×
All Blacks

Die All Blacks is die nasionale rugbyspan van Nieu-Seeland en verteenwoordig dié land tydens internasionale wedstryde (toetswedstryde). Rugby is Nieu-Seeland se nasionale sport en die All Blacks is ’n gedugte krag in internasionale rugby met ’n wenrekord teen alle ander lande. Nieu-Seeland is een van die min lande waar rugby die hoofsport is. Slegs die Cookeilande, Fidji, Samoa, Tonga en Wallis kan soortgelyke bewerings maak.

Nieu-Seeland
Unie Nieu-Seeland Rugby (NZR)
Bynaam(e) All Blacks
Embleem Varingblaar
Afrigter(s) Ian Foster
Kaptein(s) Sam Cane
Spankleure


Alt. kleure

Statistiek
Meeste toetse Richie McCaw (148)
Meeste toetspunte Dan Carter (1598)
Meeste drieë Doug Howlett (49)
Eerste internasionale wedstryd
Australië 3–22 Nieu-Seeland
(Sydney, Australië; 15 Augustus 1903)
Grootste oorwinning
Nieu-Seeland 145–17 Japan
(Bloemfontein, Suid-Afrika; 4 Junie 1995)
Grootste nederlaag
Australië 47–26 Nieu-Seeland (Perth, Australië; 10 Augustus 2019)
Australië 28–7 Nieu-Seeland
(Sydney, Australië; 28 Augustus 1999)
Wêreldbeker
Verskynings 9/9 (Eerste in 1987)
Beste uitslag Kampioen in 1987, 2011 en 2015
Amptelike webwerf
Unie webwerf

Sy belangrikste internasionale verskyning het die All Blacks tydens die vierjaarlikse rugbywêreldbekertoernooi. In 1987 was Nieu-Seeland saam met Australië die gasheer vir die eerste Rugbywêreldbeker wat die All Blacks gewen het. Tydens die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika het die All Blacks die eindstryd behaal, maar is deur die gasheer in ekstra tyd met 15–12 verslaan. Die volgende verskyning in die eindstryd het die All Blacks tydens die Rugbywêreldbeker 2011 tuis gemaak, toe hulle Frankryk naelskraap met 8–7 verslaan het. Tydens die Rugbywêreldbeker 2015 het Nieu-Seeland as eerste span daarin geslaag om die Webb Ellis-beker te verdedig, toe hulle die Wallabies geklop het. Daarmee het die All Blacks die eerste nasionale rugbyspan geword om die trofee drie keer omhoog te hou, ’n prestasie wat later deur die Springbokke geëwenaar sou word. Die All Blacks speel jaarliks teen die Australiese Wallabies, die Suid-Afrikaanse Springbokke en die Argentynse Pumas in die Rugbykampioenskap, voorheen die Drienasiesreeks, waartydens hulle ook om die Bledisloebeker teen Australië en die Vryheidsbeker teen Suid-Afrika meeding. Die All Blacks het die Drienasiesreeks en die Rugbykampioenskap reeds 17 keer in die toernooi se 25 jaar bestaan gewen en is die huidige Bledisloebeker- asook Vryheidsbekerhouer.

Die span het vir die eerste keer in 1882 ’n internasionale wedstryd gespeel teen die Nieu-Suid-Walliese Waratahs, en het hulle eerste toetswedstryd in 1903 gespeel: ’n oorwinning teen Australië. Dit is gevolg deur ’n toer na die Noordelike Halfrond in 1905 waartydens die span slegs teen Wallis in Cardiff verloor het. Tydens hulle 1905-toer het die All Blacks slegs swart gedra, behalwe vir die silwervaring; die “All Black”-naam dateer uit dié tydperk. Die All Blacks het hulle eerste reeksoorwinning teen hul “aartsvyande Suid-Afrika” (die Springbokke) in Nieu-Seeland in 1956 behaal. ’n Dekade later het hulle hul langste segetog behaal deur sewentien toetse tussen 1965 en 1970 te wen. Die Britse en Ierse Leeus het hulle enigste reeksoorwinning oor die All Blacks in 1971 behaal, maar sewe jaar later sou die All Blacks hulle eerste Grand Slam behaal (oorwinnings oor Engeland, Ierland, Skotland en Wallis tydens dieselfde toer). Die All Blacks sou nog drie ander keer ’n Grand Slam behaal (in 2005, 2008 en 2010). Die 1981-Springboktoer na Nieu-Seeland het grootskaalse burgerlike onrus veroorsaak as gevolg van proteste teen die Suid-Afrikaanse apartheidsbeleid. Nieu-Seeland het in 1996 in post-apartheid Suid-Afrika vir die eerste keer daarin geslaag om ’n reeksoorwinning oor die Springbokke in Suid-Afrika te behaal.

Die vroeë Nieu-Seelandse nasionale rugbydrag het bestaan uit ’n swart trui met ’n silwervaring en wit broeke. Om die teenstander te intimideer en hulleself te motiveer voer die All Blacks tradisioneel ’n haka (’n Māori-oorlogsdans) voor elke wedstryd uit. Tradisioneel word Te Rauparaha se Ka Mate haka uitgevoer, maar sedert 2005 word Kapa o Pango, ’n aangepaste weergawe van die All Blacks se 1924-haka, Kia Whaka-ngawari, soms ook gebruik. Hulle is tans (Desember 2020) derde op op Wêreldrugby se wêreldranglys en is in 2005, 2006, 2008, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015 en 2016 deur Wêreldrugby as “span van die jaar” aangewys. 18 voormalige All Blacks is in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem.

Inhoud

Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Nieu-Seeland Rugby.
’n Kaart van die Nieu-Seelandse plaaslike beheerliggame en sy spanne

Die beheerliggaam vir rugby in Nieu-Seeland is Nieu-Seeland Rugby (NZR), tot in 2013 Nieu-Seelandse Rugbyvoetbalunie (NZRFU, van Engels New Zealand Rugby Football Union) genoem. Die NZRFU is op 16 April 1892 gestig. Naas die amptelike nasionale span roep NZR ook ander keurspanne byeen. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin aansluitend hul opleiding. Die talentvolste spelers op skoolvlak word vir die skoolspan NZ Schools gekeur. Die volgende vlak op pad na die nasionale span All Blacks is die o/20-nasionale span wat aan die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Naas hierdie span vir ’n bepaalde ouderdomsgroep hou NZR ook toesig oor spanne wat volgens spesiale kriteria saamgestel word. Die Junior All Blacks is, ten spyte van hul naam, geen nasionale span vir jongmense nie, maar die tweede span vir opkomende (toekomstige) All Blacks. Tydens toere van ander spanne deur Nieu-Seeland speel die besoekers gewoonlik ook teen die Nieu-Seeland Māori. ’n Speler moet oor ’n Māori-afkoms beskik om vir hierdie span in aanmerking te kan kom. Die span Heartland XV bestaan uit amateurspelers. Die All Blacks Sevens is die Nieu-Seelandse sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker, Olimpiese Somerspele en Statebondspele deel.

Op ’n nasionale vlak is klubs net in ’n plaaslike opsig belangrik. Die 26 plaaslike beheerliggame (17 op die Noordeiland en nege op die Suideiland), wat elkeen met ’n keurspan aan die professionele liga, die Mitre 10-beker, of die semi-professionele Heartland-kampioenskap deelneem, is belangriker. Bo die nasionale kampioenskap word jaarliks saam met spanne uit Australië, Suid-Afrika en Argentinië die internasionale Superrugbytoernooi uitgespeel. Aangesien die seisoene min oorvleuel word talle spelers in al drie ligas ingespan.

Volgens NZR se beginsels moet ’n speler vir ’n plaaslike span in die ITM-beker of Superrugby speel om in aanmerking vir die All Blacks te kan kom. Indien ’n speler in die buiteland speel, mag hy nie vir die All Blacks uitdraf nie. As gevolg van hierdie regulasie, wat ander vername rugbynasies nie het nie, bly die beste spelers vir enkele jare in Nieu-Seeland en hulle kondig dan hul uittrede uit die nasionale span aan, om aansluitend in die finansieel sterkste rugbyligas ter wêreld (die Engelse Premierskap of die Franse Top 14) te gaan speel.

Invoer van rugby na Nieu-Seeland

Die Nieu-Seelandse span wat in 1884 na Nieu-Suid-Wallis getoer het

Rugbyvoetbal is deur Charles Monro in 1870 in Nieu-Seeland ingevoer; Die seun van die destydse speaker van die Nieu-Seelandse huis van verteenwoordigers het die sport ontdek terwyl hy sy studies by Christ’s College Finchley, Engeland, voltooi het. Die eerste bekende wedstryd in Nieu-Seeland het op 14 Mei 1870 in Nelson tussen die Nelsonklub en Nelson Kollege plaasgevind. Die eerste unie, die Canterbury Rugbyvoetbalunie, is in 1879 gestig. In 1882 is Nieu-Seeland se eerste internasionale wedstryde gespeel toe die Australiese Southern Rugby Union (later die New South Wales Rugby Union) die land besoek het. Die besoekers het twee keer teen Aucklandse provinsiale klubs gespeel, twee keer teen Wellington en eenkeer teen Canterbury, Otago en West Coast, Noord-Eiland, van wie hulle vier wedstryde gewen en drie verloor het; hulle het nie teen ’n nasionale span gespeel nie. Twee jaar later het die eerste Nieu-Seelandse span wat oorsee getoer het Nieu-Suid-Wallis besoek: Nieu-Seeland het agt wedstryde gespeel en alle agt gewen. Die eerste besoek deur ’n Britse span het in 1888 plaasgevind toe ’n privaat georganiseerde Britse Eilande-span Australië en Nieu-Seeland besoek het; geen toetswedstryde is egter gespeel nie. Die spelers was meestal afkomstig uit Engeland en die Scottish Borders, alhoewel daar verteenwoordigers uit al die vier Tuisunies was.

Internasionale kompetisie begin

Die 1905-All Blacks, bekend as die Originals
Die Nieu-Seelandse katjie oorwen die Engelse leeu (spotprent in Punch)
’n Lynstaan tydens die 1905-wedstryd teen Wallis – die enigste wat die All Blacks tydens die toer verloor het

In 1888 en 1889 het die New Zealand Natives, ’n deur privaatpersone geborgde, nieamptelike en amper slegs uit Māori bestaande span, die eerste keurspan uit ’n Britse kolonie geword om in die Verenigde Koninkryk wedstryde te speel. In 1892 is die Nieu-Seelandse Rugbyvoetbalunie (NZRFU) gestig wat sewe unies, maar nie Canterbury, Otago en Southland nie, verteenwoordig het. Canterbury, Otago en Southland het beswaar aangeteken teen die vereiste dat NZRFU uitvoerende komiteelede in Wellington moes bly. Hulle het uiteindelik almal by die NZRFU aangesluit, al is die woonplekreël eers in 1986 verander. Die eerste deur die NZRFU goedgekeurde Nieu-Seelandse span het Nieu-Suid-Wallis in 1894 besoek en op 15 September dieselfde jaar het Nieu-Seeland vir die eerste keer tuis in ’n “internasionale” wedstryd gespeel. Hulle het die wedstryd teen Nieu-Suid-Wallis met 6–8 verloor. Die span se eerste regte internasionale wedstryd was op 15 Augustus 1903 voor ’n skare van 30 000 op die Sydney-krieketveld, wat hulle met 22–3 teen die Australiërs gewen het.

In 1905 het die eerste amptelike verteenwoordigende Nieu-Seelandse span na Groot-Brittanje, Ierland, Frankryk en Kalifornië getoer. Tydens hierdie toer het die bynaam All Blacks (Afrikaans: “die geheel en al in swart geklee”) ontstaan, en na dié span is later as Original All Blacks (“Oorspronklike All Blacks”) verwys. Hulle het 35 wedstryde gespeel, waaronder vyf toetswedstryde. Die Originals se enigste nederlaag tydens die toer was ’n 0–3 teen Wallis in Cardiff; in al die ander wedstryde het hulle net oorwinnings aangeteken. Dié wedstryd is as gevolg van die omstredenheid aangaande ’n betwiste drie deur die All Black-speler Bob Deans in die volksgeskiedenis van beide lande opgeneem. Indien die drie nie toegelaat sou wees nie sou die wedstryd in ’n 3–3 gelykopuitslag geëindig het. Met hierdie toer het die Nieu-Seelanders hul posisie as een van die vorste nasionale rugbyspanne bewys. ’n Span wat die Britse Eilande verteenwoordig het, wat as die Anglo-Welsh bekend gestaan het aangesien dit net uit Engelse en Walliese spelers bestaan het, het Nieu-Seeland in 1908 besoek en is met 2–0 deur die All Blacks verslaan, nadat die derde wedstryd in ’n gelykop geëindig het. Behalwe vir ’n tweemaandse toer in 1913 na die westelike Verenigde State en Brits-Columbië het die All Blacks tot ná die einde van die Eerste Wêreldoorlog slegs teen Australië en verskeie provinsiale spanne te staan gekom. Tussen 1915 en 1919 het geen toetswedstryde plaasgevind nie.

Ontstaan van ’n legende

The Invincibles All Blacks wat in 1924–25 na die Britse Eilande en Frankryk getoer het
Die All Blacks op die hoogtepunt van hul haka voor ’n toets teen Australië in 1932
Aankondiging van ’n protesvergadering deur die Nieu-Seelandse “Burgerlike All Blacks Toervereniging” (1960)

Ná die einde van die oorlog het ’n keurspan van die Nieu-Seelandse Weermag in Engeland aan die King’s-beker deelgeneem. Hulle het die trofee ingepalm en tydens die volgende jare die kerngroep van die All Blacks gevorm. In 1921 het die wedywering tussen die Suid-Afrikaanse Springbokke en die Nieu-Seelandse All Blacks wat tot op hede voortduur ’n aanvang geneem. Albei spanne is reeds as die beste spanne wêreldwyd beskou, maar het nog nie een toetswedstryd teen mekaar gespeel nie. Die strawwe toer het helaas gelykop geëindig, nadat die drie wedstryde in ’n oorwinning, ’n gelykop en ’n nederlaag geëindig het. Die All Blacks het daarna in 1928 na Suid-Afrika gereis vir ’n reeks wat weereens gelykop geëindig het.

Ná ’n onderbreking van amper twintig jaar het die NZRFU in 1924 weer ’n toer na Europa gereël, wat naas 28 wedstryde teen klubs en provinsiale spanne ook vier toetswedstryde ingesluit het. Die 1924-All Black-besoekers aan die Verenigde Koninkryk is die bynaam The Invincibles (“die onoorwinlike”) gegee, aangesien hulle al hulle wedstryde gewen het. Die span is egter van ’n kans op ’n volle Grand Slam (oorwinnings oor al die vier Britse spanne tydens dieselfde toer) ontneem nadat Skotland geweier het om te speel, aangesien die toer deur die Engelse Rugbyvoetbalunie gereël is. Die eerste werklik-verteenwoordigende Britse Eilande-span, saamgestel uit spelers van al die vier Tuisunies (vandag bekend as die Britse en Ierse Leeus) het Nieu-Seeland in 1930 besoek. Alhoewel die Leeus die eerste toetswedstryd gewen het, het die tuisspan herstel en die toetsreeks met 3–1 gewen. Nieu-Seeland het die Verenigde Koninkryk vir ’n reeks van 30 wedstryde in 1935–36 weer besoek, van wie hulle slegs drie wedstryde, insluitend twee toetswedstryde, verloor het. In een van die nederlae het Prins Alexander Obolensky twee skitterende drieë gedruk om Engeland met 13–0 te laat wen, waarmee hulle hul eerste oorwinning oor die All Blacks aangeteken het.

In 1937 het Suid-Afrika ’n reeksoorwinning teen die All Blacks in Nieu-Seeland behaal. Die All Blacks het die eerste toetswedstryd gewen, maar die Springbokke het in die twee oorblywende toetswedstryde geseëvier. Vervolgens is die 1937-Springbokke as die beste span beskryf, wat “Nieu-Seeland ooit verlaat het”. Die All Blacks sou eers in 1949, ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog, weer teen Suid-Afrika speel toe hulle die land met Fred Allen as kaptein besoek het. ’n Berugte All Blacks-rekord is tydens dié besoek opgestel — die All Blacks se nederlaag in twee toetswedstryde op een dag. Gelyktydig het die Wallabies ’n toer na Nieu-Seeland onderneem, omdat die Māorispelers as gevolg van die Apartheidpolitik nie vir die wedstryde teen die Springbokke gekies is nie en saam met reserwespelers ’n tweede span gevorm het. Vervolgens het die Springbokke net teen Pākehā (Nieu-Seelanders met ’n Europese afkoms) gespeel. Die beperking vir nieblanke spelers was tot in 1970 in werking, toe vier spelers met ’n Māori- en ’n Samoaanse herkoms as “eerblankes” na Suid-Afrika kon gaan. Op die middag van 3 September (Nieu-Seelandse tyd) is die All Blacks onder kaptein J. B. (Johnny) Smith in Wellington deur Australië met 11–6 verslaan. Dieselfde middag in Suid-Afrika (Suid-Afrikaanse tyd) het die All Blacks onder kaptein Ron Elvidge (Allen was beseer) met 3–9 teen die Springbokke in Durban verloor. Die All Blacks in Nieu-Seeland het ook hulle tweede toets met 16–9 verloor, wat dit vir Australië moontlik gemaak het om die Bledisloebeker vir die eerste keer te wen. Alhoewel elke wedstryd ’n taai stryd was het die All Blacks die reeks met 0–4 verloor het, tot op hede ’n negatiewe rekord vir die All Blacks. Sedertdien staan die jaar 1949 vir die All Blacks as “verskriklike jaar” bekend, aangesien hulle hul ses toetswedstryde dié jaar verloor het. Die NZRFU het vervolgens daarop besluit om hul kragte saam te snoer en voortaan geen tweede span gelyktydig te laat speel nie.

Die twee reeksnederlae teen Suid-Afrika het beteken dat die Springbokke se 1956-besoek aan Nieu-Seeland met groot afwagting ingewag is. Die All Blacks se kaptein was Bob Duff en die afrigter Bob Stuart. Die 3–1-reeksoorwinning was die eerste teen die Springbokke en ook die Springbokke se eerste reeksnederlaag teen enige teenstander. Tydens dié reeks het die All Blacks Don Clarke en Kevin Skinner vir die laaste twee toetswedstryde benoem om die oorwinning te help verseker. Skinner is ingesluit om die Springbokstutte “uit te sorteer” terwyl Don Clark weens sy doelskopvermoeë vervolgens bekend sou staan as “The Boot”.

Die All Blacks se 3–1 reeksoorwinning teen die Leeus in 1959 het ’n dominante tydperk van All Black-rugby ingelui. Dit is opgevolg deur ’n 1963–64-toer na die Verenigde Koninkryk, gelei deur Wilson Whineray, wat baie naby aan ’n Grand Slam gekom het maar daarvan ontneem is deur ’n puntelose gelykopuitslag teen Skotland. Die enigste nederlaag op die toer was teen Newport RFC wat die All Blacks op 30 Oktober 1963 met 3–0 by Rodney Parade, Newport, geklop het. Later sou die 1967-span drie toetswedstryde wen, maar hulle kon nie teen Ierland speel nie as gevolg van ’n bek-en-klouseer-bedreiging, waarvolgens die All Blacks die Grand Slam nie meer kon aanteken nie. Die toer het deel gevorm van die All Blacks se langste segetog tussen 1965 en 1970 waartydens hulle 17 toetsoorwinnings behaal het; dié rekord is in 1998 deur die Springbokke geëwenaar en in 2010 deur Litaue verbeter.

Alhoewel die 1966-Leeus tydens hulle Nieu-Seelandse toer met 4–0 verslaan is, is die geluk vyf jaar later omgekeer toe die 1971-Leeus, onder die kapteinskap van die Wallieser John Dawes, die All Blacks in ’n toetsreeks met 2–1 (met een gelykop) verslaan het wat tot op hede steeds die Leeus se enigste reeksoorwinning teen Nieu-Seeland is. In 1972/73 het die All Blacks ’n Europatoer van 32 wedstryde aangepak. Die 1972/3-besoekers aan die Britse Eilande het as gevolg van ’n gelykopuitslag teen Ierland net-net nie daarin geslaag om ’n Grand Slam te behaal nie. Die toer is ook noemenswaardig vir die huistoe stuur van die stut Keith Murdoch wat na bewering tydens feesvieringe ná die oorwinning oor Wallis betrokke was by ’n kroeggeveg in ’n Cardiffhotel.

In 1978 het Graham Mourie die All Blacks aangevoer tydens hulle eerste Grand Slam wat met ’n 13–12-oorwinning teen Wallis beklink is. Die wedstryd het tot groot omstredenheid gelei nadat die All Blacks gewen het as gevolg van ’n strafskop laat in die wedstryd. Die slot Andy Haden het in ’n poging om die strafskop te bekom uit die lynstaan geduik; die strafskop wat deur die skeidsregter Roger Quittenton toegeken het was egter teen Wallis se slot Geoff Wheel wat van die skouer van Frank Oliver afgespring het. Die All Blacks se enigste nederlaag tydens die toer was die berugte 0–12-nederlaag teen die Ierse provinsie Munster op Thomond Park. Die nederlaag het bekendheid verwerf deur die toneelstuk “Alone it Stands” deur John Breen.

Omstrede toere

Die All Blacks teen Italië in 1980
Polisie buite Edenpark voor ’n All Blacks-wedstryd tydens die Springbok-toer in 1981
Die All Blacks speel teen Argentinië tydens hul 1985-toer

Uit ’n sportiewe oogpunt was die uit 24 wedstryde bestaande All Blacks se 1976-toer na Suid-Afrika minder suksesvol: Die All Blacks het drie wedstryde teen provinsiale spanne en ook drie van hul vier toetswedstryde teen die Springbokke verloor. Dié toer na Suid-Afrika het veral tot politieke opslae gelei. Weens die Suid-Afrikaanse apartheidsbeleid het baie Māori geweier om in Suid-Afrika te speel. Vanaf die begin van die 1960’s is met openbare proteste en politieke druk probeer om die NZRFU te oortuig, om óf hoegenaamd geen Māori te keur nie óf toere na Suid-Afrika nie te onderneem nie. Terwyl die eerste minister Norman Kirk in 1973 ’n toer van die All Blacks na Suid-Afrika verbied het, het sy opvolger Robert Muldoon in 1976 egter sy toestemming vir ’n toer van die All Blacks na Suid-Afrika gegee. Nadat die span ondanks skerp proteste na Suid-Afrika vertrek het, het 16 Afrikalande die uitsluiting van Nieu-Seeland van die Olimpiese Somerspele 1976 geëis. Die Internasionale Olimpiese Komitee het egter nie gereageer nie aangesien rugby destyds nie ’n Olimpiese sportsoort was nie. Vervolgens het altesaam 30 lande die Olimpiese Spele in Montreal geboikot. Die All Blacks kon weereens nie daarin slaag om ’n toetsreeks in Suid-Afrika te wen nie en sou dit eers in 1996, ná die einde van Apartheid, reggekry. Die 1976-toer het bygedra tot die Gleneagles-ooreenkoms wat deur die Staatshoofde van die Britse Statebond in 1977 goedgekeur is en enige sportiewe verbintenis met Suid-Afrika verbied het.

Die 1981-Springbokrugbytoer na Nieu-Seeland het gelei tot betogings teen Suid-Afrika se apartheidsbeleid op ’n skaal wat sedert die 1951-waterfrontdispuut nie in Nieu-Seeland gesien is nie. Die NZRU het die Springbokke na Nieu-Seeland uitgenooi omdat die Muldoon-regering geweier het om politiek en sport te meng. Reeds voor die begin van die toer is dié besluit skerp gekritiseer. Baie het dit as ondersteuning van ’n blanke oorheersing in Suid-Afrika beskou, terwyl ander na die gespanne verhoudings met die Māori tuis verwys het. Vanaf einde Julie tot middel September het die deur die NZRFU uitgenooide Suid-Afrikaners 16 wedstryde in Nieu-Seeland, waaronder drie toetswedstryde teen die All Blacks, gespeel. Alhoewel die All Blacks die toetsreeks gewen het, is twee van die toer se provinsiale wedstryde gekanselleer. Die wedstryde het groot skare gelok, maar die hele toer is gekenmerk deur geweld en betogings. In Hamilton het 350 betogers die versperrings verwyder, die speelveld ingestorm en ’n kansellasie van die wedstryd afgedwing. In Timaru moes ook ’n wedstryd afgelas word en Wellington het herhaaldelike straatgevegte gesien. Gedurende die laaste wedstryd in Auckland is uit ’n laag vlieënde vliegtuig meelsakke, pamflette en ’n plakkaat wat Steve Biko gehuldig het op die speelveld in Edenpark neergegooi. Tydens die toer het die land onrus deurgemaak en die toer het ’n beduidende impak op die Nieu-Seelandse samelewing gehad.

In 1985 het, te midde van ondersteuning en teenkanting in die land, voorbereidings vir ’n beplande All Black-toer na Suid-Afrika plaasgevind. ’n Toerspan is gekies en sou oor vyf dae na Suid-Afrika vertrek toe die hooggeregshof in Nieu-Seeland op 21 Junie 1985 ’n interdik toegestaan het om die toer te stop. Die regters het beslis dat die toer nie in die grondwetlike belang van die Nieu-Seelandse Rugbyvoetbalunie ten einde van die bevordering van die spel was nie. Nieu-Seeland se eerste minister, David Lange, het verklaar dat die span nie as verteenwoordigers van die Nieu-Seelandse Rugbyunie kon toer nie maar dat spelers as “indiwidue” kon gaan. Spelers het ’n private toer gereël, maar dié is ook afgelas en ’n toer na Argentinië is pleks van die toer na Suid-Afrika gereël.

Beide in Suid-Afrika en Nieu-Seeland was daar mense wat steeds ’n toer van Nieu-Seeland na Suid-Afrika sou ondersteun het. ’n Toer deur ’n span wat as die Kavaliers bekend gestaan het, het in 1986 plaasgevind deur ’n span wat 28 van die 30 spelers wat vir die 1985-All Blacks-toer gekies is, ingesluit het. Baie spelers, wat nie by die verbod gehou het nie, het in 1986 ’n rebelletoer na Suid-Afrika onderneem wat nie deur die NZRU goedgekeur is nie. Die span, genaamd die Nieu-Seeland Kavaliers, het egter baie van die All Blacks uit die tydperk ingesluit. Die spelers wat aan die toer deelgeneem het is deur die NZRU verban ná hulle terugkeer na Nieu-Seeland. Die Kavaliers het twaalf wedstryde in Suid-Afrika gespeel, insluitend vier wat as “toetswedstryde” bestempel is. Die Springbokke het die eerste, derde en vierde toetswedstryde gewen en die rebelle kon nie die droom om die Springbokke in Suid-Afrika te klop verwesenlik nie. Die Geel Bladsye het die toer met R2,5 miljoen geborg wat beskryf is as die grootste rugbyborgskap in Suid-Afrika tot op daardie stadium. Gerugte het die rondte gedoen dat die spelers betaal is, op ’n stadium toe rugby nog streng ’n amateursport was. Die hoofinpak van die Kavalierstoer in Nieu-Seeland was ontwrigting van die All Blacks se voorbereiding op die eerste rugbywêreldbekertoernooi in 1987. Die rebelle is baie lig gestraf en is slegs vir twee toetswedstryde geskors. Lede van die Kavaliers het maklik gemeng met hul tydelike plaasvervangers, die sogenaamde ‘Baby Blacks’. Die Kavaliers se beproewing op die Suid-Afrikaanse Hoëveld het waarskynlik bygedra tot die All Blacks se oorwinning tydens die eerste wêreldbeker. Meer as die helfte van die span wat Frankryk in die eindstryd geklop het, was voormalige Kavaliers. Eers in 1994, ná die apartheidsera, is weer toetswedstryde tussen Nieu-Seeland en Suid-Afrika aangebied.

Vroeë wêreldbekers

Die Webb Ellis-beker is op die spel tydens rugbywêreldbekertoernooie

Die eerste Rugbywêreldbeker is in 1987 deur Nieu-Seeland en Australië saam aangebied. Die All Blacks het aan hul status as algehele gunstelinge voldoen. Ná drie maklike oorwinnings tydens die groepfase oor Italië, Fidji en Argentinië het hulle Skotland in die kwarteindstryd en Wallis in die halfeindstryd verslaan. In die eindstryd op Edenpark in Auckland het hulle Frankryk met 29–9 geklop. Nieu-Seeland het slegs 52 punte afgestaan en 43 drieë aangeteken. Die All Blacks se meerderwaardigheid was ook tydens die 1988-toer na Australië duidelik, toe hulle onoorwonne gebly het (twaalf oorwinnings en een gelykop). Die jaar 1989 het nog beter verloop, toe die All Blacks al hul 19 wedstryde gewen het (waaronder sewe toetswedstryde). In Augustus 1990 is hulle vir die eerste keer in vier jaar deur die Wallabies verslaan.

Voor die Rugbywêreldbeker 1991 was die All Blacks ’n verouderde span wat deur Alex Wyllie en John Hart saam afgerig is. Hulle het gesukkel tydens die poelwedstryde teen Engeland, die VSA en Italië, maar het daarin geslaag om hulle kwarteindstryd teen Kanada te wen. Hulle is daarna deur die latere kampioen Australië met 16–6 in die halfeindstryd op Lansdowne Road in Dublin geklop. Hulle het Skotland tydens die klein finale om die derde plek verslaan. Kort ná die toernooi het baie spelers en die afrigter, Wyllie, wat ’n 86%-wentempo in 29 toetse behaal het, uitgetree. Die aansienlik jonger span het aanvanklik nie op die gewone hoë vlak gespeel nie en in 1994 twee tuiswedstryde agtereenvolgens teen Frankryk verloor.

Laurie Mains het Wyllie in 1992 vervang en opdrag gekry om die span op die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika voor te berei. Die All Blacks was weereens die gunstelinge om die toernooi te wen. Hulle status as gunstelinge is bevestig toe hulle Ierland en Wallis tydens die groepfase verslaan het. Japan is met 145–17 verslaan, tot vandag toe hul hoogste oorwinning. Hulle het voortgegaan, toe ’n jong Jonah Lomu vier drieë teen Engeland gedruk het in die All Blacks se 45–29 halfeindstrydoorwinning. Die All Blacks sou egter op die ou einde in die eindstryd teen die gasheer in hulle eerste wêreldbekertoernooi in ekstra tyd verloor toe die Spingboklosskakel Joel Stransky die beker met ’n skepskop beklink het. Die All Blacks is skynbaar deur ’n onheilspellende voedselvergiftiging van die vorige dag geteister. Tot vandag toe bestaan samesweringsteorië, waarvolgens Suid-Afrikaanse Rugbyamptenare of ’n kelnerin genaamd “Suzie” ’n stof in die All Blacks se ete sou gemeng het.

Begin van die professionele tydperk

Frankryk huisves die All Blacks op die Stade de France, Saint-Denis, 2002

Om die toenemende oorskakeling van goeie spelers na finansieel gevestigde rugby league-spanne teen te werk het die Internasionale Rugbyraad in Augustus 1995 besluit om van rugby ’n professionele sport te maak. In dieselfde jaar het die beheerliggame van Suid-Afrika, Nieu-Seeland en Australië die konsortium SANZAR gestig om televisie-uitsaairegte vir twee nuwe kompetisies te verkoop, die internasionale kompetisie Super 12 (nou Superrugby) en die Drienasiesreeks van die nasionale spanne (nou Die Rugbykampioenskap). Aangesien die nuwe toernooie min plek vir maandelange oorsese toere gelaat het, het hierdie tradisie uit die amateurtydperk vinnig tot ’n einde gekom (met uitsondering van die vierjaarlikse Leeustoere).

Die eerste Drienasiesreeks is in 1996 gehou met die All Blacks wat al vier toetswedstryde gewen het om die trofee in te palm. Die 1996-Drienasieswedstryd in Suid-Afrika tussen die All Blacks en die Springbokke was ook die eerste wedstryd in ’n historiese reeks. Onder die nuwe afrigter, John Hart, en hul kaptein Sean Fitzpatrick het die All Blacks vir die eerste keer daarin geslaag om ’n reeksoorwinning in Suid-Afrika te behaal. Fitzpatrick het die reeksoorwinning hoër geag as Nieu-Seeland se 1987-wêreldbekeroorwinning, waaraan hy ook deelgeneem het. Die volgende twee seisoene het gemengde resultate vir die All Blacks gelewer: hulle het tydens die 1997-Drienasiesreeks al hul wedstryde gewen en die titel suksesvol verdedig, maar in 1998 sou hulle al hul vier toetse van die reeks verloor. Dit sou ook die eerste keer sedert 1949 wees dat hulle vier keer aanmekaar verloor het. Op 28 Augustus 1999 het hulle hul ergste toetsnederlaag tot dusver gely, toe hulle met 7–28 teen Australië in Sydney verloor het.

Die All Blacks het tydens die Rugbywêreldbeker 1999 een maand later herstel en hulle poel gedomineer, deur onder andere Engeland met 30–16 op Twickenham te verslaan; hulle het ook Tonga en Italië heeltemal oorheers. In die kwarteindstryd het hulle Skotland met 30–18 geklop om in die halfeindstryd teen Frankryk op Twickenham te staan te kom. Die All Blacks het teen halftyd met 17–10 voorgeloop, maar in die tweede helfte het Frankryk skitterende rugby gespeel waarvoor die All Blacks geen antwoord gehad het nie en Frankryk het uiteindelik met 43–31 gewen. In die klein finale om die derde plek is die All Blacks deur die Springbokke verslaan. Hart het daarna as afrigter bedank en is deur twee mede-afrigters, Wayne Smith en Tony Gilbert, vervang.

Onder Smith en Gilbert het die All Blacks tweede gekom tydens die 2000- en 2001-Drienasiestoernooie. Albei afrigters is op 3 Oktober 2001 deur John Mitchell vervang, wat die All Blacks afgerig en gelei het tot Drienasiesoorwinnings in 2002 en 2003 en die behou van die Bledisloebeker (wat sedert 1998 deur Australië gewen is) in 2003. Nadat hulle die 2003-Drienasiesreeks gewen het, het hulle die Rugbywêreldbeker 2003 in Australië as een van die gunstelinge afgeskop en weereens hulle poel gedomineer met oorwinnings oor Italië, Kanada en Tonga voor hulle een van die strafste wedstryde van die toernooi teen Wallis gewen het. Hulle het dié keer ook daarin geslaag om Suid-Afrika in ’n wêreldbekerwedstryd te klop (met 29–9), maar die All Blacks is met 22–10 deur die verdedigende kampioen Australië in die halfeindstryd in Sydney verslaan. Nieu-Seeland het die klein finale om die derde plek teen Frankryk gewen. Mitchell is daarna deur die NZRU afgedank en met Graham Henry vervang.

Onder Graham Henry

2005-Drienasiesreeks – Die All Blacks teen die Wallabies
Die All Blacks teen Engeland op Twickenham in 2006
Nieu-Seeland teen Tonga tydens die Rugbywêreldbeker 2011
Nieu-Seeland nadat hulle in 2011 as die wêreldkampioen gekroon is

Henry se ampstermyn het begin met ’n dubbele oorwinning oor die wêreldkampioen Engeland in 2004. Die twee wedstryde se gesamentlike totaal was 72–15, met die All Blacks wat Engeland daarvan weerhou het om enige drieë te druk. Ondanks die positiewe begin van Henry se ampstermyn was die 2004-Drienasiesreeks ’n gemengde sukses met twee oorwinnings en twee nederlae. Die kompetisie was taaier as ooit tevore en die uitslag moes deur bonuspunte beslis word wat die All Blacks laaste geplaas het. Die 2004-seisoen het op ’n hoë noot geëindig met die All Blacks wat in Europa gewen het, insluitend ’n 45–6-rekordoorwinning oor Frankryk. In 2005 was die Britse en Ierse Leeus op toer in Nieu-Seeland. Die All Blacks het die toetsreeks met 3–0 beklink, die 2005-Drienasiesreeks gewen en die eerste Grand Slam sedert 1978 teen die spanne van die Britse Eilande aangeteken. Die All Blacks is deur die Internasionale Rugbyraad as “span van die jaar”, Graham Henry as “afrigter van die jaar” en Dan Carter as “speler van die jaar” aangewys.

Die All Blacks se wenstreep het in die volgende jaar aangehou: In 2006 het hulle die Drienasiesreeks weer verower deur die eerste vyf wedstryde te wen (drie teen Australië en twee teen Suid-Afrika). Hulle het egter hulle laaste wedstryd in die reeks teen Suid-Afrika verloor. Nieu-Seeland het sy einde-van-die-jaar-toer onoorwonne voltooi met rekordoorwinnings oot Engeland, Frankryk en Wallis. Die All Blacks is in 2006 weer aangewys as die IRR se “span van die jaar” en die flank Richie McCaw as “speler van die jaar”. Weens hul uitstekende prestasies is die All Blacks in 2006 as Laureus se “span van die jaar” genomineer.

In 2007 is die All Blacks weer as Laureus se “span van die jaar” genomineer. Die All Blacks se eerste Drienasiestoets van 2007 was teen die Springbokke in Durban waar hulle twee drieë in die laaste tien minute gedruk het om die wedstryd met 26–21 te wen. Die volgende week het die Wallabies die All Blacks teen alle verwagtinge op die Melbourne-krieketveld in Melbourne verslaan (met 20–15): die All Blacks se eerste nederlaag teen die Wallabies sedert 2004. Australië se nederlaag teen die Springbokke in Suid-Afrika en die All Blacks se 26–12-oorwinning oor Australië in die finale wedstryd in Auckland het egter meegebring dat die All Blacks ook die 2007-Drienasiesreeks en die Bledisloebeker gewen het. Ná hul oorwinning tydens die 2007-Drienasiesreeks het Nieu-Seeland die Rugbywêreldbeker 2007 in Frankryk weer as gunstelinge betree en die verwagtinge met twee oorwinnings oor Frankryk tydens opwarmingswedstryde bewys. Die All Blacks het die toetse gewen: 42–11 op Edenpark en 61–10 op die Westpacstadion. In ’n derde wedstryd teen Kanada is die All Blacks effens gevlei deur ’n wentelling van 64–13 wat nie Kanada se aanslag ten volle reflekteer het nie. Die All Blacks het ná oorwinnings oor Skotland, Italië, Roemenië en Portugal (elkeen met meer as 40 punte) hul poel gewen. Hulle is egter deur die nominale gasheer Frankryk in die kwarteindstryd in Cardiff met 20–18 geklop, gelykstaande aan hul ergste toernooi-uitslag. Ná die nederlaag teen Frankryk is die afrigter Graham Henry ten spyte van kritiek heraangestel, alhoewel die destydse Crusader-afrigter Robbie Deans ’n sterk aanspraakmaker was.

Die 2008-seisoen het met drie middeljaartoetse teen Ierland en Engeland afgeskop, en Nieu-Seeland het al daardie toetswedstryde gewen. Nieu-Seeland het in sy eerste Drienasieswedstryd Suid-Afrika met 19–8 in Wellington verslaan, maar is een week later op Carisbrook in Dunedin deur die Springbokke met 28–30 geklop, wat ’n reeks van 30 oorwinnings tuis beëindig het. Nieu-Seeland het sy volgende Drienasieswedstryd op 26 Julie teen Australië in Sydney met 34–19 verloor, maar ’n week later het die All Blacks die Wallabies tuis met 39–10 geklop. Hulle het toe Suid-Afrika met 19–0 op Nuwelandstadion verslaan. Nieu-Seeland het sy laaste wedstryd op 13 September teen Australië op Suncorpstadion in Brisbane met 28–24 gewen en dus die Bledisloebeker en die Drienasiesitel behou.

Die All Blacks het die 2009-seisoen met ’n 22–27-nederlaag teen Frankryk op Carisbrook afgeskop, maar het een week later wraak geneem en Frankryk in Wellington met 14–10 verslaan. Volgens punteverskil het Frankryk die Dave Gallaher-beker vir die eerste keer ingepalm. ’n Week later het die All Blacks Italië met 27–6 in Christchurch verslaan. Hulle het die 2009-Drienasiesreeks agter Suid-Afrika, wat net een wedstryd verloor het, as naaswenner geëindig, en die All Blacks het die reeks met ’n 33–6-oorwinning oor Australië in Wellington afgesluit. In 2010 het die All Blacks die Drienasiesreeks ná drie agtereenvolgende oorwinnings oor Suid-Afrika vir die tiende keer ingepalm, en hulle het ook die Bledisloebeker ná agtereenvolgende oorwinnings oor Australië gewen. ’n Onoorwonne wenstreep, wat in 2009 begin het, het 15 wedstryde bereik. Ondanks ’n tweede plek tydens die 2011-Drienasiesreeks, nadat hulle deur Australië in Brisbane geklop is, het die All Blacks as eerste span op die wêreldranglys die Rugbywêreldbeker 2011 op eie bodem as gunstelinge betree. Die All Blacks het die poelfase met Tonga, Japan, Frankryk en Kanada onoorwonne beëindig, en ná oorwinnings oor Argentinië (met 33–10) en toe Australië (met 20–6), het hulle in die eindstryd op 23 Oktober 2011 op Edenpark in Auckland teen Frankryk te staan gekom. Nieu-Seeland het een drie gedruk en een strafdoel aangeteken en sodoende net-net met 8–7 gewen, waardeur die All Blacks hul tweede beker ná 1987 ingepalm het. Henry het ná die wêreldbekertoernooi as afrigter bedank en is deur sy adjunk Steve Hansen opgevolg.

Onder Steve Hansen

Nieu-Seeland nadat hulle in 2015 as die wêreldkampioen gekroon is
Losskrum tussen die Leeus en die All Blacks in 2017
Klein finale om die derde plek tydens die Rugbywêreldbeker 2019 tussen die All Blacks en Wallis

Argentinië het in 2012 by die Drienasiesreeks aangesluit wat tot die Rugbykampioenskap herdoop is. Die All Blacks het in die eerste toernooi al hul ses wedstryde gewen en die titel ingepalm. Hulle het deur die jaar heen onoorwonne gebly en is eers in die laaste wedstryd op Twickenham deur Engeland geklop. In 2013 het Nieu-Seeland Frankryk vir ’n reeks van drie wedstryde gehuisves – hul eerste ontmoeting sedert die 2011-eindstryd. Die All Blacks het al drie wedstryde gewen en die 2013-Rugbykampioenskapreeks onoorwonne afgesluit. In November 2013 het Nieu-Seeland die eerste rugbynasie van die professionele tydperk geword om ’n 100%-wenrekord in ’n kalenderjaar te behaal.

Tydens die 2014-Rugbykampioenskapreeks het die All Blacks in hul wegwedstryde gelykop teen Australië gespeel en teen Suid-Afrika verloor, maar hulle het die ander vier wedstryde van die toernooi gewen. Tydens die verkorte 2015-Rugbykampioenskapreeks het die All Blacks teen Australië verloor en as naaswenner geëindig. Hulle het egter ’n beduidende terugvegoorwinning in die tweede Bledisloetoets behaal en toe die trofee behou. Die All Blacks het die Rugbywêreldbeker 2015 in Engeland as verdedigende kampioen betree en tydens die poelfase na oorwinnings oor Argentinië, Namibië, Tonga en Georgië weereens onoorwonne gebly. In die kwarteindstryd het hulle die gevreesde teenstander Frankryk met 62–13 verslaan, tot dusver die hoogste oorwinning tydens die uitklopfase. Die All Blacks het Suid-Afrika naelskraap met 20–18 in die halfeindstryd en Australië met 34–17 in die eindstryd geklop om sodoende die eerste nasie geword wat die titel verdedig en ook vir ’n derde keer ingepalm het.

Die All Blacks, onder die nuwe kaptein en nommer 8, Kieran Read, en adjunkkaptein en heelagter Ben Smith, het ook tydens die 2016-Rugbykampioenskapreeks onoorwonne gebly en by elke wedstryd die bonuspunt behaal. Beide Smith en die vleuel Israel Dagg was met vyf drieë elk die beste driedrukkers van dié toernooi, terwyl die eerste vyf-agtste Beauden Barrett met 81 die meeste punte tydens die toernooi aangeteken het. Tydens die 2016 eindjaarrugbytoetsreeks het die All Blacks hul eerste wedstryd in 111 jaar se wedywering teen Ierland verloor en is met 29–40 op Soldier Field in Chicago geklop. Nieu-Seeland het vir dié nederlaag wraak geneem en in die terugspel een week later Ierland in Dublin met 21–9 verslaan.

In 2017 het die Britse en Ierse Leeus vir die tweede keer van die professionele tydperk na Nieu-Seeland getoer. Die reeks het in ’n gelykop geëindig, nadat die All Blacks en die Leeus ’n 1–1–1 aangeteken het. Die All Blacks het die eerste toets met 30–15 gewen, die Leeus die tweede met 24–21, en die laaste toets was ’n 15–15-gelykop. Nes die 2005-toer was hierdie Leeus-toer met omstredenheid geteister, soos die Leeus se taktiek (onder die Nieu-Seelandse afrigter Warren Gatland), die toon van plaaslike mediadekking, die rooikaart teen Sonny Bill Williams in die tweede toets asook die speelbeheer van die Franse skeidsregters Romain Poite en Jérôme Garcès is al debatteerbaar. Die gelykop van die toetsreeks, saam met die nederlaag teen Ierland die vorige jaar het volgens sommige persberigte daarop gedui dat die span swakker word en die Noordelike Halfrond nader beweeg. Hulle het egter die 2017-Rugbykampioenskapreeks onoorwonne gewen en ook die Bledisloebeker ingepalm, nadat die All Black Australië twee keer geklop het. In Oktober het Nieu-Seeland in die laaste Bledisloetoets op Suncorpstadion in Brisbane ’n verrassende 23–18-nederlaag teen Australia gely. Tydens die 2017 eindjaarrugbytoetsreeks het die All Blacks met die Britse Barbarians 32–21, Frankryk 38–18, Skotland 22–17 en Wallis 33–18 afgereken.

Met die afskop van die 2018-seisoen het die All Black tydens die Franse toer die reeks 3–0 beklink, en hul eerste wedstryde van die 2018-Rugbykampioenskapreeks teen Australië 38–13 en 40–12 gewen om sodoende die Bledisloebeker te behou. ’n Ander maklike 46–24-oorwinning oor Argentinië het gevolg, maar die All Blacks is vervolgens deur die Springbokke vir die eerste keer sedert 2009 tuis in Wellington in ’n taai wedstryd met 34–36 geklop, voordat hulle weer met Argentinië 35–17 afgereken het. In die terugwedstryd teen Suid-Afrika in Pretoria het die All Blacks vir die grootste deel van die wedstryd gesukkel, maar laat in die tweede helfte teruggekom om die wedstryd met 32–30 te beklink. Hulle sou later nog ’n verpletterende 37–20-oorwinning oor Australië in Jokohama aanteken en sodoende ’n suiwer Bledisloereeks verseker. ’n Ontwikkelingspan het aangebly om Japan met 31–69 te klop, terwyl die eerste span vir die 2018 eindjaarrugbytoetsreeks na Europa getoer het. Dit sou ’n taai reeks vir die All Blacks word, waartydens hulle Engeland net-net met een punt (15–16) in ’n strawwe wedstryd oorwin het, gevolg deur die tweede nederlaag ooit teen Ierland met 16–9 onder ’n ketelatmosfeer op Aviva-stadion in Dublin. Die All Blacks het toe 66–3 met Italië afgereken en sodoende hul reeks met een oorwinning beklink.

Aan die begin van die 2019-seisoen het die All Blacks net die derde plek van die Rugbykampioenskapreeks behaal; die eerste keer sedert dié toernooi van stapel gestuur is – die laaste keer wat Nieu-Seeland die derde plek (en destyds laaste plek) gemaak het, was tydens die 2004-Drienasiesreeks. In die kampioenskap het die All Blacks vir die eerste keer sedert 1994 teen die Springbokke gelykop geëindig, gevolg deur ’n rekordnederlaag teen die Wallabies met 26–47. Ondanks die telling het Nieu-Seeland die Bledisloebeker verdedig, nadat hulle in die terugwedstryd met Australië 36–0 afgereken het. Die All Blacks se eerste wedstryd tydens die Rugbywêreldbeker 2019 in Japan teen die Springbokke is met spanning verwag en Nieu-Seeland het met 23–13 geseëvier. Aansluitend het Nieu-Seeland Kanada en Namibië verslaan. Hul laaste poelwedstryd teen Italië is nes twee ander wedstryde weens tifoon Hagibis se verwoestinge afgelas en as ’n 0–0-gelykop geag. Ná hul oorwinning tydens die kwarteindstryd teen Ierland is hulle in die halfeindstryd deur Engeland met 19–7 verslaan. Hulle het daarmee die kans op ’n titeldriekuns misgeloop en as troosprys in die klein finale om die derde plek teen Wallis te staan gekom. Dit was vir beide die Nieu-Seelandse afrigter Steve Hansen en die Walliese afrigter Warren Gatland die laaste wedstryd in hul onderskeidelike poste, en hul spanne wou albei met ’n goeie wedstryd groet. Die All Blacks het daarin geslaag en met 40–17 gewen. Steve Hansen is in Desember 2019 deur Ian Foster opgevolg.

Billy Wallace, die laaste oorblywende speler van die 1905/06-Original All Blacks, het in 1955 in ’n onderhoud vertel, dat ’n joernalis van die koerant Daily Mail na afloop van die wedstryd teen Hartlepool na die Nieu-Seelandse span as „all backs“ verwys het. Dié joernalis het die gewoonlik swaar en groot voorspelers bedoel, wat in teenstelling met hul teenstanders vinnig en rats was en die bal net só goed soos die agterspelers bemeester het, asof hulle almal sou speel soos die agterspan (as if they were all backs, “asof almal agterspelers was”). Wallace het verder beweer, dat weens ’n tikfout in ’n artikel voor die komende speel teen Somerset almal na die span net as “All Blacks” verwys het.

Wallace se verduideliking word vandag algemeen verwerp, aangesien vir die tydperk van 1905/06 geen Engelse koerant beskikbaar is wat die term “All Backs” gebruik nie. Die term “All Backs” word wel in ’n verslag deur die plaaslike koerant Northern Daily Mail ná die wedstryd teen Hartlepool gebruik, wat vervolgens deur die Daily Mail se nasionale uitgawe oorgeneem is. Auteur van dié artikel is J. A. Buttery, die Daily Mail se rugbyverslaggewer tydens die Nieu-Seelandse toer, wat met die bynaam na die in geheel en al swart geklee span (met uitsondering van die silwerfaring) verwys het.

Die 1905-Originals se trui
Die Adidas-trui tussen Julie 1999 en Augustus 2011
Die 2012-trui, geborg deur AIG

Die huidige Nieu-Seelandse trui is heeltemal swart (na dié trui word soms as die “swartste” trui ooit verwys), met uitsondering van die borg se kenteken en die NZRU se silwervaring op die embleem. Die 1884-Nieu-Seeland-toer na Australië was die eerste oorsese rugbytoer vir Nieu-Seeland en het heeltemal ander truie as vandag s’n gesien. Destyds het die span ’n donkerblou hemp met ’n goue varing op die linker kant van die trui aangetrek. In 1893 het die NZRU op hul jaarlikse algemene vergadering bepaal dat die trui uit ’n swart hemp met ’n silwervaring op en wit poefbroeke sal bestaan. Historiese prente toon egter dat wit broeke gedurende die vroeë jare gedra is. Iewers tussen 1897 en 1901 is die trui verander; die span wat in 1901 teen Nieu-Suid-Wallis te staan gekom het, het ’n swart hemp sonder kraag en ’n silwervaring gedra.

Sedert 2000 vertoon Nieu-Seeland tydens hul eindjaarrugbytoetsreekse in Frankryk ’n geborduurde herinneringspapawer op hul truimou. Die papawer het die ANZAC-soldate wat aan die strande van Gallipoli gesneuwel het geëer. Kaptein Richie McCaw het gesê “Ons wil die oorsese diens van Nieu-Seelanders gedenk. Dit is ’n belangrike deel van ons geskiedenis as ’n land en as ’n span.”

Gedurende die Rugbywêreldbeker 2011 het die All Blacks ’n geborduurde Webb Ellis-beker op die mou van hul trui met die jaar “1987” onderaan in herinnering aan hul eerste wêreldtitel vertoon. Elkeen van die vier spanne wat voorheen die toernooi gewen het, het dieselfde detail op hul truie getoon.

Adidas betaal aan die NZRFU $200 miljoen oor nege jaar, in verwagting dat Nieu-Seeland omtrent 75% van hul wedstryde kan wen. Nike het in 1996 ook aansoek gedoen om die All Blacks te borg, maar het eerder met Tiger Woods saamgegaan.

Die wegtrui was tradisioneel wit met swart broeke. Nadat die All Blacks vir ’n aantal jare in ’n alternatiewe trui met ’n grys hemp en swart broeke uitgedraf het, het die NZRU in Mei 2009 ’n terugkeer na die tradisionele wit truie met swart broeke aangekondig. Vir hul wedstryd teen die Springbokke op 30 Julie 2011 in Wellington het die All Blacks se trui ’n wit kraag in eerbetoon vir die span wat die 1987-wêreldbeker gewen het getoon. Net selde speel die All Blacks hul wegwedstryde nie in swart nie, veral as hulle teen spanne te staan kom wat tradisioneel ook in donker kleure speel (byvoorbeeld die Skotse donkerblou). In 2006 is die wit trui met ’n grys vervang, maar drie jaar later het hulle dit weer met die gewone wit trui vervang.

In 2012 het die NZRU ’n omstrede stap gedoen en die Amerikaanse versekerings- en finansiëledienstemaatskappy, AIG, toegelaat om hulself op die sentrale bodeel van die All Black-trui te adverteer. In ruil daarvoor sou die NZRU ’n geheime, direkte finansiële borgskap met ’n waarde van sowat $80 miljoen oor vyf jaar verkry. Steinlager was die eerste borg wat, tussen 1994 en 1999, op die All Blacks se trui verskyn het, op die linkerbors van die trui (anderkant die silwervaring); voordat in 1999 Adidas as verskaffer oorgeneem het.

Adidas tree sedert die 1999-Drienasiesreeks as Nieu-Seeland se truivervardiger op, nadat hulle by Canterbury oorgeneem het, wat sedert 1924 die truie vervaardig het. Ná die vrystelling van ’n spesiale trui vir die komende drie toetse teen die Britse en Ierse Leeus is in Junie 2017 aangekondig dat die vennootskap tussen die All Blacks en Adidas tot minstens 2023 uitgebrei is.

Nes ander vername rugbynasies soos Argentinië, Australië, Frankryk en Suid-Afrika beskik Nieu-Seeland oor geen amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die All Blacks span vir hul toetse eerder ’n verskeidenheid stadions dwarsdeur Nieu-Seeland in. Veral Edenpark in Auckland, Westpacstadion in Wellington und die Waikatostadion in Hamilton word gereeld vir toetswedstryde ingespan.

Voor die oprigting van die Westpacstadion in 1999 was Wellington se toetsstadion Athletic Park. Athletic Park het die eerste All Blacks-toets in Nieu-Seeland teen Groot-Brittanje in 1904 gehuisves. Hul eerste tuistoets buite die hoofsentra Auckland, Christchurch, Dunedin en Wellington is in 1996 op McLeanpark in Napier gespeel. Edenpark het albei eindstryde van die rugbywêreldbekertoernooie in 1987 en 2011 aangebied.

Beide Edenpark en Lancasterpark is met die oog op die Rugbywêreldbeker 2011 opgeknap en hulle kapasiteite is verhoog. Die Nieu-Seelandse regering het alternatiewelik vir die uitbreiding van Edenpark die oprigting van ’n nasionale stadion by die ou hawe van Auckland voorgestel. Dié voorstel het is egter deur die owerhede in Auckland en die streek verwerp en is einde November 2006 laat vaar. Destyds het die NZRU Carisbrook nie langer as ’n geskikte toetsstadion beskou nie, en ’n bedekte sportstadion is as vervanging voorgestel. Die stad Dunedin het die nuwe stadion in Maart 2008 goedgekeur, die verkryging van grond het van Augustus tot Oktober daardie jaar plaasgevind, en die nuwe stadion is in Augustus 2011 ingewy, net betyds vir die Rugbywêreldbeker.

Lancasterpark is tydens die Christchurch-aardbewing in Februarie 2011 ernstig beskadig, met krake in sommige staanplekke en die speeloppervlak is deur oorvloedig erg beskadig, maar ook die infrastruktuur en strate rondom dié stadion. As gevolg van die groot skade is alle wedstryde, wat in Christchurch beplan is, na ander plekke verskuif. Toetsrugby het in 2012 na Christchurch se Rugby League Park teruggekeer. Alhoewel die staanplekke op daardie stadion ernstig beskadig is, sodat hulle afgebreek moes word, was die skade aan die infrastruktuur heelwat minder as by Lancasterpark, en die speeloppervlak het die aardbewing relatief onbeskadig oorleef. Die stadion is herbou met ’n permanente sitplekkapasiteit van 17 000, met tydelike sitplekke vir ’n bykomende 9 000 toeskouers.

Rugbywêreldbekerstadions

Die hoofartikels vir hierdie afdeling is: Rugbywêreldbeker 1987 en Rugbywêreldbeker 2011.
Speelstede in Nieu-Seeland tydens die Rugbywêreldbeker 2011

Die eerste Rugbywêreldbeker 1987 is saam deur Australië en Nieu-Seeland aangebied. Van die wedstryde was soos volg opgedeel: Vyf wedstryde van Poel 2, asook al die wedstryde van beide Poel 3 (wat die All Blacks ingesluit het) en Poel 4 is dwarsdeur Nieu-Seeland aangebied. Daarbenewens is een kwarteindstryd elk in Auckland en Christchurch, asook die klein finale om die derde plek in Rotorua en die eindstryd tussen die All Blacks en Frankryk in Auckland aangebied. Nieu-Seeland het altesaam 21 wedstryde gehuisves, met die oorblywende elf wedstryde wat in Australië gespeel is. Van Nieu-Seeland se ander stadions tydens dié toernooi was: Athletic Park in Wellington, Lancasterpark in Christchurch, Carisbrook in Dunedin, McLeanpark in Napier, Waikatostadion in Hamilton, Rugby Park in Invercargill en Showgrounds-ovaal in Palmerston North.

Die Rugbywêreldbeker 2003 sou oorspronklik oor deur beide Australië en Nieu-Seeland aangebied word, maar ná ’n dispuut tussen die Nieu-Seelandse Rugbyunie en die IRR is Australië as alleenlike gasheer aangewys. Nieu-Seeland sou oorspronklik 23 van die 48 wedstryde huisves, maar is van hul gasheerregte ontneem.

Die Rugbywêreldbeker 2011 is dwarsdeur Nieu-Seeland aangebied. Die 48 wedstryde is in 13 stadions gehuisves, met Edenpark in Auckland wat die openingswedstryd, die halfeindrondte, die klein finale om die derde plek en die eindstryd tussen die All Blacks en Frankryk aangebied het. Van Nieu-Seeland se ander stadions tydens dié toernooi was: Westpac in Wellington, Otago in Dunedin, North Harbour in Auckland, Waikatostadion in Hamilton, Rotorua Int’l Stadion in Rotorua, Yarrowstadion in Nieu-Plymouth, Trafalgarpark in Nelson, Rugby Park in Invercargill, Okarapark in Whangarei, McLeanpark in Napier en Showgrounds-ovaal in Palmerston North.

Die hoofartikel vir hierdie afdeling is: Haka.
Haka voor ’n wedstryd teen Portugal in Lyon, Frankryk, tydens die Rugbywêreldbeker 2007
’n Haka in 1917, Parys
Die Maori-All Blacks se haka in 1926, Parys
Die All Blacks besig om die Haka uit te voer voor ’n wedstryd teen Frankryk in 2006
’n 2009-haka
Frankryk beantwoord die haka tydens die 2007-kwarteindstryd met ’n nabystaan – en sal die wedstryd later wen
Haka tydens die Rugbywêreldbeker 2015 teen Argentinië

Die All Blacks voer ’n haka (’n Māori-oorlogsdans) voor elke toetswedstryd uit wat as ’n motivering vir hulleself en ’n intimidasie van hul teenstanders dien. Die haka word soms as ’n uitnodiging vir ’n geveg beskryf. Die haka word met Nieu-Seeland geassosieer sedert ’n toer van Nieu-Suid-Wallis in 1888/89. Die Nieu-Seelandse “Native”-span (die span wat in Brittanje, Australië en Nieu-Seeland getoer het in 1888 en 1889) het die Ake Ake Kia Kaha gebruik en die 1903-span in Australië het ’n spottende haka, Tupoto koe, Kangaru! gebruik. Die 1905-All Blacks het die tradisie begin om die Ka Mate te gebruik en teen 1914 was dit goed gevestig in Nieu-Seelandse rugby. Die 1924-All Blacks het ’n spesiaal gekomponeerde haka, Kia Whaka-ngawari, gebruik, maar later het die All Blacks weer teruggeval op die Ka Mate. Die haka is tot in 1986 veral buite Nieu-Seeland opgevoer, maar sedert die Rugbywêreldbeker 1987 ook op eie bodem. Dit moes egter geoefen word om 'n ritmiese akkuraatheid en intensiteit wat voorheen ontbreek het, te bereik. Die spelers Wayne Shelford en Hika Reid het hierin ’n sleutelrol gespeel.

In Augustus 2005, voor die Drienasiestoets tussen Nieu-Seeland en Suid-Afrika op Carisbrook in Dunedin, het die All Blacks ’n ander haka, Kapa o Pango, uitgevoer. Kapa o Pango was ’n haka wat spesiaal deur Derek Lardelli ontwikkel is en “...ontwerp is om die multi-kulturele aard van kontemporêre Nieu-Seeland te reflekteer — in besonder die invloed van Polinesiese kulture”. Kapa o Pango is bedoel om gebruik te word by spesiale geleenthede en nie om die Ka Mate te vervang nie. Kapa o Pango eindig met ’n “keel-afsny”-aksie wat ’n bron van omstredenheid was en gelei het tot aantygings dat Kapa o Pango geweld aanmoedig wat die verkeerde boodskap aan All Blacks-ondersteuners sou stuur. Volgens die “Kapo o Pango”-komponis, Derek Lardelli, stel die gebaar die “trek van lewenskragtige energie in die longe en hart in” voor.

In November 2006, by die Millennium-stadion in Cardiff, het die All Blacks die haka in hulle kleedkamers voor die wedstryd uitgevoer, in plaas van net voor die afskop. Die Walliese Rugbyunie wou gehad het dat die Walliese volkslied gesing moes word ná die uitvoering van die haka. Die All Blacks wou nie instem tot die versoek nie en het daarom die haka in hulle kleedkamers uitgevoer.

Ander nasionale spanne uit eilandnasies in die Stille Oseaan-gebied voer soortgelyke oorlogsdanse voor internasionale wedstryde uit; dit sluit in Samoa se weergawe van die haka, Tonga se Sipi Tau en Fidji se cibi. Suid-Afrika se Springbokke het ook al oorweg om ’n Zoeloe-oorlogsdans as deel van die voorwedstrydverrigtinge in te voer.

Die “Ka Mate”-haka begin algemeen met ’n stel van vyf voorbereidingsinstruksies wat deur die leier geskree word, voordat die hele span by hom aansluit:

"Ka Mate"
Leier: Taringa whakarongo! Ore op!
Kia rite! Kia rite! Kia mau! Maak reg...! Staan in een ry...! Staan vas!
Span: Hī! Ja!
Leier: Ringa ringa pakia! Klap die hande teen die dye!
Waewae takahia kia kino nei hoki! Stamp met die voete so hard as wat jy kan!
Span: Kia kino nei hoki! So hard as wat ons kan!
Leier: Ka mate, ka mate Ek sterf! Ek sterf!
Span: Ka ora' Ka ora' Ek lewe! Ek lewe!
Leier: Ka mate, ka mate Ek sterf! Ek sterf!
Span: Ka ora' Ka ora' Ek lewe! Ek lewe!
Almal: Tēnei te tangata pūhuruhuru Hier staan die harige man...
Nāna ne I tiki mai whakawhiti te rā ...wat die son roep en dit op ons laat skyn!
A Upane! Ka Upane! Ry nou! Ry nou!
A Upane Kaupane" Neem die eerste stap!
Whiti te rā,! Laat die sonskyn in!
Hī! Maak klaar!
Nieu-Seeland se plek op Wêreldrugby se ranglys vanaf 10 Oktober 2003 tot op hede

Die All Blacks het teen elke teenstander ’n positiewe wenrekord. Nieu-Seeland het 460 van sy 597 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 77,05%. Daarmee is die All Blacks die suksesvolste nasionale rugbyspan wêreldwyd. Drie nasionale spanne, wat deur Wêreldrugby as ’n vlak-een-span geag word, het nog nooit teen die All Blacks ’n oorwinning aangeteken nie (Italië, Japan en Skotland). Die slegste wenrekord het die All Blacks teen die Suid-Afrikaanse Springbokke (59,79%). Sedert die bekendstelling van Wêreldrugby se ranglys in Oktober 2003 was Nieu-Seeland oorwegend op die eerste plek. Nieu-Seeland se statistieke in toetswedstryde teen alle lande, in alfabetiese volgorde, is soos volg (korrek in Desember 2020):

Teen Gespeel Gewen Verloor Gelykop % Gewen
Argentinië 31 29 1 1 93,55
Australië 170 117 45 8 68,82
Britse en Ierse Leeus 41 30 7 4 73,17
Engeland 42 33 8 1 78,57
Fidji 5 5 0 0 100
Frankryk 61 48 12 1 78,69
Georgië 1 1 0 0 100
Ierland 32 29 2 1 90,63
Italië 14 14 0 0 100
Japan 4 4 0 0 100
Kanada 6 6 0 0 100
Namibië 2 2 0 0 100
Pasifiese Eilanders 1 1 0 0 100
Portugal 1 1 0 0 100
Roemenië 2 2 0 0 100
Samoa 7 7 0 0 100
Skotland 31 29 0 2 93,55
Suid-Afrika 99 59 36 4 59,60
Tonga 6 6 0 0 100
Verenigde State 3 3 0 0 100
Wallis 35 32 3 0 91,43
Wêreld XV 3 2 1 0 66,67
Totaal 597 460 115 22 77,05

Wedstryde teen verskeie saamgestelde spanne tydens oorsese toere van die amateurtydperk en die deur Nieu-Seeland Rugby nieerkende wedstryde teen die Nieu-Suid-Walliese Waratahs (1920–1928) is nie in die lys nie. Wedstryde teen die Britse Barbarians word deur Nieu-Seeland Rugby ook nie as sulks erken nie.

Die All Blacks se 1981-toetswedstryd teen die Springbokke in Auckland moes agter doringdraad plaasvind en is deur betogings begelei

Sedert die eerste ontmoeting in 1921 op Nieu-Seelandse bodem handhaaf die Springbokke en die All Blacks, wat albei as die beste nasionale rugbyspanne wêreldwyd beskou word, ’n intensiewe wedywering. Reeds destyds is albei spanne as die bestes beskou, wat deur die gelykopuitslag van die eerste toetsreeks bevestig is. Die tweede toetsreeks tydens die teenbesoek van 1928 in Suid-Afrika het ook in ’n gelykopuitslag geëindig. In 1937 het die Springbokke daarin geslaag om in Nieu-Seeland ’n toetsreeks teen die All Blacks te wen. In 1949 het die Springbokke die tuisreeks teen die All Blacks met ’n negatiewe rekord vir die Nieu-Seelanders, wat vandag nog bestaan, gewen. In 1956 het die All Blacks egter die tuisreeks teen die Springbokke gewen. In 1960 was die Springbokke weer tydens die tuisreeks teen die All Blacks suksesvol; dié toer word egter vir politieke rusies as vir sportiewe suksesse onthou. Daarna is die wedersydse toetsreekse veral deur die Suid-Afrikaanse apartheidsbeleid en die gepaardgaande twis oor die All Blacks se Māorispelers gekenmerk. Tot in die 1980’s is onderlinge toere onderneem, maar hulle het veral politieke weerstand van anti-apartheidsaktiviste ontlok en is vervolgens deur proteste van ander lande begelei. Die Nieu-Seelandse regering se vashou aan die 1976-toer na Suid-Afrika en die Internasionale Olimpiese Komitee se weiering (rugby was destyds nie ’n Olimpiese sportsoort nie) om Nieu-Seeland ná proteste deur Afrikalande van die Olimpiese Somerspele 1976 te skors het tot die boikot van dié Olimpiese Spele deur 30 oorwegend Afrikalande gelei.

Eers ná die einde van die apartheidsbewind in Suid-Afrika het die onderlinge wedywering genormaliseer. Tot vandag toe het die Springbokke net teen die All Blacks ’n negatiewe wenrekord. Die wedywering sluit intussen ook die rugbywêreldbekertoernooie in, aangesien beide die All Blacks en die Springbokke die enigste nasionale rugbyspanne is wat die Webb Ellis-beker al drie keer omhoog kon hou (gedurende altesaam nege rugbywêreldbekertoernooie). Albei spanne het tot dusver tydens vyf rugbywêreldbekertoernooie ontmoet, van wie die All Blacks drie wedstryde en die Springbokke twee wedstryde gewen het. Die Springbokke se belangrikste oorwinning was die 1995-eindstryd, toe hulle met 15–12 in ekstra tyd gewen het. Sedert 1996 ontmoet albei spanne tydens die jaarlikse Drienasiesreeks, sedert 2012 die Rugbykampioenskap. Tydens die 2017-Rugbykampioenskapreeks moes die Springbokke hul tot dusver ergste nederlaag verduur: 0–57 teen die All Blacks.

As gevolg van die Springbokke se geskiedenis ondersteun sommige Suid-Afrikaners tot vandag toe die All Blacks pleks van die Springbokke, ook oor generasies heen. Dit het sy oorsprong in apartheid, toe anti-apartheidsaktiviste by elke geleentheid die teenstander van die Springbokke as ’n soort weerstand teen die Apartheid en sy simbole ondersteun het. Deur ander Suid-Afrikaners word hierdie gedrag na die einde van apartheid egter as “onpatrioties” en “verraai” bestempel.

Wêreldbekerrekord

Nieu-Seeland het reeds in 1987, 2011 en 2015 die Webb Ellis-beker omhoog gehou

Alhoewel die All Blacks altyd een van die groot gunstelinge is om die vierjaarlikse rugbywêreldbekertoernooi te wen, het hulle die Webb Ellis-beker slegs al drie keer ingepalm: tydens die eerste Rugbywêreldbeker 1987 in Nieu-Seeland en Australië, tydens die Rugbywêreldbeker 2011 tuis en tydens die Rugbywêreldbeker 2015 in Engeland. Daarmee het die All Blacks die eerste nasionale rugbyspan geword wat die titel verdedig het. In 1991 het hulle die halfeindstryd teen die Wallabies verloor en in 1995 die eindstryd teen die Springbokke. Hul tweede ergste uitslag was in 1999 die vierde plek. In 2003 het hulle weereens die halfeindstryd teen Australië verloor. Hul ergste toernooiverloop was tydens die 2007, toe hulle reeds in die kwarteindstryd deur Frankryk uitgeskakel is.

Jaar Uitslag
1987 Kampioen
1991 Derde plek
1995 Tweede plek
1999 Vierde plek
2003 Derde plek
2007 Kwarteindrondte
2011 Kampioen
2015 Kampioen
2019 Derde plek
2023 gekwalifiseer

Drienasies/Rugbykampioenskap

Tydens die Rugbykampioenskap ding onder andere Australië en Nieu-Seeland om die Bledisloebeker mee

Nieu-Seeland se enigste jaarlikse toernooi is die Rugbykampioenskap (voorheen die Drienasies), waar hulle teen drie ander nasies van die Suidelike Halfrond speel: Australië en Suid-Afrika sedert 1996; Argentinië het in 2012 by dié toernooi aangesluit. Nieu-Seeland se rekord van 17 toernooikampioenskappe (1996, 1997, 1999, 2002, 2003, 2005–2008, 2010, 2012–2014, 2016–2018 en 2020) en 82 wedstrydoorwinnings is verreweg meer as die rekords van die ander spanne. As deel van die Rugbykampioenskap ding die All Blacks ook met die Wallabies om die Bledisloebeker (sedert 1931) en met die Springbokke om die Vryheidsbeker (sedert 2004) mee.

Nasie Wedstryde Punte Bonus-
punte
Tabel-
punte
Kampioen-
skappe
gespeel gewen gelykop verloor vir teen verskil
Nieu-Seeland 76 52 0 24 2054 1449 +605 35 243 11
Australië 76 30 3 43 1591 1817 –226 34 160 3
Suid-Afrika 72 28 1 43 1480 1831 –351 24 138 3
Argentinië 4 1 2 1 56 84 –28 0 8 0

Bron: (besoek op 8 Oktober 2018, statistiek dus op datum.)

Nasie Wedstryde Punte Bonus-
punte
Tabel-
punte
Kampioen-
skappe
gespeel gewen gelykop verloor vir teen verskil
Nieu-Seeland 42 36 2 4 1423 751 +672 26 174 6
Suid-Afrika 42 19 4 19 1048 974 +74 19 103 1
Australië 42 19 3 20 952 1088 –136 9 91 1
Argentinië 42 5 1 36 766 1376 –610 11 33 0

Bygewerk op 30 Augustus 2019
Bron: (besoek op 30 Augustus 2019)


Punte word soos volg toegeken: 4 punte vir ’n oorwinning, 2 punte vir ’n gelykopuitslag, 0 punte vir ’n nederlaag (saam met moontlike bonuspunte), 1 bonuspunt vir vier of meer gedrukte drieë, 1 bonuspunt vir ’n nederlaag met minder as sewe punte.

Ander toetswedstryde

Gedurende die amateurtydperk het die All Blacks deels maandelange oorsese toere onderneem, waartydens hulle teen ander nasionale spanne, plaaslike saamgestelde spanne en klubspanne gespeel het. Eweneens het hulle ander nasionale spanne in Nieu-Seeland gehuisves. Die All Blacks het al vier keer ’n Grand Slam behaal, d.w.s. ’n oorwinning oor die vier Tuisnasies Engeland, Ierland, Skotland en Wallis tydens dieselfde toer (die Grand Slam-toere was in 1978, 2005, 2008 en 2010). Teen die jaar 2000 het die oorsese toere volgens die ou tradisie tot ’n einde gekom, aangesien die professionalisering van die rugbyspel te min tyd vir toere oorlaat (’n uitsondering is die Britse en Ierse Leeus se vierjaarlikse toere). Vandag is toetswedstryde teen die spanne van die Noordelike Halfrond gedurende twee tydstippe van die jaar moontlik. Gedurende die Juniemaand se midjaarrugbytoetsreeks vertrek Europese spanne na Nieu-Seeland, terwyl gedurende die Novembermaand se eindjaarrugbytoetsreeks die All Blacks na Europa vertrek.

Een van die mees tradisionele trofee in internasionale rugby is die Bledisloebeker. Australië en Nieu-Seeland ding sedert 1931 om dié beker mee, sedert 1996 tydens die Drienasiesreeks en sedert 2012 as deel van die Rugbykampioenskap. Tydens dié toernooi ding Nieu-Seeland sedert 2004 ook met Suid-Afrika om die Vryheidsbeker mee. Sedert 2000 ding Nieu-Seeland en Frankryk mee om die Dave Gallaher-trofee (genoem na David „Dave“ Gallaher, die kaptein van die Original All Blacks van 1905/06, wie tydens die Eerste Wêreldoorlog in Frankryk gesneuwel het) en hulle moes dié trofee net in 2009 oorhandig. Sedert 2008 ding Nieu-Seeland en Engeland mee om die Hillary-skild (genoem na die in 2008 oorlede Edmund Hillary) wat die All Blacks net in 2012 moes oorhandig.

Huidige span

Die volgende spelers het die Nieu-Seelandse span tydens die 2021-Rugbykampioenskapreeks gevorm:

Agterspelers

Speler Posisie Klub / Provinsie Toetswedstryde
TJ Perenara Skrumskakel NTT Red Hurricanes / Wellington 069
Aaron Smith Skrumskakel Highlanders / Manawatu 100
Brad Weber Skrumskakel Chiefs / Hawke’s Bay 010
Beauden Barrett Losskakel Tokyo Sungoliath / Taranaki 092
Richie Mo’unga Losskakel Crusaders / Canterbury 025
Braydon Ennor Senter Crusaders / Canterbury 001
David Havili Senter Crusaders / Tasman 006
Rieko Ioane Senter Blues / Auckland 038
Anton Lienert-Brown Senter Chiefs / Waikato 051
Quinn Tupaea Senter Chiefs / Waikato 001
George Bridge Vleuel Crusaders / Canterbury 012
Will Jordan Vleuel Crusaders / Tasman 005
Sevu Reece Vleuel Crusaders / Tasman 011
Jordie Barrett Heelagter Hurricanes / Taranaki 026
Damian McKenzie Heelagter Chiefs / Waikato 031

Voorspelers

Speler Posisie Klub / Provinsie Toetswedstryde
Asafo Aumua Haker Hurricanes / Wellington 002
Dane Coles Haker Hurricanes / Wellington 076
Samisoni Taukei’aho Haker Chiefs / Waikato 002
Codie Taylor Haker Crusaders / Canterbury 059
George Bower Stut Crusaders / Otago 003
Nepo Laulala Stut Blues / Counties Manukau 032
Tyrel Lomax Stut Highlanders / Tasman 001
Joe Moody Stut Crusaders / Canterbury 050
Angus Ta’avao Stut Chiefs / Auckland 017
Karl Tu’inukuafe Stut Blues / North Harbour 019
Ofa Tu’ungafasi Stut Blues / Auckland 039
Scott Barrett Slot Crusaders / Taranaki 042
Brodie Retallick Slot Kobelco Steelers / Hawke’s Bay 084
Patrick Tuipoluto Slot Blues / Auckland 039
Tupou Vaa’i Slot Chiefs / Taranaki 004
Sam Whitelock Slot Crusaders / Canterbury 126
Ethan Blackadder Losvoorspeler Crusaders / Tasman 002
Shannon Frizell Losvoorspeler Highlanders / Tasman 014
Akira Ioane Losvoorspeler Blues / Auckland 005
Luke Jacobson Losvoorspeler Chiefs / Waikato 006
Dalton Papalii Losvoorspeler Blues / Counties Manukau 006
Ardie Savea Losvoorspeler Hurricanes / Wellington 051
Hoskins Sotutu Losvoorspeler Blues / Counties Manukau 006

Bekende spelers

Dave Gallaher (1905)
Colin Meads (1956)
Jonah Lomu (2004)

18 voormalige Nieu-Seelandse spelers is vir hul uitstekende prestasies in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem:

Speler Posisie Inskrywing
Fred Allen Losskakel 2014
Don Clarke Heelagter 2014
Grant Fox Losskakel 2014
Sean Fitzpatrick Haker 2014
David Gallaher Losvoorspeler 2010
Michael Jones Losvoorspeler, Agsteman 2014
David Kirk Skrumskakel 2011
Ian Kirkpatrick Losvoorspeler 2014
John Kirwan Vleuel 2014
Brian Lochore Agsteman, Slot 2011
Jonah Lomu Vleuel 2011
Richie McCaw Losvoorspeler 2019
Colin Meads Slot, Agsteman 2014
Graham Mourie Losvoorspeler 2014
George Nepia Heelagter 2014
Joe Warbrick Heelagter 2008
Wilson Whineray Stut 2007
Bryan Williams Vleuel, Senter, Heelagter 2018

Daarbenewens is die wêreldkampioenafrigter Graham Henry en die span New Zealand Natives ingeskryf. 14 spelers is tweeledige wêreldkampioene: Daniel Carter, Ben Franks, Owen Franks, Jerome Kaino, Richie McCaw, Keven Mealamu, Ma’a Nonu, Kieran Read, Colin Slade, Conrad Smith, Victor Vito, Sam Whitelock, Sonny Bill Williams en Tony Woodcock (almal in 2011 en in 2015). Wêreldrugby het vyf spelers as speler van die jaar benoem: Daniel Carter (in 2005, 2012 en 2015), Richie McCaw (in 2006, 2009 en 2010), Kieran Read (in 2013), Brodie Retallick (in 2014) en Beauden Barrett (in 2016 en 2017).

Spelerstatistieke

Kieran Read (2011)
Richie McCaw (2016)
Daniel Carter (2019)

Vervolgens die belangrikste statistieke van die All Blacks se spelers. Die spelers wat met * gekenmerk is, is nog aktief en kan hul statistieke verbeter. Die verskil tussen die aantal wedstryde en die aantal toetswedstryde is ’n gevolg van die All Blacks se groot aantal wedstryde teen plaaslike spanne en keurspanne tydens oorsese toere in die amateurtydperk.

(Korrek teen Desember 2020)

Meeste toetswedstryde
Rang Naam Tydperk Toetswedstryde
01 Richie McCaw 2001–2015 148
02 Keven Mealamu 2002–2015 132
03 Kieran Read 2008–2019 127
04 Sam Whitelock * 2010–2020 122
05 Tony Woodcock 2002–2015 118
06 Daniel Carter 2003–2015 112
07 Owen Franks 2009–2019 108
08 Ma’a Nonu 2003–2015 103
09 Mils Muliaina 2003–2011 100
10 Aaron Smith * 2012–2020 097
Meeste wedstryde
Rang Naam Tydperk Wedstryde
01 Richie McCaw 2001–2015 149
02 Colin Meads 1957–1971 133
Keven Mealamu 2002–2015
04 Sean Fitzpatrick 1986–1997 128
Kieran Read 2008–2019
06 Sam Whitelock 2010–2020 122
07 Tony Woodcock 2002–2015 118
08 Andy Haden 1972–1985 117
09 Ian Kirkpatrick 1967–1977 113
Bryan Williams 1970–1978
Meeste aangetekende punte
Rang Naam Tydperk Punte
01 Daniel Carter 2003–2015 1598
02 Andrew Mehrtens 1995–2004 0967
03 Beauden Barrett * 2012– 0649
04 Grant Fox 1985–1993 0645
05 Aaron Cruden 2010–2017 0322
06 Carlos Spencer 1997–2004 0291
07 Doug Howlett 2000–2007 0245
08 Christian Cullen 1996–2002 0236
09 Jeff Wilson 1993–2001 0234
010 Joe Rokocoko 2003–2010 0230
Meeste gedrukte drieë
Rang Naam Tydperk Drieë
01 Doug Howlett 2000–2007 49
02 Christian Cullen 1996–2002 46
Joe Rokocoko 2003–2010
Julian Savea 2012–2017
05 Jeff Wilson 1993–2001 44
06 Ben Smith 2012–2019 39
07 Jonah Lomu 1995–2002 37
08 Beauden Barrett * 2012–2019 36
Tana Umaga 1997–2005
10 John Kirwan 1985–1994 35
Wayne Smith (2012)
Graham Henry (2012)
Steve Hansen (2020)

Aangesien die definisie en rol van afrigters tot die Suid-Afrikaanse toer in 1949 baie uiteenlopend was, bevat die volgende tabel slegs afrigters wat sedertdien benoem is.

Naam Tydperk Wedstryde Oorwinnings Gelykop Nederlae % Gewen
Alex McDonald 1949 4 0 0 4 0
Tom Morrison 1950, 1955–56 12 8 1 3 66,7
Len Clode 1951 3 3 0 0 100
Arthur Marslin 1953–1954 5 3 0 2 60
Dick Everest 1957 2 2 0 0 100
Jack Sullivan 1958–1960 11 6 1 4 54,5
Neil McPhail 1961–1965 20 16 2 2 80
Ron Bush 1962 2 2 0 0 100
Fred Allen 1966–1968 14 14 0 0 100
Ivan Vodanovich 1969–1971 10 4 1 5 40
Bob Duff 1972–1973 8 6 1 1 75
John Stewart 1974–1976 11 6 1 4 54,5
Jack Gleeson 1977–1978 13 10 0 3 76,9
Eric Watson 1979–1980 9 5 0 4 55,5
Peter Burke 1981–1982 11 9 0 2 81,8
Bryce Rope 1983–1984 12 9 1 2 75
Sir Brian Lochore 1985–1987 18 14 1 3 77,7
Alex Wyllie 1988–1991 29 25 1 3 86,2
Laurie Mains 1992–1995 34 23 1 10 67,6
John Hart 1996–1999 41 31 1 9 75,6
Wayne Smith 2000–2001 17 12 0 5 70,5
John Mitchell 2002–2003 28 23 1 4 82,1
Sir Graham Henry 2004–2011 103 88 0 15 85,4
Steve Hansen 2012–2019 107 93 4 10 86,9
Ian Foster sedert 2020 6 3 1 2 50

Die Italiaanse sporttydskrif Gazzetta dello Sport het die All Blacks in 2005 as “wêreldspan van die jaar” aangewys. Die Internasionale Rugbyraad, sedert 2014 Wêreldrugby, het die All Blacks elf keer as “span van die jaar” benoem (in 2005, 2006, 2008, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015 en 2016). Die All Blacks het ook die Laureus Wêreldsporttoekennings as “span van die jaar” ontvang (in 2016).

  1. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  2. (en) . ESPNscrum. vanaf die oorspronklike op 17 Oktober 2013. Besoek op18 September 2020.
  3. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  4. (en) . ESPNscrum. vanaf die oorspronklike op 8 April 2016. Besoek op18 September 2020.
  5. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  6. (en) . ESPNscrum. vanaf die oorspronklike op 8 April 2016. Besoek op18 September 2020.
  7. (en) . Teivovo. Geargiveer vanaf op 14 November 2007. Besoek op6 Oktober 2007.
  8. (en) . Wêreldrugby. vanaf die oorspronklike op 16 April 2020. Besoek op7 Desember 2020.
  9. (en) . Nieu-Seeland Rugby. Besoek op18 September 2020.
  10. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  11. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  12. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  13. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  14. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  15. (en) Winston McCarthy (1968). Haka! The All Blacks Story. Londen: Pelham Books. p. 11. ISBN 978-0-7207-0206-4.
  16. (en) Davies, Sean (27 September 2006). . BBC. vanaf die oorspronklike op 29 September 2019. Besoek op18 September 2020.
  17. (en) Greg Ryan (1993). Forerunners of the All Blacks. Christchurch: Canterbury University Press. p. 16. ISBN 0-908812-30-2.
  18. (en) Phil Gifford (2004). The Passion: The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby. Christchurch: Wilson Scott Publishing. p. 27. ISBN 0-9582535-1-X.
  19. (en) Winston McCarthy (1968). Haka! The All Blacks Story. London: Pelham Books. p. 12. ISBN 978-0-7207-0206-4.
  20. (en) Phil Gifford (2004). The Passion: The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby. Christchurch: Wilson Scott Publishing. p. 29. ISBN 0-9582535-1-X.
  21. (en) Phil Gifford (2004). The Passion: The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby. Christchurch: Wilson Scott Publishing. pp. 29–30. ISBN 0-9582535-1-X.
  22. (en) Phil Gifford (2004). The Passion: The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby. Christchurch: Wilson Scott Publishing. p. 32. ISBN 0-9582535-1-X.
  23. (en) Phil Gifford (2004). The Passion: The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby. Christchurch: Wilson Scott Publishing. p. 32. ISBN 0-9582535-1-X.
  24. (en) All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  25. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  26. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  27. (en) Winston McCarthy (1968). Haka! The All Blacks Story. London: Pelham Books. p. 56. ISBN 978-0-7207-0206-4.
  28. (en) Winston McCarthy (1968). Haka! The All Blacks Story. Londen: Pelham Books. p. 61. ISBN 978-0-7207-0206-4.
  29. (en) . New Zealand History. Ministerie van Kultuur en Erfenis. 2 Oktober 2014. Besoek op18 September 2020.
  30. (en) Grant Harding, David Williams (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa, the Struggle for Rugby Supremacy. Auckland/New York: Penguin Books. p. 16. ISBN 0-14-029577-1.
  31. (en) Grant Harding, David Williams (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa, the Struggle for Rugby Supremacy. Auckland/New York: Penguin Books. pp. 20–21. ISBN 0-14-029577-1.
  32. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  33. (en) Grant Harding, David Williams (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa, the Struggle for Rugby Supremacy. Auckland/New York: Penguin Books. pp. 234–235. ISBN 0-14-029577-1.
  34. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  35. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 42. ISBN 1-86958-937-8.
  36. (en) Winston McCarthy (1968). Haka! The All Blacks Story. London: Pelham Books. pp. 132–134. ISBN 978-0-7207-0206-4.
  37. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  38. (en) . BBC. 9 Januarie 2009. Besoek op18 September 2020.
  39. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 192. ISBN 1-86958-937-8.
  40. (en) . New Zealand Rugby Museum. Geargiveer vanaf op 5 Junie 2012. Besoek op3 November 2006.
  41. (en) Max Howell (2005). Born to Lead: Wallaby Test Captains. North Harbour: Celebrity Books. p. 128. ISBN 1-877252-18-2.
  42. (en) Malcolm Mulholland (2009). Beneath the Maori Moon: An Illustrated History of Maori Rugby. Wellington: Huia Publishers. pp. 164–165. ISBN 978-1-86969-305-3.
  43. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  44. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  45. (en) Winston McCarthy (1968). Haka! The All Blacks Story. London: Pelham Books. p. 207. ISBN 978-0-7207-0206-4.
  46. (en) Winston McCarthy (1968). Haka! The All Blacks Story. Londen: Pelham Books. pp. 217–218. ISBN 978-0-7207-0206-4.
  47. (en) Grant Harding, David Williams (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa, the Struggle for Rugby Supremacy. Auckland/New York: Penguin Books. pp. 52–53. ISBN 0-14-029577-1.
  48. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  49. (en) . New Zealand Rugby Museum. Geargiveer vanaf op 5 Junie 2012. Besoek op3 November 2006.
  50. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  51. (en) . New Zealand Hall of Fame. Besoek op18 September 2020.
  52. (en) Winston McCarthy (1968). Haka! The All Blacks Story. Londen: Pelham Books. pp. 267–272. ISBN 978-0-7207-0206-4.
  53. (en) . The New Zealand Herald. 27 November 2005. Besoek op18 September 2020.
  54. (en) . History of Newport. Newport RFC. Besoek op18 September 2020.
  55. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 269. ISBN 1-86958-937-8.
  56. (en) . The New Zealand Herald. 25 April 2010. Besoek op18 September 2020.
  57. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  58. (en) Lowe, Robert (7 Oktober 2005). . The New Zealand Herald. Besoek op18 September 2020.
  59. (en) Steve Deane (7 November 2008). . The New Zealand Herald. Besoek op18 September 2020.
  60. (en) Mehaffey, John (24 November 2005). . tiscali.co.uk. Geargiveer vanaf op 12 Oktober 2007. Besoek op12 November 2006.
  61. (en) Irish, Oliver (7 April 2002). . The Guardian. vanaf die oorspronklike op 27 November 2016. Besoek op18 September 2020.
  62. (en) Smythe, John (1 April 2004). . nbr.co.nz/smythe. Geargiveer vanaf op 17 Augustus 2005. Besoek op12 November 2006.
  63. (en) . Culture Vulture. 6 Junie 2001. Besoek op18 September 2020.
  64. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  65. (en) . The New Zealand Herald. 19 Julie 2006. Besoek op18 September 2020.
  66. (en) Volker Kluge (2000). Olympische Sommerspiele – Die Chronik III. Berlyn: Sportverlag. pp. 450–451. ISBN 3-328-00741-5.
  67. (en) . New Zealand History. Minister van Kultuur en Erfenis. 11 April 2014. Besoek op18 September 2020.
  68. (en) Sharpe, Marty (25 Augustus 2001). . wairarapa.co.nz. Geargiveer vanaf op 17 Februarie 2006. Besoek op13 November 2006.
  69. (en) Watters, Steve. . nzhistory.net.nz. Geargiveer vanaf op 24 Oktober 2012. Besoek op13 November 2006.
  70. (en) . New Zealand History. Ministerie van Kultuur en Erfenis. 4 Julie 2006. Besoek op18 September 2020.
  71. (en) Watters, Steve. . nzhistory.net.nz. Besoek op18 September 2020.
  72. (en) Hill, Ruth (8 Julie 2006). . The New Zealand Herald. Besoek op18 September 2020.
  73. (en) . Victoria University of Wellington Law Review. 1999. Besoek op18 September 2020.
  74. (en) Luxford, Bob. . New Zealand Rugby Museum. Geargiveer vanaf op 24 Oktober 2012. Besoek op15 November 2006.
  75. (en) Millen, Julia (7 April 2006). . Dictionary of New Zealand Biography. Geargiveer vanaf op 24 Oktober 2012. Besoek op15 November 2006.
  76. (en) . rfu.com. Geargiveer vanaf op 7 Augustus 2007. Besoek op15 November 2006.
  77. (en) . New Zealand History. Ministerie van Kultuur en Erfenis. 12 Junie 2014. Besoek op18 September 2020.
  78. (en) , [dooie skakel], besoek op 26 Augustus 2007
  79. (en) , , besoek op 26 Augustus 2007
  80. (en) . New Zealand History. Ministerie van Kultuur en Erfenis. 12 Junie 2014. Besoek op18 September 2020.
  81. (en) . rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op18 September 2020.
  82. (en) . New Zealand Rugby Museum. Geargiveer vanaf op 24 Oktober 2012. Besoek op15 November 2006.
  83. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  84. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  85. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 227. ISBN 1-86958-937-8.
  86. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 228. ISBN 1-86958-937-8.
  87. (en) . rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op18 September 2020.
  88. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 290. ISBN 1-86958-937-8.
  89. (en) . worldcupweb.com. 14 November 2003. Geargiveer vanaf op 11 November 2006. Besoek op15 November 2006.
  90. (en) Knight, Lindsay. . New Zealand Rugby Museum. Geargiveer vanaf op 14 Maart 2007. Besoek op15 November 2006.
  91. (en) . rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op18 September 2020.
  92. (en) . The Guardian. vanaf die oorspronklike op 20 Januarie 2018. Besoek op18 September 2020.
  93. (en) . The Independent. 20 November 1996. Besoek op18 September 2020.
  94. (en) . Rugby Heaven. Geargiveer vanaf op 4 Desember 2003. Besoek op6 Augustus 2006. [dooie skakel]
  95. (en) . Rugby Australia. 30 Oktober 2003. Geargiveer vanaf op 27 Augustus 2006. Besoek op15 November 2006.
  96. (en) . BBC. 24 September 2003. Besoek op18 September 2020.
  97. (en) Bob Howitt (2005). SANZAR Saga: Ten Years of Super 12 and Tri-Nations Rugby. New York: HarperCollins Publishers. p. 7. ISBN 1-86950-566-2.
  98. (en) Bob Howitt (2005). SANZAR Saga: Ten Years of Super 12 and Tri-Nations Rugby. New York: HarperCollins Publishers. p. 170. ISBN 1-86950-566-2.
  99. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 206. ISBN 1-86958-937-8.
  100. (en) Bob Howitt (2005). SANZAR Saga: Ten Years of Super 12 and Tri-Nations Rugby. New York: HarperCollins Publishers. p. 185. ISBN 1-86950-566-2.
  101. (en) Bob Howitt (2005). SANZAR Saga: Ten Years of Super 12 and Tri-Nations Rugby. New York: HarperCollins Publishers. p. 199. ISBN 1-86950-566-2.
  102. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 233. ISBN 1-86958-937-8.
  103. (en) . rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op18 September 2020.
  104. (en) . BBC. 2 November 2003. vanaf die oorspronklike op 4 September 2019. Besoek op18 September 2020.
  105. (en) . rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op18 September 2020.
  106. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  107. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  108. Bonuspunte kon op twee manier verdien word: deur vier of meer drieë in ’n wedstryd te druk en deur met sewe punte of minder te verloor.
  109. (en) Bob Howitt (2005). SANZAR Saga: Ten Years of Super 12 and Tri-Nations Rugby. New York: HarperCollins Publishers. p. 289. ISBN 1-86950-566-2.
  110. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  111. (en) . Wêreldrugby. Besoek op18 September 2020.
  112. (en) . The New Zealand Herald. 13 Junie 2006. Besoek op18 September 2020.
  113. (en) . Laureus World Sports Awards. Geargiveer vanaf op 28 September 2007. Besoek op16 April 2007.
  114. (en) Phillips, Mitch (26 November 2006). . The Guardian. Besoek op28 November 2006. [dooie skakel]
  115. (en) . rugby heaven. Geargiveer vanaf op 7 Augustus 2007. Besoek op22 Julie 2007.
  116. (en) . Australian Broadcasting Corporation. 16 Junie 2007. Geargiveer vanaf op 17 September 2007. Besoek op26 Junie 2007.
  117. (en) . rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op18 September 2020.
  118. (en) . The New Zealand Herald. 7 Desember 2007. Besoek op18 September 2020.
  119. (en) . ESPNscrum. Besoek op18 September 2020.
  120. (en) . The New York Times. 13 Julie 2008. vanaf die oorspronklike op 26 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  121. (en) . Rugby Dump. 12 Julie 2008. Besoek op18 September 2020.
  122. (en) Aylwin, Michael (16 Augustus 2008). . The Guardian. vanaf die oorspronklike op 26 Julie 2019. Besoek op18 September 2020.
  123. (en) . ESPNscrum. vanaf die oorspronklike op 8 Oktober 2014. Besoek op18 September 2020.
  124. (en) . greenandgoldrugby.com. 15 Julie 2009. vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019.
  125. (en) Baines, Huw (21 Augustus 2010). . ESPNscrum. Besoek op18 September 2020.
  126. (en) Irvine, Dean (30 Oktober 2010). . CNN. vanaf die oorspronklike op 23 Augustus 2019. Besoek op18 September 2020.
  127. (en) . ESPNscrum. Besoek op18 September 2020.
  128. (en) Averis, Mike (27 Augustus 2011). . The Guardian. vanaf die oorspronklike op 31 Oktober 2019. Besoek op18 September 2020.
  129. (en) Averis, Mike (27 Augustus 2011). . The Guardian. vanaf die oorspronklike op 7 November 2019. Besoek op18 September 2020.
  130. (en) . rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op18 September 2020.
  131. (en) Butler, Eddie (23 Oktober 2011). . The Guardian. London. vanaf die oorspronklike op 28 September 2018. Besoek op18 September 2020.
  132. (en) Mairs, Gavin (17 Desember 2011). . The Telegraph. vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  133. (en) . BBC. 1 Desember 2012. Besoek op18 September 2020.
  134. (en) . BBC. 5 Oktober 2013. vanaf die oorspronklike op 27 Oktober 2015. Besoek op18 September 2020.
  135. (en) . BBC. 24 November 2013. Besoek op18 September 2020.
  136. (en) . rugbyworldcup.com. 2019. Besoek op18 September 2020.
  137. (en) . The Guardian. 31 Oktober 2015. vanaf die oorspronklike op 15 Desember 2019. Besoek op18 September 2020.
  138. (en) . All Blacks. vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019.
  139. (en) . BBC. 5 November 2016. vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  140. (en) . Stuff. 20 November 2016. vanaf die oorspronklike op 29 April 2020. Besoek op18 September 2020.
  141. (en) . Evening Standard. 6 Junie 2017. vanaf die oorspronklike op 7 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  142. (en) . The Guardian. 2 November 2016. vanaf die oorspronklike op 7 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  143. (en) . The Independent. 1 Julie 2017. Geargiveer vanaf op 7 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  144. (en) . 8 Julie 2017. vanaf die oorspronklike op 7 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  145. (en) . All Blacks. vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019.
  146. (en) . All Blacks. Geargiveer vanaf op 7 Februarie 2017. Besoek op8 November 2019.
  147. (en) . BBC. 15 September 2018. vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  148. (en) . Newshub. 7 Oktober 2018. vanaf die oorspronklike op 30 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  149. (en) . NewsComAu. 27 Oktober 2018. vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  150. (en) Twickenham, Paul Rees at (10 November 2018). . The Guardian. vanaf die oorspronklike op 27 Oktober 2019. Besoek op18 September 2020.
  151. (en) Stadium, Robert Kitson at the Aviva (17 November 2018). . The Guardian. vanaf die oorspronklike op 23 Desember 2019. Besoek op18 September 2020.
  152. (en) . All Blacks. Geargiveer vanaf op 6 Februarie 2018. Besoek op8 November 2019.
  153. (en) Lynn McConnell (21 September 2019). . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  154. (en) . The New Zealand Herald. 10 Oktober 2019. Besoek op18 September 2020.
  155. (en) Richard Knowler (26 Oktober 2019). . stuff.co.nz. Besoek op18 September 2020.
  156. (en) . BBC. 1 November 2019. Besoek op18 September 2020.
  157. (en) . Stuff. 4 November 2019. vanaf die oorspronklike op 8 November 2019. Besoek op18 September 2020.
  158. (en) . Stuff. 11 Desember 2019. vanaf die oorspronklike op 30 Desember 2019. Besoek op18 September 2020.
  159. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. pp. 16–17. ISBN 1-86958-937-8.
  160. (en) . New Zealand Rugby Museum. Besoek op18 September 2020.
  161. (en) Phil Gifford (2004). The Passion: The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby. Christchurch: Wilson Scott Publishing. p. 28. ISBN 0-9582535-1-X.
  162. (en) Malcolom Woods (September 2011). . New Zealand Rugby Museum. vanaf die oorspronklike op 30 September 2019. Besoek op18 September 2020.
  163. (en) . Massey Universiteit. vanaf die oorspronklike op 5 Februarie 2019. Besoek op18 September 2020.
  164. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 17. ISBN 1-86958-937-8.
  165. (en) . Te Ara – the Encyclopedia of New Zealand. Besoek op18 September 2020.
  166. (en) "ABs Remember". The Press (Christchurch). 11 November 2006. p. F1.
  167. (en) . www.newzealand.com. Besoek op18 September 2020.
  168. (en) . IOL. Kaapstad: Independent News & Media. 24 Oktober 2006. Geargiveer vanaf op 24 Oktober 2012. Besoek op11 Julie 2010. [dooie skakel]
  169. (en) . All Blacks. 30 Julie 2011. Geargiveer vanaf op 29 April 2014. [dooie skakel]
  170. (en) Brown, Russell (22 September 2003). . Unlimited Magazine. Fairfax New Zealand. Geargiveer vanaf op 11 Oktober 2007. Besoek op2 Mei 2007. [dooie skakel]
  171. (en) Park, Alice (12 April 2007). . Time Magazine. Fort Worth. vanaf die oorspronklike op 28 Januarie 2017. Besoek op18 September 2020.
  172. (en) . Otago Daily Times. 4 November 2012. vanaf die oorspronklike op 22 Junie 2019. Besoek op18 September 2020.
  173. (en) . nz.canterbury.com. vanaf die oorspronklike op 25 Junie 2018. Besoek op18 September 2020.
  174. (en) . Radio New Zealand. 31 Mei 2017. vanaf die oorspronklike op 13 Desember 2019. Besoek op18 September 2020.
  175. (en) . All Blacks. vanaf die oorspronklike op 5 Oktober 2018. Besoek op18 September 2020.
  176. (en) . All Blacks. vanaf die oorspronklike op 6 November 2017. Besoek op18 September 2020.
  177. (en) . The New Zealand Herald. 27 November 2006. Besoek op18 September 2020.
  178. (en) . TVNZ. 10 Augustus 2006. Geargiveer vanaf op 14 September 2020. Besoek op27 Desember 2006.
  179. (en) . TVNZ. 17 Maart 2008. Geargiveer vanaf op 24 Oktober 2012. Besoek op29 Augustus 2008.
  180. (en) Loughrey, David (29 Augustus 2008). . Otago Daily Times. vanaf die oorspronklike op 14 September 2019. Besoek op18 September 2020.
  181. (en) . BBC. 8 Maart 2002. vanaf die oorspronklike op 19 Junie 2015. Besoek op18 September 2020.
  182. (en) . BBC. 18 April 2002. vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019. Besoek op18 September 2020.
  183. (en) Malcolm Mulholland (2009). Beneath the Maori Moon: An Illustrated History of Maori Rugby. Wellington: Huia Publishers. p. 17. ISBN 978-1-86969-305-3.
  184. (en) Malcolm Mulholland (2009). Beneath the Maori Moon: An Illustrated History of Maori Rugby. Wellington: Huia Publishers. p. 24. ISBN 978-1-86969-305-3.
  185. (en) . Te Ara – the Encyclopedia of New Zealand. Besoek op18 September 2020.
  186. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  187. (en) Stokes, Jon (29 Augustus 2005). . The New Zealand Herald. Besoek op18 September 2020.
  188. (en) Hinton, Marc (27 Augustus 2005). . xtramsn.co.nz. Geargiveer vanaf op 29 Junie 2006. Besoek op16 November 2006.
  189. (en) Cleary, Mick (5 September 2005). . The Telegraph. Besoek op18 September 2020.
  190. (en) . theage.com.au. 28 Julie 2006. Geargiveer vanaf op 8 Julie 2007. Besoek op17 Januarie 2007.
  191. (en) . planet-rugby.com. 8 Julie 2006. Besoek op30 Oktober 2006. [dooie skakel]
  192. (en) . icwales.co.uk. 27 November 2006. Besoek op18 Desember 2006. [dooie skakel]
  193. (en) . BBC. 17 Julie 2007. vanaf die oorspronklike op 28 November 2017. Besoek op18 September 2020.
  194. (en) . 30 November 2015. vanaf die oorspronklike op 22 Oktober 2019. Besoek op18 September 2020.
  195. (en) Haka! The Dance of a Noble People. Raupo Publishing (NZ) Ltd. 17 Junie 1993.
  196. (en) . ESPNscrum. vanaf die oorspronklike op 23 Februarie 2014. Besoek op18 September 2020.
  197. (en) . All Blacks. vanaf die oorspronklike op 22 Junie 2019. Besoek op7 Desember 2020.
  198. (en) . Canadian Broadcasting Corporation. 7 Augustus 2009. Besoek op18 September 2020.
  199. (en) . Investec. Besoek op18 September 2020.
  200. (en) . All Blacks. 23 Julie 2019. Besoek op18 September 2020.
  201. (en) . Super Rugby. 17 Augustus 2017. Besoek op18 September 2020.
  202. (en) . The Conversation. Besoek op18 September 2020.
  203. (en) . ESPNscrum. 29 Oktober 2020. Besoek op18 September 2020.
  204. (en) . All Blacks. 19 Julie 2021. Besoek op13 Augustus 2021.
  205. (en) . Wêreldrugby. Besoek op18 September 2020.
  206. (en) . Wêreldrugby. Besoek op18 September 2020.
  207. (en) . Wêreldrugby. Besoek op18 September 2020.
  208. (en) . All Blacks. Besoek op18 September 2020.
  209. (en) . ESPNscrum. Besoek op18 September 2020.
  210. (en) . All Blacks. Besoek op7 Desember 2020.
  211. (en) . ESPNscrum. Besoek op18 September 2020.
  212. (en) . ESPNscrum. Besoek op18 September 2020.
  213. (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. p. 290. ISBN 1-86958-937-8.
  214. (en) . Laureus. 18 April 2016. Besoek op18 September 2020.
  • (en) Winston McCarthy (1968). Haka! The All Blacks Story. London: Pelham Books. ISBN 978-0-7207-0206-4.
  • (en) Terry McLean (1987). New Zealand Rugby Legends. Auckland: MOA Publications. ISBN 0-908570-15-5.
  • (en) Greg Ryan (1993). Forerunners of the All Blacks. Christchurch: Canterbury University Press. ISBN 0-908812-30-2.
  • (en) Grant Harding, David Williams (2000). The Toughest of Them All: New Zealand and South Africa, the Struggle for Rugby Supremacy. Auckland/New York: Penguin Books. ISBN 0-14-029577-1.
  • (en) Ron Palenski (2003). Century in Black: 100 Years of All Black Test Rugby. Auckland: Hodder Moa Beckett Publishers. ISBN 1-86958-937-8.
  • (en) Phil Gifford (2004). The Passion: The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby. Christchurch: Wilson Scott Publishing. ISBN 0-9582535-1-X.
  • (en) Bob Howitt (2005). SANZAR Saga: Ten Years of Super 12 and Tri-Nations Rugby. New York: HarperCollins Publishers. ISBN 1-86950-566-2.
  • (en) Max Howell (2005). Born to Lead: Wallaby Test Captains. North Harbour: Celebrity Books. ISBN 1-877252-18-2.
  • (fr) Ian Borthwick (2006). France/All Blacks: 100 ans de rencontres. Papeete: Au vent des îles. ISBN 2-915654-07-7.
  • (en) Malcolm Mulholland (2009). Beneath the Maori Moon: An Illustrated History of Maori Rugby. Wellington: Huia Publishers. ISBN 978-1-86969-305-3.
  • (en) Sean Fagan (2013). The First Lions of Rugby. Richmond: Slattery Media Group. ISBN 978-0-9875002-7-4.
  • (en)
  • (en)
  • (en)

Publikasie datum: September 03, 2021

blacks, nasionale, rugbyspan, nieu, seeland, verteenwoordig, dié, land, tydens, internasionale, wedstryde, toetswedstryde, rugby, nieu, seeland, nasionale, sport, gedugte, krag, internasionale, rugby, wenrekord, teen, alle, ander, lande, nieu, seeland, lande, . Die All Blacks is die nasionale rugbyspan van Nieu Seeland en verteenwoordig die land tydens internasionale wedstryde toetswedstryde Rugby is Nieu Seeland se nasionale sport en die All Blacks is n gedugte krag in internasionale rugby met n wenrekord teen alle ander lande Nieu Seeland is een van die min lande waar rugby die hoofsport is Slegs die Cookeilande Fidji Samoa Tonga en Wallis kan soortgelyke bewerings maak 7 Nieu SeelandUnie Nieu Seeland Rugby NZR Bynaam e All BlacksEmbleem VaringblaarAfrigter s Ian FosterKaptein s Sam CaneSpankleure Alt kleureStatistiekMeeste toetse Richie McCaw 148 1 2 Meeste toetspunte Dan Carter 1598 3 4 Meeste driee Doug Howlett 49 5 6 Eerste internasionale wedstrydAustralie 3 22 Nieu Seeland Sydney Australie 15 Augustus 1903 Grootste oorwinningNieu Seeland 145 17 Japan Bloemfontein Suid Afrika 4 Junie 1995 Grootste nederlaagAustralie 47 26 Nieu Seeland Perth Australie 10 Augustus 2019 Australie 28 7 Nieu Seeland Sydney Australie 28 Augustus 1999 WereldbekerVerskynings 9 9 Eerste in 1987 Beste uitslag Kampioen in 1987 2011 en 2015Amptelike webwerfwww allblacks comUnie webwerfwww nzrugby co nz Sy belangrikste internasionale verskyning het die All Blacks tydens die vierjaarlikse rugbywereldbekertoernooi In 1987 was Nieu Seeland saam met Australie die gasheer vir die eerste Rugbywereldbeker wat die All Blacks gewen het Tydens die Rugbywereldbeker 1995 in Suid Afrika het die All Blacks die eindstryd behaal maar is deur die gasheer in ekstra tyd met 15 12 verslaan Die volgende verskyning in die eindstryd het die All Blacks tydens die Rugbywereldbeker 2011 tuis gemaak toe hulle Frankryk naelskraap met 8 7 verslaan het Tydens die Rugbywereldbeker 2015 het Nieu Seeland as eerste span daarin geslaag om die Webb Ellis beker te verdedig toe hulle die Wallabies geklop het Daarmee het die All Blacks die eerste nasionale rugbyspan geword om die trofee drie keer omhoog te hou n prestasie wat later deur die Springbokke geewenaar sou word Die All Blacks speel jaarliks teen die Australiese Wallabies die Suid Afrikaanse Springbokke en die Argentynse Pumas in die Rugbykampioenskap voorheen die Drienasiesreeks waartydens hulle ook om die Bledisloebeker teen Australie en die Vryheidsbeker teen Suid Afrika meeding Die All Blacks het die Drienasiesreeks en die Rugbykampioenskap reeds 17 keer in die toernooi se 25 jaar bestaan gewen en is die huidige Bledisloebeker asook Vryheidsbekerhouer Die span het vir die eerste keer in 1882 n internasionale wedstryd gespeel teen die Nieu Suid Walliese Waratahs en het hulle eerste toetswedstryd in 1903 gespeel n oorwinning teen Australie Dit is gevolg deur n toer na die Noordelike Halfrond in 1905 waartydens die span slegs teen Wallis in Cardiff verloor het Tydens hulle 1905 toer het die All Blacks slegs swart gedra behalwe vir die silwervaring die All Black naam dateer uit die tydperk Die All Blacks het hulle eerste reeksoorwinning teen hul aartsvyande Suid Afrika die Springbokke in Nieu Seeland in 1956 behaal n Dekade later het hulle hul langste segetog behaal deur sewentien toetse tussen 1965 en 1970 te wen Die Britse en Ierse Leeus het hulle enigste reeksoorwinning oor die All Blacks in 1971 behaal maar sewe jaar later sou die All Blacks hulle eerste Grand Slam behaal oorwinnings oor Engeland Ierland Skotland en Wallis tydens dieselfde toer Die All Blacks sou nog drie ander keer n Grand Slam behaal in 2005 2008 en 2010 Die 1981 Springboktoer na Nieu Seeland het grootskaalse burgerlike onrus veroorsaak as gevolg van proteste teen die Suid Afrikaanse apartheidsbeleid Nieu Seeland het in 1996 in post apartheid Suid Afrika vir die eerste keer daarin geslaag om n reeksoorwinning oor die Springbokke in Suid Afrika te behaal Die vroee Nieu Seelandse nasionale rugbydrag het bestaan uit n swart trui met n silwervaring en wit broeke Om die teenstander te intimideer en hulleself te motiveer voer die All Blacks tradisioneel n haka n Maori oorlogsdans voor elke wedstryd uit Tradisioneel word Te Rauparaha se Ka Mate haka uitgevoer maar sedert 2005 word Kapa o Pango n aangepaste weergawe van die All Blacks se 1924 haka Kia Whaka ngawari soms ook gebruik Hulle is tans Desember 2020 derde op op Wereldrugby se wereldranglys en is in 2005 2006 2008 2010 2011 2012 2013 2014 2015 en 2016 deur Wereldrugby as span van die jaar aangewys 8 18 voormalige All Blacks is in Wereldrugby se Heldesaal opgeneem Inhoud 1 Beheerliggaam 2 Geskiedenis 2 1 Invoer van rugby na Nieu Seeland 2 2 Internasionale kompetisie begin 2 3 Ontstaan van n legende 2 4 Omstrede toere 2 5 Vroee wereldbekers 2 6 Begin van die professionele tydperk 2 7 Onder Graham Henry 2 8 Onder Steve Hansen 3 Die bynaam All Blacks 4 All Black trui 5 Tuisstadions 5 1 Rugbywereldbekerstadions 6 Haka 7 Toetswedstryde 8 Wedywering met die Springbokke 9 Rekorde 9 1 Wereldbekerrekord 9 2 Drienasies Rugbykampioenskap 9 3 Ander toetswedstryde 10 Spelers 10 1 Huidige span 10 2 Bekende spelers 10 3 Spelerstatistieke 11 Afrigters 12 Toekennings 13 Sien ook 14 Verwysings 15 Verdere leesstof 16 Eksterne skakelsBeheerliggaam WysigDie hoofartikel vir hierdie afdeling is Nieu Seeland Rugby n Kaart van die Nieu Seelandse plaaslike beheerliggame en sy spanne Die beheerliggaam vir rugby in Nieu Seeland is Nieu Seeland Rugby NZR tot in 2013 Nieu Seelandse Rugbyvoetbalunie NZRFU van Engels New Zealand Rugby Football Union genoem Die NZRFU is op 16 April 1892 gestig 9 Naas die amptelike nasionale span roep NZR ook ander keurspanne byeen Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin aansluitend hul opleiding Die talentvolste spelers op skoolvlak word vir die skoolspan NZ Schools gekeur 10 Die volgende vlak op pad na die nasionale span All Blacks is die o 20 nasionale span wat aan die Wereldrugby o 20 kampioenskap deelneem 11 Naas hierdie span vir n bepaalde ouderdomsgroep hou NZR ook toesig oor spanne wat volgens spesiale kriteria saamgestel word Die Junior All Blacks is ten spyte van hul naam geen nasionale span vir jongmense nie maar die tweede span vir opkomende toekomstige All Blacks Tydens toere van ander spanne deur Nieu Seeland speel die besoekers gewoonlik ook teen die Nieu Seeland Maori n Speler moet oor n Maori afkoms beskik om vir hierdie span in aanmerking te kan kom 12 Die span Heartland XV bestaan uit amateurspelers 13 Die All Blacks Sevens is die Nieu Seelandse sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wereldrugby se Sewesreeks Sewesrugbywereldbeker Olimpiese Somerspele en Statebondspele deel 14 Op n nasionale vlak is klubs net in n plaaslike opsig belangrik Die 26 plaaslike beheerliggame 17 op die Noordeiland en nege op die Suideiland wat elkeen met n keurspan aan die professionele liga die Mitre 10 beker of die semi professionele Heartland kampioenskap deelneem is belangriker Bo die nasionale kampioenskap word jaarliks saam met spanne uit Australie Suid Afrika en Argentinie die internasionale Superrugbytoernooi uitgespeel Aangesien die seisoene min oorvleuel word talle spelers in al drie ligas ingespan Volgens NZR se beginsels moet n speler vir n plaaslike span in die ITM beker of Superrugby speel om in aanmerking vir die All Blacks te kan kom Indien n speler in die buiteland speel mag hy nie vir die All Blacks uitdraf nie As gevolg van hierdie regulasie wat ander vername rugbynasies nie het nie bly die beste spelers vir enkele jare in Nieu Seeland en hulle kondig dan hul uittrede uit die nasionale span aan om aansluitend in die finansieel sterkste rugbyligas ter wereld die Engelse Premierskap of die Franse Top 14 te gaan speel Geskiedenis WysigInvoer van rugby na Nieu Seeland Wysig Die Nieu Seelandse span wat in 1884 na Nieu Suid Wallis getoer het Rugbyvoetbal is deur Charles Monro in 1870 in Nieu Seeland ingevoer 15 Die seun van die destydse speaker van die Nieu Seelandse huis van verteenwoordigers het die sport ontdek terwyl hy sy studies by Christ s College Finchley Engeland voltooi het 16 Die eerste bekende wedstryd in Nieu Seeland het op 14 Mei 1870 in Nelson tussen die Nelsonklub en Nelson Kollege plaasgevind 17 Die eerste unie die Canterbury Rugbyvoetbalunie is in 1879 gestig 18 In 1882 is Nieu Seeland se eerste internasionale wedstryde gespeel toe die Australiese Southern Rugby Union later die New South Wales Rugby Union die land besoek het Die besoekers het twee keer teen Aucklandse provinsiale klubs gespeel twee keer teen Wellington en eenkeer teen Canterbury Otago en West Coast Noord Eiland van wie hulle vier wedstryde gewen en drie verloor het hulle het nie teen n nasionale span gespeel nie 19 Twee jaar later het die eerste Nieu Seelandse span wat oorsee getoer het Nieu Suid Wallis besoek Nieu Seeland het agt wedstryde gespeel en alle agt gewen 20 Die eerste besoek deur n Britse span het in 1888 plaasgevind toe n privaat georganiseerde Britse Eilande span Australie en Nieu Seeland besoek het geen toetswedstryde is egter gespeel nie Die spelers was meestal afkomstig uit Engeland en die Scottish Borders alhoewel daar verteenwoordigers uit al die vier Tuisunies was 21 Internasionale kompetisie begin Wysig Die 1905 All Blacks bekend as die Originals Die Nieu Seelandse katjie oorwen die Engelse leeu spotprent in Punch n Lynstaan tydens die 1905 wedstryd teen Wallis die enigste wat die All Blacks tydens die toer verloor het In 1888 en 1889 het die New Zealand Natives n deur privaatpersone geborgde nieamptelike en amper slegs uit Maori bestaande span die eerste keurspan uit n Britse kolonie geword om in die Verenigde Koninkryk wedstryde te speel In 1892 is die Nieu Seelandse Rugbyvoetbalunie NZRFU gestig wat sewe unies maar nie Canterbury Otago en Southland nie verteenwoordig het 22 Canterbury Otago en Southland het beswaar aangeteken teen die vereiste dat NZRFU uitvoerende komiteelede in Wellington moes bly Hulle het uiteindelik almal by die NZRFU aangesluit al is die woonplekreel eers in 1986 verander 23 Die eerste deur die NZRFU goedgekeurde Nieu Seelandse span het Nieu Suid Wallis in 1894 besoek en op 15 September dieselfde jaar het Nieu Seeland vir die eerste keer tuis in n internasionale wedstryd gespeel Hulle het die wedstryd teen Nieu Suid Wallis met 6 8 verloor 24 Die span se eerste regte internasionale wedstryd was op 15 Augustus 1903 voor n skare van 30 000 op die Sydney krieketveld wat hulle met 22 3 teen die Australiers gewen het 25 In 1905 het die eerste amptelike verteenwoordigende Nieu Seelandse span na Groot Brittanje Ierland Frankryk en Kalifornie getoer Tydens hierdie toer het die bynaam All Blacks Afrikaans die geheel en al in swart geklee ontstaan en na die span is later as Original All Blacks Oorspronklike All Blacks verwys Hulle het 35 wedstryde gespeel waaronder vyf toetswedstryde Die Originals se enigste nederlaag tydens die toer was n 0 3 teen Wallis in Cardiff in al die ander wedstryde het hulle net oorwinnings aangeteken 26 Die wedstryd is as gevolg van die omstredenheid aangaande n betwiste drie deur die All Black speler Bob Deans in die volksgeskiedenis van beide lande opgeneem Indien die drie nie toegelaat sou wees nie sou die wedstryd in n 3 3 gelykopuitslag geeindig het Met hierdie toer het die Nieu Seelanders hul posisie as een van die vorste nasionale rugbyspanne bewys n Span wat die Britse Eilande verteenwoordig het wat as die Anglo Welsh bekend gestaan het aangesien dit net uit Engelse en Walliese spelers bestaan het het Nieu Seeland in 1908 besoek en is met 2 0 deur die All Blacks verslaan nadat die derde wedstryd in n gelykop geeindig het 27 Behalwe vir n tweemaandse toer in 1913 na die westelike Verenigde State en Brits Columbie het die All Blacks tot na die einde van die Eerste Wereldoorlog slegs teen Australie en verskeie provinsiale spanne te staan gekom Tussen 1915 en 1919 het geen toetswedstryde plaasgevind nie 28 Ontstaan van n legende Wysig The Invincibles All Blacks wat in 1924 25 na die Britse Eilande en Frankryk getoer het Die All Blacks op die hoogtepunt van hul haka voor n toets teen Australie in 1932 Aankondiging van n protesvergadering deur die Nieu Seelandse Burgerlike All Blacks Toervereniging 1960 Na die einde van die oorlog het n keurspan van die Nieu Seelandse Weermag in Engeland aan die King s beker deelgeneem Hulle het die trofee ingepalm en tydens die volgende jare die kerngroep van die All Blacks gevorm 29 In 1921 het die wedywering tussen die Suid Afrikaanse Springbokke en die Nieu Seelandse All Blacks wat tot op hede voortduur n aanvang geneem Albei spanne is reeds as die beste spanne wereldwyd beskou maar het nog nie een toetswedstryd teen mekaar gespeel nie 30 Die strawwe toer het helaas gelykop geeindig nadat die drie wedstryde in n oorwinning n gelykop en n nederlaag geeindig het 31 32 Die All Blacks het daarna in 1928 na Suid Afrika gereis vir n reeks wat weereens gelykop geeindig het 33 Na n onderbreking van amper twintig jaar het die NZRFU in 1924 weer n toer na Europa gereel wat naas 28 wedstryde teen klubs en provinsiale spanne ook vier toetswedstryde ingesluit het Die 1924 All Black besoekers aan die Verenigde Koninkryk is die bynaam The Invincibles die onoorwinlike gegee aangesien hulle al hulle wedstryde gewen het 34 Die span is egter van n kans op n volle Grand Slam oorwinnings oor al die vier Britse spanne tydens dieselfde toer ontneem nadat Skotland geweier het om te speel aangesien die toer deur die Engelse Rugbyvoetbalunie gereel is 35 Die eerste werklik verteenwoordigende Britse Eilande span saamgestel uit spelers van al die vier Tuisunies vandag bekend as die Britse en Ierse Leeus het Nieu Seeland in 1930 besoek Alhoewel die Leeus die eerste toetswedstryd gewen het het die tuisspan herstel en die toetsreeks met 3 1 gewen 36 Nieu Seeland het die Verenigde Koninkryk vir n reeks van 30 wedstryde in 1935 36 weer besoek van wie hulle slegs drie wedstryde insluitend twee toetswedstryde verloor het 37 In een van die nederlae het Prins Alexander Obolensky twee skitterende driee gedruk om Engeland met 13 0 te laat wen waarmee hulle hul eerste oorwinning oor die All Blacks aangeteken het 38 In 1937 het Suid Afrika n reeksoorwinning teen die All Blacks in Nieu Seeland behaal Die All Blacks het die eerste toetswedstryd gewen maar die Springbokke het in die twee oorblywende toetswedstryde geseevier Vervolgens is die 1937 Springbokke as die beste span beskryf wat Nieu Seeland ooit verlaat het 39 40 Die All Blacks sou eers in 1949 na die einde van die Tweede Wereldoorlog weer teen Suid Afrika speel toe hulle die land met Fred Allen as kaptein besoek het n Berugte All Blacks rekord is tydens die besoek opgestel die All Blacks se nederlaag in twee toetswedstryde op een dag Gelyktydig het die Wallabies n toer na Nieu Seeland onderneem omdat die Maorispelers as gevolg van die Apartheidpolitik nie vir die wedstryde teen die Springbokke gekies is nie en saam met reserwespelers n tweede span gevorm het Vervolgens het die Springbokke net teen Pakeha Nieu Seelanders met n Europese afkoms gespeel 41 Die beperking vir nieblanke spelers was tot in 1970 in werking toe vier spelers met n Maori en n Samoaanse herkoms as eerblankes na Suid Afrika kon gaan 42 Op die middag van 3 September Nieu Seelandse tyd is die All Blacks onder kaptein J B Johnny Smith in Wellington deur Australie met 11 6 verslaan 43 Dieselfde middag in Suid Afrika Suid Afrikaanse tyd het die All Blacks onder kaptein Ron Elvidge Allen was beseer met 3 9 teen die Springbokke in Durban verloor 44 Die All Blacks in Nieu Seeland het ook hulle tweede toets met 16 9 verloor wat dit vir Australie moontlik gemaak het om die Bledisloebeker vir die eerste keer te wen Alhoewel elke wedstryd n taai stryd was het die All Blacks die reeks met 0 4 verloor het tot op hede n negatiewe rekord vir die All Blacks 45 Sedertdien staan die jaar 1949 vir die All Blacks as verskriklike jaar bekend aangesien hulle hul ses toetswedstryde die jaar verloor het Die NZRFU het vervolgens daarop besluit om hul kragte saam te snoer en voortaan geen tweede span gelyktydig te laat speel nie 46 Die twee reeksnederlae teen Suid Afrika het beteken dat die Springbokke se 1956 besoek aan Nieu Seeland met groot afwagting ingewag is Die All Blacks se kaptein was Bob Duff en die afrigter Bob Stuart Die 3 1 reeksoorwinning was die eerste teen die Springbokke en ook die Springbokke se eerste reeksnederlaag teen enige teenstander 47 48 49 Tydens die reeks het die All Blacks Don Clarke en Kevin Skinner vir die laaste twee toetswedstryde benoem om die oorwinning te help verseker 49 Skinner is ingesluit om die Springbokstutte uit te sorteer terwyl Don Clark weens sy doelskopvermoee vervolgens bekend sou staan as The Boot 50 51 Die All Blacks se 3 1 reeksoorwinning teen die Leeus in 1959 het n dominante tydperk van All Black rugby ingelui 52 Dit is opgevolg deur n 1963 64 toer na die Verenigde Koninkryk gelei deur Wilson Whineray wat baie naby aan n Grand Slam gekom het maar daarvan ontneem is deur n puntelose gelykopuitslag teen Skotland 53 Die enigste nederlaag op die toer was teen Newport RFC wat die All Blacks op 30 Oktober 1963 met 3 0 by Rodney Parade Newport geklop het 54 Later sou die 1967 span drie toetswedstryde wen maar hulle kon nie teen Ierland speel nie as gevolg van n bek en klouseer bedreiging waarvolgens die All Blacks die Grand Slam nie meer kon aanteken nie 53 Die toer het deel gevorm van die All Blacks se langste segetog tussen 1965 en 1970 waartydens hulle 17 toetsoorwinnings behaal het 55 die rekord is in 1998 deur die Springbokke geewenaar en in 2010 deur Litaue verbeter 56 Alhoewel die 1966 Leeus tydens hulle Nieu Seelandse toer met 4 0 verslaan is is die geluk vyf jaar later omgekeer toe die 1971 Leeus onder die kapteinskap van die Wallieser John Dawes die All Blacks in n toetsreeks met 2 1 met een gelykop verslaan het wat tot op hede steeds die Leeus se enigste reeksoorwinning teen Nieu Seeland is 57 In 1972 73 het die All Blacks n Europatoer van 32 wedstryde aangepak Die 1972 3 besoekers aan die Britse Eilande het as gevolg van n gelykopuitslag teen Ierland net net nie daarin geslaag om n Grand Slam te behaal nie 53 Die toer is ook noemenswaardig vir die huistoe stuur van die stut Keith Murdoch wat na bewering tydens feesvieringe na die oorwinning oor Wallis betrokke was by n kroeggeveg in n Cardiffhotel 58 In 1978 het Graham Mourie die All Blacks aangevoer tydens hulle eerste Grand Slam wat met n 13 12 oorwinning teen Wallis beklink is Die wedstryd het tot groot omstredenheid gelei nadat die All Blacks gewen het as gevolg van n strafskop laat in die wedstryd 59 Die slot Andy Haden het in n poging om die strafskop te bekom uit die lynstaan geduik die strafskop wat deur die skeidsregter Roger Quittenton toegeken het was egter teen Wallis se slot Geoff Wheel wat van die skouer van Frank Oliver afgespring het 60 Die All Blacks se enigste nederlaag tydens die toer was die berugte 0 12 nederlaag teen die Ierse provinsie Munster op Thomond Park 61 Die nederlaag het bekendheid verwerf deur die toneelstuk Alone it Stands deur John Breen 62 63 Omstrede toere Wysig Die All Blacks teen Italie in 1980 Polisie buite Edenpark voor n All Blacks wedstryd tydens die Springbok toer in 1981 Die All Blacks speel teen Argentinie tydens hul 1985 toer Uit n sportiewe oogpunt was die uit 24 wedstryde bestaande All Blacks se 1976 toer na Suid Afrika minder suksesvol Die All Blacks het drie wedstryde teen provinsiale spanne en ook drie van hul vier toetswedstryde teen die Springbokke verloor 64 Die toer na Suid Afrika het veral tot politieke opslae gelei Weens die Suid Afrikaanse apartheidsbeleid het baie Maori geweier om in Suid Afrika te speel Vanaf die begin van die 1960 s is met openbare proteste en politieke druk probeer om die NZRFU te oortuig om of hoegenaamd geen Maori te keur nie of toere na Suid Afrika nie te onderneem nie Terwyl die eerste minister Norman Kirk in 1973 n toer van die All Blacks na Suid Afrika verbied het het sy opvolger Robert Muldoon in 1976 egter sy toestemming vir n toer van die All Blacks na Suid Afrika gegee 65 Nadat die span ondanks skerp proteste na Suid Afrika vertrek het het 16 Afrikalande die uitsluiting van Nieu Seeland van die Olimpiese Somerspele 1976 geeis Die Internasionale Olimpiese Komitee het egter nie gereageer nie aangesien rugby destyds nie n Olimpiese sportsoort was nie Vervolgens het altesaam 30 lande die Olimpiese Spele in Montreal geboikot 66 Die All Blacks kon weereens nie daarin slaag om n toetsreeks in Suid Afrika te wen nie en sou dit eers in 1996 na die einde van Apartheid reggekry Die 1976 toer het bygedra tot die Gleneagles ooreenkoms wat deur die Staatshoofde van die Britse Statebond in 1977 goedgekeur is en enige sportiewe verbintenis met Suid Afrika verbied het 67 Die 1981 Springbokrugbytoer na Nieu Seeland het gelei tot betogings teen Suid Afrika se apartheidsbeleid 68 op n skaal wat sedert die 1951 waterfrontdispuut nie in Nieu Seeland gesien is nie 69 Die NZRU het die Springbokke na Nieu Seeland uitgenooi omdat die Muldoon regering geweier het om politiek en sport te meng 67 Reeds voor die begin van die toer is die besluit skerp gekritiseer Baie het dit as ondersteuning van n blanke oorheersing in Suid Afrika beskou terwyl ander na die gespanne verhoudings met die Maori tuis verwys het Vanaf einde Julie tot middel September het die deur die NZRFU uitgenooide Suid Afrikaners 16 wedstryde in Nieu Seeland waaronder drie toetswedstryde teen die All Blacks gespeel Alhoewel die All Blacks die toetsreeks gewen het is twee van die toer se provinsiale wedstryde gekanselleer Die wedstryde het groot skare gelok maar die hele toer is gekenmerk deur geweld en betogings In Hamilton het 350 betogers die versperrings verwyder die speelveld ingestorm en n kansellasie van die wedstryd afgedwing 70 In Timaru moes ook n wedstryd afgelas word en Wellington het herhaaldelike straatgevegte gesien Gedurende die laaste wedstryd in Auckland is uit n laag vlieende vliegtuig meelsakke pamflette en n plakkaat wat Steve Biko gehuldig het op die speelveld in Edenpark neergegooi 71 Tydens die toer het die land onrus deurgemaak en die toer het n beduidende impak op die Nieu Seelandse samelewing gehad 68 71 72 In 1985 het te midde van ondersteuning en teenkanting in die land voorbereidings vir n beplande All Black toer na Suid Afrika plaasgevind n Toerspan is gekies en sou oor vyf dae na Suid Afrika vertrek toe die hooggeregshof in Nieu Seeland op 21 Junie 1985 n interdik toegestaan het om die toer te stop Die regters het beslis dat die toer nie in die grondwetlike belang van die Nieu Seelandse Rugbyvoetbalunie ten einde van die bevordering van die spel was nie 72 73 Nieu Seeland se eerste minister David Lange het verklaar dat die span nie as verteenwoordigers van die Nieu Seelandse Rugbyunie kon toer nie maar dat spelers as indiwidue kon gaan Spelers het n private toer gereel maar die is ook afgelas en n toer na Argentinie is pleks van die toer na Suid Afrika gereel Beide in Suid Afrika en Nieu Seeland was daar mense wat steeds n toer van Nieu Seeland na Suid Afrika sou ondersteun het n Toer deur n span wat as die Kavaliers bekend gestaan het het in 1986 plaasgevind deur n span wat 28 van die 30 spelers wat vir die 1985 All Blacks toer gekies is ingesluit het Baie spelers wat nie by die verbod gehou het nie het in 1986 n rebelletoer na Suid Afrika onderneem wat nie deur die NZRU goedgekeur is nie Die span genaamd die Nieu Seeland Kavaliers het egter baie van die All Blacks uit die tydperk ingesluit 74 75 Die spelers wat aan die toer deelgeneem het is deur die NZRU verban na hulle terugkeer na Nieu Seeland 76 77 Die Kavaliers het twaalf wedstryde in Suid Afrika gespeel insluitend vier wat as toetswedstryde bestempel is Die Springbokke het die eerste derde en vierde toetswedstryde gewen en die rebelle kon nie die droom om die Springbokke in Suid Afrika te klop verwesenlik nie Die Geel Bladsye het die toer met R2 5 miljoen geborg wat beskryf is as die grootste rugbyborgskap in Suid Afrika tot op daardie stadium Gerugte het die rondte gedoen dat die spelers betaal is op n stadium toe rugby nog streng n amateursport was 78 Die hoofinpak van die Kavalierstoer in Nieu Seeland was ontwrigting van die All Blacks se voorbereiding op die eerste rugbywereldbekertoernooi in 1987 Die rebelle is baie lig gestraf en is slegs vir twee toetswedstryde geskors Lede van die Kavaliers het maklik gemeng met hul tydelike plaasvervangers die sogenaamde Baby Blacks Die Kavaliers se beproewing op die Suid Afrikaanse Hoeveld het waarskynlik bygedra tot die All Blacks se oorwinning tydens die eerste wereldbeker Meer as die helfte van die span wat Frankryk in die eindstryd geklop het was voormalige Kavaliers 79 80 Eers in 1994 na die apartheidsera is weer toetswedstryde tussen Nieu Seeland en Suid Afrika aangebied Vroee wereldbekers Wysig Die Webb Ellis beker is op die spel tydens rugbywereldbekertoernooie Die eerste Rugbywereldbeker is in 1987 deur Nieu Seeland en Australie saam aangebied Die All Blacks het aan hul status as algehele gunstelinge voldoen Na drie maklike oorwinnings tydens die groepfase oor Italie Fidji en Argentinie het hulle Skotland in die kwarteindstryd en Wallis in die halfeindstryd verslaan In die eindstryd op Edenpark in Auckland het hulle Frankryk met 29 9 geklop 81 Nieu Seeland het slegs 52 punte afgestaan en 43 driee aangeteken 82 83 Die All Blacks se meerderwaardigheid was ook tydens die 1988 toer na Australie duidelik toe hulle onoorwonne gebly het twaalf oorwinnings en een gelykop 84 Die jaar 1989 het nog beter verloop toe die All Blacks al hul 19 wedstryde gewen het waaronder sewe toetswedstryde In Augustus 1990 is hulle vir die eerste keer in vier jaar deur die Wallabies verslaan Voor die Rugbywereldbeker 1991 was die All Blacks n verouderde span wat deur Alex Wyllie en John Hart saam afgerig is 85 Hulle het gesukkel tydens die poelwedstryde teen Engeland die VSA en Italie maar het daarin geslaag om hulle kwarteindstryd teen Kanada te wen 86 Hulle is daarna deur die latere kampioen Australie met 16 6 in die halfeindstryd op Lansdowne Road in Dublin geklop Hulle het Skotland tydens die klein finale om die derde plek verslaan 83 87 Kort na die toernooi het baie spelers en die afrigter Wyllie wat n 86 wentempo in 29 toetse behaal het uitgetree 88 Die aansienlik jonger span het aanvanklik nie op die gewone hoe vlak gespeel nie en in 1994 twee tuiswedstryde agtereenvolgens teen Frankryk verloor Laurie Mains het Wyllie in 1992 vervang en opdrag gekry om die span op die Rugbywereldbeker 1995 in Suid Afrika voor te berei Die All Blacks was weereens die gunstelinge om die toernooi te wen 89 Hulle status as gunstelinge is bevestig toe hulle Ierland en Wallis tydens die groepfase verslaan het Japan is met 145 17 verslaan tot vandag toe hul hoogste oorwinning Hulle het voortgegaan toe n jong Jonah Lomu vier driee teen Engeland gedruk het in die All Blacks se 45 29 halfeindstrydoorwinning 90 Die All Blacks sou egter op die ou einde in die eindstryd teen die gasheer in hulle eerste wereldbekertoernooi in ekstra tyd verloor toe die Spingboklosskakel Joel Stransky die beker met n skepskop beklink het 83 91 Die All Blacks is skynbaar deur n onheilspellende voedselvergiftiging van die vorige dag geteister Tot vandag toe bestaan samesweringsteorie waarvolgens Suid Afrikaanse Rugbyamptenare of n kelnerin genaamd Suzie n stof in die All Blacks se ete sou gemeng het 92 93 94 95 96 Begin van die professionele tydperk Wysig Frankryk huisves die All Blacks op die Stade de France Saint Denis 2002 Om die toenemende oorskakeling van goeie spelers na finansieel gevestigde rugby league spanne teen te werk het die Internasionale Rugbyraad in Augustus 1995 besluit om van rugby n professionele sport te maak In dieselfde jaar het die beheerliggame van Suid Afrika Nieu Seeland en Australie die konsortium SANZAR gestig om televisie uitsaairegte vir twee nuwe kompetisies te verkoop die internasionale kompetisie Super 12 nou Superrugby en die Drienasiesreeks van die nasionale spanne nou Die Rugbykampioenskap 97 Aangesien die nuwe toernooie min plek vir maandelange oorsese toere gelaat het het hierdie tradisie uit die amateurtydperk vinnig tot n einde gekom met uitsondering van die vierjaarlikse Leeustoere Die eerste Drienasiesreeks is in 1996 gehou met die All Blacks wat al vier toetswedstryde gewen het om die trofee in te palm 98 Die 1996 Drienasieswedstryd in Suid Afrika tussen die All Blacks en die Springbokke was ook die eerste wedstryd in n historiese reeks Onder die nuwe afrigter John Hart en hul kaptein Sean Fitzpatrick het die All Blacks vir die eerste keer daarin geslaag om n reeksoorwinning in Suid Afrika te behaal 99 Fitzpatrick het die reeksoorwinning hoer geag as Nieu Seeland se 1987 wereldbekeroorwinning waaraan hy ook deelgeneem het 99 Die volgende twee seisoene het gemengde resultate vir die All Blacks gelewer hulle het tydens die 1997 Drienasiesreeks al hul wedstryde gewen en die titel suksesvol verdedig maar in 1998 sou hulle al hul vier toetse van die reeks verloor 100 Dit sou ook die eerste keer sedert 1949 wees dat hulle vier keer aanmekaar verloor het 101 Op 28 Augustus 1999 het hulle hul ergste toetsnederlaag tot dusver gely toe hulle met 7 28 teen Australie in Sydney verloor het 102 Die All Blacks het tydens die Rugbywereldbeker 1999 een maand later herstel en hulle poel gedomineer deur onder andere Engeland met 30 16 op Twickenham te verslaan hulle het ook Tonga en Italie heeltemal oorheers In die kwarteindstryd het hulle Skotland met 30 18 geklop om in die halfeindstryd teen Frankryk op Twickenham te staan te kom Die All Blacks het teen halftyd met 17 10 voorgeloop 102 maar in die tweede helfte het Frankryk skitterende rugby gespeel waarvoor die All Blacks geen antwoord gehad het nie en Frankryk het uiteindelik met 43 31 gewen 102 In die klein finale om die derde plek is die All Blacks deur die Springbokke verslaan 83 102 103 Hart het daarna as afrigter bedank en is deur twee mede afrigters Wayne Smith en Tony Gilbert vervang Onder Smith en Gilbert het die All Blacks tweede gekom tydens die 2000 en 2001 Drienasiestoernooie Albei afrigters is op 3 Oktober 2001 deur John Mitchell vervang wat die All Blacks afgerig en gelei het tot Drienasiesoorwinnings in 2002 en 2003 en die behou van die Bledisloebeker wat sedert 1998 deur Australie gewen is in 2003 Nadat hulle die 2003 Drienasiesreeks gewen het het hulle die Rugbywereldbeker 2003 in Australie as een van die gunstelinge afgeskop en weereens hulle poel gedomineer met oorwinnings oor Italie Kanada en Tonga voor hulle een van die strafste wedstryde van die toernooi teen Wallis gewen het 104 Hulle het die keer ook daarin geslaag om Suid Afrika in n wereldbekerwedstryd te klop met 29 9 maar die All Blacks is met 22 10 deur die verdedigende kampioen Australie in die halfeindstryd in Sydney verslaan Nieu Seeland het die klein finale om die derde plek teen Frankryk gewen 83 105 Mitchell is daarna deur die NZRU afgedank en met Graham Henry vervang Onder Graham Henry Wysig 2005 Drienasiesreeks Die All Blacks teen die Wallabies Die All Blacks teen Engeland op Twickenham in 2006 Nieu Seeland teen Tonga tydens die Rugbywereldbeker 2011 Nieu Seeland nadat hulle in 2011 as die wereldkampioen gekroon is Henry se ampstermyn het begin met n dubbele oorwinning oor die wereldkampioen Engeland in 2004 Die twee wedstryde se gesamentlike totaal was 72 15 met die All Blacks wat Engeland daarvan weerhou het om enige driee te druk 106 107 Ondanks die positiewe begin van Henry se ampstermyn was die 2004 Drienasiesreeks n gemengde sukses met twee oorwinnings en twee nederlae Die kompetisie was taaier as ooit tevore en die uitslag moes deur bonuspunte beslis word wat die All Blacks laaste geplaas het 108 109 Die 2004 seisoen het op n hoe noot geeindig met die All Blacks wat in Europa gewen het insluitend n 45 6 rekordoorwinning oor Frankryk 110 In 2005 was die Britse en Ierse Leeus op toer in Nieu Seeland Die All Blacks het die toetsreeks met 3 0 beklink die 2005 Drienasiesreeks gewen en die eerste Grand Slam sedert 1978 teen die spanne van die Britse Eilande aangeteken Die All Blacks is deur die Internasionale Rugbyraad as span van die jaar Graham Henry as afrigter van die jaar en Dan Carter as speler van die jaar aangewys 111 Die All Blacks se wenstreep het in die volgende jaar aangehou In 2006 het hulle die Drienasiesreeks weer verower deur die eerste vyf wedstryde te wen drie teen Australie en twee teen Suid Afrika Hulle het egter hulle laaste wedstryd in die reeks teen Suid Afrika verloor Nieu Seeland het sy einde van die jaar toer onoorwonne voltooi met rekordoorwinnings oot Engeland Frankryk en Wallis Die All Blacks is in 2006 weer aangewys as die IRR se span van die jaar en die flank Richie McCaw as speler van die jaar 111 Weens hul uitstekende prestasies is die All Blacks in 2006 as Laureus se span van die jaar genomineer 112 113 114 In 2007 is die All Blacks weer as Laureus se span van die jaar genomineer Die All Blacks se eerste Drienasiestoets van 2007 was teen die Springbokke in Durban waar hulle twee driee in die laaste tien minute gedruk het om die wedstryd met 26 21 te wen Die volgende week het die Wallabies die All Blacks teen alle verwagtinge op die Melbourne krieketveld in Melbourne verslaan met 20 15 die All Blacks se eerste nederlaag teen die Wallabies sedert 2004 Australie se nederlaag teen die Springbokke in Suid Afrika en die All Blacks se 26 12 oorwinning oor Australie in die finale wedstryd in Auckland het egter meegebring dat die All Blacks ook die 2007 Drienasiesreeks en die Bledisloebeker gewen het 115 Na hul oorwinning tydens die 2007 Drienasiesreeks het Nieu Seeland die Rugbywereldbeker 2007 in Frankryk weer as gunstelinge betree en die verwagtinge met twee oorwinnings oor Frankryk tydens opwarmingswedstryde bewys Die All Blacks het die toetse gewen 42 11 op Edenpark en 61 10 op die Westpacstadion In n derde wedstryd teen Kanada is die All Blacks effens gevlei deur n wentelling van 64 13 wat nie Kanada se aanslag ten volle reflekteer het nie 116 Die All Blacks het na oorwinnings oor Skotland Italie Roemenie en Portugal elkeen met meer as 40 punte hul poel gewen Hulle is egter deur die nominale gasheer Frankryk in die kwarteindstryd in Cardiff met 20 18 geklop gelykstaande aan hul ergste toernooi uitslag 83 117 Na die nederlaag teen Frankryk is die afrigter Graham Henry ten spyte van kritiek heraangestel alhoewel die destydse Crusader afrigter Robbie Deans n sterk aanspraakmaker was 118 Die 2008 seisoen het met drie middeljaartoetse teen Ierland en Engeland afgeskop en Nieu Seeland het al daardie toetswedstryde gewen 119 Nieu Seeland het in sy eerste Drienasieswedstryd Suid Afrika met 19 8 in Wellington verslaan maar is een week later op Carisbrook in Dunedin deur die Springbokke met 28 30 geklop wat n reeks van 30 oorwinnings tuis beeindig het 120 121 Nieu Seeland het sy volgende Drienasieswedstryd op 26 Julie teen Australie in Sydney met 34 19 verloor maar n week later het die All Blacks die Wallabies tuis met 39 10 geklop 119 Hulle het toe Suid Afrika met 19 0 op Nuwelandstadion verslaan 122 Nieu Seeland het sy laaste wedstryd op 13 September teen Australie op Suncorpstadion in Brisbane met 28 24 gewen en dus die Bledisloebeker en die Drienasiesitel behou 123 Die All Blacks het die 2009 seisoen met n 22 27 nederlaag teen Frankryk op Carisbrook afgeskop maar het een week later wraak geneem en Frankryk in Wellington met 14 10 verslaan Volgens punteverskil het Frankryk die Dave Gallaher beker vir die eerste keer ingepalm n Week later het die All Blacks Italie met 27 6 in Christchurch verslaan Hulle het die 2009 Drienasiesreeks agter Suid Afrika wat net een wedstryd verloor het as naaswenner geeindig en die All Blacks het die reeks met n 33 6 oorwinning oor Australie in Wellington afgesluit 124 In 2010 het die All Blacks die Drienasiesreeks na drie agtereenvolgende oorwinnings oor Suid Afrika vir die tiende keer ingepalm 125 en hulle het ook die Bledisloebeker na agtereenvolgende oorwinnings oor Australie gewen 126 n Onoorwonne wenstreep wat in 2009 begin het het 15 wedstryde bereik 127 Ondanks n tweede plek tydens die 2011 Drienasiesreeks nadat hulle deur Australie in Brisbane geklop is 128 het die All Blacks as eerste span op die wereldranglys die Rugbywereldbeker 2011 op eie bodem as gunstelinge betree 129 Die All Blacks het die poelfase met Tonga Japan Frankryk en Kanada onoorwonne beeindig en na oorwinnings oor Argentinie met 33 10 en toe Australie met 20 6 het hulle in die eindstryd op 23 Oktober 2011 op Edenpark in Auckland teen Frankryk te staan gekom Nieu Seeland het een drie gedruk en een strafdoel aangeteken en sodoende net net met 8 7 gewen waardeur die All Blacks hul tweede beker na 1987 ingepalm het 83 130 131 Henry het na die wereldbekertoernooi as afrigter bedank en is deur sy adjunk Steve Hansen opgevolg 132 Onder Steve Hansen Wysig Nieu Seeland nadat hulle in 2015 as die wereldkampioen gekroon is Losskrum tussen die Leeus en die All Blacks in 2017 Klein finale om die derde plek tydens die Rugbywereldbeker 2019 tussen die All Blacks en Wallis Argentinie het in 2012 by die Drienasiesreeks aangesluit wat tot die Rugbykampioenskap herdoop is Die All Blacks het in die eerste toernooi al hul ses wedstryde gewen en die titel ingepalm Hulle het deur die jaar heen onoorwonne gebly en is eers in die laaste wedstryd op Twickenham deur Engeland geklop 133 In 2013 het Nieu Seeland Frankryk vir n reeks van drie wedstryde gehuisves hul eerste ontmoeting sedert die 2011 eindstryd Die All Blacks het al drie wedstryde gewen en die 2013 Rugbykampioenskapreeks onoorwonne afgesluit 134 In November 2013 het Nieu Seeland die eerste rugbynasie van die professionele tydperk geword om n 100 wenrekord in n kalenderjaar te behaal 135 Tydens die 2014 Rugbykampioenskapreeks het die All Blacks in hul wegwedstryde gelykop teen Australie gespeel en teen Suid Afrika verloor maar hulle het die ander vier wedstryde van die toernooi gewen Tydens die verkorte 2015 Rugbykampioenskapreeks het die All Blacks teen Australie verloor en as naaswenner geeindig Hulle het egter n beduidende terugvegoorwinning in die tweede Bledisloetoets behaal en toe die trofee behou Die All Blacks het die Rugbywereldbeker 2015 in Engeland as verdedigende kampioen betree en tydens die poelfase na oorwinnings oor Argentinie Namibie Tonga en Georgie weereens onoorwonne gebly In die kwarteindstryd het hulle die gevreesde teenstander Frankryk met 62 13 verslaan tot dusver die hoogste oorwinning tydens die uitklopfase Die All Blacks het Suid Afrika naelskraap met 20 18 in die halfeindstryd en Australie met 34 17 in die eindstryd geklop om sodoende die eerste nasie geword wat die titel verdedig en ook vir n derde keer ingepalm het 83 136 137 Die All Blacks onder die nuwe kaptein en nommer 8 Kieran Read en adjunkkaptein en heelagter Ben Smith het ook tydens die 2016 Rugbykampioenskapreeks onoorwonne gebly en by elke wedstryd die bonuspunt behaal Beide Smith en die vleuel Israel Dagg was met vyf driee elk die beste driedrukkers van die toernooi terwyl die eerste vyf agtste Beauden Barrett met 81 die meeste punte tydens die toernooi aangeteken het 138 Tydens die 2016 eindjaarrugbytoetsreeks het die All Blacks hul eerste wedstryd in 111 jaar se wedywering teen Ierland verloor en is met 29 40 op Soldier Field in Chicago geklop 139 Nieu Seeland het vir die nederlaag wraak geneem en in die terugspel een week later Ierland in Dublin met 21 9 verslaan 140 In 2017 het die Britse en Ierse Leeus vir die tweede keer van die professionele tydperk na Nieu Seeland getoer Die reeks het in n gelykop geeindig nadat die All Blacks en die Leeus n 1 1 1 aangeteken het Die All Blacks het die eerste toets met 30 15 gewen die Leeus die tweede met 24 21 en die laaste toets was n 15 15 gelykop Nes die 2005 toer was hierdie Leeus toer met omstredenheid geteister soos die Leeus se taktiek onder die Nieu Seelandse afrigter Warren Gatland 141 die toon van plaaslike mediadekking 142 die rooikaart teen Sonny Bill Williams in die tweede toets 143 asook die speelbeheer van die Franse skeidsregters Romain Poite en Jerome Garces 144 is al debatteerbaar Die gelykop van die toetsreeks saam met die nederlaag teen Ierland die vorige jaar het volgens sommige persberigte daarop gedui dat die span swakker word en die Noordelike Halfrond nader beweeg 145 Hulle het egter die 2017 Rugbykampioenskapreeks onoorwonne gewen en ook die Bledisloebeker ingepalm nadat die All Black Australie twee keer geklop het In Oktober het Nieu Seeland in die laaste Bledisloetoets op Suncorpstadion in Brisbane n verrassende 23 18 nederlaag teen Australia gely Tydens die 2017 eindjaarrugbytoetsreeks het die All Blacks met die Britse Barbarians 32 21 Frankryk 38 18 Skotland 22 17 en Wallis 33 18 afgereken 146 Met die afskop van die 2018 seisoen het die All Black tydens die Franse toer die reeks 3 0 beklink en hul eerste wedstryde van die 2018 Rugbykampioenskapreeks teen Australie 38 13 en 40 12 gewen om sodoende die Bledisloebeker te behou n Ander maklike 46 24 oorwinning oor Argentinie het gevolg maar die All Blacks is vervolgens deur die Springbokke vir die eerste keer sedert 2009 tuis in Wellington in n taai wedstryd met 34 36 geklop 147 voordat hulle weer met Argentinie 35 17 afgereken het In die terugwedstryd teen Suid Afrika in Pretoria het die All Blacks vir die grootste deel van die wedstryd gesukkel maar laat in die tweede helfte teruggekom om die wedstryd met 32 30 te beklink 148 Hulle sou later nog n verpletterende 37 20 oorwinning oor Australie in Jokohama aanteken en sodoende n suiwer Bledisloereeks verseker 149 n Ontwikkelingspan het aangebly om Japan met 31 69 te klop terwyl die eerste span vir die 2018 eindjaarrugbytoetsreeks na Europa getoer het Dit sou n taai reeks vir die All Blacks word waartydens hulle Engeland net net met een punt 15 16 in n strawwe wedstryd oorwin het 150 gevolg deur die tweede nederlaag ooit teen Ierland met 16 9 onder n ketelatmosfeer op Aviva stadion in Dublin 151 Die All Blacks het toe 66 3 met Italie afgereken en sodoende hul reeks met een oorwinning beklink 152 Aan die begin van die 2019 seisoen het die All Blacks net die derde plek van die Rugbykampioenskapreeks behaal die eerste keer sedert die toernooi van stapel gestuur is die laaste keer wat Nieu Seeland die derde plek en destyds laaste plek gemaak het was tydens die 2004 Drienasiesreeks In die kampioenskap het die All Blacks vir die eerste keer sedert 1994 teen die Springbokke gelykop geeindig gevolg deur n rekordnederlaag teen die Wallabies met 26 47 Ondanks die telling het Nieu Seeland die Bledisloebeker verdedig nadat hulle in die terugwedstryd met Australie 36 0 afgereken het Die All Blacks se eerste wedstryd tydens die Rugbywereldbeker 2019 in Japan teen die Springbokke is met spanning verwag en Nieu Seeland het met 23 13 geseevier 153 Aansluitend het Nieu Seeland Kanada en Namibie verslaan Hul laaste poelwedstryd teen Italie is nes twee ander wedstryde weens tifoon Hagibis se verwoestinge afgelas en as n 0 0 gelykop geag 154 Na hul oorwinning tydens die kwarteindstryd teen Ierland is hulle in die halfeindstryd deur Engeland met 19 7 verslaan 155 Hulle het daarmee die kans op n titeldriekuns misgeloop en as troosprys in die klein finale om die derde plek teen Wallis te staan gekom Dit was vir beide die Nieu Seelandse afrigter Steve Hansen en die Walliese afrigter Warren Gatland die laaste wedstryd in hul onderskeidelike poste en hul spanne wou albei met n goeie wedstryd groet Die All Blacks het daarin geslaag en met 40 17 gewen 83 156 157 Steve Hansen is in Desember 2019 deur Ian Foster opgevolg 158 Die bynaam All Blacks WysigBilly Wallace die laaste oorblywende speler van die 1905 06 Original All Blacks het in 1955 in n onderhoud vertel dat n joernalis van die koerant Daily Mail na afloop van die wedstryd teen Hartlepool na die Nieu Seelandse span as all backs verwys het Die joernalis het die gewoonlik swaar en groot voorspelers bedoel wat in teenstelling met hul teenstanders vinnig en rats was en die bal net so goed soos die agterspelers bemeester het asof hulle almal sou speel soos die agterspan as if they were all backs asof almal agterspelers was Wallace het verder beweer dat weens n tikfout in n artikel voor die komende speel teen Somerset almal na die span net as All Blacks verwys het 159 Wallace se verduideliking word vandag algemeen verwerp aangesien vir die tydperk van 1905 06 geen Engelse koerant beskikbaar is wat die term All Backs gebruik nie Die term All Backs word wel in n verslag deur die plaaslike koerant Northern Daily Mail na die wedstryd teen Hartlepool gebruik wat vervolgens deur die Daily Mail se nasionale uitgawe oorgeneem is Auteur van die artikel is J A Buttery die Daily Mail se rugbyverslaggewer tydens die Nieu Seelandse toer wat met die bynaam na die in geheel en al swart geklee span met uitsondering van die silwerfaring verwys het 160 All Black trui Wysig Die 1905 Originals se trui Die Adidas trui tussen Julie 1999 en Augustus 2011 Die 2012 trui geborg deur AIG Die huidige Nieu Seelandse trui is heeltemal swart na die trui word soms as die swartste trui ooit verwys met uitsondering van die borg se kenteken en die NZRU se silwervaring op die embleem Die 1884 Nieu Seeland toer na Australie was die eerste oorsese rugbytoer vir Nieu Seeland en het heeltemal ander truie as vandag s n gesien Destyds het die span n donkerblou hemp met n goue varing op die linker kant van die trui aangetrek 161 162 163 In 1893 het die NZRU op hul jaarlikse algemene vergadering bepaal dat die trui uit n swart hemp met n silwervaring op en wit poefbroeke sal bestaan 164 Historiese prente toon egter dat wit broeke gedurende die vroee jare gedra is Iewers tussen 1897 en 1901 is die trui verander die span wat in 1901 teen Nieu Suid Wallis te staan gekom het het n swart hemp sonder kraag en n silwervaring gedra 165 Sedert 2000 vertoon Nieu Seeland tydens hul eindjaarrugbytoetsreekse in Frankryk n geborduurde herinneringspapawer op hul truimou 166 Die papawer het die ANZAC soldate wat aan die strande van Gallipoli gesneuwel het geeer 167 Kaptein Richie McCaw het gese Ons wil die oorsese diens van Nieu Seelanders gedenk Dit is n belangrike deel van ons geskiedenis as n land en as n span 168 Gedurende die Rugbywereldbeker 2011 het die All Blacks n geborduurde Webb Ellis beker op die mou van hul trui met die jaar 1987 onderaan in herinnering aan hul eerste wereldtitel vertoon Elkeen van die vier spanne wat voorheen die toernooi gewen het het dieselfde detail op hul truie getoon 169 Adidas betaal aan die NZRFU 200 miljoen oor nege jaar in verwagting dat Nieu Seeland omtrent 75 van hul wedstryde kan wen 170 Nike het in 1996 ook aansoek gedoen om die All Blacks te borg maar het eerder met Tiger Woods saamgegaan 171 Die wegtrui was tradisioneel wit met swart broeke Nadat die All Blacks vir n aantal jare in n alternatiewe trui met n grys hemp en swart broeke uitgedraf het het die NZRU in Mei 2009 n terugkeer na die tradisionele wit truie met swart broeke aangekondig Vir hul wedstryd teen die Springbokke op 30 Julie 2011 in Wellington het die All Blacks se trui n wit kraag in eerbetoon vir die span wat die 1987 wereldbeker gewen het getoon Net selde speel die All Blacks hul wegwedstryde nie in swart nie veral as hulle teen spanne te staan kom wat tradisioneel ook in donker kleure speel byvoorbeeld die Skotse donkerblou In 2006 is die wit trui met n grys vervang maar drie jaar later het hulle dit weer met die gewone wit trui vervang In 2012 het die NZRU n omstrede stap gedoen en die Amerikaanse versekerings en finansieledienstemaatskappy AIG toegelaat om hulself op die sentrale bodeel van die All Black trui te adverteer In ruil daarvoor sou die NZRU n geheime direkte finansiele borgskap met n waarde van sowat 80 miljoen oor vyf jaar verkry 172 Steinlager was die eerste borg wat tussen 1994 en 1999 op die All Blacks se trui verskyn het op die linkerbors van die trui anderkant die silwervaring voordat in 1999 Adidas as verskaffer oorgeneem het Adidas tree sedert die 1999 Drienasiesreeks as Nieu Seeland se truivervardiger op nadat hulle by Canterbury oorgeneem het wat sedert 1924 die truie vervaardig het 173 Na die vrystelling van n spesiale trui vir die komende drie toetse teen die Britse en Ierse Leeus is in Junie 2017 aangekondig dat die vennootskap tussen die All Blacks en Adidas tot minstens 2023 uitgebrei is 174 Tuisstadions Wysig Edenpark in Auckland Edenpark North Harbour Waikato Westpac Forsyth Barr Rugby League Park Yarrow McLeanpark TrafalgarparkKaart van Nieu Seeland se huidige tuistadions Nes ander vername rugbynasies soos Argentinie Australie Frankryk en Suid Afrika beskik Nieu Seeland oor geen amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie Die All Blacks span vir hul toetse eerder n verskeidenheid stadions dwarsdeur Nieu Seeland in Veral Edenpark in Auckland Westpacstadion in Wellington und die Waikatostadion in Hamilton word gereeld vir toetswedstryde ingespan Voor die oprigting van die Westpacstadion in 1999 was Wellington se toetsstadion Athletic Park Athletic Park het die eerste All Blacks toets in Nieu Seeland teen Groot Brittanje in 1904 gehuisves 175 Hul eerste tuistoets buite die hoofsentra Auckland Christchurch Dunedin en Wellington is in 1996 op McLeanpark in Napier gespeel 176 Edenpark het albei eindstryde van die rugbywereldbekertoernooie in 1987 en 2011 aangebied Beide Edenpark en Lancasterpark is met die oog op die Rugbywereldbeker 2011 opgeknap en hulle kapasiteite is verhoog Die Nieu Seelandse regering het alternatiewelik vir die uitbreiding van Edenpark die oprigting van n nasionale stadion by die ou hawe van Auckland voorgestel Die voorstel het is egter deur die owerhede in Auckland en die streek verwerp en is einde November 2006 laat vaar 177 Destyds het die NZRU Carisbrook nie langer as n geskikte toetsstadion beskou nie en n bedekte sportstadion is as vervanging voorgestel 178 Die stad Dunedin het die nuwe stadion in Maart 2008 goedgekeur 179 die verkryging van grond het van Augustus tot Oktober daardie jaar plaasgevind 180 en die nuwe stadion is in Augustus 2011 ingewy net betyds vir die Rugbywereldbeker Lancasterpark is tydens die Christchurch aardbewing in Februarie 2011 ernstig beskadig met krake in sommige staanplekke en die speeloppervlak is deur oorvloedig erg beskadig maar ook die infrastruktuur en strate rondom die stadion As gevolg van die groot skade is alle wedstryde wat in Christchurch beplan is na ander plekke verskuif Toetsrugby het in 2012 na Christchurch se Rugby League Park teruggekeer Alhoewel die staanplekke op daardie stadion ernstig beskadig is sodat hulle afgebreek moes word was die skade aan die infrastruktuur heelwat minder as by Lancasterpark en die speeloppervlak het die aardbewing relatief onbeskadig oorleef Die stadion is herbou met n permanente sitplekkapasiteit van 17 000 met tydelike sitplekke vir n bykomende 9 000 toeskouers Rugbywereldbekerstadions Wysig Die hoofartikels vir hierdie afdeling is Rugbywereldbeker 1987 en Rugbywereldbeker 2011 Speelstede in Nieu Seeland tydens die Rugbywereldbeker 2011 Die eerste Rugbywereldbeker 1987 is saam deur Australie en Nieu Seeland aangebied Van die wedstryde was soos volg opgedeel Vyf wedstryde van Poel 2 asook al die wedstryde van beide Poel 3 wat die All Blacks ingesluit het en Poel 4 is dwarsdeur Nieu Seeland aangebied Daarbenewens is een kwarteindstryd elk in Auckland en Christchurch asook die klein finale om die derde plek in Rotorua en die eindstryd tussen die All Blacks en Frankryk in Auckland aangebied Nieu Seeland het altesaam 21 wedstryde gehuisves met die oorblywende elf wedstryde wat in Australie gespeel is Van Nieu Seeland se ander stadions tydens die toernooi was Athletic Park in Wellington Lancasterpark in Christchurch Carisbrook in Dunedin McLeanpark in Napier Waikatostadion in Hamilton Rugby Park in Invercargill en Showgrounds ovaal in Palmerston North Die Rugbywereldbeker 2003 sou oorspronklik oor deur beide Australie en Nieu Seeland aangebied word maar na n dispuut tussen die Nieu Seelandse Rugbyunie en die IRR is Australie as alleenlike gasheer aangewys 181 Nieu Seeland sou oorspronklik 23 van die 48 wedstryde huisves maar is van hul gasheerregte ontneem 182 Die Rugbywereldbeker 2011 is dwarsdeur Nieu Seeland aangebied Die 48 wedstryde is in 13 stadions gehuisves met Edenpark in Auckland wat die openingswedstryd die halfeindrondte die klein finale om die derde plek en die eindstryd tussen die All Blacks en Frankryk aangebied het Van Nieu Seeland se ander stadions tydens die toernooi was Westpac in Wellington Otago in Dunedin North Harbour in Auckland Waikatostadion in Hamilton Rotorua Int l Stadion in Rotorua Yarrowstadion in Nieu Plymouth Trafalgarpark in Nelson Rugby Park in Invercargill Okarapark in Whangarei McLeanpark in Napier en Showgrounds ovaal in Palmerston North Haka WysigDie hoofartikel vir hierdie afdeling is Haka Haka voor n wedstryd teen Portugal in Lyon Frankryk tydens die Rugbywereldbeker 2007 n Haka in 1917 Parys Die Maori All Blacks se haka in 1926 Parys Die All Blacks besig om die Haka uit te voer voor n wedstryd teen Frankryk in 2006 n 2009 haka Frankryk beantwoord die haka tydens die 2007 kwarteindstryd met n nabystaan en sal die wedstryd later wen Haka tydens die Rugbywereldbeker 2015 teen Argentinie Die All Blacks voer n haka n Maori oorlogsdans voor elke toetswedstryd uit wat as n motivering vir hulleself en n intimidasie van hul teenstanders dien Die haka word soms as n uitnodiging vir n geveg beskryf Die haka word met Nieu Seeland geassosieer sedert n toer van Nieu Suid Wallis in 1888 89 183 Die Nieu Seelandse Native span die span wat in Brittanje Australie en Nieu Seeland getoer het in 1888 en 1889 het die Ake Ake Kia Kaha gebruik en die 1903 span in Australie het n spottende haka Tupoto koe Kangaru gebruik Die 1905 All Blacks het die tradisie begin om die Ka Mate te gebruik en teen 1914 was dit goed gevestig in Nieu Seelandse rugby Die 1924 All Blacks het n spesiaal gekomponeerde haka Kia Whaka ngawari gebruik maar later het die All Blacks weer teruggeval op die Ka Mate 184 185 Die haka is tot in 1986 veral buite Nieu Seeland opgevoer maar sedert die Rugbywereldbeker 1987 ook op eie bodem Dit moes egter geoefen word om n ritmiese akkuraatheid en intensiteit wat voorheen ontbreek het te bereik Die spelers Wayne Shelford en Hika Reid het hierin n sleutelrol gespeel 186 In Augustus 2005 voor die Drienasiestoets tussen Nieu Seeland en Suid Afrika op Carisbrook in Dunedin het die All Blacks n ander haka Kapa o Pango uitgevoer Kapa o Pango was n haka wat spesiaal deur Derek Lardelli ontwikkel is en ontwerp is om die multi kulturele aard van kontemporere Nieu Seeland te reflekteer in besonder die invloed van Polinesiese kulture 187 Kapa o Pango is bedoel om gebruik te word by spesiale geleenthede en nie om die Ka Mate te vervang nie 188 Kapa o Pango eindig met n keel afsny aksie wat n bron van omstredenheid was en gelei het tot aantygings dat Kapa o Pango geweld aanmoedig wat die verkeerde boodskap aan All Blacks ondersteuners sou stuur 189 190 Volgens die Kapo o Pango komponis Derek Lardelli stel die gebaar die trek van lewenskragtige energie in die longe en hart in voor 191 In November 2006 by die Millennium stadion in Cardiff het die All Blacks die haka in hulle kleedkamers voor die wedstryd uitgevoer in plaas van net voor die afskop Die Walliese Rugbyunie wou gehad het dat die Walliese volkslied gesing moes word na die uitvoering van die haka Die All Blacks wou nie instem tot die versoek nie en het daarom die haka in hulle kleedkamers uitgevoer 192 Ander nasionale spanne uit eilandnasies in die Stille Oseaan gebied voer soortgelyke oorlogsdanse voor internasionale wedstryde uit dit sluit in Samoa se weergawe van die haka Tonga se Sipi Tau en Fidji se cibi Suid Afrika se Springbokke het ook al oorweg om n Zoeloe oorlogsdans as deel van die voorwedstrydverrigtinge in te voer 193 Die Ka Mate haka begin algemeen met n stel van vyf voorbereidingsinstruksies wat deur die leier geskree word voordat die hele span by hom aansluit 194 195 Ka Mate Leier Taringa whakarongo Ore op Kia rite Kia rite Kia mau Maak reg Staan in een ry Staan vas Span Hi Ja Leier Ringa ringa pakia Klap die hande teen die dye Waewae takahia kia kino nei hoki Stamp met die voete so hard as wat jy kan Span Kia kino nei hoki So hard as wat ons kan Leier Ka mate ka mate Ek sterf Ek sterf Span Ka ora Ka ora Ek lewe Ek lewe Leier Ka mate ka mate Ek sterf Ek sterf Span Ka ora Ka ora Ek lewe Ek lewe Almal Tenei te tangata puhuruhuru Hier staan die harige man Nana ne I tiki mai whakawhiti te ra wat die son roep en dit op ons laat skyn A Upane Ka Upane Ry nou Ry nou A Upane Kaupane Neem die eerste stap Whiti te ra Laat die sonskyn in Hi Maak klaar Toetswedstryde Wysig Nieu Seeland se plek op Wereldrugby se ranglys vanaf 10 Oktober 2003 tot op hede Die All Blacks het teen elke teenstander n positiewe wenrekord Nieu Seeland het 460 van sy 597 toetswedstryde gewen n wenrekord van 77 05 Daarmee is die All Blacks die suksesvolste nasionale rugbyspan wereldwyd Drie nasionale spanne wat deur Wereldrugby as n vlak een span geag word het nog nooit teen die All Blacks n oorwinning aangeteken nie Italie Japan en Skotland Die slegste wenrekord het die All Blacks teen die Suid Afrikaanse Springbokke 59 79 Sedert die bekendstelling van Wereldrugby se ranglys in Oktober 2003 was Nieu Seeland oorwegend op die eerste plek Nieu Seeland se statistieke in toetswedstryde teen alle lande in alfabetiese volgorde is soos volg korrek in Desember 2020 196 197 Teen Gespeel Gewen Verloor Gelykop Gewen Argentinie 31 29 1 1 93 55 Australie 170 117 45 8 68 82 Britse en Ierse Leeus 41 30 7 4 73 17 Engeland 42 33 8 1 78 57 Fidji 5 5 0 0 100 Frankryk 61 48 12 1 78 69 Georgie 1 1 0 0 100 Ierland 32 29 2 1 90 63 Italie 14 14 0 0 100 Japan 4 4 0 0 100 Kanada 6 6 0 0 100 Namibie 2 2 0 0 100 Pasifiese Eilanders 1 1 0 0 100 Portugal 1 1 0 0 100 Roemenie 2 2 0 0 100 Samoa 7 7 0 0 100 Skotland 31 29 0 2 93 55 Suid Afrika 99 59 36 4 59 60 Tonga 6 6 0 0 100 Verenigde State 3 3 0 0 100 Wallis 35 32 3 0 91 43 Wereld XV 3 2 1 0 66 67Totaal 597 460 115 22 77 05 Wedstryde teen verskeie saamgestelde spanne tydens oorsese toere van die amateurtydperk en die deur Nieu Seeland Rugby nieerkende wedstryde teen die Nieu Suid Walliese Waratahs 1920 1928 is nie in die lys nie Wedstryde teen die Britse Barbarians word deur Nieu Seeland Rugby ook nie as sulks erken nie Wedywering met die Springbokke Wysig Die All Blacks se 1981 toetswedstryd teen die Springbokke in Auckland moes agter doringdraad plaasvind en is deur betogings begelei Sedert die eerste ontmoeting in 1921 op Nieu Seelandse bodem handhaaf die Springbokke en die All Blacks wat albei as die beste nasionale rugbyspanne wereldwyd beskou word n intensiewe wedywering Reeds destyds is albei spanne as die bestes beskou wat deur die gelykopuitslag van die eerste toetsreeks bevestig is Die tweede toetsreeks tydens die teenbesoek van 1928 in Suid Afrika het ook in n gelykopuitslag geeindig In 1937 het die Springbokke daarin geslaag om in Nieu Seeland n toetsreeks teen die All Blacks te wen In 1949 het die Springbokke die tuisreeks teen die All Blacks met n negatiewe rekord vir die Nieu Seelanders wat vandag nog bestaan gewen In 1956 het die All Blacks egter die tuisreeks teen die Springbokke gewen In 1960 was die Springbokke weer tydens die tuisreeks teen die All Blacks suksesvol die toer word egter vir politieke rusies as vir sportiewe suksesse onthou Daarna is die wedersydse toetsreekse veral deur die Suid Afrikaanse apartheidsbeleid en die gepaardgaande twis oor die All Blacks se Maorispelers gekenmerk Tot in die 1980 s is onderlinge toere onderneem maar hulle het veral politieke weerstand van anti apartheidsaktiviste ontlok en is vervolgens deur proteste van ander lande begelei Die Nieu Seelandse regering se vashou aan die 1976 toer na Suid Afrika en die Internasionale Olimpiese Komitee se weiering rugby was destyds nie n Olimpiese sportsoort nie om Nieu Seeland na proteste deur Afrikalande van die Olimpiese Somerspele 1976 te skors het tot die boikot van die Olimpiese Spele deur 30 oorwegend Afrikalande gelei 198 Eers na die einde van die apartheidsbewind in Suid Afrika het die onderlinge wedywering genormaliseer Tot vandag toe het die Springbokke net teen die All Blacks n negatiewe wenrekord 199 200 Die wedywering sluit intussen ook die rugbywereldbekertoernooie in aangesien beide die All Blacks en die Springbokke die enigste nasionale rugbyspanne is wat die Webb Ellis beker al drie keer omhoog kon hou gedurende altesaam nege rugbywereldbekertoernooie Albei spanne het tot dusver tydens vyf rugbywereldbekertoernooie ontmoet van wie die All Blacks drie wedstryde en die Springbokke twee wedstryde gewen het Die Springbokke se belangrikste oorwinning was die 1995 eindstryd toe hulle met 15 12 in ekstra tyd gewen het Sedert 1996 ontmoet albei spanne tydens die jaarlikse Drienasiesreeks sedert 2012 die Rugbykampioenskap Tydens die 2017 Rugbykampioenskapreeks moes die Springbokke hul tot dusver ergste nederlaag verduur 0 57 teen die All Blacks 201 As gevolg van die Springbokke se geskiedenis ondersteun sommige Suid Afrikaners tot vandag toe die All Blacks pleks van die Springbokke ook oor generasies heen Dit het sy oorsprong in apartheid toe anti apartheidsaktiviste by elke geleentheid die teenstander van die Springbokke as n soort weerstand teen die Apartheid en sy simbole ondersteun het Deur ander Suid Afrikaners word hierdie gedrag na die einde van apartheid egter as onpatrioties en verraai bestempel 202 Rekorde WysigWereldbekerrekord Wysig Nieu Seeland het reeds in 1987 2011 en 2015 die Webb Ellis beker omhoog gehou Alhoewel die All Blacks altyd een van die groot gunstelinge is om die vierjaarlikse rugbywereldbekertoernooi te wen het hulle die Webb Ellis beker slegs al drie keer ingepalm tydens die eerste Rugbywereldbeker 1987 in Nieu Seeland en Australie tydens die Rugbywereldbeker 2011 tuis en tydens die Rugbywereldbeker 2015 in Engeland Daarmee het die All Blacks die eerste nasionale rugbyspan geword wat die titel verdedig het In 1991 het hulle die halfeindstryd teen die Wallabies verloor en in 1995 die eindstryd teen die Springbokke Hul tweede ergste uitslag was in 1999 die vierde plek In 2003 het hulle weereens die halfeindstryd teen Australie verloor Hul ergste toernooiverloop was tydens die 2007 toe hulle reeds in die kwarteindstryd deur Frankryk uitgeskakel is Jaar Uitslag1987 Kampioen1991 Derde plek1995 Tweede plek1999 Vierde plek2003 Derde plek2007 Kwarteindrondte2011 Kampioen2015 Kampioen2019 Derde plek2023 gekwalifiseerDrienasies Rugbykampioenskap Wysig Tydens die Rugbykampioenskap ding onder andere Australie en Nieu Seeland om die Bledisloebeker mee Nieu Seeland se enigste jaarlikse toernooi is die Rugbykampioenskap voorheen die Drienasies waar hulle teen drie ander nasies van die Suidelike Halfrond speel Australie en Suid Afrika sedert 1996 Argentinie het in 2012 by die toernooi aangesluit Nieu Seeland se rekord van 17 toernooikampioenskappe 1996 1997 1999 2002 2003 2005 2008 2010 2012 2014 2016 2018 en 2020 en 82 wedstrydoorwinnings is verreweg meer as die rekords van die ander spanne As deel van die Rugbykampioenskap ding die All Blacks ook met die Wallabies om die Bledisloebeker sedert 1931 en met die Springbokke om die Vryheidsbeker sedert 2004 mee Nasie Wedstryde Punte Bonus punte Tabel punte Kampioen skappegespeel gewen gelykop verloor vir teen verskil Nieu Seeland 76 52 0 24 2054 1449 605 35 243 11 Australie 76 30 3 43 1591 1817 226 34 160 3 Suid Afrika 72 28 1 43 1480 1831 351 24 138 3 Argentinie 4 1 2 1 56 84 28 0 8 0 Bron espnscrum com besoek op 8 Oktober 2018 statistiek dus op datum Nasie Wedstryde Punte Bonus punte Tabel punte Kampioen skappegespeel gewen gelykop verloor vir teen verskil Nieu Seeland 42 36 2 4 1423 751 672 26 174 6 Suid Afrika 42 19 4 19 1048 974 74 19 103 1 Australie 42 19 3 20 952 1088 136 9 91 1 Argentinie 42 5 1 36 766 1376 610 11 33 0 Bygewerk op 30 Augustus 2019 Bron espnscrum com besoek op 30 Augustus 2019 Punte word soos volg toegeken 4 punte vir n oorwinning 2 punte vir n gelykopuitslag 0 punte vir n nederlaag saam met moontlike bonuspunte 1 bonuspunt vir vier of meer gedrukte driee 1 bonuspunt vir n nederlaag met minder as sewe punte Ander toetswedstryde Wysig Gedurende die amateurtydperk het die All Blacks deels maandelange oorsese toere onderneem waartydens hulle teen ander nasionale spanne plaaslike saamgestelde spanne en klubspanne gespeel het Eweneens het hulle ander nasionale spanne in Nieu Seeland gehuisves Die All Blacks het al vier keer n Grand Slam behaal d w s n oorwinning oor die vier Tuisnasies Engeland Ierland Skotland en Wallis tydens dieselfde toer die Grand Slam toere was in 1978 2005 2008 en 2010 Teen die jaar 2000 het die oorsese toere volgens die ou tradisie tot n einde gekom aangesien die professionalisering van die rugbyspel te min tyd vir toere oorlaat n uitsondering is die Britse en Ierse Leeus se vierjaarlikse toere Vandag is toetswedstryde teen die spanne van die Noordelike Halfrond gedurende twee tydstippe van die jaar moontlik Gedurende die Juniemaand se midjaarrugbytoetsreeks vertrek Europese spanne na Nieu Seeland terwyl gedurende die Novembermaand se eindjaarrugbytoetsreeks die All Blacks na Europa vertrek Een van die mees tradisionele trofee in internasionale rugby is die Bledisloebeker Australie en Nieu Seeland ding sedert 1931 om die beker mee sedert 1996 tydens die Drienasiesreeks en sedert 2012 as deel van die Rugbykampioenskap Tydens die toernooi ding Nieu Seeland sedert 2004 ook met Suid Afrika om die Vryheidsbeker mee Sedert 2000 ding Nieu Seeland en Frankryk mee om die Dave Gallaher trofee genoem na David Dave Gallaher die kaptein van die Original All Blacks van 1905 06 wie tydens die Eerste Wereldoorlog in Frankryk gesneuwel het en hulle moes die trofee net in 2009 oorhandig Sedert 2008 ding Nieu Seeland en Engeland mee om die Hillary skild genoem na die in 2008 oorlede Edmund Hillary wat die All Blacks net in 2012 moes oorhandig 203 Spelers WysigHuidige span Wysig Die volgende spelers het die Nieu Seelandse span tydens die 2021 Rugbykampioenskapreeks gevorm 204 Agterspelers Speler Posisie Klub Provinsie ToetswedstrydeTJ Perenara Skrumskakel NTT Red Hurricanes Wellington 0 69Aaron Smith Skrumskakel Highlanders Manawatu 100Brad Weber Skrumskakel Chiefs Hawke s Bay 0 10Beauden Barrett Losskakel Tokyo Sungoliath Taranaki 0 92Richie Mo unga Losskakel Crusaders Canterbury 0 25Braydon Ennor Senter Crusaders Canterbury 00 1David Havili Senter Crusaders Tasman 00 6Rieko Ioane Senter Blues Auckland 0 38Anton Lienert Brown Senter Chiefs Waikato 0 51Quinn Tupaea Senter Chiefs Waikato 00 1George Bridge Vleuel Crusaders Canterbury 0 12Will Jordan Vleuel Crusaders Tasman 00 5Sevu Reece Vleuel Crusaders Tasman 0 11Jordie Barrett Heelagter Hurricanes Taranaki 0 26Damian McKenzie Heelagter Chiefs Waikato 0 31 Voorspelers Speler Posisie Klub Provinsie ToetswedstrydeAsafo Aumua Haker Hurricanes Wellington 00 2Dane Coles Haker Hurricanes Wellington 0 76Samisoni Taukei aho Haker Chiefs Waikato 00 2Codie Taylor Haker Crusaders Canterbury 0 59George Bower Stut Crusaders Otago 00 3Nepo Laulala Stut Blues Counties Manukau 0 32Tyrel Lomax Stut Highlanders Tasman 00 1Joe Moody Stut Crusaders Canterbury 0 50Angus Ta avao Stut Chiefs Auckland 0 17Karl Tu inukuafe Stut Blues North Harbour 0 19Ofa Tu ungafasi Stut Blues Auckland 0 39Scott Barrett Slot Crusaders Taranaki 0 42Brodie Retallick Slot Kobelco Steelers Hawke s Bay 0 84Patrick Tuipoluto Slot Blues Auckland 0 39Tupou Vaa i Slot Chiefs Taranaki 00 4Sam Whitelock Slot Crusaders Canterbury 126Ethan Blackadder Losvoorspeler Crusaders Tasman 00 2Shannon Frizell Losvoorspeler Highlanders Tasman 0 14Akira Ioane Losvoorspeler Blues Auckland 00 5Luke Jacobson Losvoorspeler Chiefs Waikato 00 6Dalton Papalii Losvoorspeler Blues Counties Manukau 00 6Ardie Savea Losvoorspeler Hurricanes Wellington 0 51Hoskins Sotutu Losvoorspeler Blues Counties Manukau 00 6Bekende spelers Wysig Dave Gallaher 1905 Colin Meads 1956 Jonah Lomu 2004 18 voormalige Nieu Seelandse spelers is vir hul uitstekende prestasies in Wereldrugby se Heldesaal opgeneem 205 Speler Posisie InskrywingFred Allen Losskakel 2014Don Clarke Heelagter 2014Grant Fox Losskakel 2014Sean Fitzpatrick Haker 2014David Gallaher Losvoorspeler 2010Michael Jones Losvoorspeler Agsteman 2014David Kirk Skrumskakel 2011Ian Kirkpatrick Losvoorspeler 2014John Kirwan Vleuel 2014Brian Lochore Agsteman Slot 2011Jonah Lomu Vleuel 2011Richie McCaw Losvoorspeler 2019Colin Meads Slot Agsteman 2014Graham Mourie Losvoorspeler 2014George Nepia Heelagter 2014Joe Warbrick Heelagter 2008Wilson Whineray Stut 2007Bryan Williams Vleuel Senter Heelagter 2018 Daarbenewens is die wereldkampioenafrigter Graham Henry en die span New Zealand Natives ingeskryf 206 207 14 spelers is tweeledige wereldkampioene Daniel Carter Ben Franks Owen Franks Jerome Kaino Richie McCaw Keven Mealamu Ma a Nonu Kieran Read Colin Slade Conrad Smith Victor Vito Sam Whitelock Sonny Bill Williams en Tony Woodcock almal in 2011 en in 2015 Wereldrugby het vyf spelers as speler van die jaar benoem Daniel Carter in 2005 2012 en 2015 Richie McCaw in 2006 2009 en 2010 Kieran Read in 2013 Brodie Retallick in 2014 en Beauden Barrett in 2016 en 2017 111 Spelerstatistieke Wysig Kieran Read 2011 Richie McCaw 2016 Daniel Carter 2019 Vervolgens die belangrikste statistieke van die All Blacks se spelers 208 Die spelers wat met gekenmerk is is nog aktief en kan hul statistieke verbeter Die verskil tussen die aantal wedstryde en die aantal toetswedstryde is n gevolg van die All Blacks se groot aantal wedstryde teen plaaslike spanne en keurspanne tydens oorsese toere in die amateurtydperk Korrek teen Desember 2020 Meeste toetswedstryde 1 209 Rang Naam Tydperk Toetswedstryde0 1 Richie McCaw 2001 2015 1480 2 Keven Mealamu 2002 2015 1320 3 Kieran Read 2008 2019 1270 4 Sam Whitelock 2010 2020 1220 5 Tony Woodcock 2002 2015 1180 6 Daniel Carter 2003 2015 1120 7 Owen Franks 2009 2019 1080 8 Ma a Nonu 2003 2015 1030 9 Mils Muliaina 2003 2011 10010 Aaron Smith 2012 2020 0 97 Meeste wedstryde 210 Rang Naam Tydperk Wedstryde0 1 Richie McCaw 2001 2015 1490 2 Colin Meads 1957 1971 133Keven Mealamu 2002 20150 4 Sean Fitzpatrick 1986 1997 128Kieran Read 2008 20190 6 Sam Whitelock 2010 2020 1220 7 Tony Woodcock 2002 2015 1180 8 Andy Haden 1972 1985 1170 9 Ian Kirkpatrick 1967 1977 113Bryan Williams 1970 1978Meeste aangetekende punte 3 211 Rang Naam Tydperk Punte0 1 Daniel Carter 2003 2015 15980 2 Andrew Mehrtens 1995 2004 0 9670 3 Beauden Barrett 2012 0 6490 4 Grant Fox 1985 1993 0 6450 5 Aaron Cruden 2010 2017 0 3220 6 Carlos Spencer 1997 2004 0 2910 7 Doug Howlett 2000 2007 0 2450 8 Christian Cullen 1996 2002 0 2360 9 Jeff Wilson 1993 2001 0 2340 10 Joe Rokocoko 2003 2010 0 230 Meeste gedrukte driee 5 212 Rang Naam Tydperk Driee0 1 Doug Howlett 2000 2007 490 2 Christian Cullen 1996 2002 46Joe Rokocoko 2003 2010Julian Savea 2012 20170 5 Jeff Wilson 1993 2001 440 6 Ben Smith 2012 2019 390 7 Jonah Lomu 1995 2002 370 8 Beauden Barrett 2012 2019 36Tana Umaga 1997 200510 John Kirwan 1985 1994 35Afrigters Wysig Wayne Smith 2012 Graham Henry 2012 Steve Hansen 2020 Aangesien die definisie en rol van afrigters tot die Suid Afrikaanse toer in 1949 baie uiteenlopend was bevat die volgende tabel slegs afrigters wat sedertdien benoem is 213 Naam Tydperk Wedstryde Oorwinnings Gelykop Nederlae GewenAlex McDonald 1949 4 0 0 4 0Tom Morrison 1950 1955 56 12 8 1 3 66 7Len Clode 1951 3 3 0 0 100Arthur Marslin 1953 1954 5 3 0 2 60Dick Everest 1957 2 2 0 0 100Jack Sullivan 1958 1960 11 6 1 4 54 5Neil McPhail 1961 1965 20 16 2 2 80Ron Bush 1962 2 2 0 0 100Fred Allen 1966 1968 14 14 0 0 100Ivan Vodanovich 1969 1971 10 4 1 5 40Bob Duff 1972 1973 8 6 1 1 75John Stewart 1974 1976 11 6 1 4 54 5Jack Gleeson 1977 1978 13 10 0 3 76 9Eric Watson 1979 1980 9 5 0 4 55 5Peter Burke 1981 1982 11 9 0 2 81 8Bryce Rope 1983 1984 12 9 1 2 75Sir Brian Lochore 1985 1987 18 14 1 3 77 7Alex Wyllie 1988 1991 29 25 1 3 86 2Laurie Mains 1992 1995 34 23 1 10 67 6John Hart 1996 1999 41 31 1 9 75 6Wayne Smith 2000 2001 17 12 0 5 70 5John Mitchell 2002 2003 28 23 1 4 82 1Sir Graham Henry 2004 2011 103 88 0 15 85 4Steve Hansen 2012 2019 107 93 4 10 86 9Ian Foster sedert 2020 6 3 1 2 50Toekennings WysigDie Italiaanse sporttydskrif Gazzetta dello Sport het die All Blacks in 2005 as wereldspan van die jaar aangewys Die Internasionale Rugbyraad sedert 2014 Wereldrugby het die All Blacks elf keer as span van die jaar benoem in 2005 2006 2008 2010 2011 2012 2013 2014 2015 en 2016 111 Die All Blacks het ook die Laureus Wereldsporttoekennings as span van die jaar ontvang in 2016 214 Sien ook WysigNieu Seelandse nasionale krieketspanVerwysings Wysig 1 0 1 1 en All Blacks that have played 50 or more tests All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Most matches ESPNscrum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Oktober 2013 Besoek op 18 September 2020 3 0 3 1 en All Black Test Match point scorers All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Most points ESPNscrum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 April 2016 Besoek op 18 September 2020 5 0 5 1 en Most tries in Test matches All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Most tries ESPNscrum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 April 2016 Besoek op 18 September 2020 en Rugby History in Fiji Teivovo Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 November 2007 Besoek op 6 Oktober 2007 en World Rugby Rankings Wereldrugby Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 April 2020 Besoek op 7 Desember 2020 en Our History Nieu Seeland Rugby Besoek op 18 September 2020 en New Zealand Schools All Blacks Besoek op 18 September 2020 en New Zealand Under 20 All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Maori All Blacks All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Heartland XV All Blacks Besoek op 18 September 2020 en All Blacks Sevens All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Winston McCarthy 1968 Haka The All Blacks Story Londen Pelham Books p 11 ISBN 978 0 7207 0206 4 en Davies Sean 27 September 2006 All Black magic New Zealand rugby BBC Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 September 2019 Besoek op 18 September 2020 en Greg Ryan 1993 Forerunners of the All Blacks Christchurch Canterbury University Press p 16 ISBN 0 908812 30 2 en Phil Gifford 2004 The Passion The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby Christchurch Wilson Scott Publishing p 27 ISBN 0 9582535 1 X en Winston McCarthy 1968 Haka The All Blacks Story London Pelham Books p 12 ISBN 978 0 7207 0206 4 en Phil Gifford 2004 The Passion The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby Christchurch Wilson Scott Publishing p 29 ISBN 0 9582535 1 X en Phil Gifford 2004 The Passion The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby Christchurch Wilson Scott Publishing pp 29 30 ISBN 0 9582535 1 X en Phil Gifford 2004 The Passion The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby Christchurch Wilson Scott Publishing p 32 ISBN 0 9582535 1 X en Phil Gifford 2004 The Passion The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby Christchurch Wilson Scott Publishing p 32 ISBN 0 9582535 1 X en Match Centre All Blacks vs N S W All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Match Centre All Blacks vs Australia All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Match Centre in the British Isles France and North America All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Winston McCarthy 1968 Haka The All Blacks Story London Pelham Books p 56 ISBN 978 0 7207 0206 4 en Winston McCarthy 1968 Haka The All Blacks Story Londen Pelham Books p 61 ISBN 978 0 7207 0206 4 en Origins of international rugby New Zealand History Ministerie van Kultuur en Erfenis 2 Oktober 2014 Besoek op 18 September 2020 en Grant Harding David Williams 2000 The Toughest of Them All New Zealand and South Africa the Struggle for Rugby Supremacy Auckland New York Penguin Books p 16 ISBN 0 14 029577 1 en Grant Harding David Williams 2000 The Toughest of Them All New Zealand and South Africa the Struggle for Rugby Supremacy Auckland New York Penguin Books pp 20 21 ISBN 0 14 029577 1 en Match Centre South Africa and New South Wales in New Zealand All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Grant Harding David Williams 2000 The Toughest of Them All New Zealand and South Africa the Struggle for Rugby Supremacy Auckland New York Penguin Books pp 234 235 ISBN 0 14 029577 1 en Match Centre in Australia the British Isles France and Canada All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 42 ISBN 1 86958 937 8 en Winston McCarthy 1968 Haka The All Blacks Story London Pelham Books pp 132 134 ISBN 978 0 7207 0206 4 en Match Centre in the British Isles and Canada All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Statue for rugby s Russian prince BBC 9 Januarie 2009 Besoek op 18 September 2020 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 192 ISBN 1 86958 937 8 en THE 1956 SPRINGBOK TOUR New Zealand Rugby Museum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Junie 2012 Besoek op 3 November 2006 en Max Howell 2005 Born to Lead Wallaby Test Captains North Harbour Celebrity Books p 128 ISBN 1 877252 18 2 en Malcolm Mulholland 2009 Beneath the Maori Moon An Illustrated History of Maori Rugby Wellington Huia Publishers pp 164 165 ISBN 978 1 86969 305 3 en All Blacks vs Australia All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Match Centre All Blacks vs South Africa All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Winston McCarthy 1968 Haka The All Blacks Story London Pelham Books p 207 ISBN 978 0 7207 0206 4 en Winston McCarthy 1968 Haka The All Blacks Story Londen Pelham Books pp 217 218 ISBN 978 0 7207 0206 4 en Grant Harding David Williams 2000 The Toughest of Them All New Zealand and South Africa the Struggle for Rugby Supremacy Auckland New York Penguin Books pp 52 53 ISBN 0 14 029577 1 en Match Centre South Africa in New Zealand All Blacks Besoek op 18 September 2020 49 0 49 1 en THE 1956 SPRINGBOK TOUR New Zealand Rugby Museum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Junie 2012 Besoek op 3 November 2006 en Kevin Skinner All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Don Clarke 1933 2002 New Zealand Hall of Fame Besoek op 18 September 2020 en Winston McCarthy 1968 Haka The All Blacks Story Londen Pelham Books pp 267 272 ISBN 978 0 7207 0206 4 53 0 53 1 53 2 en Beach beckons as All Blacks celebrate history The New Zealand Herald 27 November 2005 Besoek op 18 September 2020 en New Zealand 30 October 1963 History of Newport Newport RFC Besoek op 18 September 2020 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 269 ISBN 1 86958 937 8 en Lithuania sets rugby record The New Zealand Herald 25 April 2010 Besoek op 18 September 2020 en Match Centre British Isles in New Zealand All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Lowe Robert 7 Oktober 2005 Disgraced All Black heroic in dignified silence The New Zealand Herald Besoek op 18 September 2020 en Steve Deane 7 November 2008 Rugby s 10 worst refereeing howlers The New Zealand Herald Besoek op 18 September 2020 en Mehaffey John 24 November 2005 Mourie has mixed emotions over Haden dive tiscali co uk Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Oktober 2007 Besoek op 12 November 2006 en Irish Oliver 7 April 2002 The 10 greatest shocks in sport s history The Guardian Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 November 2016 Besoek op 18 September 2020 en Smythe John 1 April 2004 Alone It Stands at Court Theatre nbr co nz smythe Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Augustus 2005 Besoek op 12 November 2006 en Alone It Stands John Breen Culture Vulture 6 Junie 2001 Besoek op 18 September 2020 en Match Centre in South Africa All Blacks Besoek op 18 September 2020 en It s time to close the final chapter The New Zealand Herald 19 Julie 2006 Besoek op 18 September 2020 en Volker Kluge 2000 Olympische Sommerspiele Die Chronik III Berlyn Sportverlag pp 450 451 ISBN 3 328 00741 5 67 0 67 1 en From Montreal to Gleneagles New Zealand History Minister van Kultuur en Erfenis 11 April 2014 Besoek op 18 September 2020 68 0 68 1 en Sharpe Marty 25 Augustus 2001 Dark days of thunder when a free nation confronted apartheid in sport wairarapa co nz Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 Februarie 2006 Besoek op 13 November 2006 en Watters Steve A country divided nzhistory net nz Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2012 Besoek op 13 November 2006 en Game cancelled in Hamilton 1981 Springbok tour New Zealand History Ministerie van Kultuur en Erfenis 4 Julie 2006 Besoek op 18 September 2020 71 0 71 1 en Watters Steve A war played out twice a week nzhistory net nz Besoek op 18 September 2020 72 0 72 1 en Hill Ruth 8 Julie 2006 Protests a turning point in the history of New Zealand The New Zealand Herald Besoek op 18 September 2020 en Fictions in the thought of Sir John Salmond Victoria University of Wellington Law Review 1999 Besoek op 18 September 2020 en Luxford Bob Bernie Fraser New Zealand Rugby Museum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2012 Besoek op 15 November 2006 en Millen Julia 7 April 2006 Blazey Cecil Albert 1909 1998 Dictionary of New Zealand Biography Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2012 Besoek op 15 November 2006 en Rugby Chronology rfu com Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Augustus 2007 Besoek op 15 November 2006 en Cavaliers rugby tour 1986 New Zealand History Ministerie van Kultuur en Erfenis 12 Junie 2014 Besoek op 18 September 2020 en New Zealand Rugby Museum THE 1986 CAVALIERS TOUR dooie skakel besoek op 26 Augustus 2007 en New Zealand History online The Cavaliers and the 1987 rugby world cup besoek op 26 Augustus 2007 en Cavaliers rugby tour 1986 New Zealand History Ministerie van Kultuur en Erfenis 12 Junie 2014 Besoek op 18 September 2020 en Rugby World Cup 1987 Overview rugbyworldcup com 2019 Besoek op 18 September 2020 en World Cup in New Zealand and Australia New Zealand Rugby Museum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2012 Besoek op 15 November 2006 83 0 83 1 83 2 83 3 83 4 83 5 83 6 83 7 83 8 en Match Centre All Blacks at the Rugby World Cup All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Match Centre in Australia All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 227 ISBN 1 86958 937 8 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 228 ISBN 1 86958 937 8 en Rugby World Cup 1991 Overview rugbyworldcup com 2019 Besoek op 18 September 2020 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 290 ISBN 1 86958 937 8 en All set for World Cup semis worldcupweb com 14 November 2003 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 November 2006 Besoek op 15 November 2006 en Knight Lindsay Jonah Tali Lomu New Zealand Rugby Museum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 Maart 2007 Besoek op 15 November 2006 en Rugby World Cup 1995 Overview rugbyworldcup com 2019 Besoek op 18 September 2020 en OSM s sporting plaque The Guardian Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Januarie 2018 Besoek op 18 September 2020 en Rugby players food may have been spiked The Independent 20 November 1996 Besoek op 18 September 2020 en Suzie never existed Rugby Heaven Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Desember 2003 Besoek op 6 Augustus 2006 dooie skakel en Springboks poisoned at 1995 Cup Luyt Rugby Australia 30 Oktober 2003 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Augustus 2006 Besoek op 15 November 2006 en 1995 Party time for SA BBC 24 September 2003 Besoek op 18 September 2020 en Bob Howitt 2005 SANZAR Saga Ten Years of Super 12 and Tri Nations Rugby New York HarperCollins Publishers p 7 ISBN 1 86950 566 2 en Bob Howitt 2005 SANZAR Saga Ten Years of Super 12 and Tri Nations Rugby New York HarperCollins Publishers p 170 ISBN 1 86950 566 2 99 0 99 1 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 206 ISBN 1 86958 937 8 en Bob Howitt 2005 SANZAR Saga Ten Years of Super 12 and Tri Nations Rugby New York HarperCollins Publishers p 185 ISBN 1 86950 566 2 en Bob Howitt 2005 SANZAR Saga Ten Years of Super 12 and Tri Nations Rugby New York HarperCollins Publishers p 199 ISBN 1 86950 566 2 102 0 102 1 102 2 102 3 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 233 ISBN 1 86958 937 8 en Rugby World Cup 1999 Overview rugbyworldcup com 2019 Besoek op 18 September 2020 en Charvis bowed but proud BBC 2 November 2003 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 September 2019 Besoek op 18 September 2020 en Rugby World Cup 2003 Overview rugbyworldcup com 2019 Besoek op 18 September 2020 en Match Centre All Blacks vs England All Blacks Besoek op 18 September 2020 en All Blacks vs England All Blacks Besoek op 18 September 2020 Bonuspunte kon op twee manier verdien word deur vier of meer driee in n wedstryd te druk en deur met sewe punte of minder te verloor en Bob Howitt 2005 SANZAR Saga Ten Years of Super 12 and Tri Nations Rugby New York HarperCollins Publishers p 289 ISBN 1 86950 566 2 en Match Centre All Blacks vs France All Blacks Besoek op 18 September 2020 111 0 111 1 111 2 111 3 en World Rugby Awards Past Winners Wereldrugby Besoek op 18 September 2020 en All Blacks in running for Laureus nomination The New Zealand Herald 13 Junie 2006 Besoek op 18 September 2020 en All Blacks nomination page on Laureus Awards site Laureus World Sports Awards Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 September 2007 Besoek op 16 April 2007 en Phillips Mitch 26 November 2006 Awesome All Blacks widen the gulf The Guardian Besoek op 28 November 2006 dooie skakel en Kick in the guts for Wallabies rugby heaven Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Augustus 2007 Besoek op 22 Julie 2007 en Slick All Blacks belt Canada Australian Broadcasting Corporation 16 Junie 2007 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 17 September 2007 Besoek op 26 Junie 2007 en Rugby World Cup 2007 Overview rugbyworldcup com 2019 Besoek op 18 September 2020 en Reconditioning a mistake Henry The New Zealand Herald 7 Desember 2007 Besoek op 18 September 2020 119 0 119 1 en Rugby Union 2008 New Zealand Match results ESPNscrum Besoek op 18 September 2020 en Springboks end home streak of All Blacks The New York Times 13 Julie 2008 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en Springboks end All Black home winning streak in Dunedin Rugby Dump 12 Julie 2008 Besoek op 18 September 2020 en Aylwin Michael 16 Augustus 2008 All Blacks manage crisis The Guardian Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Julie 2019 Besoek op 18 September 2020 en Australia v New Zealand ESPNscrum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Oktober 2014 Besoek op 18 September 2020 en Statistics and records for Australia Wallabies vs New Zealand All Blacks greenandgoldrugby com 15 Julie 2009 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019 en Baines Huw 21 Augustus 2010 Gritty All Blacks are worthy champions ESPNscrum Besoek op 18 September 2020 en Irvine Dean 30 Oktober 2010 Wallabies beat All Blacks with last minute kick CNN Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Augustus 2019 Besoek op 18 September 2020 en Rugby Union Test matches Most consecutive wins ESPNscrum Besoek op 18 September 2020 en Averis Mike 27 Augustus 2011 Australia clinch Tri Nations with victory over New Zealand The Guardian Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Oktober 2019 Besoek op 18 September 2020 en Averis Mike 27 Augustus 2011 Rugby World Cup 2011 preview The Guardian Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 November 2019 Besoek op 18 September 2020 en Rugby World Cup 2011 Overview rugbyworldcup com 2019 Besoek op 18 September 2020 en Butler Eddie 23 Oktober 2011 Richie McCaw s New Zealand beat France in final The Guardian London Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 September 2018 Besoek op 18 September 2020 en Mairs Gavin 17 Desember 2011 New Zealand Rugby Union appoints Steve Hansen as new All Blacks coach The Telegraph Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en England 38 21 New Zealand BBC 1 Desember 2012 Besoek op 18 September 2020 en New Zealand beat South Africa for title BBC 5 Oktober 2013 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Oktober 2015 Besoek op 18 September 2020 en New Zealand deny Ireland to win 24 22 and seal perfect year BBC 24 November 2013 Besoek op 18 September 2020 en Rugby World Cup 2015 Overview rugbyworldcup com 2019 Besoek op 18 September 2020 en New Zealand retain Rugby World Cup with ruthless display against Australia The Guardian 31 Oktober 2015 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 Desember 2019 Besoek op 18 September 2020 en All Blacks 2016 Year in Review All Blacks Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019 en Autumn internationals Ireland 40 29 New Zealand BBC 5 November 2016 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en All Blacks shake off Chicago shock to defeat Ireland in Dublin Stuff 20 November 2016 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 April 2020 Besoek op 18 September 2020 en It s one dimensional and boring for critics to keep moaning about Warrenball Evening Standard 6 Junie 2017 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en Warren Gatland mocked as clown by New Zealand media after anti fan remarks The Guardian 2 November 2016 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en British and Irish Lions 2017 Sonny Bill Williams red card a defining moment in rugby s greatest series The Independent 1 Julie 2017 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en New Zealand media attack referee Romain Poite s late penalty U turn 8 Julie 2017 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en Rugby power swings back to the north Woodward All Blacks Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019 en Fixtures 2017 All Blacks Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 Februarie 2017 Besoek op 8 November 2019 en Rugby Championship 2018 South Africa earn thrilling 36 34 win over New Zealand BBC 15 September 2018 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en Rugby Championship All Blacks survive Springboks scare Newshub 7 Oktober 2018 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en New Zealand secures Bledisloe Cup clean sweep against Australia NewsComAu 27 Oktober 2018 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en Twickenham Paul Rees at 10 November 2018 England denied by All Blacks and late decision in Twickenham thriller The Guardian Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Oktober 2019 Besoek op 18 September 2020 en Stadium Robert Kitson at the Aviva 17 November 2018 Jacob Stockdale scores only try as Ireland earn historic win over All Blacks The Guardian Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Desember 2019 Besoek op 18 September 2020 en Fixtures 2018 All Blacks Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 Februarie 2018 Besoek op 8 November 2019 en Lynn McConnell 21 September 2019 All Blacks turn kicking pressure back on Springboks for win All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Rugby World Cup clash between All Blacks and Italy cancelled The New Zealand Herald 10 Oktober 2019 Besoek op 18 September 2020 en Richard Knowler 26 Oktober 2019 All Blacks v England New Zealand s three peat hopes over after heavy loss to England stuff co nz Besoek op 18 September 2020 en Rugby World Cup 2019 bronze match Wales 17 40 New Zealand BBC 1 November 2019 Besoek op 18 September 2020 en A tribute to Steve Hansen One of the greatest coaches in rugby history Stuff 4 November 2019 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 November 2019 Besoek op 18 September 2020 en Ian Foster named next All Blacks coach coverage of the announcement and reaction as Scott Robertson loses out Stuff 11 Desember 2019 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 Desember 2019 Besoek op 18 September 2020 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers pp 16 17 ISBN 1 86958 937 8 en All Blacks The Name New Zealand Rugby Museum Besoek op 18 September 2020 en Phil Gifford 2004 The Passion The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby Christchurch Wilson Scott Publishing p 28 ISBN 0 9582535 1 X en Malcolom Woods September 2011 A history of New Zealand rugby in four jerseys New Zealand Rugby Museum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 30 September 2019 Besoek op 18 September 2020 en Early All Blacks jerseys recreated Massey Universiteit Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Februarie 2019 Besoek op 18 September 2020 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 17 ISBN 1 86958 937 8 en The All Black Uniform Te Ara the Encyclopedia of New Zealand Besoek op 18 September 2020 en ABs Remember The Press Christchurch 11 November 2006 p F1 en New Zealand amp France strong links www newzealand com Besoek op 18 September 2020 en All Blacks to honour fallen soldiers IOL Kaapstad Independent News amp Media 24 Oktober 2006 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2012 Besoek op 11 Julie 2010 dooie skakel en The new All Blacks jersey a tribute to history All Blacks 30 Julie 2011 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 April 2014 dooie skakel en Brown Russell 22 September 2003 God defend the All Black brand Unlimited Magazine Fairfax New Zealand Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Oktober 2007 Besoek op 2 Mei 2007 dooie skakel en Park Alice 12 April 2007 Member of the Club Time Magazine Fort Worth Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Januarie 2017 Besoek op 18 September 2020 en All Blacks AIG deal worth 80m Otago Daily Times 4 November 2012 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Junie 2019 Besoek op 18 September 2020 en Canterbury 1924 nz canterbury com Geargiveer vanaf die oorspronklike op 25 Junie 2018 Besoek op 18 September 2020 en Adidas and All Blacks unveil new jersey Radio New Zealand 31 Mei 2017 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Desember 2019 Besoek op 18 September 2020 en Match Centre All Blacks vs British amp Irish Lions All Blacks Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Oktober 2018 Besoek op 18 September 2020 en Match Centre All Blacks vs Samoa All Blacks Geargiveer vanaf die oorspronklike op 6 November 2017 Besoek op 18 September 2020 en It s Eden Park says disappointed Mallard The New Zealand Herald 27 November 2006 Besoek op 18 September 2020 en Proposed stadium a NZ first TVNZ 10 Augustus 2006 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 September 2020 Besoek op 27 Desember 2006 en Dunedin council to help fund stadium TVNZ 17 Maart 2008 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 Oktober 2012 Besoek op 29 Augustus 2008 en Loughrey David 29 Augustus 2008 Council starts buying stadium land Otago Daily Times Geargiveer vanaf die oorspronklike op 14 September 2019 Besoek op 18 September 2020 en New Zealand loses Cup status BBC 8 Maart 2002 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 19 Junie 2015 Besoek op 18 September 2020 en NZ loses Rugby World Cup BBC 18 April 2002 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Oktober 2019 Besoek op 18 September 2020 en Malcolm Mulholland 2009 Beneath the Maori Moon An Illustrated History of Maori Rugby Wellington Huia Publishers p 17 ISBN 978 1 86969 305 3 en Malcolm Mulholland 2009 Beneath the Maori Moon An Illustrated History of Maori Rugby Wellington Huia Publishers p 24 ISBN 978 1 86969 305 3 en All Blacks Haka Te Ara the Encyclopedia of New Zealand Besoek op 18 September 2020 en The Haka All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Stokes Jon 29 Augustus 2005 New haka the cutting edge of sport The New Zealand Herald Besoek op 18 September 2020 en Hinton Marc 27 Augustus 2005 ABs Reveal New Haka xtramsn co nz Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Junie 2006 Besoek op 16 November 2006 en Cleary Mick 5 September 2005 Cut throat haka does All Blacks no favours The Telegraph Besoek op 18 September 2020 en All Blacks coach slams haka criticism theage com au 28 Julie 2006 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Julie 2007 Besoek op 17 Januarie 2007 en Kapa O Pango gets green light planet rugby com 8 Julie 2006 Besoek op 30 Oktober 2006 dooie skakel en So just who is to blame for no Millennium haka icwales co uk 27 November 2006 Besoek op 18 Desember 2006 dooie skakel en Springboks aim to unveil own haka BBC 17 Julie 2007 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 November 2017 Besoek op 18 September 2020 en Haka 30 November 2015 Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Oktober 2019 Besoek op 18 September 2020 en Haka The Dance of a Noble People Raupo Publishing NZ Ltd 17 Junie 1993 en International Rugby Union Statistics New Zealand ESPNscrum Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Februarie 2014 Besoek op 18 September 2020 en Match Centre All Blacks test match Record since first test match All Blacks Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Junie 2019 Besoek op 7 Desember 2020 en African nations boycott costly Montreal Games Canadian Broadcasting Corporation 7 Augustus 2009 Besoek op 18 September 2020 en Springboks vs the All Blacks The Great Rivalry Investec Besoek op 18 September 2020 en A Rivalry in Numbers All Blacks vs South Africa All Blacks 23 Julie 2019 Besoek op 18 September 2020 en Rampant All Blacks blow Springboks away Super Rugby 17 Augustus 2017 Besoek op 18 September 2020 en Cape Crusaders why some South Africans still support the Kiwis not the Springboks The Conversation Besoek op 18 September 2020 en The Scrum com trophy guide Part One ESPNscrum 29 Oktober 2020 Besoek op 18 September 2020 en All Blacks squad named for the Rugby Championship All Blacks 19 Julie 2021 Besoek op 13 Augustus 2021 en Inductees Wereldrugby Besoek op 18 September 2020 en Graham Henry World Rugby Hall of Fame Wereldrugby Besoek op 18 September 2020 en 1888 New Zealand Team World Rugby Hall of Fame Wereldrugby Besoek op 18 September 2020 en All Blacks se statistieke All Blacks Besoek op 18 September 2020 en Total matches played descending ESPNscrum Besoek op 18 September 2020 en All Blacks that have played 75 or more matches All Blacks Besoek op 7 Desember 2020 en Total points scored descending ESPNscrum Besoek op 18 September 2020 en Total tries scored descending ESPNscrum Besoek op 18 September 2020 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers p 290 ISBN 1 86958 937 8 en Laureus World Sports Awards 2016 Laureus 18 April 2016 Besoek op 18 September 2020 Verdere leesstof Wysig en Winston McCarthy 1968 Haka The All Blacks Story London Pelham Books ISBN 978 0 7207 0206 4 en Terry McLean 1987 New Zealand Rugby Legends Auckland MOA Publications ISBN 0 908570 15 5 en Greg Ryan 1993 Forerunners of the All Blacks Christchurch Canterbury University Press ISBN 0 908812 30 2 en Grant Harding David Williams 2000 The Toughest of Them All New Zealand and South Africa the Struggle for Rugby Supremacy Auckland New York Penguin Books ISBN 0 14 029577 1 en Ron Palenski 2003 Century in Black 100 Years of All Black Test Rugby Auckland Hodder Moa Beckett Publishers ISBN 1 86958 937 8 en Phil Gifford 2004 The Passion The Stories Behind 125 years of Canterbury Rugby Christchurch Wilson Scott Publishing ISBN 0 9582535 1 X en Bob Howitt 2005 SANZAR Saga Ten Years of Super 12 and Tri Nations Rugby New York HarperCollins Publishers ISBN 1 86950 566 2 en Max Howell 2005 Born to Lead Wallaby Test Captains North Harbour Celebrity Books ISBN 1 877252 18 2 fr Ian Borthwick 2006 France All Blacks 100 ans de rencontres Papeete Au vent des iles ISBN 2 915654 07 7 en Malcolm Mulholland 2009 Beneath the Maori Moon An Illustrated History of Maori Rugby Wellington Huia Publishers ISBN 978 1 86969 305 3 en Sean Fagan 2013 The First Lions of Rugby Richmond Slattery Media Group ISBN 978 0 9875002 7 4 Eksterne skakels WysigWikimedia Commons bevat media in verband met All Blacks en Amptelike webwerf van die All Blacks en Amptelike webwerf van Nieu Seeland Rugby en Nieu Seeland op Planet Rugby Ontsluit van https af wikipedia org w index php title All Blacks amp ol,