×
Asteroïde

’n Asteroïde of asteroïed is ’n soort kleinplaneet wat om die Son wentel, veral in die binnenste Sonnestelsel. Toe kleinplanete in die buitenste Sonnestelsel ontdek is, is gevind hul oppervlakke bestaan gewoonlik uit vlugtige elemente of samestellings, nes dié van komete. Dié voorwerpe is dus dikwels onderskei van dié in die asteroïdegordel. In hierdie artikel verwys die term "asteroïde" na die kleinplanete van die binneste Sonnestelsel, insluitende dié wat ’n wentelbaan met Jupiter deel.

’n Radarbeeld van die asteroïde 2014 JO25 tydens sy verbyvlug in 2017.
253 Mathilde is 'n asteroïde met ’n deursnee van sowat 50 km.
’n Diagram van die Sonnestelsel se asteroïdegordel.

Daar is miljoene asteroïdes, waarvan baie vermoedelik die oorblyfsels is van planetesimale, liggame in die jong Son se sonnewel wat nooit groot genoeg geword het om planete te vorm nie. Die oorgrote meerderheid van bekende asteroïdes kom voor in die hoofasteroïdegordel tussen die wentelbane van Mars en Jupiter, of deel ’n wentelbaan met Jupiter (die Jupiter-trojane). Daar is egter taamlik groot families asteroïdes met ander wentelbane, insluitende die naby-aarde-voorwerpe. Individuele asteroïdes word geklassifiseer volgens hul kenmerkende spektra. Die meeste val in drie hoofgroepe: C-, M- en S-tipe asteroïdes. Hulle is genoem na en word gewoonlik verbind met onderskeidelik koolstof, metaal en silikaat (klipagtig). Asteroïdes se groottes wissel aansienlik; die grootste een, Ceres, se deursnee is amper 1 000 km.

Asteroïdes verskil van komete en meteoroïdes. Die verskil tussen asteroïdes en komete is hul samestelling: Komete bestaan hoofsaaklik uit stof en ys en asteroïdes uit rots en minerale. Laasgenoemde het nader aan die Son ontstaan en bevat dus nie ys nie. Die verskil tussen asteroïdes en meteoroïdes is hul grootte: Meteoroïdes het ’n deursnee van ’n meter of kleiner, terwyl asteroïdes se deursnee groter as ’n meter is. Meteoroïdes kan dieselfde samestelling as óf asteroïdes óf komete hê.

Net een asteroïde, 4 Vesta, het ’n taamlik weerkaatsende oppervlak. Dit is gewoonlik met die blote oog sigbaar, maar net as dit baie donker is en Vesta se posisie gunstig is. Net soms kan asteroïdes wat naby die Aarde verbybeweeg, vir ’n kort rukkie met die blote oog sigbaar wees. In 2017 het die Kleinplaneetsentrum data oor byna 745 000 voorwerpe in die binneste en buitenste Sonnestelsel gehad, met genoeg inligting oor amper 504 000 om ’n nommernaam te kry.

Die Verenigde Nasies het 30 Junie as Internasionale Asteroïdedag verklaar om die publiek oor asteroïdes op te voed. Dié datum herdenk die Toengoeska-asteroïde-impak op 30 Junie 1908 in Siberië, Rusland.

In April 2018 het die B612 Foundation, wat hom onder meer toespits op verdediging teen asteroïdes, berig "die kans is 100 persent dat ons deur ’n verwoestende asteroïde getref sal word, maar ons is nie 100 persent seker wanneer nie". Ook die fisikus Stephen Hawking het in 2018 in sy laaste boek, Brief Answers to the Big Questions, gemeen ’n asteroïdebotsing is die grootste bedreiging wat ons planeet in die gesig staar.

In Junie 2018 het die VSA se nasionale wetenskap-en-tegnologieraad gewaarsku dat Amerika onvoorbereid op ’n asteroïde-impak is. Die raad het die " 17 Desember 2019 op Wayback Machine" ontwikkel en uitgereik om beter daarop voor te berei. Volgens kennersgetuienis in 2013 in die Amerikaanse kongres het Nasa minstens vyf jaar van voorbereiding nodig voordat ’n sending van stapel gestuur kan word om ’n asteroïde te onderskep.

Inhoud

Die grootte van die eerste 10 asteroïdes wat ontdek is in vergelyking met dié van die Maan.
243 Ida en sy maan, Dactyl, die eerste natuurlike satelliet van ’n asteroïde wat ontdek is.

Die eerste asteroïde wat ontdek is, was Ceres, wat aanvanklik as ’n planeet beskou is. Ceres is die grootste asteroïde en word nou as ’n dwergplaneet geklassifiseer. Alle ander asteroïdes word as klein Sonnestelselliggame geklassifiseer, saam met komete, sentoure en trans-Neptunus-voorwerpe.

Ander, soortgelyke liggame is ná Ceres ontdek. Hulle het, nes sterre, soos ligpunte gelyk deur die ou instrumente van destyds. Hulle het geen protoplanetêre skywe gehad nie en is verder van sterre onderskei deur hul skynbare beweging. Dit het die sterrekundige William Herschel aangespoor om hulle "asteroïdes" te noem. Volgens Clifford Cunningham is die term uitgedink deur Charles Burney jr., die seun van ’n vriend van Herschel. In Grieks is dit ἀστεροειδής, of asteroeidēs, wat beteken "steragtig" of "stervorming". Dit is afgelei van die Antieke Griekse woord ἀστήρ astēr, "ster" of "planeet". In die vroeë tweede helfte van die 19de eeu is die terme "asteroïde" en "planeet" (nie altyd as "kleinplaneet" uitgesonder nie) afwisselend gebruik.

Hier is ’n oorsig van die ontdekkingsgeskiedenis van asteroïdes:

Historiese metodes

’n Kunstenaar se voorstelling van hoe ’n asteroïde uitmekaargeruk word deur die sterk swaartekrag van ’n witdwerg.
Die eerste foto van asteroïdes: Ceres en Vesta, soos gesien van Mars af (Curiosity, 20 April 2014).

Die metodes om asteroïdes te ontdek het die afgelope twee eeue aansienlik verbeter.

In die laaste jare van die 18de eeu het die Hongaarse sterrekundige baron Franz Xaver von Zach ’n groep van 24 sterrekundiges op die been gebring om die lug te deursoek vir nog ’n planeet wat volgens voorspellings deur die Wet van Titius-Bode sowat 2,8 AE van die Son af sou gelê het. Hulle is deels aangespoor deur die ontdekking in 1781 van die planeet Uranus deur Herschel op ’n afstand wat deur die wet voorspel is. Dié taak het vereis dat kaarte van die lug met die hand getrek word, met alle sterre in die diereriem tot op ’n sekere ligsterkte daarop aangedui. Op daaropvolgende aande is weer kaarte opgestel en enige bewegende voorwerp sou dan hopelik bespeur kon word. Die verwagte beweging van die gesoekte planeet was sowat 30 boogsekondes per uur, wat maklik deur die waarnemers gesien sou kon word.

Die eerste voorwerp, Ceres, is nie deur ’n lid van die groep ontdek nie, maar eerder per ongeluk in 1801 deur Giuseppe Piazzi, direkteur van die Palermo-sterrewag in Sisilië. Hy het ’n nuwe steragtige voorwerp in die Bul ontdek en die beweging daarvan oor ’n paar aande dopgehou. Later daardie jaar het Carl Friedrich Gauss hierdie waarnemings gebruik om die wentelbaan van die onbekende voorwerp te bereken – daar is bevind dit lê tussen Mars en Jupiter. Piazzi het dit na Ceres, die Romeinse godin van die landbou, genoem.

Nog drie asteroïdes (2 Pallas, 3 Juno en 4 Vesta) is die volgende paar jaar ontdek (Vesta in 1807). Ná nog agt jaar van vrugtelose soektogte het die meeste sterrekundiges aangeneem daar is nie nog nie en het hulle ophou soek.

Karl Ludwig Hencke het egter in 1830 na nog asteroïdes begin soek. Vyftien jaar later het hy 5 Astraea, die eerste nuwe asteroïde in 38 jaar, ontdek. Hy het ook 6 Hebe minder as twee jaar later gevind. Daarna het ander sterrekundiges aan die soektog begin deelneem en minstens een nuwe asteroïde is toe elke jaar ontdek (behalwe in die oorlogsjare 1944 en 1945). Noemenswaardige asteroïdejagters van hierdie vroeë tydperk was J.R. Hind, Annibale de Gasparis, Robert Luther, H.M.S. Goldschmidt, Jean Chacornac, James Ferguson, Norman Robert Pogson, E.W. Tempel, J.C. Watson, C.H.F. Peters, A. Borrelly, J. Palisa, die Henry-broers Paul en Prosper, en Auguste Charlois.

In 1891 het Max Wolf astrofotografie begin inspan om na asteroïdes te soek: Hulle het kort strepe op foto's met ’n lang beligtingstyd gevorm. Dit het die opsporingstempo van asteroïdes drasties verhoog: Wolf alleen het 248 ontdek (die eerste een was 323 Brucia), terwyl voorheen maar net meer as 300 ontdek is. Sterrekundiges het geweet daar is nog vele, maar baie van hulle het nie eintlik belanggestel nie. Hulle het dit "goggas van die lug" genoem.Selfs ’n eeu later was net ’n paar duisend geïdentifiseer en genommer.

Vierstapmetode

Tot in 1998 is asteroïdes in ’n proses met vier stappe ontdek. Eers is ’n deel van die lug met ’n teleskoop met ’n wye veld, of astrograaf, gefotografeer. Twee-twee foto's is geneem, gewoonlik ’n uur uitmekaar. Verskeie sulke pare foto's kon oor ’n paar dae geneem word. Daarna is die twee films of plate van dieselfde deel van die lug onder ’n stereoskoop besigtig. Die posisie van enige voorwerp wat om die Son beweeg, sou effens verskil op die twee films. Onder die stereoskoop sou die beeld van die voorwerp lyk of dit effens bo die agtergrond van sterre sweef. Sodra ’n bewegende voorwerp opgespoor is, sou sy ligging relatief tot bekende sterliggings presies met ’n digitaliseringsmikroskoop gemeet word.

Met hierdie drie stappe is nog nie ’n asteroïde ontdek nie: Die waarnemer het bloot ’n verskynsel waargeneem wat ’n voorlopige naam gekry het – dié het bestaan uit die ontdekkingsjaar, ’n letter wat die halfmaand van die ontdekking aandui en nog ’n letter en nommer wat die volgorde van die ontdekking aandui (voorbeeld:1998 FJ74).

Die laaste stap was om die ligging en waarnemingstye na die Kleinplaneetsentrum te stuur waar rekenaarprogramme bepaal het of die verskynsel se wentelbaan ooreenstem met dié van vroeëre verskynsels. Indien wel, het die voorwerp ’n katalogusnommer gekry en die waarnemer van die eerste verskynsel met ’n berekende wentelbaan sou as die ontdekker aangewys word. Hy sou die eer kry om ’n naam vir die voorwerp te kies, onderworpe aan die goedkeuring van die Internasionale Astronomiese Unie (IAU).

Rekenaarmetodes

2004 FH is die middelste kol wat lyk of dit na regs beweeg; die voorwerp wat tydens die greep verbyflits, is ’n kunsmatige satelliet.
Kumulatiewe ontdekkings van net die naby-aarde-asteroïdes waarvan die grootte bekend is, 1980–2017.

Daar is ’n toenemende belangstelling in asteroïdes waarvan die wentelbane die Aarde s’n kruis en wat enige tyd teen die Aarde kan bots. Die drie belangrikste groepe naby-aarde-asteroïdes is die Apollo's, Amors en Atens. Verskeie maniere om asteroïdes van die Aarde weg te keer word al sedert die 1960's voorgestel.

Die naby-aarde-asteroïde 433 Eros is al in 1898 ontdek en verskeie ander in die 1930's. In die volgorde van hul ontdekking is hulle: 1221 Amor, 1862 Apollo, 2101 Adonis en 69230 Hermes, wat in 1937 minder as 0,005 AE van die Aarde af verbygetrek het. Sterrekundiges het toe begin besef hoe groot die moontlikheid van ’n botsing met die Aarde is.

Twee gebeure in latere dekades het die kommer laat toeneem: die algemene aanvaarding dat ’n impak die Kryt-Paleogeen-uitwissing veroorsaak het, en die waarneming in 1994 van die komeet Shoemaker-Levy 9 wat teen Jupiter bots. Die Amerikaanse weermag het ook inligting gedeklassifiseer dat sy militêre satelliete, wat gebou is om kernontploffings op te spoor, honderde botsings in die boonste atmosfeer waargeneem het deur voorwerpe met ’n deursnee wat wissel van een tot 10 meter.

Al hierdie oorwegings het help lei tot hoogs doeltreffende opnames wat bestaan uit kameras en rekenaars wat die beweging van elektriese ladings kan waarneem en direk aan teleskope verbind is. In 2011 is geraam dat 89% tot 96% van die naby-aarde-asteroïdes met ’n deursnee van ’n kilometer of meer al ontdek is. Instrumente wat sulke stelsels gebruik, sluit in:

  • Lincoln Near-Earth Asteroid Research (LINEAR)
  • Near-Earth Asteroid Tracking (NEAT)
  • Spacewatch
  • Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS)
  • Catalina Sky Survey (CSS)
  • Pan-STARRS
  • NEOWISE
  • Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System (ATLAS)
  • Campo Imperatore Near-Earth Object Survey (CINEOS)
  • Japanese Spaceguard Association
  • Asiago-DLR Asteroid Survey (ADAS)

In Oktober 2018 het die LINEAR-stelsel alleen 147 132 asteroïdes opgespoor. Al die instrumente saam het al 19 266 naby-aarde-asteroïdes ontdek, insluitende byna 900 met ’n deursnee van meer as 1 km.

’n Diagram van die soorte liggame in die Sonnestelsel.
’n Saamgestelde foto van asteroïdes, volgens skaal, waarvan hoëresolusiefoto's beskikbaar is (buiten Ceres). Hulle is van groot tot klein: 4 Vesta, 21 Lutetia, 253 Mathilde, 243 Ida en sy maan Dactyl, 433 Eros, 951 Gaspra, 2867 Šteins en 25143 Itokawa.
Die grootste asteroïde in die boonste foto, Vesta (links), in vergelyking met Ceres (middel) en die Maan (regs), volgens skaal.

Tradisioneel is klein liggame wat om die Son wentel as komete, asteroïdes en meteoroïdes (kleiner as ’n meter breed) geklassifiseer. Beech en Steel het in 1995 voorgestel ’n definisie van meteoroïdes sluit groottebeperkings in. Die term "asteroïde" het nooit ’n amptelike definisie gehad nie; die breër term kleinplaneet is deur die IAU verkies.

Ná die ontdekking van asteroïdes wat kleiner as 10 m breed is, het Rubin en Grossman in 2010 hul vorige definisie van meteoroïdes aangepas tot voorwerpe tussen 10 µm en 1 meter, sodat steeds tussen asteroïdes en meteoroïdes onderskei kon word. Die kleinste asteroïdes wat al ontdek is (gebaseer op ’n absolute magnitude H) is2008 TS26 met H = 33,2 en2011 CQ1 met H = 32,1 – albei met ’n geraamde deursnee van sowat 1 meter.

In 2006 is die term "klein Sonnestelselliggaam" ook in gebruik geneem vir die meeste kleinplanete en komete. In sommige tale word die term "planetoïde" (van die Grieks vir "planeetagtig") verkies. Die woord "planetesimaal" het ’n soortgelyke betekenis, maar verwys spesifiek na die klein boustene van die planete wat bestaan het toe die Sonnestelsel gevorm het. Die grootste drie voorwerpe in die asteroïdegordel, Ceres, Pallas en Vesta, het gegroei tot die grootte van protoplanete. Ceres is ’n dwergplaneet, die enigste een in die binneste Sonnestelsel.

Toe asteroïdes aanvanklik ontdek is, is hulle beskou as ’n ander klas voorwerpe as komete. Daar was dus geen sambreelterm vir die twee soorte liggame nie, totdat die term "klein Sonnestelselliggaam" in 2006 geskep is. Die grootste verskil tussen asteroïdes en komete is dat ’n komeet ’n koma het as gevolg van die sublimasie van yse naby die oppervlak vanweë die Son se straling. ’n Paar voorwerpe is al as albei geklassifiseer omdat hulle eers as kleinplanete beskou is, maar later tekens van komeetaktiwiteit getoon het. Net so raak sommige komete (dalk almal) se vlugtige yse eindelik op en word hulle asteroïde-agtig. Nog ’n onderskeid is dat komete gewoonlik eksentrieker wentelbane as die meeste asteroïdes het; die meeste asteroïdes met merkbaar eksentrieke wentelbane is moontlik rustende of uitgewerkte komete.

Byna twee eeue lank – van die ontdekking van Ceres in 1801 tot met die ontdekking van die eerste sentour, Chiron, in 1977 – het alle bekende asteroïdes vir die grootste deel van hul wentelbaan by of binne die wentelbaan van Jupiter gebly, hoewel party soos Hidalgo soms ver van Jupiter af beweeg het. Dié tussen Mars en Jupiter se wentelbane was jare lank bloot as "die asteroïdes" bekend. Toe sterrekundiges meer klein liggame begin vind wat permanent anderkant Jupiter bly, dit wat nou sentoure genoem word, het hulle dit as tradisionele asteroïdes beskou, hoewel gedebatteer is oor of hulle as asteroïdes beskou moet word of as ’n nuwe soort voorwerp. Toe die eerste trans-Neptunus-voorwerp (buiten Pluto), Albion, in 1992 ontdek word en veral toe groot getalle soortgelyke voorwerpe gevind word, is nuwe terme uitgedink om die vraagstuk te ontduik: Kuipergordelvoorwerp, trans-Neptunus-voorwerp, verstrooideskyfvoorwerp, ens. Hulle kom in die koue buitewyke van die Sonnestelsel voor waar yse vaste stowwe bly en komeetagtige voorwerpe nie na verwagting veel komeetaktiwiteit toon nie; as sentoure of trans-Neptunus-voorwerpe naby die Son kom, sal hul vlugtige yse sublimeer. Hulle sal dan volgens tradisie as komete geklassifiseer word en nie as asteroïdes nie.

Die naaste van dié voorwerpe aan die binneste Sonnestelsel is die Kuipergordelvoorwerpe – hulle word "voorwerpe" genoem deels om ’n klassifikasie as óf komete óf asteroïdes te voorkom. Hul samestelling is vermoedelik hoofsaaklik komeetagtig, hoewel sommige meer soos asteroïdes kan wees. Verder het die meeste nie die hoogs eksentrieke wentelbane wat met komete verbind word nie, en dié wat tot dusver ontdek is, is groter as tradisionele komeetkerns. (Die heelwat verder geleë Oortwolk is hipoteties die hoofbron van sluimerende komete.) Ander onlangse waarnemings, soos die ontleding van komeetstof wat deur die Stardust-sondeerder versamel is, laat toenemend die onderskeid tussen komete en asteroïdes vervaag. Dit dui op ’n "onafgebrokenheid tussen asteroïdes en komete", eerder as ’n skerp skeidskyn.

Die kleinplanete anderkant Jupiter se wentelbaan word soms "asteroïdes" genoem. Die term word egter al hoe meer beperk tot kleinplanete in die binneste Sonnestelsel. In hierdie artikel word die woord se betekenis dus merendeels beperk tot die klassieke asteroïdes: voorwerpe in die asteroïdegordel, Jupiter-trojane en naby-aarde-voorwerpe.

Toe die IAU die klas "klein Sonnestelselliggame" in 2006 bekend gestel het vir die meeste voorwerpe wat voorheen as kleinplanete en komete geklassifiseer is, het hulle die klas "dwergplanete" geskep vir die grootste kleinplanete – dié waarvan die massa groot genoeg is dat hul swaartekrag hulle in ’n ronde vorm gedruk het. Volgens die IAU "mag die term 'kleinplaneet' steeds gebruik word, maar oor die algemeen word 'klein Sonnestelselliggaam' verkies".

Planetesimale in die asteroïdegordel het vermoedelik baie soos die res van die sonnewel ontwikkel, totdat Jupiter amper sy huidige massa bereik het. Daarna is 99% van plantesimale weens baanresonansies met Jupiter uit die gordel gewerp. Simulasies en eienskappe van asteroïdes dui daarop dat dié groter as sowat 120 km in deursnee gedurende die vroeë tydperk gevorm is, terwyl kleiner liggame fragmente is wat uit botsings tussen groter asteroïdes ontstaan het tydens of ná Jupiter se versteuring. Ceres en Vesta het groot genoeg geword om te smelt en te differensieer: Swaarder elemente het na die kern afgesak en rotsagtige minerale het in die kors agtergebly.

In die Nice-model word baie Kuipergordelvoorwerpe in die buitenste asteroïdegordel vasgevang op afstande van groter as 2,6 AE. Die meeste is later deur Jupiter uitgewerp, maar dié wat oorgebly het, kan D-tipe asteroïdes wees en sluit moontlik Ceres in.

Die asteroïdegordel (wit) en Jupiter se trojane (groen).

Verskeie dinamiese groepe asteroïdes is al in die binneste Sonnestelsel ontdek. Hul wentelbane word versteur deur die swaartekrag van ander liggame in die Sonnestelsel en deur die Jarkofski-effek. Taamlik groot groepe is:

Asteroïdegordel

Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Asteroïdegordel.

Die meeste bekende asteroïdes kom in die asteroïdegordel voor wat tussen die wentelbane van Mars en Jupiter lê. Hul wentelbane het gewoonlik ’n lae eksentrisiteit (en is dus nie baie langwerpig nie). Daar word geraam die gordel bevat tussen 1,1 miljoen en 1,9 miljoen asteroïdes met ’n deursnee van meer as 1 km, en miljoene kleineres. Hulle kan oorblyfsels van die protoplanetêre skyf wees wat in die vormingsjare van die Sonnestelsel weens swaartekragversteurings deur Jupiter verhoed is om planete te vorm.

Trojane

Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Trojaan (sterrekunde).

Trojane is groepe wat ’n wentelbaan met ’n planeet of maan deel, maar nie teen hulle bots nie omdat hulle by een van die stabiele Lagrange-punte, L4 en L5, voorkom wat 60° voor en agter die groter liggaam lê.

Die grootste groep is die Jupiter-trojane. Hoewel minder van hulle ontdek is, word vermoed daar is net soveel van hulle as wat daar asteroïdes in die asteroïdegordel is. Trojane is ook in die wentelbane van ander planete ontdek, insluitende Venus, die Aarde, Mars, Uranus en Neptunus.

Naby-aarde-asteroïdes

Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Naby-aarde-voorwerp.

Naby-aarde-asteroïdes is voorwerpe met wentelbane wat naby aan die Aarde verbyloop. Asteroïdes wat die Aarde se wentelbaan kruis, word "aardkruisers" genoem. In 2016 was daar 14 464 bekende naby-aarde-asteroïdes, waarvan 900-1 000 ’n deursnee van meer as ’n kilometer gehad het.

Bekende naby-aarde-voorwerpe in Januarie 2018.
So gereeld tref boliede, klein asteroïdes met ’n deursnee van rofweg 1 tot 20 meter, die Aarde se atmosfeer.

Grootteverspreiding

Die asteroïdes van die Sonnestelsel volgens grootte en getal.

Die grootte van asteroïdes wissel geweldig, van tot byna1 000 km breed vir die grootstes tot rotse met ’n deursnee van net 1 meter. (Kleiner voorwerpe is meteoroïdes.) Die grootste drie asteroïdes lyk baie soos miniatuurplanete: Hulle is rofweg sferies, het minstens gedeeltelik gedifferensieerde interieurs, en is vermoedelik protoplanete wat bewaar gebly het. Die oorgrote meerderheid is egter veel kleiner en het oneweredige vorms; hulle is vermoedelik óf planetesimale wat bewaar gebly het óf fragmente van groter liggame.

Die dwergplaneet Ceres is met sy deursnee van 975 km verreweg die grootste asteroïde. Die tweede en derde grootste is 4 Vesta en 2 Pallas, wat albei net meer as 500 km breed is. Vesta is die enigste asteroïde in die hoofgordel wat soms met die blote oog sigbaar is. Op seldsame geleenthede kan ’n naby-aarde voorwerp vir ’n kort rukkie sonder tegniese hulp sigbaar wees, soos 99942 Apophis.

Die massa van al die voorwerpe in die asteroïdegordel word geraam op sowat 2,8-3,2×1021 kg, of sowat 4% van die Maan se massa. Hiervan beslaan Ceres0,95×1021 kg, ’n derde van die totaal. Saam met die massa van die volgende drie swaarste voorwerpe, Vesta (9%), Pallas (7%) en Hygiea (3%), styg dit tot sowat 51%. Die volgende drie swaarste voorwerpe, 511 Davida (1,2%), 704 Interamnia (1%) en 52 Europa (0,9%), voeg net ’n bykomende 3% by tot die totale massa. Die getal asteroïdes neem daarna skerp toe namate hul individuele grootte afneem.

Benaderde aantal asteroïdes (N) groter as ’n sekere deursnee (D)
D 0,1 km 0,3 km 0,5 km 1 km 3 km 5 km 10 km 30 km 50 km 100 km 200 km 300 km 500 km 900 km
N 25 000 000 4 000 000 2 000 000 750 000 200 000 90 000 10 000 1 100 600 200 30 5 3 1

Grootste asteroïdes

Die grootste vier asteroïdes.

Hoewel hul ligging in die asteroïdegordel hulle van planeetstatus uitsluit, is die grootste drie voorwerpe – Ceres, Vesta en Pallas – ongeskonde protoplanete wat baie eienskappe met planete deel. Hulle is ook atipies in vergelyking met die meeste "aartappelvormige" asteroïdes. Die vierde grootste asteroïde, Hygiea, het ’n ongedifferensieerde interieur, nes die meeste ander asteroïdes.

Ceres is die enigste een met ’n ten volle ellipsoïdale vorm en dus die enigste een wat ’n dwergplaneet is. Dit het ’n veel groter absolute magnitude, van sowat 3,32, as die ander asteroïdes en kan ’n laag ys op die oppervlak hê. Nes die planete is Ceres se interieur gedifferensieerd: Dit het ’n kors, ’n mantel en ’n kern.

Vesta het ook ’n gedifferensieerde interieur, maar het binne die Sonnestelsel se vriesgrens gevorm en het dus nie water nie; hy is hoofsaaklik uit basaltrots soos olivien saamgestel. Buiten die groot krater by sy suidpool, het Vesta ook ’n ellipsoïdale vorm. Dit is die hoofvoorwerp van die Vesta-familie en ander V-tipe asteroïdes, en is die bron van die HED-meteoriete, wat 5% van alle meteoriete op Aarde uitmaak.

Pallas is buitengewoon omdat dit, soos Uranus, op sy kant roteer, met ’n groot hoek tussen sy rotasie-as en wentelvlak. Sy samestelling is soortgelyk aan dié van Ceres: baie koolstof en silikon en dalk gedeeltelik gedifferensieerd. Pallas is die hoofvoorwerp van die Pallas-familie asteroïdes.

Hygiea is die koolstofrykste asteroïde en lê, anders as die ander groot asteroïdes, relatief naby aan die sonnebaan. Dit is die grootste lid en vermoedelik die hoofvoorwerp van die Hygiea-familie asteroïdes.

Eienskappe van die grootste asteroïdes
Naam Wentel-
radius
(AE)
Wentel-
periode
(jaar)
Helling tot
die sonnebaan
Baan-
eksentrisiteit
Deursnee
(km)
Deursnee
(% van Maan)
Massa
(×1018 kg)
Massa
(% van Ceres)
Digtheid
(g/cm3)
Rotasie-
periode
(uur)
Ashelling Oppervlak-
temperatuur
Vesta 2,36 3,63 7,1° 0,089 573×557×446
(gemiddeld 525)
15% 260 28% 3,44 ± 0,12 5,34 29° 85-270 K
Ceres 2,77 4,60 10,6° 0,079 975×975×909
(gemiddeld 953)
28% 940 100% 2,12 ± 0,04 9,07 ≈ 3° 167 K
Pallas 2,77 4,62 34,8° 0,231 580×555×500
(gemiddeld 545)
16% 210 22% 2,71 ± 0,11 7,81 ≈ 80° 164 K
Hygiea 3,14 5,56 3,8° 0,117 530×407×370
(gemiddeld 435)
12% 87 9% 2,76 ± 1,2 27,6 ≈ 60° 164 K
Die relatiewe massas van die grootste 12 bekende asteroïdes, in vergelyking met die oorblywende massa van die asteroïdegordel.

Rotasie

Die meting van die rotasietempo van groot voorwerpe in die asteroïdegordel wys daar is ’n boonste limiet. Baie min asteroïdes met ’n deursnee van groter as 100 meter het ’n rotasieperiode van vinniger as 2,2 uur. Vir asteroïdes wat vinniger roteer, is die skynkrag op die oppervlak groter as die swaartekrag, sodat enige los oppervlakmateriaal weggeskiet sou word. ’n Soliede voorwerp behoort egter baie vinniger te kan roteer. Dit dui daarop dat die meeste asteroïdes met ’n deursnee van meer as 100 meter rommelhope is wat gevorm is deur die versameling van rommel ná botsings tussen asteroïdes.

Samestelling

Die kraterryke oppervlak van Vesta.

Die fisiese samestelling van asteroïdes varieer en word nie goed verstaan nie. Dit lyk of Ceres saamgestel is uit ’n rotsagtige kern wat met ’n ysmantel bedek is, terwyl Vesta vermoedelik ’n nikkel-ysterkern, olivienmantel en basaltkors het. Hygiea, wat lyk of dit ’n primitiewe samestelling van koolstofagtige chondriet het, is vermoedelik die grootste ongedifferensieerde asteroïde. Die meeste kleiner asteroïdes is vermoedelik rommelhope wat losweg deur swaartekrag bymekaargehou word, hoewel die grootstes waarskynlik solied is. Sommige asteroïdes het mane of is deel van ’n dubbelvoorwerp: Rommelhope, mane, dubbelasteroïdes en verspreide asteroïdefamilies is vermoedelik die gevolg van botsings wat ’n moederasteroïde of moontlik ’n planeet verwoes het.

Asteroïdes bevat spore van aminosure en ander organiese samestellings, en sommige geleerdes vermoed asteroïdebotsings kon die vroeë aarde voorsien het van die chemikalieë wat nodig is om lewe te skep, of het dalk self lewe na die Aarde gebring. In Augustus 2011 is ’n verslag gepubliseer wat geskoei is op Nasa-studies van meteoriete wat op Aarde gevind is, en daarin is voorgestel DNS- en RNS-komponente (adenien, guanien en verwante organiese molekules) kon in die buitenste ruim op asteroïdes en komete gevorm gewees het.

Die vorming van planete deur asteroïdebotsings (kunstenaar se voorstelling).

Samestelling word na aanleiding van drie primêre bronne bereken: albedo, oppervlakspektrum en digtheid. Die laaste een kan net akkuraat bepaal word deur die wentelbane van mane waar te neem indien hulle teenwoordig is. Tot dusver het elke asteroïde met mane ’n rommelhoop blyk te wees, ’n losse versameling van rots en metaal waarvan die volume uit halfleë ruimte bestaan. Die deursnee van die asteroïdes wat ondersoek is, is tot 280 km en sluit in 121 Hermione (268×186×183 km) en 87 Sylvia (384×262×232 km). Net ’n halfdosyn asteroïdes is groter as Sylvia, maar nie een van hulle het mane nie; ’n paar kleiner asteroïdes het egter vermoedelik ’n groter massa, wat daarop dui dat hulle versteur kon gewees het. 511 Davida, wat omtrent net so groot soos Sylvia is, het ’n geraamde massa van twee en ’n half keer soveel (hoewel dit onseker is). Die feit dat sulke groot asteroïdes soos Sylvia rommelhope kan wees, vermoedelik weens versteurende botsings, hou belangrike gevolge in vir ons siening van die vorming van die Sonnestelsel: Rekenaarsimulasies van botsings tussen soliede liggame wys hulle is net so geneig om mekaar te vernietig as om saam te smelt, maar botsende rommelhope is meer geneig om saam te smelt. Dit beteken die kerns van die planete kon relatief vinnig gevorm het.

Op 7 Oktober 2009 is die teenwoordigheid van waterys op die oppervlak van 24 Themis bevestig met Nasa se Infrared Telescope Facility. Dit lyk of die asteroïde se hele oppervlak met ys bedek is. Aangesien hierdie yslaag sublimeer, word dit vermoedelik aangevul deur ’n reservoir van ys onder die oppervlak. Organiese verbindings is ook op die oppervlak waargeneem. Wetenskaplikes meen dit is moontlik dat van die eerste water op Aarde hierheen gebring is deur asteroïdebotsings ná die botsing wat die Maan gevorm het. Die teenwoordigheid van ys op Themis steun dié teorie.

In Oktober 2013 is water vir die eerste keer op ’n ekstrasolêre liggaam waargeneem – op ’n asteroïde wat om die witdwerg GD 61 wentel. Op 22 Januarie 2014 het wetenskaplikes van die Europese Ruimteagentskap (ESA) verslag gedoen oor die eerste besliste waarneming van waterdamp op die dwergplaneet Ceres in die asteroïdegordel. Die waarneming is gedoen met die infrarooigeriewe van die Herschel-ruimtesterrewag. Dié bevinding was onverwags omdat komete, en nie asteroïdes nie, gewoonlik met "spuitstrale en pluime" verbind word. Volgens een van die wetenskaplikes "vervaag die verskille tussen komete en asteroïdes al hoe meer".

Oppervlakeienskappe en kleur

Die meeste asteroïdes buiten die vier grootstes (Ceres, Pallas, Vesta en Hygiea) lyk waarskynlik dieselfde, hoewel hul vorms onreëlmatig is. Mathilde (deursnee: 50 km) is ’n rommelhoop vol kraters wat net so breed is as die asteroïde se radius, en aardgebaseerde waarnemings van Davida (300 km), een van die grootstes naas die grootste vier, onthul ’n soortgelyke hoekige profiel, wat daarop dui dat dit ook vol radiusgrootte-kraters is. Mediumgrootte-asteroïdes soos Mathilde en 243 Ida wat van naby waargeneem is, onthul ook ’n dik laag los materiaal wat die oppervlak bedek.

Asteroïdes word weens ruimteverwering donkerder en rooier namate hulle ouer word. Daar is egter bewyse dat die kleur vinnig verander, binne die eerste honderdduisend jaar, en dit beperk die nuttigheid van spektrummetings om asteroïdes se ouderdom te bepaal.

Die optiese eienskappe van 'n asteroïde lewer belangrike inligting oor sy aard en samestelling. Asteroïdes word volgens hul spektrale eienskappe in verskeie tipes verdeel. Die drie belangrikstes is: C, M en S.

C-tipe

Hierdie tipe is koolstofhoudend en weerkaats min lig omdat die koolstof so swart soos teer is. Amper 75% van die asteroïdes behoort tot hierdie groep. ’n Goeie voorbeeld is Ryugu. Die maantjies Phobos en Deimos behoort ook tot hierdie groep, hoewel hulle deur die planeet Mars vasgevang is.

M-tipe

Die M-tipe asteroïde bestaan hoofsaaklik uit metaal, meestal yster en nikkel. Hierdie tipe weerkaats sonlig baie goed en is helder. Slegs omtrent 8% van die asteroïdes behoort tot hierdie groep. 'n Goeie voorbeeld is Kleopatra.

S-tipe

Die S-tipe asteroïdes betaan uit silikaat en is dus klipagtig. Hulle verteenwoordig omtrent 17% van die asteroïdes. Voorbeelde is Eros en Itokawa. Hul albedo is tussen 0,10 en 0,28.

Ander tipes

In Tholen se klassifikasie word 14 tipes erken, hoewel die meeste taamlik seldsaam is.

Tipe Kenmerke Albedo Voorbeeld
A Rooierig; ryk aan olivien 0,13-0,35 246 Asporina, 446 Aeternotas, 5261 Eureka
B Subtipe van C met ’n hoër albedo 0,04-0,08 2 Pallas, 431 Nephele
D Uiters donker, rooierig 0,02-0,05 >3,3 AE buite die hoofgordel; Phobos, Deimos?
E Skaars; effens rooi; spektroskopie soos M- of P-tipe, maar helderder; enstatiet-agtig? 0,25-0,60 44 Nysa, 2867 Steins, die Hungaria-groep
F Donker subtipe van C; min absorpsie in UV 0,03-0,07 Die Polana-deel van die Nysa-Polana-familie
G Donker subtipe van C; sterk absorpsie in UV <0,4μm; gehidreerde klippe 0,05-0,09 1 Ceres
P Donker tipe; kom veral buite 4 AE voor 0,02-0,06 87 Sylvia
Q Seldsaam; taamlik helder; absorpsie <0,7μm en naby 1 μm; lyk soos C Die Apollo-asteroïdes en ander naby-aarde-voorwerpe
R Baie rooi; sterk absorpsie <0,7μm en naby 1 μm; pirokseen, olivien 0,10-0,28 enigste?: 349 Dembrovska, moontlik ook 2001 XR31
T Seldsaam; het absorpsie by <0,85μm 0,04-0,11 114 Kassandra, 233 Asterope
V 4 Vesta
Radarbeelde van 2013 EC, wat ’n voorlopige naam het.

’n Nuut ontdekte asteroïde kry ’n voorlopige naam (soos2002 AT4), wat bestaan uit die ontdekkingsjaar, ’n letter wat die halfmaand van die ontdekking aandui en nog ’n letter en nommer wat die volgorde van die ontdekking aandui. Sodra sy wentelbaan bevestig is, kry dit ’n nommer en later kan dit ook ’n eienaam kry (byvoorbeeld 433 Eros). Die nommer in die amptelike naam staan tussen hakies, byvoorbeeld (433) Eros, maar dit is algemeen om die hakies weg te laat. Dit is ’n informele gebruik om die nommer heeltemal weg te laat of om dit uit te los nadat die volle naam die eerste keer genoem is. Name kan ook voorgestel word deur die ontdekker, maar binne die riglyne wat die IAU daargestel het.

Simbole

Die eerste asteroïdes wat ontdek is, het ekoniese simbole gekry soos dié wat tradisioneel aan planete toegeken is. Teen 1855 was daar twee dosyn asteroïdesimbole, wat dikwels in verskeie variasies voorgekom het.

Asteroïde Simbool Jaar
1 Ceres Ceres se sekel, soms omgekeer om die letter "C" te vorm 1801
2 Pallas Athena (Pallas) se spies 1801
3 Juno ’n Ster op ’n septer vir Juno, die koningin van die lug 1804
4 Vesta Die altaar en heilige vuur van Vesta 1807
5 Astraea ’n Skaal, of omgekeerde anker, simbole van geregtigheid (astraea) 1845
6 Hebe Hebe se beker 1847
7 Iris ’n Reënboog (iris) en ’n ster 1847
8 Flora ’n Blom (flora), spesifiek die Roos van Engeland 1847
9 Metis Die oog van wysheid (metis) en ’n ster 1848
10 Hygiea Hygiea se slang en ’n ster of die Staf van Asklepios 1849
11 Parthenope ’n Harp, of ’n vis en ster; simbole van die sirenes 1850
12 Victoria Die loerierblare van oorwinning (victoria) en ’n ster 1850
13 Egeria ’n Skild, die simbool van Egeria se beskerming, en ’n ster 1850
14 Irene ’n Duif met ’n olyfblaar (simbool van irene, "vrede")
met ’n ster op sy kop, of ’n olyftak, ’n vlag van wapenstilstand en ’n ster
1851
15 Eunomia ’n Hart, die simbool van goeie orde (eunomia), en ’n ster 1851
16 Psyche ’n Skoenlapper se vlerk, simbool van die siel (psyche), en ’n ster 1852
17 Thetis ’n Dolfyn, die simbool van Thetis, en ’n ster 1852
18 Melpomene Die dolk van Melpomene en ’n ster 1852
19 Fortuna Die wiel van geluk (fortuna) en ’n ster 1852
26 Proserpina Proserpina se granaat en ’n ster 1853
28 Bellona Die godin Bellona se sweep en lans 1854
29 Amphitrite Die skulp van Amphitrite en ’n ster 1854
35 Leukothea ’n Vuurtoringlig, die simbool van Leucothea 1855
37 Fides Die kruis van geloof (fides) 1855

In 1851, nadat die 15de asteroïde (15 Eunomia) ontdek is, het Johann Franz Encke ’n groot verandering aangebring aan die komende 1854-uitgawe van die Berliner Astronomisches Jahrbuch (BAJ, "Berlynse Astronomiese Jaarboek"). Hy het ’n skyf (sirkel), tradisioneel die simbool vir ’n ster, as ’n generiese simbool vir ’n asteroïde begin gebruik. Die sirkel is toe genommer in die volgorde van ontdekking om ’n spesifieke asteroïde aan te dui (hoewel hy aan die vyfde asteroïde, 5 Astraea, toegeken het) – vir die eerste vier het hy slegs hul bestaande ikoniese simbole gebruik. Sterrekundiges het gou dié metode gevolg, en die volgende asteroïde wat ontdek is (16 Psyche, in 1852) was die eerste een wat met sy ontdekking volgens sy nommer aangedui is. Psyche en ’n paar ander het egter ook ikoniese simbole gekry. 20 Massalia was die eerste een wat nie ’n ikoniese simbool gekry het nie, en ná die ontdekking in 1855 van 37 Fides is geen ikoniese simbole meer toegeken nie. Astraea se nommer is in dié jaar na geskuif, maar die eerste vier asteroïdes is eers van die 1867-uitgawe af volgens hul nommers aangedui. Die sirkel is daarna in hakies verander, wat makliker was om te druk, en oor die volgende paar dekades soms weggelaat. Dit het tot die huidige gebruik aanleiding gegee.

Eros soos gesien deur die ruimtetuig NEAR Shoemaker.

Voor die eeu van ruimtereise is voorwerpe in die asteroïdegordel selfs deur die grootste teleskope slegs as ligpunte waargeneem, en hul vorms en terreine het ’n raaisel gebly. Die beste moderne grondgebaseerde teleskope en die wentelende Hubble-ruimteteleskoop kon ’n klein hoeveelheid besonderhede op die oppervlak van die grootste asteroïdes waarneem, maar selfs dan was hulle weinig meer as dowwe kolle. Beperkte inligting oor die vorm en samestelling van asteroïdes kan afgelei word van hul ligkurwe (die variasie in hul helderheid terwyl hulle roteer) en hul spektrale eienskappe, en hul grootte kan geraam word volgens die lengte van hul sterverduisterings (wanneer ’n asteroïde direk voor ’n ster verbybeweeg). Radarbeelde kan ook goeie inligting verskaf oor die grootte en die wentel- en rotasieparameters, veral vir naby-aarde-asteroïdes.

Die eerste nabyskote van asteroïde-agtige voorwerpe is in 1971 geneem toe Mariner 9 Phobos en Deimos, die twee klein mane van Mars, afgeneem het. Hulle is vermoedelik asteroïdes wat deur Mars in ’n wentelbaan aangetrek is. Op hierdie beelde kan die onreëlmatige, aartappelagtige vorms van die meeste asteroïdes gesien word, nes op latere foto's deur Voyager 1 en Voyager 2 van die klein mane van die gasreuse.

Die eerste ware asteroïde wat van naby afgeneem is, was 951 Gaspra in 1991, gevolg deur 243 Ida en sy maan, Dactyl, in 1993 – almal deur die Galileo-tuig op pad na Jupiter.

Die eerste tuig wat spesifiek asteroïdes afgeneem het, was NEAR Shoemaker, wat 253 Mathilde in 1997 afgeneem het voordat dit in ’n wentelbaan om 433 Eros gegaan en in 2001 eindelik op sy oppervlak geland het. Ander asteroïdes is ook in die 21ste eeu afgeneem deur tuie op pad na ander bestemmings.

Bennu.

In September 2007 het Nasa die Dawn-ruimtetuig gelanseer. Dit het van Julie 2011 tot September 2012 om 4 Vesta gewentel en wentel sedert 2015 om die dwergplaneet 1 Ceres. 4 Vesta is die tweede grootste asteroïde wat nog besoek is.

Op 13 Desember 2012 het China se wenteltuig Chang'e 2 binne 3,2 km van die asteroïde 4179 Toutatis verbygevlieg as deel van ’n uitgebreide sending.

Die Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA) het in Desember 2014 die Hayabusa2-tuig lanseer en beplan om monsters van 162173 Ryugu in Desember 2020 na die Aarde terug te bring.

Op 8 September 2016 het Nasa die tuig OSIRIS-REx na die asteroïde 101955 Bennu gelanseer en op 31 Desember 2018 het dit in ’n wentelbaan om Bennu gegaan. Die plan is om ’n monster van 60 g materiaal te neem en terug na die Aarde te bring.

Vroeg in 2013 het Nasa die beplanningsfases aangekondig van ’n sending om ’n naby-aarde-asteroïde vas te vang en in ’n wentelbaan om die Maan te plaas waar dit moontlik deur ruimtevaarders besoek sal word. Dit sal later teen die Maan bots. Op 19 Junie 2014 het Nasa aangekondig die asteroïde 2011 MD is ’n goeie kandidaat om deur ’n robotsending vasgevang te word, dalk in die vroeë 2020's.

Daar is al voorgestel dat asteroïdes gebruik word as ’n bron van materiale wat skaars of uitgeput is op Aarde of materiale vir die bou van ruimtehabitats.

Die ligging van Ceres (in die asteroïdegordel) in vergelyking met dié van ander liggame van die Sonnestelsel

Afstande van uitgesoekte liggame in die Sonnestelsel vanaf die Son, in astronomiese eenhede. Die linker- en regterkant van elke balk stem onderskeidelik met die perihelium en afelium van die liggaam ooreen; daarom dui lang balke op groot eksentrisiteit. Die Son se radius is 0,7 miljoen km en Jupiter (die grootste planeet) s’n 0,07 miljoen km, albei te klein om op dié skets te vertoon.

  1. . NASA – Jet Propulsion Laboratory (in Engels). vanaf die oorspronklike op 14 Julie 2019. Besoek op13 September 2010.
  2. . CNEOS (in Engels). vanaf die oorspronklike op 10 Februarie 2017. Besoek op13 September 2010.
  3. . Cool Cosmos (in Engels). Infrared Processing and Analysis Center. vanaf die oorspronklike op 19 Oktober 2019. Besoek op13 Augustus 2016.
  4. Rubin, Alan E.; Grossman, Jeffrey N. (Januarie 2010). . Meteoritics and Planetary Science. 45 (1): 114–122. Bibcode:. doi:.
  5. Atkinson, Nancy (2 Junie 2015). . Universe Today. Besoek op13 Augustus 2016.
  6. Britt, Robert Roy (4 Februarie 2005). . SPACE.com (in Engels). vanaf die oorspronklike op 9 Desember 2010. Besoek op11 Maart 2019.
  7. . International Astronomical Union Minor Planet Center (in Engels). vanaf die oorspronklike op 27 April 2020. Besoek op11 Oktober 2017.
  8. . Persberig. 7 Desember 2016. .
  9. . United Nations (in Engels). Rapporteur: Awale Ali Kullane. 25 Oktober 2016. vanaf die oorspronklike op 2 Januarie 2019. Besoek op6 Desember 2016.AS1-onderhoud: ander (link)
  10. Harper, Paul (28 April 2018). . Daily Star. Besoek op26 November 2018.
  11. Homer, Aaron (28 April 2018). . Inquisitr (in Engels). vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2020. Besoek op26 November 2018.
  12. Stanley-Becker, Isaac (15 Oktober 2018). . The Washington Post. Besoek op26 November 2018.
  13. Haldevang, Max de (14 Oktober 2018). . Quartz (in Engels). vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2020. Besoek op26 November 2018.
  14. Bogdan, Dennis (18 Junie 2018). . The New York Times (in Engels). vanaf die oorspronklike op 23 April 2020. Besoek op26 November 2018.
  15. Staff (21 June 2018). (PDF). White House. Geargiveer vanaf (PDF) op 17 Desember 2019. Besoek op22 June 2018.
  16. Mandelbaum, Ryan F. (21 Junie 2018). . Gizmodo (in Engels). vanaf die oorspronklike op 6 November 2019. Besoek op22 Junie 2018.
  17. Myhrvold, Nathan (22 Mei 2018). . Icarus. 314: 64–97. Bibcode:. doi:. Besoek op22 June 2018.
  18. Chang, Kenneth (14 Junie 2018). . The New York Times (in Engels). vanaf die oorspronklike op 23 April 2020. Besoek op26 November 2018. Two years ago, NASA dismissed and mocked an amateur’s criticisms of its asteroids database. Now Nathan Myhrvold is back, and his papers have passed peer review.
  19. U.S.Congress (19 Maart 2013). (PDF). United States Congress. p. 147. Besoek op26 November 2018.
  20. (in Engels). Geargiveer vanaf op 1 Junie 2016. Besoek op14 Oktober 2013.
  21. Nolin, Robert (8 October 2013). . SunSentinel. Besoek op10 October 2013.
  22. Wall, Mike (10 Januarie 2011). . space.com (in Engels). vanaf die oorspronklike op 28 Februarie 2020. Besoek op10 Oktober 2013.
  23. Simoes, Christian. . www.astronoo.com (in Engels). vanaf die oorspronklike op 19 Oktober 2019. Besoek op7 November 2018.
  24. . earthsky.org (in Engels). Besoek op2018-11-13.
  25. Tichá, Jana; Marsden, Brian G.; Bowell, Edward L. G.; Williams, Iwan P.; Marsden, Brian G.; Green, Daniel W. E.; et al. (2009). "Division III / Working Group Committee on Small Bodies Nomenclature". Proceedings of the International Astronomical Union. 4 (T27A): 187–189. doi:. ISSN .
  26. (in Engels). vanaf die oorspronklike op 13 April 2019. Besoek op16 November 2015.
  27. McCall, Gerald Joseph Home; Bowden, A. J.; Howarth, Richard John (2006). (in Engels). Geological Society of London. ISBN 978-1-86239-194-9.
  28. Friedman, Lou. . The Planetary Society (in Engels). vanaf die oorspronklike op 8 September 2019. Besoek op12 Maart 2019.
  29. Chapman, Mary G. (17 Mei 1992). (in Engels). USGS. vanaf die oorspronklike op 9 November 2011. Besoek op15 April 2008.
  30. . CNEOS (in Engels). vanaf die oorspronklike op 3 April 2017. Besoek op15 Junie 2016.
  31. Yeomans, Don. (in Engels). NASA. vanaf die oorspronklike op 10 Februarie 2017. Besoek op15 April 2008.
  32. (in Engels). NASA. 27 Desember 2018. vanaf die oorspronklike op 15 Oktober 2019. Besoek op27 Desember 2018.
  33. . International Astronomical Union Minor Planet Center. Besoek op27 Desember 2018.
  34. . International Astronomical Union Minor Planet Center. Besoek op27 Desember 2018.
  35. (in Engels). 20 Desember 2018. vanaf die oorspronklike op 26 Februarie 2020. Besoek op27 Desember 2018.
  36. Beech, M.; Steel, D. (September 1995). . Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society. 36 (3): 281–284. Bibcode:. Besoek op16 Desember 2017. Meteoroid: A solid object moving in space, with a size less than 10 m, but larger than 100 μm.
  37. Czechowski, L. (2006). "Planetology and classification of the solar system bodies". Adv. Space Res. 38 (9): 2054–2059. Bibcode:. doi:.
  38. (2011-02-04 last obs) (in Engels). vanaf die oorspronklike op 30 April 2020.
  39. . Persberig. 24 Augustus 2006. . Besoek op 2 Maart 2007.
  40. Weissman, Paul R.; Bottke, William F. Jr.; Levinson, Harold F. (2002). (PDF). Southwest Research Institute, Planetary Science Directorate. Besoek op3 Augustus 2010.AS1-onderhoud: gebruik authors-parameter (link)
  41. D. en A.C. Eglinton (16 Junie 1932). . Astronomy (rubriek). The Queenslander (in Engels). vanaf die oorspronklike op 25 Junie 2018. Besoek op25 Junie 2018.
  42. . Ask an astronomer (in Engels). Cornell University. vanaf die oorspronklike op 18 April 2020.
  43. Nicholas M. Short, Sr. . NASA.gov. Geargiveer vanaf op 25 September 2008.
  44. . Scientific American (in Engels). 25 Januarie 2008. vanaf die oorspronklike op 11 Februarie 2009. Besoek op12 Maart 2019.
  45. . New Scientist. 24 Januarie 2008.
  46. , IAU
  47. Bottke, William F. Jr.; Durda, Daniel D.; Nesvorny, David; et al. (2005). (PDF). Icarus. 175 (1): 111. Bibcode:. doi:.
  48. Kerrod, Robin (2000). Asteroids, Comets, and Meteors. Lerner Publications Co. ISBN 978-0-585-31763-2.
  49. McKinnon, William; B. McKinnon (2008). "On The Possibility Of Large KBOs Being Injected Into The Outer Asteroid Belt". Bulletin of the American Astronomical Society. 40: 464. Bibcode:.
  50. European Space Agency (4 April 2002). . Persberig. . Besoek op 21 Februarie 2008.
  51. Schmidt, B.; Russell, C.T.; Bauer, J.M.; et al. (2007). "Hubble Space Telescope Observations of 2 Pallas". Bulletin of the American Astronomical Society. 39: 485. Bibcode:.
  52. Pitjeva, E.V. (2004). "Estimations of masses of the largest asteroids and the main asteroid belt from ranging to planets, Mars orbiters and landers". 35th COSPAR Scientific Assembly. Op 18-25 Julie 2004 in Parys, Frankryk, gehou: 2014.
  53. Parker, J.W.; Stern, S.A.; Thomas, P.C.; et al. (2002). . The Astronomical Journal. 123 (1): 549–557. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  54. . The Planetary Society (in Engels). Geargiveer vanaf op 18 Januarie 2012. Besoek op20 Oktober 2007.
  55. . Persberig. 19 April 1995. . Besoek op 16 Desember 2017.
    . Persberig. 19 April 1995. Archived from on 7 September 2008. . Besoek op 20 Oktober 2007.
  56. Russel, C.; Raymond, C.; Fraschetti, T.; et al. (2005). . Proceedings of the International Astronomical Union. 1 (S229): 97–119. Bibcode:. doi:. Besoek op20 Oktober 2007.
  57. Burbine, T.H. (July 1994). "Where are the olivine asteroids in the main belt?". Meteoritics. 29 (4): 453. Bibcode:.Ongeldige |bibcode-access=gratis (help)
  58. Torppa, J.; Kaasalainen, M.; Michałowski, T.; et al. (1996). "Shapes and rotational properties of thirty asteroids from photometric data". Icarus. 164 (2): 346–383. Bibcode:. doi:.
  59. Larson, H.P.; Feierberg, M.A.; Lebofsky, L.A. (1983). "The composition of asteroid 2 Pallas and its relation to primitive meteorites". Icarus. 56 (3): 398. Bibcode:. doi:.
  60. Barucci, M.A.; et al. (2002). (PDF). Icarus. 156 (1): 202. Bibcode:. doi:. Geargiveer vanaf (PDF) op 28 November 2007. Besoek op21 Oktober 2007.
  61. . orbitsimulator.com (in Engels). vanaf die oorspronklike op 29 September 2018. Besoek op20 Oktober 2007.
  62. Britt, D.T.; Yeomans, D.; Housen, K.; Consolmagno, G. (2002). (PDF). Asteroids Iii. p. 485. Bibcode:. Besoek op3 January 2013.
  63. 6 Maart 2019 op Wayback Machine. Maintained by Jim Baer. Last updated 2010-12-12. Besoek op 2 September 2011.
  64. Pitjeva, E.V. (2005). (PDF). Solar System Research. 39 (3): 184. Bibcode:. doi:. Geargiveer vanaf (PDF) op 3 Julie 2014.
  65. (in Engels). ALCDEF. 4 Desember 2018. vanaf die oorspronklike op 13 April 2020. Besoek op27 Desember 2018.
  66. Rossi, Alessandro (20 Mei 2004). . The Spaceguard Foundation. Geargiveer vanaf op 12 Mei 2006. Besoek op9 April 2007.
  67. (in Engels). HubbleSite – NewsCenter. 19 April 1995. vanaf die oorspronklike op 6 Julie 2016. Besoek op27 Januarie 2015.
  68. Soter, Steven (16 Augustus 2006). (PDF). Besoek op25 Desember 2017.Cite journal requires |journal= (help)
  69. . SPACE.com (in Engels). 19 Desember 2001. Geargiveer vanaf op 12 Augustus 2010. Besoek op13 Maart 2019.
  70. Callahan, M.P.; Smith, K.E.; Cleaves, H.J.; et al. (11 Augustus 2011). . PNAS. 108 (34): 13995–13998. Bibcode:. doi:. PMC. PMID .
  71. Steigerwald, John (8 Augustus 2011). (in Engels). NASA. vanaf die oorspronklike op 26 April 2020. Besoek op10 Augustus 2011.
  72. ScienceDaily Staff (9 Augustus 2011). . ScienceDaily. Besoek op9 Augustus 2011.
  73. Descamps, P.; Marchis, F.; Berthier, J.; et al. (February 2011). "Triplicity and physical characteristics of Asteroid (216) Kleopatra". Icarus. 211 (2): 1022–1033. arXiv:. Bibcode:. doi:.
  74. Cowen, Ron (8 Oktober 2009). (in Engels). Science News. Geargiveer vanaf op 12 Oktober 2009. Besoek op9 Oktober 2009.
  75. Atkinson, Nancy (8 Oktober 2009). . International Space Fellowship. vanaf die oorspronklike op 12 Desember 2009. Besoek op11 Oktober 2009.
  76. Campins, H.; Hargrove, K; Pinilla-Alonso, N; et al. (2010). "Water ice and organics on the surface of the asteroid 24 Themis". Nature. 464 (7293): 1320–1321. Bibcode:. doi:. PMID .
  77. Rivkin, Andrew S.; Emery, Joshua P. (2010). "Detection of ice and organics on an asteroidal surface". Nature. 464 (7293): 1322–1323. Bibcode:. doi:. PMID .
  78. Mack, Eric. (in Engels). CNET. vanaf die oorspronklike op 28 Oktober 2013.
  79. Küppers, Michael; O’Rourke, Laurence; Bockelée-Morvan, Dominique; et al. (2014). "Localized sources of water vapour on the dwarf planet (1) Ceres". Nature. 505 (7484): 525–527. Bibcode:. doi:. PMID .
  80. Harrington, J.D. (22 Januarie 2014). . NASA (in Engels). vanaf die oorspronklike op 26 September 2019. Besoek op22 Januarie 2014.
  81. Conrad, A.R.; Dumas, C.; Merline, W.J.; et al. (2007). (PDF). Icarus. 191 (2): 616–627. Bibcode:. doi:. Geargiveer vanaf (PDF) op 11 August 2007.
  82. . University of Hawaii Institute for Astronomy (in Engels). 19 Mei 2005. vanaf die oorspronklike op 26 Oktober 2019. Besoek op27 Februarie 2013.
  83. Rachel Courtland (30 April 2009). . New Scientist (in Engels). vanaf die oorspronklike op 20 Junie 2015. Besoek op27 Februarie 2013.
  84. Could an Asteroid Hit the Earth?: Asteroids, Comets, Meteors, and MoreRosalind Mist Heinemann-Raintree Library, 2006, ISBN 1-4034-7709-4, ISBN 978-1-4034-7709-5
  85. . Open Learn (in Engels). The Open University. vanaf die oorspronklike op 16 Oktober 2018. Besoek op14 Augustus 2016.
  86. . The Planetary Society (in Engels). The Planetary Society. vanaf die oorspronklike op 6 Maart 2020. Besoek op14 Augustus 2016.
  87. Gould, B.A. (1852). . Astronomical Journal. 2: 80. Bibcode:. doi:.
  88. Hilton, James L. (17 September 2001). . Geargiveer vanaf op 2007-11-06. Besoek op26 Maart 2006.
  89. Encke, J.F. (1854). . Astronomische Nachrichten. 38 (9): 143. Bibcode:. doi:.
  90. Luther, R (1855). . Astronomische Nachrichten. 40 (24): 373. Bibcode:. doi:.
  91. Luther, R. (1855). . Astronomische Nachrichten. 42 (7): 107. Bibcode:. doi:.
  92. . Naval Meteorology and Oceanography Command. Geargiveer vanaf op 6 April 2012. Besoek op6 November 2011.
  93. Primitive Meteorites and Asteroids: Physical, Chemical, and Spectroscopic Observations Paving the Way to ExplorationNeyda M. Abreu Elsevier, 2018, ISBN 0-12-813326-0, ISBN 978-0-12-813326-2
  94. Wall, Mike (30 September 2013). . SPACE.com (in Engels). vanaf die oorspronklike op 25 Februarie 2020.
  95. Borenstein, Seth (19 Junie 2014). . AP News (in Engels). Geargiveer vanaf op 23 Junie 2016. Besoek op20 Junie 2014.

Publikasie datum: September 26, 2021

asteroïde, asteroïed, soort, kleinplaneet, wentel, veral, binnenste, sonnestelsel, kleinplanete, buitenste, sonnestelsel, ontdek, gevind, oppervlakke, bestaan, gewoonlik, vlugtige, elemente, samestellings, dié, komete, dié, voorwerpe, dikwels, onderskei, dié, . n Asteroide of asteroied is n soort kleinplaneet wat om die Son wentel veral in die binnenste Sonnestelsel Toe kleinplanete in die buitenste Sonnestelsel ontdek is is gevind hul oppervlakke bestaan gewoonlik uit vlugtige elemente of samestellings nes die van komete Die voorwerpe is dus dikwels onderskei van die in die asteroidegordel 1 In hierdie artikel verwys die term asteroide na die kleinplanete van die binneste Sonnestelsel insluitende die wat n wentelbaan met Jupiter deel n Radarbeeld van die asteroide 2014 JO25 tydens sy verbyvlug in 2017 253 Mathilde is n asteroide met n deursnee van sowat 50 km n Diagram van die Sonnestelsel se asteroidegordel Daar is miljoene asteroides waarvan baie vermoedelik die oorblyfsels is van planetesimale liggame in die jong Son se sonnewel wat nooit groot genoeg geword het om planete te vorm nie 2 Die oorgrote meerderheid van bekende asteroides kom voor in die hoofasteroidegordel tussen die wentelbane van Mars en Jupiter of deel n wentelbaan met Jupiter die Jupiter trojane Daar is egter taamlik groot families asteroides met ander wentelbane insluitende die naby aarde voorwerpe Individuele asteroides word geklassifiseer volgens hul kenmerkende spektra Die meeste val in drie hoofgroepe C M en S tipe asteroides Hulle is genoem na en word gewoonlik verbind met onderskeidelik koolstof metaal en silikaat klipagtig Asteroides se groottes wissel aansienlik die grootste een Ceres se deursnee is amper 1 000 km Asteroides verskil van komete en meteoroides Die verskil tussen asteroides en komete is hul samestelling Komete bestaan hoofsaaklik uit stof en ys en asteroides uit rots en minerale Laasgenoemde het nader aan die Son ontstaan en bevat dus nie ys nie 3 Die verskil tussen asteroides en meteoroides is hul grootte Meteoroides het n deursnee van n meter of kleiner terwyl asteroides se deursnee groter as n meter is 4 Meteoroides kan dieselfde samestelling as of asteroides of komete he 5 Net een asteroide 4 Vesta het n taamlik weerkaatsende oppervlak Dit is gewoonlik met die blote oog sigbaar maar net as dit baie donker is en Vesta se posisie gunstig is Net soms kan asteroides wat naby die Aarde verbybeweeg vir n kort rukkie met die blote oog sigbaar wees 6 In 2017 het die Kleinplaneetsentrum data oor byna 745 000 voorwerpe in die binneste en buitenste Sonnestelsel gehad met genoeg inligting oor amper 504 000 om n nommernaam te kry 7 Die Verenigde Nasies het 30 Junie as Internasionale Asteroidedag verklaar om die publiek oor asteroides op te voed Die datum herdenk die Toengoeska asteroide impak op 30 Junie 1908 in Siberie Rusland 8 9 In April 2018 het die B612 Foundation wat hom onder meer toespits op verdediging teen asteroides berig die kans is 100 persent dat ons deur n verwoestende asteroide getref sal word maar ons is nie 100 persent seker wanneer nie 10 11 Ook die fisikus Stephen Hawking het in 2018 in sy laaste boek Brief Answers to the Big Questions gemeen n asteroidebotsing is die grootste bedreiging wat ons planeet in die gesig staar 12 13 14 In Junie 2018 het die VSA se nasionale wetenskap en tegnologieraad gewaarsku dat Amerika onvoorbereid op n asteroide impak is Die raad het die National Near Earth Object Preparedness Strategy Action Plan Geargiveer 17 Desember 2019 op Wayback Machine ontwikkel en uitgereik om beter daarop voor te berei 15 16 17 14 18 Volgens kennersgetuienis in 2013 in die Amerikaanse kongres het Nasa minstens vyf jaar van voorbereiding nodig voordat n sending van stapel gestuur kan word om n asteroide te onderskep 19 Inhoud 1 Ontdekking 1 1 Historiese metodes 1 2 Vierstapmetode 1 3 Rekenaarmetodes 2 Terminologie 3 Vorming 4 Verspreiding 4 1 Asteroidegordel 4 2 Trojane 4 3 Naby aarde asteroides 5 Kenmerke 5 1 Grootteverspreiding 5 1 1 Grootste asteroides 5 2 Rotasie 5 3 Samestelling 5 4 Oppervlakeienskappe en kleur 6 Tipes asteroides 6 1 C tipe 6 2 M tipe 6 3 S tipe 6 4 Ander tipes 7 Name 7 1 Simbole 8 Verkenning 9 Verwysings 10 Eksterne skakelsOntdekking Wysig Die grootte van die eerste 10 asteroides wat ontdek is in vergelyking met die van die Maan 243 Ida en sy maan Dactyl die eerste natuurlike satelliet van n asteroide wat ontdek is Die eerste asteroide wat ontdek is was Ceres wat aanvanklik as n planeet beskou is Ceres is die grootste asteroide en word nou as n dwergplaneet geklassifiseer Alle ander asteroides word as klein Sonnestelselliggame geklassifiseer saam met komete sentoure en trans Neptunus voorwerpe Ander soortgelyke liggame is na Ceres ontdek Hulle het nes sterre soos ligpunte gelyk deur die ou instrumente van destyds Hulle het geen protoplanetere skywe gehad nie en is verder van sterre onderskei deur hul skynbare beweging Dit het die sterrekundige William Herschel aangespoor om hulle asteroides te noem 20 Volgens Clifford Cunningham is die term uitgedink deur Charles Burney jr die seun van n vriend van Herschel 21 22 In Grieks is dit ἀsteroeidhs of asteroeides wat beteken steragtig of stervorming Dit is afgelei van die Antieke Griekse woord ἀsthr aster ster of planeet In die vroee tweede helfte van die 19de eeu is die terme asteroide en planeet nie altyd as kleinplaneet uitgesonder nie afwisselend gebruik Hier is n oorsig van die ontdekkingsgeskiedenis van asteroides 23 10 teen 1849 1 Ceres 1801 2 Pallas 1802 3 Juno 1804 4 Vesta 1807 5 Astraea 1845 In 1846 is die planeet Neptunus ontdek 24 6 Hebe Julie 1847 7 Iris Augustus 1847 8 Flora Oktober 1847 9 Metis 25 April 1848 10 Hygiea 12 April 1849 100 teen 1868 23 1 000 teen 1921 23 10 000 teen 1989 23 100 000 teen 2005 25 700 000 teen 2015 26 Historiese metodes Wysig n Kunstenaar se voorstelling van hoe n asteroide uitmekaargeruk word deur die sterk swaartekrag van n witdwerg 27 Die eerste foto van asteroides Ceres en Vesta soos gesien van Mars af Curiosity 20 April 2014 Die metodes om asteroides te ontdek het die afgelope twee eeue aansienlik verbeter In die laaste jare van die 18de eeu het die Hongaarse sterrekundige baron Franz Xaver von Zach n groep van 24 sterrekundiges op die been gebring om die lug te deursoek vir nog n planeet wat volgens voorspellings deur die Wet van Titius Bode sowat 2 8 AE van die Son af sou gele het Hulle is deels aangespoor deur die ontdekking in 1781 van die planeet Uranus deur Herschel op n afstand wat deur die wet voorspel is 28 Die taak het vereis dat kaarte van die lug met die hand getrek word met alle sterre in die diereriem tot op n sekere ligsterkte daarop aangedui Op daaropvolgende aande is weer kaarte opgestel en enige bewegende voorwerp sou dan hopelik bespeur kon word Die verwagte beweging van die gesoekte planeet was sowat 30 boogsekondes per uur wat maklik deur die waarnemers gesien sou kon word Die eerste voorwerp Ceres is nie deur n lid van die groep ontdek nie maar eerder per ongeluk in 1801 deur Giuseppe Piazzi direkteur van die Palermo sterrewag in Sisilie Hy het n nuwe steragtige voorwerp in die Bul ontdek en die beweging daarvan oor n paar aande dopgehou Later daardie jaar het Carl Friedrich Gauss hierdie waarnemings gebruik om die wentelbaan van die onbekende voorwerp te bereken daar is bevind dit le tussen Mars en Jupiter Piazzi het dit na Ceres die Romeinse godin van die landbou genoem 28 Nog drie asteroides 2 Pallas 3 Juno en 4 Vesta is die volgende paar jaar ontdek Vesta in 1807 Na nog agt jaar van vrugtelose soektogte het die meeste sterrekundiges aangeneem daar is nie nog nie en het hulle ophou soek Karl Ludwig Hencke het egter in 1830 na nog asteroides begin soek Vyftien jaar later het hy 5 Astraea die eerste nuwe asteroide in 38 jaar ontdek Hy het ook 6 Hebe minder as twee jaar later gevind Daarna het ander sterrekundiges aan die soektog begin deelneem en minstens een nuwe asteroide is toe elke jaar ontdek behalwe in die oorlogsjare 1944 en 1945 Noemenswaardige asteroidejagters van hierdie vroee tydperk was J R Hind Annibale de Gasparis Robert Luther H M S Goldschmidt Jean Chacornac James Ferguson Norman Robert Pogson E W Tempel J C Watson C H F Peters A Borrelly J Palisa die Henry broers Paul en Prosper en Auguste Charlois In 1891 het Max Wolf astrofotografie begin inspan om na asteroides te soek Hulle het kort strepe op foto s met n lang beligtingstyd gevorm Dit het die opsporingstempo van asteroides drasties verhoog Wolf alleen het 248 ontdek die eerste een was 323 Brucia terwyl voorheen maar net meer as 300 ontdek is Sterrekundiges het geweet daar is nog vele maar baie van hulle het nie eintlik belanggestel nie Hulle het dit goggas van die lug genoem 29 Selfs n eeu later was net n paar duisend geidentifiseer en genommer Vierstapmetode Wysig Tot in 1998 is asteroides in n proses met vier stappe ontdek Eers is n deel van die lug met n teleskoop met n wye veld of astrograaf gefotografeer Twee twee foto s is geneem gewoonlik n uur uitmekaar Verskeie sulke pare foto s kon oor n paar dae geneem word Daarna is die twee films of plate van dieselfde deel van die lug onder n stereoskoop besigtig Die posisie van enige voorwerp wat om die Son beweeg sou effens verskil op die twee films Onder die stereoskoop sou die beeld van die voorwerp lyk of dit effens bo die agtergrond van sterre sweef Sodra n bewegende voorwerp opgespoor is sou sy ligging relatief tot bekende sterliggings presies met n digitaliseringsmikroskoop gemeet word 30 Met hierdie drie stappe is nog nie n asteroide ontdek nie Die waarnemer het bloot n verskynsel waargeneem wat n voorlopige naam gekry het die het bestaan uit die ontdekkingsjaar n letter wat die halfmaand van die ontdekking aandui en nog n letter en nommer wat die volgorde van die ontdekking aandui voorbeeld 1998 FJ74 Die laaste stap was om die ligging en waarnemingstye na die Kleinplaneetsentrum te stuur waar rekenaarprogramme bepaal het of die verskynsel se wentelbaan ooreenstem met die van vroeere verskynsels Indien wel het die voorwerp n katalogusnommer gekry en die waarnemer van die eerste verskynsel met n berekende wentelbaan sou as die ontdekker aangewys word Hy sou die eer kry om n naam vir die voorwerp te kies onderworpe aan die goedkeuring van die Internasionale Astronomiese Unie IAU Rekenaarmetodes Wysig 2004 FH is die middelste kol wat lyk of dit na regs beweeg die voorwerp wat tydens die greep verbyflits is n kunsmatige satelliet Kumulatiewe ontdekkings van net die naby aarde asteroides waarvan die grootte bekend is 1980 2017 Daar is n toenemende belangstelling in asteroides waarvan die wentelbane die Aarde s n kruis en wat enige tyd teen die Aarde kan bots Die drie belangrikste groepe naby aarde asteroides is die Apollo s Amors en Atens Verskeie maniere om asteroides van die Aarde weg te keer word al sedert die 1960 s voorgestel Die naby aarde asteroide 433 Eros is al in 1898 ontdek en verskeie ander in die 1930 s In die volgorde van hul ontdekking is hulle 1221 Amor 1862 Apollo 2101 Adonis en 69230 Hermes wat in 1937 minder as 0 005 AE van die Aarde af verbygetrek het Sterrekundiges het toe begin besef hoe groot die moontlikheid van n botsing met die Aarde is Twee gebeure in latere dekades het die kommer laat toeneem die algemene aanvaarding dat n impak die Kryt Paleogeen uitwissing veroorsaak het en die waarneming in 1994 van die komeet Shoemaker Levy 9 wat teen Jupiter bots Die Amerikaanse weermag het ook inligting gedeklassifiseer dat sy militere satelliete wat gebou is om kernontploffings op te spoor honderde botsings in die boonste atmosfeer waargeneem het deur voorwerpe met n deursnee wat wissel van een tot 10 meter Al hierdie oorwegings het help lei tot hoogs doeltreffende opnames wat bestaan uit kameras en rekenaars wat die beweging van elektriese ladings kan waarneem en direk aan teleskope verbind is In 2011 is geraam dat 89 tot 96 van die naby aarde asteroides met n deursnee van n kilometer of meer al ontdek is 31 Instrumente wat sulke stelsels gebruik sluit in 32 33 Lincoln Near Earth Asteroid Research LINEAR Near Earth Asteroid Tracking NEAT Spacewatch Lowell Observatory Near Earth Object Search LONEOS Catalina Sky Survey CSS Pan STARRS NEOWISE Asteroid Terrestrial impact Last Alert System ATLAS Campo Imperatore Near Earth Object Survey CINEOS Japanese Spaceguard Association Asiago DLR Asteroid Survey ADAS In Oktober 2018 het die LINEAR stelsel alleen 147 132 asteroides opgespoor 34 Al die instrumente saam het al 19 266 naby aarde asteroides ontdek 35 insluitende byna 900 met n deursnee van meer as 1 km 36 Terminologie Wysig n Diagram van die soorte liggame in die Sonnestelsel n Saamgestelde foto van asteroides volgens skaal waarvan hoeresolusiefoto s beskikbaar is buiten Ceres Hulle is van groot tot klein 4 Vesta 21 Lutetia 253 Mathilde 243 Ida en sy maan Dactyl 433 Eros 951 Gaspra 2867 Steins en 25143 Itokawa Die grootste asteroide in die boonste foto Vesta links in vergelyking met Ceres middel en die Maan regs volgens skaal Tradisioneel is klein liggame wat om die Son wentel as komete asteroides en meteoroides kleiner as n meter breed geklassifiseer Beech en Steel het in 1995 voorgestel n definisie van meteoroides sluit groottebeperkings in 37 38 Die term asteroide het nooit n amptelike definisie gehad nie die breer term kleinplaneet is deur die IAU verkies Na die ontdekking van asteroides wat kleiner as 10 m breed is het Rubin en Grossman in 2010 hul vorige definisie van meteoroides aangepas tot voorwerpe tussen 10 µm en 1 meter sodat steeds tussen asteroides en meteoroides onderskei kon word 4 Die kleinste asteroides wat al ontdek is gebaseer op n absolute magnitude H is 2008 TS26 met H 33 2 en 2011 CQ1 met H 32 1 albei met n geraamde deursnee van sowat 1 meter 39 In 2006 is die term klein Sonnestelselliggaam ook in gebruik geneem vir die meeste kleinplanete en komete 40 In sommige tale word die term planetoide van die Grieks vir planeetagtig verkies Die woord planetesimaal het n soortgelyke betekenis maar verwys spesifiek na die klein boustene van die planete wat bestaan het toe die Sonnestelsel gevorm het Die grootste drie voorwerpe in die asteroidegordel Ceres Pallas en Vesta het gegroei tot die grootte van protoplanete Ceres is n dwergplaneet die enigste een in die binneste Sonnestelsel Toe asteroides aanvanklik ontdek is is hulle beskou as n ander klas voorwerpe as komete Daar was dus geen sambreelterm vir die twee soorte liggame nie totdat die term klein Sonnestelselliggaam in 2006 geskep is Die grootste verskil tussen asteroides en komete is dat n komeet n koma het as gevolg van die sublimasie van yse naby die oppervlak vanwee die Son se straling n Paar voorwerpe is al as albei geklassifiseer omdat hulle eers as kleinplanete beskou is maar later tekens van komeetaktiwiteit getoon het Net so raak sommige komete dalk almal se vlugtige yse eindelik op en word hulle asteroide agtig Nog n onderskeid is dat komete gewoonlik eksentrieker wentelbane as die meeste asteroides het die meeste asteroides met merkbaar eksentrieke wentelbane is moontlik rustende of uitgewerkte komete 41 Byna twee eeue lank van die ontdekking van Ceres in 1801 tot met die ontdekking van die eerste sentour Chiron in 1977 het alle bekende asteroides vir die grootste deel van hul wentelbaan by of binne die wentelbaan van Jupiter gebly hoewel party soos Hidalgo soms ver van Jupiter af beweeg het Die tussen Mars en Jupiter se wentelbane was jare lank bloot as die asteroides bekend 42 Toe sterrekundiges meer klein liggame begin vind wat permanent anderkant Jupiter bly dit wat nou sentoure genoem word het hulle dit as tradisionele asteroides beskou hoewel gedebatteer is oor of hulle as asteroides beskou moet word of as n nuwe soort voorwerp Toe die eerste trans Neptunus voorwerp buiten Pluto Albion in 1992 ontdek word en veral toe groot getalle soortgelyke voorwerpe gevind word is nuwe terme uitgedink om die vraagstuk te ontduik Kuipergordelvoorwerp trans Neptunus voorwerp verstrooideskyfvoorwerp ens Hulle kom in die koue buitewyke van die Sonnestelsel voor waar yse vaste stowwe bly en komeetagtige voorwerpe nie na verwagting veel komeetaktiwiteit toon nie as sentoure of trans Neptunus voorwerpe naby die Son kom sal hul vlugtige yse sublimeer Hulle sal dan volgens tradisie as komete geklassifiseer word en nie as asteroides nie Die naaste van die voorwerpe aan die binneste Sonnestelsel is die Kuipergordelvoorwerpe hulle word voorwerpe genoem deels om n klassifikasie as of komete of asteroides te voorkom 43 Hul samestelling is vermoedelik hoofsaaklik komeetagtig hoewel sommige meer soos asteroides kan wees 44 Verder het die meeste nie die hoogs eksentrieke wentelbane wat met komete verbind word nie en die wat tot dusver ontdek is is groter as tradisionele komeetkerns Die heelwat verder gelee Oortwolk is hipoteties die hoofbron van sluimerende komete Ander onlangse waarnemings soos die ontleding van komeetstof wat deur die Stardust sondeerder versamel is laat toenemend die onderskeid tussen komete en asteroides vervaag 45 Dit dui op n onafgebrokenheid tussen asteroides en komete eerder as n skerp skeidskyn 46 Die kleinplanete anderkant Jupiter se wentelbaan word soms asteroides genoem Die term word egter al hoe meer beperk tot kleinplanete in die binneste Sonnestelsel 43 In hierdie artikel word die woord se betekenis dus merendeels beperk tot die klassieke asteroides voorwerpe in die asteroidegordel Jupiter trojane en naby aarde voorwerpe Toe die IAU die klas klein Sonnestelselliggame in 2006 bekend gestel het vir die meeste voorwerpe wat voorheen as kleinplanete en komete geklassifiseer is het hulle die klas dwergplanete geskep vir die grootste kleinplanete die waarvan die massa groot genoeg is dat hul swaartekrag hulle in n ronde vorm gedruk het Volgens die IAU mag die term kleinplaneet steeds gebruik word maar oor die algemeen word klein Sonnestelselliggaam verkies 47 Vorming WysigPlanetesimale in die asteroidegordel het vermoedelik baie soos die res van die sonnewel ontwikkel totdat Jupiter amper sy huidige massa bereik het Daarna is 99 van plantesimale weens baanresonansies met Jupiter uit die gordel gewerp Simulasies en eienskappe van asteroides dui daarop dat die groter as sowat 120 km in deursnee gedurende die vroee tydperk gevorm is terwyl kleiner liggame fragmente is wat uit botsings tussen groter asteroides ontstaan het tydens of na Jupiter se versteuring 48 Ceres en Vesta het groot genoeg geword om te smelt en te differensieer Swaarder elemente het na die kern afgesak en rotsagtige minerale het in die kors agtergebly 49 In die Nice model word baie Kuipergordelvoorwerpe in die buitenste asteroidegordel vasgevang op afstande van groter as 2 6 AE Die meeste is later deur Jupiter uitgewerp maar die wat oorgebly het kan D tipe asteroides wees en sluit moontlik Ceres in 50 Verspreiding Wysig Die asteroidegordel wit en Jupiter se trojane groen Verskeie dinamiese groepe asteroides is al in die binneste Sonnestelsel ontdek Hul wentelbane word versteur deur die swaartekrag van ander liggame in die Sonnestelsel en deur die Jarkofski effek Taamlik groot groepe is Asteroidegordel Wysig Die hoofartikel vir hierdie afdeling is Asteroidegordel Die meeste bekende asteroides kom in die asteroidegordel voor wat tussen die wentelbane van Mars en Jupiter le Hul wentelbane het gewoonlik n lae eksentrisiteit en is dus nie baie langwerpig nie Daar word geraam die gordel bevat tussen 1 1 miljoen en 1 9 miljoen asteroides met n deursnee van meer as 1 km 51 en miljoene kleineres Hulle kan oorblyfsels van die protoplanetere skyf wees wat in die vormingsjare van die Sonnestelsel weens swaartekragversteurings deur Jupiter verhoed is om planete te vorm Trojane Wysig Die hoofartikel vir hierdie afdeling is Trojaan sterrekunde Trojane is groepe wat n wentelbaan met n planeet of maan deel maar nie teen hulle bots nie omdat hulle by een van die stabiele Lagrange punte L4 en L5 voorkom wat 60 voor en agter die groter liggaam le Die grootste groep is die Jupiter trojane Hoewel minder van hulle ontdek is word vermoed daar is net soveel van hulle as wat daar asteroides in die asteroidegordel is Trojane is ook in die wentelbane van ander planete ontdek insluitende Venus die Aarde Mars Uranus en Neptunus Naby aarde asteroides Wysig Die hoofartikel vir hierdie afdeling is Naby aarde voorwerp Naby aarde asteroides is voorwerpe met wentelbane wat naby aan die Aarde verbyloop Asteroides wat die Aarde se wentelbaan kruis word aardkruisers genoem In 2016 was daar 14 464 bekende naby aarde asteroides 31 waarvan 900 1 000 n deursnee van meer as n kilometer gehad het Bekende naby aarde voorwerpe in Januarie 2018 Video 0 55 July 23 2018 So gereeld tref boliede klein asteroides met n deursnee van rofweg 1 tot 20 meter die Aarde se atmosfeer Kenmerke WysigGrootteverspreiding Wysig Die asteroides van die Sonnestelsel volgens grootte en getal Die grootte van asteroides wissel geweldig van tot byna 1 000 km breed vir die grootstes tot rotse met n deursnee van net 1 meter Kleiner voorwerpe is meteoroides Die grootste drie asteroides lyk baie soos miniatuurplanete Hulle is rofweg sferies het minstens gedeeltelik gedifferensieerde interieurs 52 en is vermoedelik protoplanete wat bewaar gebly het Die oorgrote meerderheid is egter veel kleiner en het oneweredige vorms hulle is vermoedelik of planetesimale wat bewaar gebly het of fragmente van groter liggame Die dwergplaneet Ceres is met sy deursnee van 975 km verreweg die grootste asteroide Die tweede en derde grootste is 4 Vesta en 2 Pallas wat albei net meer as 500 km breed is Vesta is die enigste asteroide in die hoofgordel wat soms met die blote oog sigbaar is Op seldsame geleenthede kan n naby aarde voorwerp vir n kort rukkie sonder tegniese hulp sigbaar wees soos 99942 Apophis Die massa van al die voorwerpe in die asteroidegordel word geraam op sowat 2 8 3 2 1021 kg of sowat 4 van die Maan se massa Hiervan beslaan Ceres 0 95 1021 kg n derde van die totaal 53 Saam met die massa van die volgende drie swaarste voorwerpe Vesta 9 Pallas 7 en Hygiea 3 styg dit tot sowat 51 Die volgende drie swaarste voorwerpe 511 Davida 1 2 704 Interamnia 1 en 52 Europa 0 9 voeg net n bykomende 3 by tot die totale massa Die getal asteroides neem daarna skerp toe namate hul individuele grootte afneem Benaderde aantal asteroides N groter as n sekere deursnee D D 0 1 km 0 3 km 0 5 km 1 km 3 km 5 km 10 km 30 km 50 km 100 km 200 km 300 km 500 km 900 kmN 25 000 000 4 000 000 2 000 000 750 000 200 000 90 000 10 000 1 100 600 200 30 5 3 1Grootste asteroides Wysig Die grootste vier asteroides Hoewel hul ligging in die asteroidegordel hulle van planeetstatus uitsluit is die grootste drie voorwerpe Ceres Vesta en Pallas ongeskonde protoplanete wat baie eienskappe met planete deel Hulle is ook atipies in vergelyking met die meeste aartappelvormige asteroides Die vierde grootste asteroide Hygiea het n ongedifferensieerde interieur nes die meeste ander asteroides Ceres is die enigste een met n ten volle ellipsoidale vorm en dus die enigste een wat n dwergplaneet is 40 Dit het n veel groter absolute magnitude van sowat 3 32 54 as die ander asteroides en kan n laag ys op die oppervlak he 55 Nes die planete is Ceres se interieur gedifferensieerd Dit het n kors n mantel en n kern 55 Vesta het ook n gedifferensieerde interieur maar het binne die Sonnestelsel se vriesgrens gevorm en het dus nie water nie 56 57 hy is hoofsaaklik uit basaltrots soos olivien saamgestel 58 Buiten die groot krater by sy suidpool het Vesta ook n ellipsoidale vorm Dit is die hoofvoorwerp van die Vesta familie en ander V tipe asteroides en is die bron van die HED meteoriete wat 5 van alle meteoriete op Aarde uitmaak Pallas is buitengewoon omdat dit soos Uranus op sy kant roteer met n groot hoek tussen sy rotasie as en wentelvlak 59 Sy samestelling is soortgelyk aan die van Ceres baie koolstof en silikon en dalk gedeeltelik gedifferensieerd 60 Pallas is die hoofvoorwerp van die Pallas familie asteroides Hygiea is die koolstofrykste asteroide 61 en le anders as die ander groot asteroides relatief naby aan die sonnebaan 62 Dit is die grootste lid en vermoedelik die hoofvoorwerp van die Hygiea familie asteroides Eienskappe van die grootste asteroidesNaam Wentel radius AE Wentel periode jaar Helling tot die sonnebaan Baan eksentrisiteit Deursnee km Deursnee van Maan Massa 1018 kg Massa van Ceres Digtheid 63 g cm3 Rotasie periode uur Ashelling Oppervlak temperatuurVesta 2 36 3 63 7 1 0 089 573 557 446 gemiddeld 525 15 260 28 3 44 0 12 5 34 29 85 270 KCeres 2 77 4 60 10 6 0 079 975 975 909 gemiddeld 953 28 940 100 2 12 0 04 9 07 3 167 KPallas 2 77 4 62 34 8 0 231 580 555 500 gemiddeld 545 16 210 22 2 71 0 11 7 81 80 164 KHygiea 3 14 5 56 3 8 0 117 530 407 370 gemiddeld 435 12 87 9 2 76 1 2 27 6 60 164 K Die relatiewe massas van die grootste 12 bekende asteroides 64 in vergelyking met die oorblywende massa van die asteroidegordel 65 Rotasie Wysig Die meting van die rotasietempo van groot voorwerpe in die asteroidegordel wys daar is n boonste limiet Baie min asteroides met n deursnee van groter as 100 meter het n rotasieperiode van vinniger as 2 2 uur 66 Vir asteroides wat vinniger roteer is die skynkrag op die oppervlak groter as die swaartekrag sodat enige los oppervlakmateriaal weggeskiet sou word n Soliede voorwerp behoort egter baie vinniger te kan roteer Dit dui daarop dat die meeste asteroides met n deursnee van meer as 100 meter rommelhope is wat gevorm is deur die versameling van rommel na botsings tussen asteroides 67 Samestelling Wysig Die kraterryke oppervlak van Vesta Die fisiese samestelling van asteroides varieer en word nie goed verstaan nie Dit lyk of Ceres saamgestel is uit n rotsagtige kern wat met n ysmantel bedek is terwyl Vesta vermoedelik n nikkel ysterkern olivienmantel en basaltkors het 68 Hygiea wat lyk of dit n primitiewe samestelling van koolstofagtige chondriet het is vermoedelik die grootste ongedifferensieerde asteroide Die meeste kleiner asteroides is vermoedelik rommelhope wat losweg deur swaartekrag bymekaargehou word hoewel die grootstes waarskynlik solied is Sommige asteroides het mane of is deel van n dubbelvoorwerp Rommelhope mane dubbelasteroides en verspreide asteroidefamilies is vermoedelik die gevolg van botsings wat n moederasteroide of moontlik n planeet verwoes het 69 Asteroides bevat spore van aminosure en ander organiese samestellings en sommige geleerdes vermoed asteroidebotsings kon die vroee aarde voorsien het van die chemikaliee wat nodig is om lewe te skep of het dalk self lewe na die Aarde gebring 70 In Augustus 2011 is n verslag gepubliseer wat geskoei is op Nasa studies van meteoriete wat op Aarde gevind is en daarin is voorgestel DNS en RNS komponente adenien guanien en verwante organiese molekules kon in die buitenste ruim op asteroides en komete gevorm gewees het 71 72 73 Die vorming van planete deur asteroidebotsings kunstenaar se voorstelling Samestelling word na aanleiding van drie primere bronne bereken albedo oppervlakspektrum en digtheid Die laaste een kan net akkuraat bepaal word deur die wentelbane van mane waar te neem indien hulle teenwoordig is Tot dusver het elke asteroide met mane n rommelhoop blyk te wees n losse versameling van rots en metaal waarvan die volume uit halflee ruimte bestaan Die deursnee van die asteroides wat ondersoek is is tot 280 km en sluit in 121 Hermione 268 186 183 km en 87 Sylvia 384 262 232 km Net n halfdosyn asteroides is groter as Sylvia maar nie een van hulle het mane nie n paar kleiner asteroides het egter vermoedelik n groter massa wat daarop dui dat hulle versteur kon gewees het 511 Davida wat omtrent net so groot soos Sylvia is het n geraamde massa van twee en n half keer soveel hoewel dit onseker is Die feit dat sulke groot asteroides soos Sylvia rommelhope kan wees vermoedelik weens versteurende botsings hou belangrike gevolge in vir ons siening van die vorming van die Sonnestelsel Rekenaarsimulasies van botsings tussen soliede liggame wys hulle is net so geneig om mekaar te vernietig as om saam te smelt maar botsende rommelhope is meer geneig om saam te smelt Dit beteken die kerns van die planete kon relatief vinnig gevorm het 74 Op 7 Oktober 2009 is die teenwoordigheid van waterys op die oppervlak van 24 Themis bevestig met Nasa se Infrared Telescope Facility Dit lyk of die asteroide se hele oppervlak met ys bedek is Aangesien hierdie yslaag sublimeer word dit vermoedelik aangevul deur n reservoir van ys onder die oppervlak Organiese verbindings is ook op die oppervlak waargeneem 75 76 77 78 Wetenskaplikes meen dit is moontlik dat van die eerste water op Aarde hierheen gebring is deur asteroidebotsings na die botsing wat die Maan gevorm het Die teenwoordigheid van ys op Themis steun die teorie 77 In Oktober 2013 is water vir die eerste keer op n ekstrasolere liggaam waargeneem op n asteroide wat om die witdwerg GD 61 wentel 79 Op 22 Januarie 2014 het wetenskaplikes van die Europese Ruimteagentskap ESA verslag gedoen oor die eerste besliste waarneming van waterdamp op die dwergplaneet Ceres in die asteroidegordel 80 Die waarneming is gedoen met die infrarooigeriewe van die Herschel ruimtesterrewag 81 Die bevinding was onverwags omdat komete en nie asteroides nie gewoonlik met spuitstrale en pluime verbind word Volgens een van die wetenskaplikes vervaag die verskille tussen komete en asteroides al hoe meer 81 Oppervlakeienskappe en kleur Wysig Die meeste asteroides buiten die vier grootstes Ceres Pallas Vesta en Hygiea lyk waarskynlik dieselfde hoewel hul vorms onreelmatig is Mathilde deursnee 50 km is n rommelhoop vol kraters wat net so breed is as die asteroide se radius en aardgebaseerde waarnemings van Davida 300 km een van die grootstes naas die grootste vier onthul n soortgelyke hoekige profiel wat daarop dui dat dit ook vol radiusgrootte kraters is 82 Mediumgrootte asteroides soos Mathilde en 243 Ida wat van naby waargeneem is onthul ook n dik laag los materiaal wat die oppervlak bedek Asteroides word weens ruimteverwering donkerder en rooier namate hulle ouer word 83 Daar is egter bewyse dat die kleur vinnig verander binne die eerste honderdduisend jaar en dit beperk die nuttigheid van spektrummetings om asteroides se ouderdom te bepaal 84 Tipes asteroides WysigDie optiese eienskappe van n asteroide lewer belangrike inligting oor sy aard en samestelling Asteroides word volgens hul spektrale eienskappe in verskeie tipes verdeel Die drie belangrikstes is C M en S 85 C tipe Wysig Hierdie tipe is koolstofhoudend en weerkaats min lig omdat die koolstof so swart soos teer is Amper 75 van die asteroides behoort tot hierdie groep n Goeie voorbeeld is Ryugu Die maantjies Phobos en Deimos behoort ook tot hierdie groep hoewel hulle deur die planeet Mars vasgevang is M tipe Wysig Die M tipe asteroide bestaan hoofsaaklik uit metaal meestal yster en nikkel Hierdie tipe weerkaats sonlig baie goed en is helder Slegs omtrent 8 van die asteroides behoort tot hierdie groep n Goeie voorbeeld is Kleopatra S tipe Wysig Die S tipe asteroides betaan uit silikaat en is dus klipagtig Hulle verteenwoordig omtrent 17 van die asteroides Voorbeelde is Eros en Itokawa Hul albedo is tussen 0 10 en 0 28 Ander tipes Wysig In Tholen se klassifikasie word 14 tipes erken hoewel die meeste taamlik seldsaam is 86 Tipe Kenmerke Albedo VoorbeeldA Rooierig ryk aan olivien 0 13 0 35 246 Asporina 446 Aeternotas 5261 EurekaB Subtipe van C met n hoer albedo 0 04 0 08 2 Pallas 431 NepheleD Uiters donker rooierig 0 02 0 05 gt 3 3 AE buite die hoofgordel Phobos Deimos E Skaars effens rooi spektroskopie soos M of P tipe maar helderder enstatiet agtig 0 25 0 60 44 Nysa 2867 Steins die Hungaria groepF Donker subtipe van C min absorpsie in UV 0 03 0 07 Die Polana deel van die Nysa Polana familieG Donker subtipe van C sterk absorpsie in UV lt 0 4mm gehidreerde klippe 0 05 0 09 1 CeresP Donker tipe kom veral buite 4 AE voor 0 02 0 06 87 SylviaQ Seldsaam taamlik helder absorpsie lt 0 7mm en naby 1 mm lyk soos C Die Apollo asteroides en ander naby aarde voorwerpeR Baie rooi sterk absorpsie lt 0 7mm en naby 1 mm pirokseen olivien 0 10 0 28 enigste 349 Dembrovska moontlik ook 2001 XR31T Seldsaam het absorpsie by lt 0 85mm 0 04 0 11 114 Kassandra 233 AsteropeV 4 VestaName Wysig Radarbeelde van 2013 EC wat n voorlopige naam het n Nuut ontdekte asteroide kry n voorlopige naam soos 2002 AT4 wat bestaan uit die ontdekkingsjaar n letter wat die halfmaand van die ontdekking aandui en nog n letter en nommer wat die volgorde van die ontdekking aandui Sodra sy wentelbaan bevestig is kry dit n nommer en later kan dit ook n eienaam kry byvoorbeeld 433 Eros Die nommer in die amptelike naam staan tussen hakies byvoorbeeld 433 Eros maar dit is algemeen om die hakies weg te laat Dit is n informele gebruik om die nommer heeltemal weg te laat of om dit uit te los nadat die volle naam die eerste keer genoem is 87 Name kan ook voorgestel word deur die ontdekker maar binne die riglyne wat die IAU daargestel het 88 Simbole Wysig Die eerste asteroides wat ontdek is het ekoniese simbole gekry soos die wat tradisioneel aan planete toegeken is Teen 1855 was daar twee dosyn asteroidesimbole wat dikwels in verskeie variasies voorgekom het 89 Asteroide Simbool Jaar1 Ceres Ceres se sekel soms omgekeer om die letter C te vorm 18012 Pallas Athena Pallas se spies 18013 Juno n Ster op n septer vir Juno die koningin van die lug 18044 Vesta Die altaar en heilige vuur van Vesta 18075 Astraea n Skaal of omgekeerde anker simbole van geregtigheid astraea 18456 Hebe Hebe se beker 18477 Iris n Reenboog iris en n ster 18478 Flora n Blom flora spesifiek die Roos van Engeland 18479 Metis Die oog van wysheid metis en n ster 184810 Hygiea Hygiea se slang en n ster of die Staf van Asklepios 184911 Parthenope n Harp of n vis en ster simbole van die sirenes 185012 Victoria Die loerierblare van oorwinning victoria en n ster 185013 Egeria n Skild die simbool van Egeria se beskerming en n ster 185014 Irene n Duif met n olyfblaar simbool van irene vrede met n ster op sy kop 90 of n olyftak n vlag van wapenstilstand en n ster 185115 Eunomia n Hart die simbool van goeie orde eunomia en n ster 185116 Psyche n Skoenlapper se vlerk simbool van die siel psyche en n ster 185217 Thetis n Dolfyn die simbool van Thetis en n ster 185218 Melpomene Die dolk van Melpomene en n ster 185219 Fortuna Die wiel van geluk fortuna en n ster 185226 Proserpina Proserpina se granaat en n ster 185328 Bellona Die godin Bellona se sweep en lans 91 185429 Amphitrite Die skulp van Amphitrite en n ster 185435 Leukothea n Vuurtoringlig die simbool van Leucothea 92 185537 Fides Die kruis van geloof fides 93 1855 In 1851 94 nadat die 15de asteroide 15 Eunomia ontdek is het Johann Franz Encke n groot verandering aangebring aan die komende 1854 uitgawe van die Berliner Astronomisches Jahrbuch BAJ Berlynse Astronomiese Jaarboek Hy het n skyf sirkel tradisioneel die simbool vir n ster as n generiese simbool vir n asteroide begin gebruik Die sirkel is toe genommer in die volgorde van ontdekking om n spesifieke asteroide aan te dui hoewel hy aan die vyfde asteroide 5 Astraea toegeken het vir die eerste vier het hy slegs hul bestaande ikoniese simbole gebruik Sterrekundiges het gou die metode gevolg en die volgende asteroide wat ontdek is 16 Psyche in 1852 was die eerste een wat met sy ontdekking volgens sy nommer aangedui is Psyche en n paar ander het egter ook ikoniese simbole gekry 20 Massalia was die eerste een wat nie n ikoniese simbool gekry het nie en na die ontdekking in 1855 van 37 Fides is geen ikoniese simbole meer toegeken nie Astraea se nommer is in die jaar na geskuif maar die eerste vier asteroides is eers van die 1867 uitgawe af volgens hul nommers aangedui Die sirkel is daarna in hakies verander wat makliker was om te druk en oor die volgende paar dekades soms weggelaat Dit het tot die huidige gebruik aanleiding gegee 90 Verkenning Wysig Eros soos gesien deur die ruimtetuig NEAR Shoemaker Voor die eeu van ruimtereise is voorwerpe in die asteroidegordel selfs deur die grootste teleskope slegs as ligpunte waargeneem en hul vorms en terreine het n raaisel gebly Die beste moderne grondgebaseerde teleskope en die wentelende Hubble ruimteteleskoop kon n klein hoeveelheid besonderhede op die oppervlak van die grootste asteroides waarneem maar selfs dan was hulle weinig meer as dowwe kolle Beperkte inligting oor die vorm en samestelling van asteroides kan afgelei word van hul ligkurwe die variasie in hul helderheid terwyl hulle roteer en hul spektrale eienskappe en hul grootte kan geraam word volgens die lengte van hul sterverduisterings wanneer n asteroide direk voor n ster verbybeweeg Radarbeelde kan ook goeie inligting verskaf oor die grootte en die wentel en rotasieparameters veral vir naby aarde asteroides Die eerste nabyskote van asteroide agtige voorwerpe is in 1971 geneem toe Mariner 9 Phobos en Deimos die twee klein mane van Mars afgeneem het Hulle is vermoedelik asteroides wat deur Mars in n wentelbaan aangetrek is Op hierdie beelde kan die onreelmatige aartappelagtige vorms van die meeste asteroides gesien word nes op latere foto s deur Voyager 1 en Voyager 2 van die klein mane van die gasreuse Die eerste ware asteroide wat van naby afgeneem is was 951 Gaspra in 1991 gevolg deur 243 Ida en sy maan Dactyl in 1993 almal deur die Galileo tuig op pad na Jupiter Die eerste tuig wat spesifiek asteroides afgeneem het was NEAR Shoemaker wat 253 Mathilde in 1997 afgeneem het voordat dit in n wentelbaan om 433 Eros gegaan en in 2001 eindelik op sy oppervlak geland het Ander asteroides is ook in die 21ste eeu afgeneem deur tuie op pad na ander bestemmings Bennu In September 2007 het Nasa die Dawn ruimtetuig gelanseer Dit het van Julie 2011 tot September 2012 om 4 Vesta gewentel en wentel sedert 2015 om die dwergplaneet 1 Ceres 4 Vesta is die tweede grootste asteroide wat nog besoek is Op 13 Desember 2012 het China se wenteltuig Chang e 2 binne 3 2 km van die asteroide 4179 Toutatis verbygevlieg as deel van n uitgebreide sending Die Japan Aerospace Exploration Agency JAXA het in Desember 2014 die Hayabusa2 tuig lanseer en beplan om monsters van 162173 Ryugu in Desember 2020 na die Aarde terug te bring Op 8 September 2016 het Nasa die tuig OSIRIS REx na die asteroide 101955 Bennu gelanseer en op 31 Desember 2018 het dit in n wentelbaan om Bennu gegaan Die plan is om n monster van 60 g materiaal te neem en terug na die Aarde te bring 95 Vroeg in 2013 het Nasa die beplanningsfases aangekondig van n sending om n naby aarde asteroide vas te vang en in n wentelbaan om die Maan te plaas waar dit moontlik deur ruimtevaarders besoek sal word Dit sal later teen die Maan bots 96 Op 19 Junie 2014 het Nasa aangekondig die asteroide 2011 MD is n goeie kandidaat om deur n robotsending vasgevang te word dalk in die vroee 2020 s 97 Daar is al voorgestel dat asteroides gebruik word as n bron van materiale wat skaars of uitgeput is op Aarde of materiale vir die bou van ruimtehabitats Die ligging van Ceres in die asteroidegordel in vergelyking met die van ander liggame van die Sonnestelsel Afstande van uitgesoekte liggame in die Sonnestelsel vanaf die Son in astronomiese eenhede Die linker en regterkant van elke balk stem onderskeidelik met die perihelium en afelium van die liggaam ooreen daarom dui lang balke op groot eksentrisiteit Die Son se radius is 0 7 miljoen km en Jupiter die grootste planeet s n 0 07 miljoen km albei te klein om op die skets te vertoon Verwysings Wysig Asteroids NASA Jet Propulsion Laboratory in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Julie 2019 Besoek op 13 September 2010 Frequently Asked Questions FAQs What Are Asteroids And Comets CNEOS in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Februarie 2017 Besoek op 13 September 2010 What is the difference between an asteroid and a comet Cool Cosmos in Engels Infrared Processing and Analysis Center Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Oktober 2019 Besoek op 13 Augustus 2016 4 0 4 1 Rubin Alan E Grossman Jeffrey N Januarie 2010 Meteorite and meteoroid new comprehensive definitions Meteoritics and Planetary Science 45 1 114 122 Bibcode 2010M amp PS 45 114R doi 10 1111 j 1945 5100 2009 01009 x Atkinson Nancy 2 Junie 2015 What is the difference between asteroids and meteorites Universe Today Besoek op 13 Augustus 2016 Britt Robert Roy 4 Februarie 2005 Closest Flyby of Large Asteroid to be Naked Eye Visible SPACE com in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Desember 2010 Besoek op 11 Maart 2019 Latest Published Data International Astronomical Union Minor Planet Center in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 April 2020 Besoek op 11 Oktober 2017 United Nations General Assembly proclaims 30 June as International Asteroid Day Persberig 7 Desember 2016 http www unoosa org oosa en informationfor media 2016 unis os 478 html International cooperation in the peaceful uses of outer space United Nations in Engels Rapporteur Awale Ali Kullane 25 Oktober 2016 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2 Januarie 2019 Besoek op 6 Desember 2016 AS1 onderhoud ander link Harper Paul 28 April 2018 Earth will be hit by asteroid with 100 Certainty experts have warned it is 100pc certain Earth will be devastated by an asteroid as millions are hurling towards the planet undetected Daily Star Besoek op 26 November 2018 Homer Aaron 28 April 2018 Earth Will Be Hit By An Asteroid With 100 Percent Certainty Says Space Watching Group B612 The group of scientists and former astronauts is devoted to defending the planet from a space apocalypse Inquisitr in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Januarie 2020 Besoek op 26 November 2018 Stanley Becker Isaac 15 Oktober 2018 Stephen Hawking feared race of superhumans able to manipulate their own DNA The Washington Post Besoek op 26 November 2018 Haldevang Max de 14 Oktober 2018 Stephen Hawking left us bold predictions on AI superhumans and aliens Quartz in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Maart 2020 Besoek op 26 November 2018 14 0 14 1 Bogdan Dennis 18 Junie 2018 Better Way To Avoid Devastating Asteroids Needed The New York Times in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 April 2020 Besoek op 26 November 2018 Staff 21 June 2018 National Near Earth Object Preparedness Strategy Action Plan PDF White House Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 17 Desember 2019 Besoek op 22 June 2018 Mandelbaum Ryan F 21 Junie 2018 America Isn t Ready to Handle a Catastrophic Asteroid Impact New Report Warns Gizmodo in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 November 2019 Besoek op 22 Junie 2018 Myhrvold Nathan 22 Mei 2018 An empirical examination of WISE NEOWISE asteroid analysis and results Icarus 314 64 97 Bibcode 2018Icar 314 64M doi 10 1016 j icarus 2018 05 004 Besoek op 22 June 2018 Chang Kenneth 14 Junie 2018 Asteroids and Adversaries Challenging What NASA Knows About Space Rocks The New York Times in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 April 2020 Besoek op 26 November 2018 Two years ago NASA dismissed and mocked an amateur s criticisms of its asteroids database Now Nathan Myhrvold is back and his papers have passed peer review U S Congress 19 Maart 2013 Threats From Space a Review of U S Government Efforts to Track and mitigate Asteroids and Meteors Part I and Part II Hearing Before the Committee on Science Space and Technology House of Representatives One Hundred Thirteenth Congress First Session PDF United States Congress p 147 Besoek op 26 November 2018 HAD Meeting with DPS Denver October 2013 Abstracts of Papers in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2016 Besoek op 14 Oktober 2013 Nolin Robert 8 October 2013 Local expert reveals who really coined the word asteroid SunSentinel Besoek op 10 October 2013 Wall Mike 10 Januarie 2011 Who Really Invented the Word Asteroid for Space Rocks space com in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Februarie 2020 Besoek op 10 Oktober 2013 23 0 23 1 23 2 23 3 Simoes Christian List of asteroids classified by size Astronoo www astronoo com in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Oktober 2019 Besoek op 7 November 2018 Today in science Discovery of Neptune EarthSky org earthsky org in Engels Besoek op 2018 11 13 Ticha Jana Marsden Brian G Bowell Edward L G Williams Iwan P Marsden Brian G Green Daniel W E et al 2009 Division III Working Group Committee on Small Bodies Nomenclature Proceedings of the International Astronomical Union 4 T27A 187 189 doi 10 1017 S1743921308025489 ISSN 1743 9213 1 The Glowing Halo of a Zombie Star in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 April 2019 Besoek op 16 November 2015 28 0 28 1 McCall Gerald Joseph Home Bowden A J Howarth Richard John 2006 The History of Meteoritics and Key Meteorite Collections Fireballs Falls and Finds in Engels Geological Society of London ISBN 978 1 86239 194 9 Friedman Lou Vermin of the Sky The Planetary Society in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 September 2019 Besoek op 12 Maart 2019 Chapman Mary G 17 Mei 1992 Carolyn Shoemaker Planetary Astronomer and Most Successful Comet Hunter To Date in Engels USGS Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 November 2011 Besoek op 15 April 2008 31 0 31 1 Discovery Statistics CNEOS in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 3 April 2017 Besoek op 15 Junie 2016 Yeomans Don Near Earth Object Search Programs in Engels NASA Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Februarie 2017 Besoek op 15 April 2008 Discovery Statistics by Survey all in Engels NASA 27 Desember 2018 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Oktober 2019 Besoek op 27 Desember 2018 Minor Planet Discover Sites International Astronomical Union Minor Planet Center Besoek op 27 Desember 2018 Unusual Minor Planets International Astronomical Union Minor Planet Center Besoek op 27 Desember 2018 Discovery Statistics Cumulative Totals in Engels 20 Desember 2018 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Februarie 2020 Besoek op 27 Desember 2018 Beech M Steel D September 1995 On the Definition of the Term Meteoroid Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society 36 3 281 284 Bibcode 1995QJRAS 36 281B Besoek op 16 Desember 2017 Meteoroid A solid object moving in space with a size less than 10 m but larger than 100 mm Czechowski L 2006 Planetology and classification of the solar system bodies Adv Space Res 38 9 2054 2059 Bibcode 2006AdSpR 38 2054C doi 10 1016 j asr 2006 09 004 JPL Small Body Database Browser 2011 CQ1 2011 02 04 last obs in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 April 2020 40 0 40 1 The Final IAU Resolution on the Definition of Planet Ready for Voting Persberig 24 Augustus 2006 http www iau org news pressreleases detail iau0602 Besoek op 2 Maart 2007 Weissman Paul R Bottke William F Jr Levinson Harold F 2002 Evolution of Comets into Asteroids PDF Southwest Research Institute Planetary Science Directorate Besoek op 3 Augustus 2010 AS1 onderhoud gebruik authors parameter link D en A C Eglinton 16 Junie 1932 The Asteroids Astronomy rubriek The Queenslander in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Junie 2018 Besoek op 25 Junie 2018 43 0 43 1 Are Kuiper Belt Objects asteroids Ask an astronomer in Engels Cornell University Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 April 2020 Nicholas M Short Sr Asteroids and Comets NASA gov Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 September 2008 Comet Dust Seems More Asteroidy Scientific American in Engels 25 Januarie 2008 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Februarie 2009 Besoek op 12 Maart 2019 Comet samples are surprisingly asteroid like New Scientist 24 Januarie 2008 Questions and Answers on Planets IAU Bottke William F Jr Durda Daniel D Nesvorny David et al 2005 The fossilized size distribution of the main asteroid belt PDF Icarus 175 1 111 Bibcode 2005Icar 175 111B doi 10 1016 j icarus 2004 10 026 Kerrod Robin 2000 Asteroids Comets and Meteors Lerner Publications Co ISBN 978 0 585 31763 2 McKinnon William B McKinnon 2008 On The Possibility Of Large KBOs Being Injected Into The Outer Asteroid Belt Bulletin of the American Astronomical Society 40 464 Bibcode 2008DPS 40 3803M European Space Agency 4 April 2002 New study reveals twice as many asteroids as previously believed Persberig http www spaceref com news viewpr html pid 7925 Besoek op 21 Februarie 2008 Schmidt B Russell C T Bauer J M et al 2007 Hubble Space Telescope Observations of 2 Pallas Bulletin of the American Astronomical Society 39 485 Bibcode 2007DPS 39 3519S Pitjeva E V 2004 Estimations of masses of the largest asteroids and the main asteroid belt from ranging to planets Mars orbiters and landers 35th COSPAR Scientific Assembly Op 18 25 Julie 2004 in Parys Frankryk gehou 2014 Parker J W Stern S A Thomas P C et al 2002 Analysis of the First Disk resolved Images of Ceres from Ultraviolet Observations with the Hubble Space Telescope The Astronomical Journal 123 1 549 557 arXiv astro ph 0110258 Bibcode 2002AJ 123 549P doi 10 1086 338093 55 0 55 1 Asteroid 1 Ceres The Planetary Society in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Januarie 2012 Besoek op 20 Oktober 2007 Asteroid or Mini Planet Hubble Maps the Ancient Surface of Vesta Persberig 19 April 1995 http hubblesite org news release news 1995 20 Besoek op 16 Desember 2017 Key Stages in the Evolution of the Asteroid Vesta Persberig 19 April 1995 Archived from the original on 7 September 2008 https web archive org web 20080907192327 http hubblesite org newscenter newsdesk archive releases 1995 20 image c Besoek op 20 Oktober 2007 Russel C Raymond C Fraschetti T et al 2005 Dawn mission and operations Proceedings of the International Astronomical Union 1 S229 97 119 Bibcode 2006IAUS 229 97R doi 10 1017 S1743921305006691 Besoek op 20 Oktober 2007 Burbine T H July 1994 Where are the olivine asteroids in the main belt Meteoritics 29 4 453 Bibcode 1994Metic 29 453B Ongeldige bibcode access gratis help Torppa J Kaasalainen M Michalowski T et al 1996 Shapes and rotational properties of thirty asteroids from photometric data Icarus 164 2 346 383 Bibcode 2003Icar 164 346T doi 10 1016 S0019 1035 03 00146 5 Larson H P Feierberg M A Lebofsky L A 1983 The composition of asteroid 2 Pallas and its relation to primitive meteorites Icarus 56 3 398 Bibcode 1983Icar 56 398L doi 10 1016 0019 1035 83 90161 6 Barucci M A et al 2002 10 Hygiea ISO Infrared Observations PDF Icarus 156 1 202 Bibcode 2002Icar 156 202B doi 10 1006 icar 2001 6775 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 28 November 2007 Besoek op 21 Oktober 2007 Ceres the Planet orbitsimulator com in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 September 2018 Besoek op 20 Oktober 2007 Britt D T Yeomans D Housen K Consolmagno G 2002 Asteroid Density Porosity and Structure PDF Asteroids Iii p 485 Bibcode 2002aste book 485B Besoek op 3 January 2013 Recent Asteroid Mass Determinations Geargiveer 6 Maart 2019 op Wayback Machine Maintained by Jim Baer Last updated 2010 12 12 Besoek op 2 September 2011 Pitjeva E V 2005 High Precision Ephemerides of Planets EPM and Determination of Some Astronomical Constants PDF Solar System Research 39 3 184 Bibcode 2005SoSyR 39 176P doi 10 1007 s11208 005 0033 2 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 3 Julie 2014 Asteroid Lightcurve Photometry Database About Lightcurves in Engels ALCDEF 4 Desember 2018 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 April 2020 Besoek op 27 Desember 2018 Rossi Alessandro 20 Mei 2004 The mysteries of the asteroid rotation day The Spaceguard Foundation Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Mei 2006 Besoek op 9 April 2007 Asteroid or Mini Planet Hubble Maps the Ancient Surface of Vesta Release Images in Engels HubbleSite NewsCenter 19 April 1995 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Julie 2016 Besoek op 27 Januarie 2015 Soter Steven 16 Augustus 2006 What is a Planet PDF Besoek op 25 Desember 2017 Cite journal requires journal help Life is Sweet Sugar Packing Asteroids May Have Seeded Life on Earth SPACE com in Engels 19 Desember 2001 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Augustus 2010 Besoek op 13 Maart 2019 Callahan M P Smith K E Cleaves H J et al 11 Augustus 2011 Carbonaceous meteorites contain a wide range of extraterrestrial nucleobases PNAS 108 34 13995 13998 Bibcode 2011PNAS 10813995C doi 10 1073 pnas 1106493108 PMC 3161613 PMID 21836052 Steigerwald John 8 Augustus 2011 NASA Researchers DNA Building Blocks Can Be Made in Space in Engels NASA Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 April 2020 Besoek op 10 Augustus 2011 ScienceDaily Staff 9 Augustus 2011 DNA Building Blocks Can Be Made in Space NASA Evidence Suggests ScienceDaily Besoek op 9 Augustus 2011 Descamps P Marchis F Berthier J et al February 2011 Triplicity and physical characteristics of Asteroid 216 Kleopatra Icarus 211 2 1022 1033 arXiv 1011 5263 Bibcode 2011Icar 211 1022D doi 10 1016 j icarus 2010 11 016 Cowen Ron 8 Oktober 2009 Ice confirmed on an asteroid in Engels Science News Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Oktober 2009 Besoek op 9 Oktober 2009 Atkinson Nancy 8 Oktober 2009 More water out there ice found on an asteroid International Space Fellowship Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Desember 2009 Besoek op 11 Oktober 2009 77 0 77 1 Campins H Hargrove K Pinilla Alonso N et al 2010 Water ice and organics on the surface of the asteroid 24 Themis Nature 464 7293 1320 1321 Bibcode 2010Natur 464 1320C doi 10 1038 nature09029 PMID 20428164 Rivkin Andrew S Emery Joshua P 2010 Detection of ice and organics on an asteroidal surface Nature 464 7293 1322 1323 Bibcode 2010Natur 464 1322R doi 10 1038 nature09028 PMID 20428165 Mack Eric Newly spotted wet asteroids point to far flung Earth like planets in Engels CNET Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Oktober 2013 Kuppers Michael O Rourke Laurence Bockelee Morvan Dominique et al 2014 Localized sources of water vapour on the dwarf planet 1 Ceres Nature 505 7484 525 527 Bibcode 2014Natur 505 525K doi 10 1038 nature12918 PMID 24451541 81 0 81 1 Harrington J D 22 Januarie 2014 Herschel Telescope Detects Water on Dwarf Planet Release 14 021 NASA in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 September 2019 Besoek op 22 Januarie 2014 Conrad A R Dumas C Merline W J et al 2007 Direct measurement of the size shape and pole of 511 Davida with Keck AO in a single night PDF Icarus 191 2 616 627 Bibcode 2007Icar 191 616C doi 10 1016 j icarus 2007 05 004 Geargiveer vanaf die oorspronklike PDF op 11 August 2007 University of Hawaii Astronomer and Colleagues Find Evidence That Asteroids Change Color as They Age University of Hawaii Institute for Astronomy in Engels 19 Mei 2005 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Oktober 2019 Besoek op 27 Februarie 2013 Rachel Courtland 30 April 2009 Sun damage conceals asteroids true ages New Scientist in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Junie 2015 Besoek op 27 Februarie 2013 Could an Asteroid Hit the Earth Asteroids Comets Meteors and More Rosalind Mist Heinemann Raintree Library 2006 ISBN 1 4034 7709 4 ISBN 978 1 4034 7709 5 David Darling The Naming of Asteroids Open Learn in Engels The Open University Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Oktober 2018 Besoek op 14 Augustus 2016 Asteroid Naming Guidelines The Planetary Society in Engels The Planetary Society Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Maart 2020 Besoek op 14 Augustus 2016 Gould B A 1852 On the Symbolic Notation of the Asteroids Astronomical Journal 2 80 Bibcode 1852AJ 2 80G doi 10 1086 100212 90 0 90 1 Hilton James L 17 September 2001 When Did the Asteroids Become Minor Planets Geargiveer vanaf die oorspronklike op 2007 11 06 Besoek op 26 Maart 2006 Encke J F 1854 Beobachtung der Bellona nebst Nachrichten uber die Bilker Sternwarte Astronomische Nachrichten 38 9 143 Bibcode 1854AN 38 143 doi 10 1002 asna 18540380907 Luther R 1855 Name und Zeichen des von Herrn R Luther zu Bilk am 19 April entdeckten Planeten Astronomische Nachrichten 40 24 373 Bibcode 1855AN 40Q 373L doi 10 1002 asna 18550402405 Luther R 1855 Schreiben des Herrn Dr R Luther Directors der Sternwarte zu Bilk an den Herausgeber Astronomische Nachrichten 42 7 107 Bibcode 1855AN 42 107L doi 10 1002 asna 18550420705 When did the asteroids become minor planets Naval Meteorology and Oceanography Command Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 April 2012 Besoek op 6 November 2011 Primitive Meteorites and Asteroids Physical Chemical and Spectroscopic Observations Paving the Way to Exploration Neyda M Abreu Elsevier 2018 ISBN 0 12 813326 0 ISBN 978 0 12 813326 2 Wall Mike 30 September 2013 NASA May Slam Captured Asteroid Into Moon Eventually SPACE com in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Februarie 2020 Borenstein Seth 19 Junie 2014 Rock that whizzed by Earth may be grabbed by NASA AP News in Engels Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Junie 2016 Besoek op 20 Junie 2014 Eksterne skakels WysigAlfabetiese lys van kleinplanete ASCII Kleinplaneetsentrum Artikels oor asteroides in Planetary Science Research Discoveries ESA Space Situational Awareness Near Earth Object Segment JPL webtuiste vir die waarneming van asteroides Nasa webtuiste vir die waarneming van asteroides en komete Near Earth Asteroid Tracking NEAT Spaceguard Centre Wikiwoordeboek het n inskrywing vir asteroide Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Asteroide Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse WikipediaDie Sonnestelsel Son Aardplanete Mercurius Venus Aarde Mars Gasreuse Jupiter Saturnus Ysreuse Uranus Neptunus Planete Reuseplanete Dwergplanete Pluto Ceres Haumea Makemake ErisMane Aarde Mars Kleinplanete Jupiter Saturnus Uranus Neptunus Pluto Haumea Eris Ringe Jupiter Saturnus Uranus NeptunusKlein Sonnestelselliggame Kleinplanete Asteroides Naby aarde voorwerpe Sentoure Trans Neptunus voorwerpe Komete Gordels en wolke Asteroidegordel Kuipergordel Verstrooide skyf Hillswolk Oortwolk Ontsluit van https af wikipedia org w index php title Asteroide amp ol,