Narrating a Religious Past Walter deGruyter Bronkhorst Johannes 2016 How the Brahmains Won BRILL https www researchgate net publication 309179849 besoek op 29 Desember 2020 Bronkhorst Johannes 2017 Brahmanism Its place in ancient Indian society Contributions to Indian Sociology 51 3 2017 361 369 Bryant Edwin 2001 The Quest for the Origins of Vedic Culture Oxford University Press ISBN 0 19 513777 9 Bryant Edwin 2007 Krishna A Sourcebook Oxford University Press Bryant Edwin Ekstrand Maria 2004 The Hare Krishna Movement Columbia University Press ISBN 978 0 231 12256 6 Bryant Edwin Francis Ekstrand Maria 2013 The Hare Krishna Movement The Postcharismatic Fate of a Religious Transplant Columbia University Press ISBN 978 0 231 50843 8 Burley Mikel 2007 Classical Samkhya and Yoga An Indian Metaphysics of Experience Taylor amp Francis Christian David 2011 Maps of Time An Introduction to Big History University of California Press ISBN 978 0 520 95067 2 Clarke Peter Bernard 2006 New Religions in Global Perspective Routledge p 209 ISBN 978 0 7007 1185 7 Comans Michael 2000 The Method of Early Advaita Vedanta A Study of Gauḍapada Saṅkara Suresvara and Padmapada Delhi Motilal Banarsidass Cousins L S 2010 Buddhism The Penguin Handbook of the World s Living Religions Penguin ISBN 9780141955049 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 April 2020 Besoek op 27 Oktober 2015 Coward Harold 2008 The perfectibility of human nature in eastern and western thought ISBN 978 0 7914 7336 8 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Januarie 2016 Besoek op 2 Julie 2015 Crangle Edward Fitzpatrick 1994 The Origin and Development of Early Indian Contemplative Practices Otto Harrassowitz Verlag Deutsch Eliot 2001 The self in Advaita Vedanta In Roy Perrett red Indian philosophy Volume 3 metaphysics Taylor and Francis pp 343 360 ISBN 978 0 8153 3608 2 Deutsch Eliot Dalvi Rohit 2004 The essential Vedanta A New Source Book of Advaita Vedanta World Wisdom ISBN 978 0941532525 Dixon R M W 1996 Origin legends and linguistic relationships Oceania 67 2 127 140 doi 10 1002 j 1834 4461 1996 tb02587 x JSTOR 40331537 Doniger Wendy 1990 Textual Sources for the Study of Hinduism 1st uitg University of Chicago Press ISBN 978 0 226 61847 0 Doniger Wendy 2000 Merriam Webster s Encyclopedia of World Religions Merriam Webster ISBN 978 0 87779 044 0 Doniger Wendy 2010 The Hindus An Alternative History Oxford University Press ISBN 978 0 19 959334 7 Doniger Wendy 2014 On Hinduism Oxford University Press USA ISBN 978 0 19 936007 9 https books google com books id iM QAgAAQBAJ amp pg PA3 besoek op 29 Desember 2020 Eaton Richard M 1993 The Rise of Islam and the Bengal Frontier 1204 1760 University of California Press Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Mei 2016 Besoek op 8 Augustus 2015 Eaton Richard M 2000a Temple desecration in pre modern India Part I PDF Frontline Geargiveer PDF vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 8 Augustus 2015 Eaton Richard M 2006 Introduction In Chatterjee Indrani Eaton Richard M reds Slavery and South Asian History Indiana University Press 0 2533 ISBN 978 0 253 34810 4 Eck Diana L 2012 India A Sacred Geography Harmony ISBN 978 0 385 53190 0 Eck Diana L 2013 India A Sacred Geography Random House ISBN 978 0 385 53192 4 Eliade Mircea 1970 Yoga Immortality and Freedom Princeton University Press ISBN 978 0 691 01764 8 Eliade Mircea 2009 Yoga Immortality and Freedom Princeton University Press ISBN 978 0 691 14203 6 Embree Ainslie T 1988 Sources of Indian Tradition Second Edition volume One From the beginning to 1800 Columbia University Press Espin Orlando O Nickoloff James B reds 2007 An Introductory Dictionary of Theology and Religious Studies Liturgical Press ISBN 978 0 8146 5856 7 Esposito John 2003 Suhrawardi Tariqah The Oxford Dictionary of Islam Oxford University Press ISBN 978 0 19 512559 7 Feuerstein Georg 2002 The Yoga Tradition Motilal Banarsidass ISBN 978 3 935001 06 9 Flood Gavin D 1996 An Introduction to Hinduism Cambridge University Press Flood Gavin 1997 The Meaning and Context of the Puruṣarthas In Lipner Julius J red The Bhagavadgita for Our Times Oxford University Press ISBN 978 0 19 565039 6 Flood Gavin red 2003 The Blackwell Companion to Hinduism Blackwell Publishing ISBN 978 1 4051 3251 0 ISBN 978 0 631 21535 6 Flood Gavin 2006 The Tantric Body The Secret Tradition of Hindu Religion I B Taurus Flood Gavin 2008 The Blackwell Companion to Hinduism John Wiley amp Sons Fowler Jeaneane D 1997 Hinduism Beliefs and Practices Sussex Academic Press ISBN 978 1 898723 60 8 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Januarie 2017 Besoek op 10 Julie 2016 Fuller Christopher John 2004 The Camphor Flame Popular Hinduism and Society in India Princeton University Press ISBN 978 0 691 12048 5 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Januarie 2019 Besoek op 10 Julie 2016 Gaborieau Marc Junie 1985 From Al Beruni to Jinnah Idiom Ritual and Ideology of the Hindu Muslim Confrontation in South Asia Anthropology Today 1 3 7 14 doi 10 2307 3033123 JSTOR 3033123 Ghurye Govind Sadashiv 1980 The Scheduled Tribes of India Transaction Publishers ISBN 978 0 8785 5308 2 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 27 Oktober 2015 Gombrich Richard F 1988 Theravada Buddhism A Social History from Ancient Benares to Modern Colombo London Routledge ISBN 978 0 415 07585 5 Gombrich Richard F 1996 Theravada Buddhism A Social History from Ancient Benares to Modern Colombo Londen en New York Routledge Gomez Luis O 2013 Buddhism in India In Joseph Kitagawa red The Religious Traditions of Asia Religion History and Culture Routledge ISBN 9781136875908 Gosch Stephen Stearns Peter 2007 Premodern Travel in World History Routledge pp 88 99 ISBN 978 0 415 22941 8 Grapperhaus F H M 2009 Taxes through the Ages ISBN 978 90 8722 054 9 Halbfass Wilhelm 1991 Tradition and Reflection SUNY Press ISBN 978 0 7914 0361 7 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 April 2020 Besoek op 27 Oktober 2015 Halbfass Wilhelm 1995 Philology and Confrontation Paul Hacker on Traditional and Modern Vedanta SUNY Press Hark Lisa DeLisser Horace 7 September 2011 Achieving Cultural Competency John Wiley amp Sons Harman William 2004 Hindu Devotion In Rinehart Robin red Contemporary Hinduism Ritual Culture and Practice ABC CLIO pp 99 122 ISBN 978 1 57607 905 8 Harshananda Swami 1989 A Bird s Eye View of the Vedas Holy Scriptures A Symposium on the Great Scriptures of the World 2nd uitg Mylapore Sri Ramakrishna Math ISBN 978 81 7120 121 1 Hardy P 1977 Modern European and Muslim explanations of conversion to Islam in South Asia A preliminary survey of the literature Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain amp Ireland 109 2 177 206 doi 10 1017 s0035869x00133866 Harvey Andrew 2001 Teachings of the Hindu Mystics Shambhala ISBN 978 1 57062 449 0 Hatcher Brian A 2015 Hinduism in the Modern World Routledge ISBN 978 1 135 04631 6 https books google com books id IdeoCgAAQBAJ Heesterman Jan 2005 Vedism and Brahmanism In Jones Lindsay red The Encyclopedia of Religion 14 2nd uitg Macmillan Reference pp 9552 9553 ISBN 978 0 02 865733 2 Heitzman James Worden Robert L 1996 India a country study Federal Research Division Library of Congress LCCN 96019266 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 Hiltebeitel Alf 2002 Hinduism In Kitagawa Joseph red The Religious Traditions of Asia Religion History and Culture Routledge ISBN 9781136875977 Hiltebeitel Alf 2007 Hinduism In Kitagawa Joseph red The Religious Traditions of Asia Religion History and Culture Digital uitg Routledge ISBN 9781136875908 Hiltebeitel Alf 2013 Hinduism In Kitagawa Joseph red The Religious Traditions of Asia Religion History and Culture Routledge ISBN 9781136875977 Holdrege Barbara A 1996 Veda and Torah Transcending the Textuality of Scripture SUNY Press ISBN 978 0 7914 1639 6 Holm Jean Bowker John 2001 1994 Sacred Place pb Continuum ISBN 978 0 8264 5303 7 ISBN 978 1 6235 6623 4 Hopfe Lewis M Woodward Mark R 2008 Religions of the World Pearson Education ISBN 978 0 13 606177 9 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 27 Oktober 2015 Inden Ronald 1978 Ritual Authority and Cycle Time in Hindu Kingship In John F Richards red Kingship and Authority in South Asia Delhi South Asian Studies Inden Ronald B 2000 Imagining India C Hurst amp Co Publishers Isaeva Natalia 1995 From Early Vedanta to Kashmir Shaivism Albany NY SUNY Press ISBN 978 0 7914 2449 0 Jain Andrea 2015 Selling Yoga from Counterculture to Pop culture Oxford University Press ISBN 978 0 19 939024 3 OCLC 878953765 Jacobsen Knut A 2013 Pilgrimage in the Hindu Tradition Salvific Space Routledge ISBN 978 0 415 59038 9 Johnson W J 2009 A Dictionary of Hinduism Oxford University Press ISBN 978 0 19 861025 0 Hindoeisme op Google Boeke Encyclopedia of Hinduism 2007 Facts On File ISBN 978 0 8160 5458 9 Joseph Tony 2018 Early Indians The Story of Our Ancestors and Where We Came From Juggernaut Jouhki Jukka 2006 Orientalism and India PDF J rgonia 8 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 25 Mei 2017 Besoek op 20 November 2013 Kane P V 1953 History of Dharmasastra Ancient and Medieval Religious and Civil Law in India 4 Khanna Meenakshi 2007 Cultural History Of Medieval India Berghahn Books Kim Hanna H 2005 Swaminarayan movement MacMillan Encyclopedia of Religion https www encyclopedia com environment encyclopedias almanacs transcripts and maps swaminarayan movement besoek op 29 Desember 2020 Kim Sebastian 2005 In Search of Identity Debates on Religious Conversion in India Oxford University Press ISBN 978 0 19 567712 6 King Richard 1999 Orientalism and Religion Post Colonial Theory India and The Mystic East Routledge King Richard 1999b Orientalism and the Modern Myth of Hinduism NUMEN 46 2 146 185 doi 10 1163 1568527991517950 S2CID 45954597 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 King Richard 2001 Orientalism and Religion Post Colonial Theory India and The Mystic East Taylor amp Francis e Library King Richard 2002 Orientalism and Religion Post Colonial Theory India and The Mystic East Routledge Klostermaier Klaus K 1994 A Survey of Hinduism 2nd uitg SUNY Press Klostermaier Klaus K 2007 A Survey of Hinduism 3rd uitg SUNY Press ISBN 978 0 7914 7082 4 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Januarie 2017 Besoek op 27 Oktober 2015 Klostermaier Klaus K 5 Julie 2007a The Divine Presence in Space and Time Murti Tirtha Kala A Survey of Hinduism SUNY Press ISBN 978 0 7914 7082 4 Klostermaier Klaus K 2007b Hinduism A Beginner s Guide Oneworld Publications ISBN 978 1 78074 026 3 https books google com books id P0VCO1900dMC besoek op 29 Desember 2020 Klostermaier Klaus K 2010 A Survey of Hinduism 3rd uitg SUNY Press ISBN 978 0 7914 8011 3 Klostermaier Klaus K 2014 A Concise Encyclopedia of Hinduism Oneworld Publications ISBN 978 1 7807 4672 2 https books google com books id v1UQBwAAQBAJ besoek op 29 Desember 2020 Knott Kim 1998 Hinduism A Very Short Introduction Oxford University Press ISBN 978 0 19 160645 8 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 27 Oktober 2015 Koller John M 1968 Puruṣartha as Human Aims Philosophy East and West 18 4 315 319 doi 10 2307 1398408 JSTOR 1398408 Koller John M 1984 The Sacred Thread Hinduism in Its Continuity and Diversity by J L Brockington Book Review Philosophy East and West 34 2 234 236 doi 10 2307 1398925 JSTOR 1398925 Kramer Kenneth 1986 World Scriptures An Introduction to Comparative Religions Paulist Press ISBN 978 0 8091 2781 8 Kramrisch Stella 1976a The Hindu Temple 1 Motilal Banarsidass ISBN 978 81 208 0223 0 Kramrisch Stella 1976b The Hindu Temple 2 Motilal Banarsidass ISBN 978 81 208 0224 7 Kurien Prema 2006 Multiculturalism and American Religion The Case of Hindu Indian Americans Social Forces 85 2 723 741 doi 10 1353 sof 2007 0015 S2CID 146134214 Larson Gerald 1995 India s Agony Over Religion SUNY Press ISBN 978 0 7914 2411 7 Larson Gerald James 2009 Hinduism World Religions in America An Introduction Westminster John Knox Press pp 179 198 ISBN 9781611640472 Leaf Murray J 2014 The Anthropology of Eastern Religions Ideas Organizations and Constituencies Lexington Books ISBN 9780739192412 https books google com books id NRavAwAAQBAJ besoek op 29 Desember 2020 Lingat Robert 1973 The Classical Law of India University of California Press ISBN 978 0 520 01898 3 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Desember 2019 Besoek op 5 Julie 2017 Lipner Julius 2009 Hindus their religious beliefs and practices 2nd uitg Abingdon Routledge ISBN 978 0 203 86464 7 OCLC 812916971 Lochtefeld James G 2002a The Illustrated Encyclopedia of Hinduism A M The Rosen Publishing Group ISBN 978 0 8239 3179 8 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Desember 2016 Besoek op 10 November 2017 ISBN 978 0 8239 2287 1 Lochtefeld James G 2002n The Illustrated Encyclopedia of Hinduism N Z The Rosen Publishing Group ISBN 978 0 8239 3180 4 Lockard Craig A 2007 Societies Networks and Transitions Volume I to 1500 Cengage Learning ISBN 978 0 618 38612 3 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 November 2016 Besoek op 27 Oktober 2015 Long Jeffrey D 2013 Jainism An Introduction I B Tauris Lorenzen David N 1999 Who Invented Hinduism Comparative Studies in Society and History 41 4 630 659 doi 10 1017 s0010417599003084 Lorenzen David N 2002 Early Evidence for Tantric Religion In Harper Katherine Anne Brown Robert L reds The Roots of Tantra State University of New York Press ISBN 978 0 7914 5306 3 Lorenzen David N 2006 Who Invented Hinduism Essays on Religion in History Yoda Press ISBN 978 81 902272 6 1 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 Januarie 2017 Besoek op 27 Oktober 2015 Malik Jamal 2008 Islam in South Asia A Short History Brill Academic ISBN 978 90 04 16859 6 McMahan David L 2008 The Making of Buddhist Modernism Oxford University Press ISBN 978 0 19 518327 6 Melton J Gordon Baumann Martin 2010 Religions of the World A Comprehensive Encyclopedia of Beliefs and Practices 6 volumes Second uitg ABC CLIO ISBN 978 1 59884 204 3 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Mei 2016 Besoek op 2 Julie 2015 Michaels Axel 2004 Hinduism Past and Present Vertaal deur Harshav Barbara Princeton University Press ISBN 978 0 691 08953 9 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Februarie 2017 Besoek op 5 Julie 2017 Michell George 1977 The Hindu Temple An Introduction to Its Meaning and Forms University of Chicago Press ISBN 978 0 226 53230 1 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Februarie 2017 Besoek op 27 Oktober 2015 Michell George 1988 The Hindu Temple An Introduction to Its Meaning and Forms University of Chicago Press ISBN 978 0 226 53230 1 Misra Amalendu 2004 Identity and Religion Foundations of Anti Islamism in India SAGE Monier Williams Monier 1974 Brahmanism and Hinduism Or Religious Thought and Life in India as Based on the Veda and Other Sacred Books of the Hindus Elibron Classics Adamant Media Corporation ISBN 978 1 4212 6531 5 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 8 Julie 2007 Monier Williams Monier 2001 first published 1872 English Sanskrit dictionary Delhi Motilal Banarsidass ISBN 978 81 206 1509 0 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 24 Julie 2007 Muesse Mark William 2003 Great World Religions Hinduism Muesse Mark W 2011 The Hindu Traditions A Concise Introduction Fortress Press ISBN 978 0 8006 9790 7 Muller Max 1859 A History of Ancient Sanskrit Literature London Williams and Norgate Nakamura Hajime 2004 A History of Early Vedanta Philosophy Part Two Delhi Motilal Banarsidass Narasimhan Vagheesh M Patterson Nick Moorjani Priya Rohland Nadin et al 2019 The Formation of Human Populations in South and Central Asia Science 365 6457 eaat7487 doi 10 1126 science aat7487 PMC 6822619 PMID 31488661 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 Narayanan Vasudha 2009 Hinduism The Rosen Publishing Group ISBN 978 1 4358 5620 2 Nath Vijay 2001 From Brahmanism to Hinduism Negotiating the Myth of the Great Tradition Social Scientist 29 3 4 19 50 doi 10 2307 3518337 JSTOR 3518337 Neusner Jacob red 2009 World Religions in America An Introduction 4th uitg Westminster John Knox Press ISBN 978 0 664 23320 4 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 April 2017 Besoek op 2 Julie 2015 Nicholson Andrew J 2010 Unifying Hinduism Philosophy and Identity in Indian Intellectual History South Asia across the disciplines 3 Columbia University Press ISBN 978 0 231 14986 0 Noble Allen 1998 South Asian Sacred Places Journal of Cultural Geography 17 2 1 3 doi 10 1080 08873639809478317 Novetzke Christian Lee 2013 Religion and Public Memory Columbia University Press ISBN 978 0 231 51256 5 Nussbaum Martha C 2009 The Clash Within Democracy Religious Violence and India s Future Harvard University Press ISBN 978 0 674 03059 6 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 25 Mei 2013 Oberlies T 1998 Die Religion des Rgveda Wene Institut fur Indologie der Universitat Wien ISBN 978 3 900271 32 9 Osborne E 2005 Accessing R E Founders amp Leaders Buddhism Hinduism and Sikhism Teacher s Book Mainstream Folens Parpola Asko 2015 The Roots of Hinduism The Early Aryans and the Indus Civilization Oxford University Press ISBN 9780190226930 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 Patel Iva 2018 Swaminarayan Hinduism and Tribal Religions Encyclopedia of Indian Religions Encyclopedia of Indian Religions Springer Dordrecht pp 1 6 doi 10 1007 978 94 024 1036 5 541 1 ISBN 978 94 024 1036 5 Pennington Brian K 2005 Was Hinduism Invented Britons Indians and the Colonial Construction Oxford University Press ISBN 978 0 19 516655 2 Possehl Gregory L 11 November 2002 Indus religion The Indus Civilization A Contemporary Perspective Rowman Altamira pp 141 156 ISBN 978 0 7591 1642 9 Prentiss Karen Pechilis 2014 The Embodiment of Bhakti Oxford University Press ISBN 978 0 19 535190 3 Radhakrishnan S Moore C A 1967 A Source Book in Indian Philosophy Princeton University Press ISBN 978 0 691 01958 1 Radhakrishnan S 1996 Indian Philosophy 1 Oxford University Press ISBN 978 0 19 563820 2 Raju P T 1992 The Philosophical Traditions of India Delhi Motilal Banarsidass Renou Louis 1964 The Nature of Hinduism Walker Richman Paula 1988 Women branch stories and religious rhetoric in a Tamil Buddhist text Buffalo NY Maxwell School of Citizenship and Public Affairs Syracuse University ISBN 978 0 915984 90 9 Rinehart Robin 2004 Contemporary Hinduism Ritual Culture and Practice ABC CLIO Rocher Ludo 1986 The Puranas Otto Harrassowitz Verlag ISBN 978 3 447 02522 5 Samuel Geoffrey 2008 The Origins of Yoga and Tantra Indic Religions to the Thirteenth Century Cambridge University Press ISBN 978 0 521 69534 3 Samuel Geoffrey 2010 The Origins of Yoga and Tantra Indic Religions to the Thirteenth Century Cambridge University Press Sanderson Alexis 2009 The Saiva Age The Rise and Dominance of Saivism during the Early Medieval Period In Einoo Shingo red Genesis and Development of Tantrism Institute of Oriental Culture Special Series 23 Tokio Institute of Oriental Culture University of Tokyo Sargeant Winthrop Chapple Christopher 1984 The Bhagavad Gita New York State University of New York Press ISBN 978 0 87395 831 8 Sen Gupta Anima 1986 The Evolution of the Saṃkhya School of Thought South Asia Books ISBN 978 81 215 0019 7 Sharf Robert H 1993 The Zen of Japanese Nationalism History of Religions 33 1 1 43 doi 10 1086 463354 S2CID 161535877 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 8 Desember 2013 Sharf Robert H 1995 Whose Zen Zen Nationalism Revisited PDF Geargiveer PDF vanaf die oorspronklike op 2 Februarie 2019 Besoek op 8 Desember 2013 Sharma Arvind 2000 Classical Hindu Thought An Introduction Oxford University Press ISBN 978 0 19 564441 8 Sharma Arvind 2002 On Hindu Hindustan Hinduism and Hindutva Numen 49 1 1 36 doi 10 1163 15685270252772759 JSTOR 3270470 Sharma Arvind 2003 The Study of Hinduism University of South Carolina Press Sharma Arvind 2011 Hinduism as a Missionary Religion State University of New York Press ISBN 978 1 4384 3211 3 Sharma Suresh K Sharma Usha 2004 Cultural and Religious Heritage of India Hinduism Mittal Publications ISBN 978 81 7099 956 0 https books google com books id XFKi3Uak8ssC amp pg PA1 besoek op 29 Desember 2020 Shults Brett 2014 On the Buddha s Use of Some Brahmanical Motifs in Pali Texts Journal of the Oxford Centre for Buddhist Studies 6 121 9 Siemens Herman Roodt Vasti 2009 Nietzsche Power and Politics Rethinking Nietzsche s Legacy for Political Thought Walter de Gruyter ISBN 9783110217339 https books google com books id L2sEL7Kj6lcC Silverberg James 1969 Social Mobility in the Caste System in India An Interdisciplinary Symposium The American Journal of Sociology 75 3 442 443 doi 10 1086 224812 Singh Upinder 2008 A History of Ancient and Early Medieval India From the Stone Age to the 12th Century Pearson Education India ISBN 978 81 317 1120 0 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Desember 2016 Besoek op 2 Julie 2015 Singh Upinder 2009 A History of Ancient and Early Medieval India From the Stone Age to the 12th Century Longman ISBN 978 81 317 1677 9 Sjoberg Andree F 1990 The Dravidian Contribution to the Development of Indian Civilization A Call for a Reassessment Comparative Civilizations Review 23 23 40 74 Article 4 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 Smart Ninian 1993 THE FORMATION RATHER THAN THE ORIGIN OF A TRADITION DISKUS 1 1 1 http www basr ac uk diskus diskus1 6 SMART txt Smart Ninian 2003 Godsdiensten van de wereld The World s Religions Kampen Uitgeverij Kok Smelser Neil J Lipset Seymour Martin reds 2005 Social Structure and Mobility in Economic Development Aldine Transaction ISBN 978 0 202 30799 2 Smith Bonnie Van De Mieroop Marc von Glahn Richard Lane Kris 2012 Crossroads and Cultures Combined Volume A History of the World s Peoples Macmillan ISBN 978 0 312 41017 9 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 29 Desember 2020 Sponsel Leslie Elmer 2012 Spiritual Ecology A Quiet Revolution ABC CLIO Stein Burton 2010 A History of India Second Edition PDF Wiley Blackwell Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 14 Januarie 2014 Sweetman Will 2004 The prehistory of Orientalism Colonialism and the Textual Basis for Bartholomaus Ziegenbalg s Account of Hinduism PDF New Zealand Journal of Asian Studies 6 2 12 38 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 7 Februarie 2013 Besoek op 23 Desember 2013 Thapar R 1993 Interpreting Early India Delhi Oxford University Press Thompson Platts John 1884 A dictionary of Urdu classical Hindi and English W H Allen amp Co Oxford University Tiwari Shiv Kumar 2002 Tribal Roots Of Hinduism Sarup amp Sons Toropov Brandon Buckles Luke 2011 The Complete Idiot s Guide to World Religions Penguin Turner Bryan S 1996a For Weber Essays on the Sociology of Fate ISBN 978 0 8039 7634 4 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Desember 2020 Besoek op 27 Oktober 2015 Vivekananda Swami 1987 Complete Works of Swami Vivekananda Kalkutta Advaita Ashrama ISBN 978 81 85301 75 4 Vivekjivandas 2010 Hinduism An Introduction Part 1 Ahmedabad Swaminarayan Aksharpith ISBN 978 81 7526 433 5 Walker Benjamin 1968 The Hindu world an encyclopedic survey of Hinduism Taylor amp Francis ISBN 9 780 429 62465 0 Werner Karel 1998 1977 Yoga And Indian Philosophy Reprint uitg Motilal Banarsidass ISBN 978 81 208 1609 1 Werner Karel 2005 A Popular Dictionary of Hinduism Routledge ISBN 978 1 135 79753 9 White David Gordon 2000 Introduction In David Gordon White red Tantra in Practice Princeton University Press Widgery Alban G Jan 1930 The Principles of Hindu Ethics International Journal of Ethics 40 2 232 245 doi 10 1086 intejethi 40 2 2377977 JSTOR 2377977 S2CID 17,